Voor Neolabo, het bedrijf van Sophie Soenens ouders, moeten we in het Oost-Vlaamse Zottegem zijn. Neolabo koopt cosmeticaproducten aan in het buitenland en verdeelt ze exclusief in België en Luxemburg. Sophie houdt er zelf de boel al meer dan twee jaar mee draaiende. Als hoofd van de verkoop ontvangt ze nieuwe klanten, bezoekt ze beurzen in het buitenland en staat ze de vertegenwoordigers bij ‘on the road’.

GUIDO: Welke producten verdeelt Neolabo?

Sophie: De producten zijn bestemd voor onder meer schoonheidsinstituten, kappers, parfumeries en nagelstudio’s. Dat gaat van gelaats- en lichaamsverzorging tot make-up, geschenkartikelen en parfums. Ook behandelingstafels, baden en apparatuur allerhande voor beauty centers behoren tot ons pakket. We hebben ook een eigen naam, ‘Neowax’, dat zijn dan weer epileerproducten. Het gamma is dus behoorlijk uitgebreid. Daar komt nog eens bij dat de merken ook in andere talen moeten omschreven en bijgevolg aan de man gebracht worden. Om de zes weken komen er nieuwigheden op de markt, dus je begrijpt dat daar veel tijd inkruipt. Binnenkort komt er ook nog een catalogus en een website, we weten absoluut wat gedaan.

Trips naar het buitenland

GUIDO: Na je studies trok je eerst enkele maanden naar het buitenland. Hoe was dat?

Sophie: Ik wou de werksfeer in het buitenland opsnuiven. Toen ik afgestudeerd was, ben ik naar Italië getrokken en heb daar zeven maanden bij een cosmeticabedrijf gewerkt. Nadien ben ik nog voor een ander merk in de Verenigde Staten aan de slag gegaan. Daar heb ik ongeveer met elk departement mogen kennismaken, van magazijn tot boekhouding. Ik heb er erg veel geleerd. Toch ben ik niet in het buitenland gebleven, daarvoor ben ik te veel een familiemens.

GUIDO: Je blijft in België, ook al bieden ze je elders een droomjob aan?

Sophie: Voor mijn huidige job moet ik regelmatig naar het buitenland. Binnenkort staan Frankrijk en de Verenigde Staten op het programma, maar dat zijn korte bezoeken. Een langere tijd in het buitenland werken, zie ik niet zitten. Ik amuseer mij hier en ooit zal ik wellicht het bedrijf van mijn ouders overnemen. Het is niet zo evident om alles achter te laten. Toen ik in het buitenland zat, moest ik trouwens zelf op zoek naar vervoer en een appartement. Dat was niet zo vanzelfsprekend. Ik heb toen een week op hotel gezeten omdat ik geen huis vond, dan lopen de kosten wel op.

Tranen vloeien

GUIDO: Is onderhandelen in een vreemde taal niet moeilijk?

Sophie: Het is niet eenvoudig. Voor ik naar Italië vertrok, heb ik zo’n vijftien uur Italiaanse les gevolgd. De lerares las voor en wij moesten het herhalen. De eerste twee maanden zijn er wel tranen gevloeid, ik wist immers totaal niet waarover het ging. Ik kende echt te weinig Italiaans. Maar na verloop van tijd ging het beter. De basiswoorden had ik beet en ’s avonds studeerde ik de rest. Ik heb soms echt op mijn tanden moeten bijten, maar dat vergeet je snel. Een ervaring in het buitenland is absoluut nuttig. Talenkennis is in mijn beroep noodzakelijk.

GUIDO: Je studeerde in Brussel. Was de opleiding een goede voorbereiding?

Sophie: Na het middelbaar wist ik eigenlijk absoluut niet wat ik wilde. Omdat zowel mijn ouders als mijn broer economie gestudeerd hadden, leek de stap logisch. Mijn vader vond Ehsal in Brussel de meest geschikte school. Hij is nog altijd blij dat ik daar mijn opleiding heb genoten. Met de studierichting handelswetenschappen kan je vele kanten op. De opleiding biedt een brede waaier aan mogelijkheden voor een latere job. Ook de kans om tijdens de opleiding in contact te komen met de werkvloer is een pluspunt. Al mochten er van mij gerust meer stages op het programma gezeten hebben. Hoe meer ervaring, hoe beter. Eén ding is zeker: mocht ik nu achttien jaar zijn, zou ik zeker opnieuw dezelfde keuze maken.

Sterke troef

GUIDO: Je werkt keihard. Heb je voldoende vrije tijd?

Sophie: Mijn dagen zijn inderdaad bijzonder goed gevuld. Ook tijdens het weekend ben vaak met mijn job bezig. Ik bezoek ook regelmatig klanten ‘op de baan’ en leveranciers of beurzen in het buitenland. Maar een nadeel vind ik dat niet echt, al heb ik op dit ogenblik dringend slaap nodig. (lacht) Het is simpel: ik leef voor mijn werk en heb er veel voor over. Het is echt mijn drijfveer. En nu zijn er nog geen kinderen, dus nu kan dat nog allemaal. Vooral het contact met andere mensen boeit mij mateloos, zowel met collega’s als klanten. Ik vind het ook belangrijk dat ik niet op mijn eigen eiland zit, maar dat ik met mijn collega’s samenwerk. Ik ben nog jong, dus ik ben bereid hard te werken. En toegegeven, ik ben wel een beetje een carrièreplanner. Al is carrièreplanner misschien niet echt het juiste woord. Ik heb gewoon graag dat alles goed georganiseerd is.

GUIDO: Over welke capaciteiten moet een hoofd van de verkoop, naast organisatietalent, nog beschikken?

Sophie: Klantvriendelijkheid is zeer belangrijk. Je moet ook over een stevige dosis overtuigingskracht beschikken en vooral nooit opgeven. Zelf heb ik in de avondschool schoonheidszorg bijgestudeerd. Ik wilde weten waarover ik praatte. Als ik nu met klanten onderhandel, voelen ze dat ik naast een brede basis ook de technische kant van de zaak ken. Die combinatie is zonder twijfel een troef. En ik kan er niet genoeg op hameren: talenkennis is en blijft ontzettend belangrijk. Dergelijke zaken leer je natuurlijk gaandeweg. Mijn eerste Franse telefoon herinner ik mij nog goed. Ik wilde per se in een ander bureau bellen zodat mijn collega’s mij niet zouden horen. In het begin was ik echt bang om fouten te maken, ik ben een beetje een perfectionist. Nu werpt die belangstelling en dat doorzettingsvermogen zijn vruchten af. Onlangs was er een klant en zij sprak enkel Duits of Italiaans. Ik heb haar dan met een Duits-Italiaanse talenmix geholpen. Die mevrouw heeft uiteindelijk een startorder getekend. Ze vond het tof dat ik zoveel moeite deed om haar te helpen in een taal die zij verstond. De waarde van taal besef ik dus maar al te goed.

(RE)