Een sollicitatiegesprek is in de eerste plaats een spel van vraag en antwoord, maar onderschat de kracht van lichaamstaal niet. Zowel de signalen die jij uitzendt als de niet-verbale communicatie die je ontvangt van de rekruteerder kunnen voor beide partijen meer dan leerzaam zijn.

 

 

Over je kledij en kapsel hebben we het al eerder gehad, maar ze zijn zo gewichtig dat we er nog een keertje op hameren dat je moet proberen je uiterlijk aan te passen aan de bedrijfscultuur. Hoe (on)verzorgd je eruitziet, draagt significant bij tot de eerste indruk, en die is erg belangrijk.

 

Je houding is ook van belang. Denk aan wat je vader en moeder vroeger altijd zeiden toen je klein was: zit mooi rechtop, met je schouders achteruit, je benen netjes naast elkaar en je handen in je schoot. Ga niet als een gestampte boer met je benen open zitten, en voor dames in een rok geldt dat ze wel zedig hun benen mogen kruisen, maar dan liefst niet met een inkijk tot op hun ondergoed. Een correcte houding geldt trouwens niet alleen als je neerzit. Ook rechtop sta je best kaarsrecht, want een ineengeschrompelde zak aardappelen maakt niet bepaald een goede indruk. En nog eentje om het af te leren: vermijd het kruisen van je armen, want dan werp je onbewust een barrière rond je op.

 

 

Een sleutelmoment, zelfs in tijden van Mexicaanse griep, is de handdruk. Het is het enige moment waarop je fysiek contact hebt met de rekruteerder (euh... hopen we toch), dus die handdruk moet zelfvertrouwen uitstralen. Knijp stevig, maar zorg nu ook weer niet voor gekneusde vingerkootjes bij je toekomstige baas. Vermijd het om andermans hand te lang vast te houden, want dat komt invasief over. Zie dat je na de handdruk je hand niet instinctief afwrijft aan je broek. Heb je last van te koude, te warme, klamme of zweterige handen, ga dan voor je de interviewkamer binnenstapt nog even naar het toilet en was je handen met koud of juist warm water. En nu we het toch over handen hebben: in geen geval mag je tijdens het sollicitatiegesprek met je vingers zitten te trommelen, met een pen wiebelen of aan je gezicht of kledij pulken. Je gsm bovenhalen is al helemaal taboe.

 

Oogcontact en een glimlach zijn geschikte middelen om zelfvertrouwen en enthousiasme uit te stralen. Te weinig geeft blijk van een gebrek aan confidentie, te veel kan dan weer opdringerig of zelfs flirterig overkomen. Zit in elk geval niet het hele gesprek lang naar je eigen tenen of naar een blad papier te staren. Uit een heldere oogopslag spreekt energie en vastberadenheid.

 

Om af te sluiten nog dit: pas je stemvolume aan. Niet alleen wat je zegt is van belang, ook de manier waarop kan doorslaggevend zijn. Wie stilletjes en onbegrijpelijk zit te mompelen, heeft weinig kans om een job te scoren. Anderzijds kan een stem als een orkaan zo irritant zijn dat de tegenpartij niet eens meer luistert naar wat je te zeggen hebt.