Henk Rijckaert: "Wat ik aan de unief heb geleerd? Van vrouwen hoef je niet bang te zijn!"

22/02/2015 // Categorie: Studententijd

Henk Rijckaert is back with a vengeance. Nog tot begin juni trekt hij het land rond met zijn nieuwe zaalshow De fun, de hits! Ondertussen ligt de dvd van zijn vorige comedyhit Zwerm in de rekken en mag hij op tv olijk knutselen in De Schuur van Scheire. Dat alles terwijl Henk eigenlijk braaf voor ingenieur heeft gestudeerd in Gent, en dat was niet om te lachen.
 
GUIDO: Ingenieur! Vanwaar die droge studiekeuze?
Henk: Omdat het voor mij geen droge materie is. Ik ben trouwens nog altijd zeer geboeid door het waarom van de dingen, het mechanisme dat achter alles steekt. Ik vond ingenieur absoluut geen droge studiekeuze, integendeel. Eenmaal ik mijn diploma op zak had, bleek het werkveld wel nogal saai te zijn. Tijdens je studies word je gestimuleerd, word je zelfs verplicht om creatief om te gaan met de wetenschappelijke kennis die je krijgt. Dat vond ik bijzonder geestig, het was een soort speeltuin. Als je gaat werken, valt die speeltuin grotendeels weg, en dat kon ik moeilijk verkroppen.
 
Uit het coconnetje
 
GUIDO: Je hebt secundair onderwijs gevolgd op een jongenscollege in Eeklo. Hoe voelde het om daarna in het liederlijke Gent terecht te komen?
Henk: Ha, dat was even schrikken. Ik herinner me nog als gisteren de introductiedag op de unief. Die dag heb ik een paar bewuste keuzes gemaakt voor de rest van mijn leven. De belangrijkste les die ik die dag heb geleerd, luidde: van vrouwen hoef je niet bang te zijn. (lacht) Je moet je voorstellen: op zo'n introductiedag komt driehonderd man af. En plots zag ik daar vrouwelijke creaturen rondlopen. Wow, dat bestaat dus?! Ik kwam van een jongensschool en kende hoogstens een paar meisjes uit de jeugdbeweging, maar op de unief bleken de prachtige vrouwen in dikke drommen rond te lopen. Er stonden daar ook drie jongens die ik kende van op het college naar me te zwaaien. "Henk, Henk, we staan hier!" Toen heb ik beslist om niet bij gasten die ik kende te gaan staan, om veilig in ons coconnetje te kruipen. Ik ben bewust bij een groep andere studenten gaan staan, waar ook een drietal knappe meisjes bij waren. Ik had gemerkt dat zij geen vaste kliek vormden, ze waren ook zowat aan het zoeken. Toen kregen we een rondleiding op de campus en door heel Gent, en tot mijn verbazing begonnen die meisjes tegen mij te babbelen. Ik dacht: wow, dit is geniaal! Die spreken gewoon tegen mij of wat?! Die zijn bijna zoals jongens! (lacht) Het klinkt misschien raar voor jongeren van vandaag, maar voor mij was dat echt een soort openbaring. Met dat kliekje ben ik heel het eerste jaar blijven optrekken en ik heb er goede vrienden aan overgehouden.
GUIDO: Je zat toen nog niet op kot. Behoorde het studentikoze nachtleven tot de mogelijkheden?
Henk: Ja, mijn ouders lieten me wel naar fuiven gaan, waarna ik dan bleef slapen op het kot van een maat. Ik heb met volle teugen genoten van het studentenleven, wees gerust. Uiteindelijk heb ik de laatste drie jaar toch nog op kot gezeten, toen ik al aan de hogeschool zat. Je moet weten: eerst heb ik drie jaar bio-ingenieur geprobeerd op de unief, maar dat bleek iets te hoog gegrepen voor mij. Toen ben ik verhuisd naar het toenmalige CTL op de Voskenslaan, de huidige Hogeschool Gent. En daarna nog een extra jaartje erbij, een postgraduaat aan de unief. Ik durf nu wel toe te geven dat dat postgraduaat vooral bedoeld was om nog een extra jaar op kot te kunnen zitten. Dus ja, ik had het studentenleven behoorlijk onder de knie.
 
