Zeven dagen dienst per jaar

Afgelopen zomer verraste Luc zijn collega's door zich aan te melden als reservist bij het Belgisch leger. Hij verduidelijkt: "Een reservist is iemand die bij het leger gaat zonder er zijn huidige beroep voor op te geven. Hij combineert het burgerleven met het leven als militair." Een burger die bij het leger werkt dus? "Nee," zegt Luc, "dat is iets compleet anders. Een burger die bij het leger werkt, voor hem of haar is het leger een fulltime werkgever. Iemand die zich aanmeldt als kandidaat reserve-officier, hoeft slechts zeven dagen per jaar dienst te presteren binnen het leger om als actieve reservist te worden beschouwd. Die dagen mag je in principe zelf kiezen, maar ze kunnen ook worden aangevraagd naargelang van de noden. Dan vraagt het leger of het mogelijk is te komen op de specifieke dagen dat ze je nodig hebben, waarbij je altijd het recht hebt om te weigeren."

Twee weken opleiding

Loopt Luc al langer dan vandaag met die kaki plannen rond? "Al heel lang eigenlijk. Ik heb er vroeger zelfs nog over nagedacht om vast bij Defensie te gaan, maar dat is er niet van gekomen. Inmiddels was het leeftijdgewijs zo ongeveer mijn laatste kans om bij het leger te gaan, maar ik zag het niet direct zitten om mijn job daarvoor op te geven. Ik had nog geen flauw benul hoe het leger eigenlijk functioneerde, en of het wel mijn ding zou zijn. Ik ben niet iemand die ondoordachte beslissingen neemt. Ik heb me kandidaat gesteld, en ben dan getest op IQ en EQ, heb een medisch onderzoek ondergaan en moest fysieke proeven afleggen. Daarna kwam nog een sollicitatiegesprek. Eenmaal aanvaard, moet je acht weken opleiding volgen, die je dient te volbrengen binnen een periode van twee jaar. De eerste twee weken daarvan heb ik nu achter de rug. Ik had die opleiding eerlijk gezegd wel zwaarder verwacht. Ik dacht dat er meer ging geroepen en getierd worden. Misschien waren de instructeurs relatief mild omdat ze 'maar' met reservisten bezig waren, ik weet het niet. Ik hoop van niet eigenlijk, maar ik vrees van wel. Want die discipline deed wel deugd. Het leger is de ideale manier om wat karakter te kweken, wat meer haar op je tanden te krijgen."

Plagerijen van collega's

Hoe reageerden zijn collega's toen ze vernamen dat ze voortaan een parttime militair in hun midden zouden hebben? "Met de nodige plagerijen," lacht Luc. " De truc is: niet te veel laten uitschijnen dat je er eigenlijk wel mee kunt lachen. Dan valt het best mee. Veel moeilijker vind ik het als ze mij vragen: waarom?" Laten wij dat nu net ook willen weten, Luc. "Er zijn zoveel dingen die een mens doet waarvan hij het waarom zelf eigenlijk niet goed weet. Ik kan het niet beter omschrijven als: het heeft er altijd ingezeten. Nu ben ik eindelijk aan het doen wat ik wil doen. Heeft het te maken met patriottisme? Ik weet het niet. Ik zing niet elke dag het volkslied, al zal ik het nu wel moeten leren. (lacht) Pas op, ik ben fier dat ik Belg ben, ik ben fier op mijn land, en ik was heel teleurgesteld toen de dienstplicht werd afgeschaft. Als je om je heen kijkt, en jonge mensen ziet lopen die totaal geen discipline hebben omdat ze het van thuis nooit hebben meegekregen, dan denk ik dat samen met de dienstplicht toch een stuk opvoeding is verloren gegaan. Als je kijkt wat er vandaag allemaal gebeurt, bepaalde toestanden hadden toch kunnen worden vermeden met wat militaire discipline."

Wisselwerking tussen burgers en militairen

Valt het mee om die legeractiviteiten te combineren met een fulltime job? "Voor de opleiding heb ik onbetaald verlof genomen," zegt Luc. "De combinatie is mogelijk. Zolang mijn werkgever er geen probleem mee heeft, heb ik er geen probleem mee. Je kan een reservist vergelijken met een interimkracht, die voor een afgebakende periode of opdracht wordt ingezet. Een reservist kan inspringen voor vast personeel dat met vakantie is, en aangezien alle reservisten zelf hebben gekozen om bij de reserve te gaan, zijn ze per definitie gemotiveerd. Je offert tenslotte een stuk van je vrije tijd op voor het leger. Bovendien gaat het verder dan alleen maar het praktisch invullen van werknoden. De reserve wordt gezien als een soort ambassadeur. Via ons worden de burgers op de hoogte gebracht van waar het leger mee bezig is, en omgekeerd ook." Aha, dus reservisten zijn een soort spionnen van het leger die zich incognito tussen de argeloze burgers mengen? Luc lacht."Nee, het is een wisselwerking waar iedereen baat bij heeft. Wat ik in het dagelijks leven bijleer in het bedrijf, daarvan kan het leger mee de vruchten plukken. En de kennis die ik in het leger opdoe, kan ik misschien ook gebruiken in mijn beroep. Dat is niet spioneren, dat is kennis delen. Als ik bij Defensie een goeie manier van werken zie, zou ik aan mijn baas kunnen voorstellen om dat systeem ook op kantoor in te voeren. Of omgekeerd: als een bepaalde procedure bij Defensie stroef draait, zou ik kunnen suggereren om die te hervormen naar voorbeeld van het bedrijf waar ik werk. Het is de bedoeling dat het leger gebruik maakt van mijn competenties in het burgerleven. In mijn geval wil dat zeggen dat het best mogelijk is dat ik zal worden ingezet in de communicatie-afdeling. Dat is nieuw sinds dit jaar, want vroeger werden mensen reservist omdat ze eens iets totaal anders wilden doen dan hun dagelijkse bezigheid. Of omdat ze heimwee hadden naar hun dienstplicht. Vandaag wordt naar je competenties gekeken, en je diploma, en zal juist dáárvan gebruikt worden gemaakt. Ja, het leger is een bedrijf geworden..."

Tot slot willen we graag weten hoe Luc zijn toekomst ziet: als burger of als militair? "Als alletwee zeker? Dat kan ik nu nog niet zeggen, ik heb nog maar twee weken opleiding achter de rug. Maar ik sluit niets uit." Zo hoort het voor een man met een dubbelcarrière.

(HDP)