Dixie Dansercoer ken je als poolreiziger en all-round avonturier. Toen hij pas afgestudeerd was als vertaler-tolk in Gent, ondernam hij een dubbele wereldreis van west naar oost en van oost naar west. In de jaren daarna brak hij een paar sportrecords, beklom hij de hoogste toppen van de wereld en trok hij met de fiets 1200 kilometer door Pakistan en China. Maar het is met zijn extreme poolexpedities dat Dixie pas echt de media haalde. In 1995 trok hij met ski's en power kites over Groenland. Dat beviel zo goed dat hij twee jaar later hetzelfde deed, maar dan 4000 km dwars over Antarctica. In 2002 waagde hij zich aan de Ultimate Arctic Crossing van Siberië naar Canada. Drie jaar later probeerde hij heen en terug over de Beringstraat te trekken. Begin dit jaar nog overwon hij de 1800 km lange Arctic Arc van Siberië naar Groenland. En om het internationaal polair jaar af te sluiten, is Dixie ondertussen vertrokken op zijn nieuwste avontuur: een zeiltocht naar Antarctica in het kielzog van de legendarische Belgica -expeditie van Adrien de Gerlache uit 1897.

Wat doet Dixie Dansercoer als hij niet ergens door de sneeuw en het ijs ploetert? Te veel om op te noemen. Hij heeft samen met zijn vrouw een eigen bedrijf Circles ( www. circles .cc ), waarmee hij zijn avonturen op poten zet. Hij schrijft boeken en maakt films over zijn expedities. Hij organiseert tentoonstellingen. Hij is ambassadeur voor Unicef, voor het Zwitserse bergtoerisme en voor Job@. Hij is peter van de Humboldt-pinguïns in het Sea Life Center in Blankenberge en van de Leuvense studenten van het Umicore Solar Team . Ten slotte zit Dixie in de adviesraad van het wetenschappelijk magazine EOS .

Belgen op Antarctica

Dixies nieuwste expeditie kreeg de naam In the wake of the Belgica . "De Belgen op Antarctica, dat is een verhaal dat 110 jaar terug gaat, " vertelt Dixie , "naar de tijd van Adrien de Gerlache . Zijn legendarische Antarctica-expeditie met de Belgica van 1897 tot 1899 heeft de wereldwijde belangstelling voor het zesde continent in gang gezet, en dat pionierswerk willen wij eren door die expeditie vandaag over te doen in het kader van het internationaal polair jaar. Zeker de laatste tien jaar is de interesse voor Antarctica geboomd , zowel in de media als bij de wetenschappers, in het kader van de klimaatproblematiek. Maar dat wil niet zeggen dat Antarctica geen terra incognita meer is. De mens hoort daar niet thuis. Wat de wetenschap wil doen, is onderzoeken hoe we die unieke plaats kunnen behoeden voor het ondenkbare scenario dat het ecosysteem aldaar kapot zou gaan door de schuld van de mens, met grote gevolgen voor de rest van de wereld."

Begin oktober zijn Dixie en co, na een valse start vanuit Antwerpen half september, vertrokken vanuit Nieuwpoort met een relatief bescheiden zeiljacht. "De Euronav Belgica - een knipoog naar onze sponsor én naar de driemaster van 110 jaar geleden - is een jacht met een metalen boeg, omdat we geen onnodige risico's willen lopen in het pakijs. Mijn attitude is altijd geweest: mijn ondernemingen zijn risicovol, er zijn gevaren, maar met een maximale voorbereiding kan je het risico zo laag mogelijk houden. Vandaar: een stalen boot. We steken de Atlantische oceaan over richting Zuid-Amerika, waar we in december willen aankomen in Ushuaia , in Vuurland, het zuidelijkste puntje van het continent. Daar wacht ons een uitdaging die veel zeilers kippenvel zal bezorgen: we moeten door de beruchte Drake Passage . (grijnst) Avontuur moet avontuur blijven hé. Tegen dan is het zomer in Antarctica en zullen wij de route van de Belgica volgen en alle twintig de landingen doen die het schip van de Gerlache toentertijd ook heeft gedaan. We gaan daar meteorologische en andere wetenschappelijke metingen verrichten om de toestand van 110 jaar geleden te vergelijken met de toestand van vandaag. Zo hopen we met eigen ogen te zien welke impact de global warming vandaag al heeft op het milieu in Antarctica. Maar het wordt niet puur een onderzoeksexpeditie, er blijft ook ruimte over voor avontuur: we gaan daar bergen beklimmen, windsurfen, kitesurfen , kanovaren en noem maar op. Het is niet omdat ik op een boot zit, dat ik minder actief zal zijn. Maar we moeten er eerst wel geraken natuurlijk. (lacht) "

Dixie versus het klimaat

Denkt Dixie dat deze expeditie iets kan betekenen in de strijd tegen de opwarming van de aarde? "Ik ben geen pessimist," zegt hij vastbesloten. "Ik reken op het enthousiasme van jonge mensen. De 'boosdoeners' in het klimaatdebat agressief aanpakken, dat is niet mijn manier van werken. Bewustmaking door inspirerend en educatief bezig te zijn, dat is eerder mijn aanpak. Door deze expeditie hopen wij een visie uit te dragen waarmee we een communicatieplatform scheppen in een positieve sfeer. Want ik vind dat er over dit hele debat tot dusver te weinig eerlijke communicatie is gevoerd. Wetenschappers werken met gegevens, en ik heb in het verleden geleerd dat zij vaak geneigd zijn hun bevindingen te overdrijven om gehoord te worden. Dat heeft tot een weinig fraai getouwtrek geleid tussen de wetenschap enerzijds en de CO 2 -uitstotende bedrijven anderzijds. Het gevaar is dat je dan in een malaise terechtkomt, zoals dat met de derdewereldproblematiek is gebeurd, waarbij iedereen op den duur zijn schouders ophaalt. Maar gelukkig is het nog niet zover. Global warming is vandaag een hot topic , maar het kan slechts op lange termijn effect hebben als je doordringt in de ziel van de mensen, als je hun verbeelding prikkelt, hen doet dromen, hen inspireert. En dat is wat we hopen te bereiken met deze expeditie."

(HDP)

Volg de expeditie op www.inthewakeofthebelgica.com

Bulgaarse student als eerste stuurman

Toen Adrien de Gerlache in 1897 op expeditie vertrok naar Antarctica, was hij pas 31 jaar, en zijn bemanning bestond uit een internationale groep visionaire twintigers. Om die jonge avontuurlijke spirit ook in de huidige expeditie te bewaren, liet Dixie Dansercoer 33 studenten uit 4 zeevaartscholen meedingen naar de functie van eerste stuurman op de Euronav Belgica . De student die het haalde is Rumen Grozev , laatstejaarsstudent aan de Nicola Vaptsarov marine-academie van Vanra in Bulgarije.

Rumen is zeer opgetogen dat hij werd uitgekozen om mee op expeditie te gaan. "Bulgarije heeft niet echt een expeditietraditie," zegt hij, "dus voor een land als het mijne is dit zeker een goede eerste stap, en een grote eer." Dat de goedlachse student door de oudere teamleden al voor het vertrek werd uitgeroepen tot mascotte van de expeditie, neemt hij er met de glimlach bij.