Bijscholing en hogerop klimmen

Anne studeerde architectuur aan Saint-Luc in Brussel en vestigde zich daarna als zelfstandig architect. Na drie jaar viel haar oog in de krant op een vacature bij het leger. "Ik heb die gewoon beschouwd zoals een andere vacature," vertelt Anne. "Dat dit nu toevallig in het leger was, deed er eigenlijk niet toe. De jobinhoud beviel me, en de arbeidsvoorwaarden ook. Ik krijg hier veel mogelijkheden om bijscholing te volgen, om naar architectuurcongressen te gaan, om hogerop te klimmen... Ook qua loon en vakantieregeling vind ik het hier prima, en we hebben een uitstekende sportinfrastructuur ter beschikking. En mochten er later kindjes komen, dan zijn daar ook de nodige regelingen en opvangmogelijkheden voor voorzien."

Wil de 'echte' militair opstaan?

Een universitair die door Defensie wordt gerekruteerd op diploma, wordt beroepsofficier en krijgt vanaf dag één het loon van onderluitenant, wat overeenkomt met wat iemand van hetzelfde niveau in een overheidsfunctie zou verdienen. Na een snelcursus in de militaire geplogenheden gaat de nieuwbakken militair aan het werk. Welk verschil is er dan nog tussen iemand die zijn diploma heeft gehaald aan de Koninklijke Militaire School en iemand die uit het burgerleven wordt geplukt en vrijwel meteen tot beroepsofficier wordt gebombardeerd? Anne: "In theorie is er geen verschil, maar je voelt wel dat hier drie soorten werknemers rondlopen. Op de eerste plaats heb je de zogenaamde 'echte' militairen, die van in het begin een militaire opleiding hebben genoten. Ten tweede heb je mensen zoals ik, die evenzeer officier zijn, maar wel werden gerekruteerd na studies in het gewoon hoger onderwijs. Ik zal niet zeggen dat de 'echte' militairen op ons neerkijken, maar af en toe is er wel eens eentje bij die vindt dat wij maar watjes zijn omdat we maar drie maanden militaire opleiding hebben gehad. (lacht) Daar trek ik me verder niets van aan hoor. Die drie maanden waren lang genoeg, het was niet de bedoeling dat ik sluipschutter of zo zou worden hé. Je kan trouwens helemaal niet voor architect studeren aan de Koninklijke Militaire School, dus het is maar logisch dat het leger elders gaat rekruteren. Ten slotte is er de derde categorie, en dat zijn de burgers die hier werken."

Xavier van FC De Kampioenen

Bij ons, brave burgers, spoken wel eens een aantal clichés over militairen door het hoofd. We denken dan aan Xavier 'Kampioen' Waterslaeghers en andere dienstkloppers die als gewillige radertjes meedraaien in een logge, bureaucratische machine. Heeft Anne daar iets van gemerkt toen ze kennismaakte met de militaire manier van werken? "Net als in elke grote organisatie heb je in het leger inderdaad dienstkloppers die dagelijks hun uren zitten af te tellen, helaas ook bij de jonge mensen," bekent ze. "Dat begrijp ik niet goed, zeker omdat ik drie jaar zelfstandig ben geweest, wat bijna per definitie betekent dat je lange werkdagen klopt. Wat me ook opvalt, is dat de collega's die aan de militaire school hebben gestudeerd heel erg met hun carrière bezig zijn, en alles focussen op het opklimmen in de legerhiërarchie. Als gerekruteerden op diploma hebben wij ook de mogelijkheid om commandant en kolonel en majoor te worden, maar daar ben ik niet zo mee bezig. Voor mij primeert de jobinhoud. Ik wil tekenen, gebouwen ontwerpen, werfvergaderingen bijwonen, daar gaat het mij in de eerste plaats om."

Vrouwen in het leger

Vrouwen in het leger zijn allang geen witte raven meer. Over de hele krijgsmacht gezien, zijn een goeie 8% van de Belgische militairen vrouwen, en dat percentage groeit naarmate je opklimt in de hiërarchie. De dienst rekrutering ondervindt dat vooral bij dit soort wervingscampagnes: 23% van de sollicitanten met een hoger diploma zijn vrouwen. De lonen bij Defensie zijn dan ook identiek voor mannen en vrouwen, wat in de privé-sector nog steeds niet het geval blijkt te zijn. Zeer mooi allemaal, maar is het leger desondanks nog altijd een beetje een mannenbastion? Er verschijnt een speels glimlachje om Annes lippen. "Mja, toch wel een beetje hoor. In een vergadering voel ik me soms wel eens het 'kleine meisje', en heb ik de indruk dat het woord van de wat oudere, mannelijke officieren meer doorweegt dan het mijne. En natuurlijk worden er af en toe grapjes gemaakt, je kent dat. Zoiets is onvermijdelijk. Dan komt het er gewoon op aan om als vrouw je mannetje te staan. (lacht)"

Bouwen en verbouwen

Na drie jaar bij Defensie heeft Anne een goed idee van hoe een militaire carrière er kan uitzien. Ziet ze zichzelf hier de rest van haar loopbaan doorbrengen? "Ik ben benoemd," zegt ze, "dus als ik wil kan ik hier inderdaad tot mijn pensioen blijven werken. Misschien doe ik dat ook wel, dat weet ik nu nog niet. Er is in elk geval afwisseling genoeg. Als ik terugkijk op die drie jaar, ben ik trots op een aantal dingen die ik heb kunnen verwezenlijken, zoals de verbouwing en de herinrichting van Blok 13 hier op het Kwartier. Maar als gevolg van budgettaire besparingen zijn ook een aantal projecten waaraan ik heb gewerkt in de prullenmand beland, en dat is natuurlijk wel frustrerend. Als architect werk je toch in de eerste plaats om je ideeën gerealiseerd te zien. Als dat laatste in de toekomst wat meer zou gebeuren, dan zie ik me hier zeker nog een mooie carrière uitbouwen."

Meer info: www.mil.be/jobs

(HDP)