Het telefoonnummer van die appetijtelijke gazelle hebben we niet op de kop kunnen tikken, maar we kregen wel de gegevens in handen van een jonge Vilvoordenaar die het helemaal heeft gemaakt bij PlayStation. Tom Robberechts is 27, ging als Vlaming handelsingenieur studeren aan de Franstalige hogeschool ICHEC in Brussel en is momenteel software group manager bij Sony PlayStation in Parijs. Who watches the watchmen? Jobwatch!

Van stagiair tot manager

Tom: Als student heb ik een hele tijd bij het muziekmagazine Out Soon gewerkt. Daar was ik verantwoordelijk voor interviews met dj's en andere muzikanten, en organiseerde ik reizen voor lezers die naar grote party's in Duitsland wilden gaan. Gaandeweg ben ik me ook gaan bezighouden met het zoeken naar adverteerders voor dat magazine, en zo ben ik in contact gekomen met Sony PlayStation. Ik was al een grote fan van videogames en vond dat die zeker ook aan bod moesten komen in het magazine. Via de gamesrubriek heb ik dus die contacten gelegd, en tijdens mijn laatste jaar in ICHEC moest ik een stageplaats vinden. Ik ben toen meteen naar Sony PlayStation gegaan om daar een stage van 2 maanden aan te vragen, en dat vonden ze prima. Als stagiair deed ik een beetje vanalles: van presentaties voorbereiden over games testen tot games voorstellen aan journalisten. Na mijn afstuderen ben ik meteen aangenomen bij Sony PlayStation als marketing assistant. Na een paar maanden kreeg ik promotie om product manager te worden. Toen was ik verantwoordelijk voor alle marketingaspecten rond de videogames die we in de Benelux lanceerden: advertenties creëren, promoties in elkaar zetten en samenwerkingen proberen op te bouwen met de media. Ik verdeelde mijn tijd toen tussen België en Nederland. Dat heb ik twee jaar gedaan, waarna ik een job kreeg bij Sony PlayStation Europe in Londen. Daar heb ik iets langer dan anderhalf jaar gewerkt op racing games. Mijn grootste project was WRC, World Rally Championship. Dat was een heel boeiend avontuur omdat ik er echt van in het begin bij betrokken was. Eerst moesten we contracten opmaken met de FIA en de FOM, de organisaties die eigenaar zijn van WRC. Daarna hielp ik ontwikkelaars te vinden om de eerste game te maken. Verder ging ik ook met de piloten en technici spreken, om uit te vissen wat rally zo speciaal maakt. Dat gevoel probeerden we dan zo goed mogelijk in de game over te brengen.

GUIDO: Heb je WRC ook laten testen door echte rallypiloten?

Tom: Absoluut, en dat vonden ze zeer fijn. Hun grootste kritiek op andere rallygames was altijd dat het geluid slecht was, en de handling van de wagens onrealistisch. Toen ons product klaar was, zijn ze het komen proefrijden en ze vonden het echt fantastisch, zeker om dat ze hun eigen auto herkenden aan het geluid van de motor en de versnellingsbak en zo.

Als op de eerste schooldag

GUIDO: Inmiddels ben je verhuisd van Londen naar Parijs. Tom: Ja, sinds een jaar ben ik software group manager voor Sony PlayStation Frankrijk. Hier werken 65 mensen, en ik ben verantwoordelijk voor een team van 6 personen. Wij zijn verantwoordelijk voor de marketing van de games die we lanceren in Frankrijk. We begeleiden publiciteit van concept tot realisatie: televisie, radio, affichage... Bij ons vertrekt ook alle informatie naar het salesteam, en mijn team is verantwoordelijk voor alles wat sponsoring betreft. Ik superviseer dus en hou me bezig met de budgetten die we spenderen, wat in mijn groep toch neerkomt op zo'n 18 miljoen euro per jaar. En dat alles moet natuurlijk gerapporteerd worden naar ons hoofdkwartier in Londen.

GUIDO: Hoe ziet een typische werkdag eruit?