Legendarische kotfuif
 
GUIDO: Als je van de unief naar de hogeschool verkast, moet je wel een stukje vrijheid inleveren.
Henk: Mja, maar dat was nodig voor het soort student dat ik was. Ik kon die vrijheid niet aan. Aan de hogeschool word je meer begeleid dan aan de unief, en dat had ik op dat moment nodig. Het uniefsysteem werkte niet voor mij, ik kreeg die grote hoeveelheden leerstof niet zelfstandig verwerkt. Ik heb er de kop niet voor om uren aan een stuk aan een bureau te zitten, daarvoor ben ik te snel afgeleid. Het systeem aan de hogeschool lag me veel beter. Vanaf toen ben ik ook vlotjes door de examens gesparteld.
GUIDO: Ben je actief geweest in studentenclubs?
Henk: Nee, dat niet. Pas op, ik heb wel in de VLK gezeten, de studentenkring van het Boerenkot, maar ik heb nooit meegedaan aan dopen en cantussen. Die vielen bij de VLK wel mee, maar ik had te veel andere fenomenen zien passeren, en dat sprak mij niet aan. Ik wil het ook niet veroordelen hoor, want ik weet dat veel mensen bijzonder mooie herinneringen hebben aan het studentikoze clubleven. Het was gewoon niet aan mij besteed. Ik ging ook niet naar de klassieke studentencafés in de Overpoort. Liever zocht ik het alternatieve cafécircuit op, zoals op de toen nog gevaarlijke Vlasmarkt.
GUIDO: Wat was je strafste avond?
Henk: Laten we zeggen dat ik me fragmenten herinner van een legendarische kotfuif, met een man of vijftig in een kelder. Dat liep zodanig uit de hand dat de flikken zijn gekomen om het kot te ontruimen. Uiteraard begonnen toen een paar zattekloten "vuile fascist!" te roepen, en die werden dan opgepakt wegens smaad aan de politie. (lacht) Enfin, ik werd 's anderendaags wakker op mijn kot met een grote rode kring op mijn mondhoek. Ik keek in de spiegel, dacht dat het een zuigplek was en concludeerde: alright, ik heb touche gehad gisterenavond. Maar er lag niemand in mijn bed, dus dat klopte niet echt. Een aantal van mijn maten bleken net hetzelfde fenomeen te hebben. Het kwam doordat we de hele avond spotgoedkope wijn uit de fles hadden zitten drinken - glazen, dat was voor mietjes - en de hals van die fles had een rode rand achtergelaten op ons bakkes.
GUIDO: Was je studententijd de mooiste tijd van je leven?
Henk: Voor een deel klopt dat, maar voor een ander deel is het ook helemaal niet waar. Als student heb je maar één zorg, en dat is slagen voor je examens. Los daarvan leid je een zorgeloos bestaan, waarin je massa's tijd hebt om jezelf te ontdekken en uit te zoeken hoe het leven in mekaar steekt. Maar anderzijds is zorgen dat je goede examens aflegt, ook een zware last. Hogere studies zijn niet gemakkelijk. Ik ben ondertussen veertig, en in de examenperiodes heb ik telkens weer dezelfde droom. Ik kom toe op een examen fysica, en plots vertelt men mij dat het een examen Frans is. Ik raak in paniek, en dan schiet ik wakker, badend in het zweet. Altijd diezelfde angstdroom, zoveel jaar nadat ik ben afgestudeerd. Dat wijst er toch wel op dat studentenjaren lang niet zo zorgeloos zijn als ze worden voorgesteld. Eigenlijk is het bullshit als je beweert dat je studententijd de mooiste tijd van je leven was. Wat voor een schijtleven heb je dan eigenlijk zeg? Ik moet nu plots denken aan mijn plechtige communie. Toen zeiden ze me ook dat ik de mooiste dag van mijn leven aan het beleven was. De raarste dag ja, in een wit kleed naar de kerk gaan... Toen dacht ik al: als dit de mooiste dag van mijn leven is, fuck, dan valt het leven wel dik tegen! (lacht)
 
(HDP)

foto's: Jef Boes
Terug naar het overzicht

Comment

Andere artikels

Andere interessante Guido-artikels

Volg ons ook op onderstaande sociale media

Deze site neemt deel aan de CIM Internet Studie. Sites met het CIM-internet logo verzamelen informatie over het aantal bezoekers en het aantal bezochte pagina’s met behulp van cookies. Een cookie is een klein tekstbestand dat door een server wordt geplaatst op de harde schijf van uw computer. Daarbij wordt geen software geïnstalleerd. Een cookie brengt op geen enkele manier schade toe aan uw apparatuur of aan de programma’s die u gebruikt.

De informatie die verzameld wordt in het kader van deze studie is volledig anoniem. Ze dient uitsluitend voor de vergelijking van bezoekersaantallen op de deelnemende sites. Op de website van het CIM vindt u meer informatie over de studie en de resultaten van de meting.

© GUIDO NV - Alle rechten voorbehouden