Tom: Ik begin pas rond tien uur, halfelf. Ik functioneer niet goed 's morgens, maar ik werk wel heel laat. Meestal doe ik eerst een status met één of meerdere mensen van mijn team, om te zien waar ze staan, en om een beetje input te geven. En daarna meetings hé. Veel meetings, met organisaties als de FFSA, de Franse federatie voor autosport...

GUIDO: Ha, in Frankrijk werk je ook op racegames?

Tom: Ja, ik hou me nog steeds rechtstreeks bezig met drie games: WRC, Formule 1 en Gran Turismo. Goed, daarna is het tijd voor een businesslunch, meestal met media die advertentieruimte willen verkopen aan ons. In Frankrijk gaat dat steevast gepaard met lekker tafelen (lacht). 's Namiddags werk ik meestal op budgetten en ga ik met mijn team brainstormen rond ideeën voor de promotie van games. Maar ik reis ook heel veel, dus 't is toch wel moeilijk om echt een typische werkdag te beschrijven.

Japanse werkethiek

GUIDO: Sony is een Japans bedrijf. Heb je ook iets van die legendarische Japanse werkethiek moeten overnemen? Tom: Niet echt, want de grote baas van Sony PlayStation wereldwijd is altijd heel voorzichtig. Hij zegt dat PlayStation een entertainmentproduct is, en daarom heel lokaal moet worden uitgewerkt. Het moet een lokaal tintje krijgen, en daarom hebben we heel weinig invloed van ons hoofdkwartier in Japan. Anderzijds ga ik er wel vaak naartoe, en dan word ik natuurlijk wel geconfronteerd met de typisch Japanse meetings. Dan zit je tegenover tien mensen waarvan er maar één spreekt, en er worden nooit beslissingen genomen in meetings.

GUIDO: Brussel, Hilversum, Londen, Parijs, Tokio... Weegt dat niet op je privé-leven?

Tom: Op persoonlijk vlak is dat heel moeilijk, da's zeker. Als kind heb ik redelijk wat rondgereisd omdat mijn vader veel in het buitenland werkte. Ik heb toen in Amerika en het zuiden van Frankrijk gewoond, dus het veranderen van school, dat was ik wel enigszins gewoon. En zo voelt het ook echt als je pas op een nieuwe werkplaats bent gearriveerd: als een eerste schooldag. Het is ook heel lastig om telkens opnieuw een appartement te moeten zoeken, om je gewoontes een beetje terug te vinden... Ik heb dikwijls heimwee naar familie en vrienden, maar dat wordt wel gecompenseerd door mijn boeiende en stimulerende job. En in het weekend ga ik vaak naar België om iedereen terug te zien.

The Liverpool Connection

GUIDO: Haal eens een mythe onderuit: betalen jullie echt mensen om videogames te spelen? Tom: (lacht) Ik krijg dikwijls die vraag van vrienden die ook van videogames houden. Betaald worden om te gamen, dat lijkt super! Nou, daar ben ik nog niet zo zeker van. Beeld je eens in dat je acht uur per dag eenzelfde game speelt, en dat dan twee weken aan een stuk. Kijk, 't gaat zo: games worden gemaakt door ontwikkelaars. Dat gebeurt ofwel bij ons intern, ofwel door externe studio's zoals Electronic Arts, Codemasters, Infogrames en dergelijke. Die maken de games, maar voor ze naar onze fabriek in Oostenrijk gaan om effectief 800.000 schijfjes te laten persen, moeten de games quality approved zijn. Daarvoor worden ze opgestuurd naar Liverpool, waar in een groot gebouw een honderdtal testers zitten. Die gaan dus twee weken lang niets anders doen dan de game spelen en testen op kwaliteit. Zijn er plaatsen waar het personage vastloopt? Zijn er plaatsen waar de wagen niet door een poortje geraakt? Zijn er plaatsen waar de code niet stabiel genoeg is en de game stokt? Dat is dus heel erg belangrijk, en het resultaat van die testen is dat alle games stabiel zijn, dat je je PlayStation 2 nooit moet rebooten, enzovoort. Maar maak je geen illusies: gametesters houden hun job meestal niet langer dan 3 maanden vol. Dat zijn grote gamefreaks die arriveren met heel veel enthousiasme en energie, maar het maximum een half jaar uithouden, want het is heel vermoeiend.

Herbert De Paepe