Lieven Van Gils: "De studententijd de mooiste tijd van mijn leven? Bullshit!"

27/11/2015 // Categorie: Studententijd

Elke avond ontvangt Van Gils zijn Gasten om ze de kleren van het lijf te vragen. Hoog tijd om hem een koekje van eigen deeg te geven, zo dachten wij. Aldus verliepen de studentenjaren van Lieven Van Gils.
 
" Ik heb Germaanse talen gestudeerd in Leuven," mijmert Lieven met een blik van bitterzoete nostalgie in zijn ogen. "Ik moet wel meteen bekennen: als ik mijn hart had gevolgd, was ik naar het RITS gegaan. Ik was een groot filmliefhebber en wilde graag iets met dat medium proberen te doen. Maar mijn ouders en de mensen van de studiebegeleiding raadden met toch aan om naar de universiteit te gaan, omdat ik dan later steviger in mijn schoenen zou staan. En aangezien ik ook geïnteresseerd was in literatuur, taal en journalistiek, was Germaanse eveneens een goede keuze. Als kleine jongen was ik al bezig Jan Wauters te imiteren als er een voetbalmatch op tv was. (Jan Wauters was een legendarische sportverslaggever van de VRT die in 2010 overleed - HDP) En ik nam interviews af met mijn cassetterecorder. Journalistiek heeft er bij mij altijd wel ergens ingezeten."
 
Vijf maanden vakantie
 
GUIDO: Waarom koos je voor Leuven?
Lieven: Dat was evident. Daar heb ik zelfs niet over nagedacht. Leuven is dé studentenstad. Ik ben afkomstig uit Hoogstraten en toen ik met mijn beste kameraad in Leuven arriveerde, wisten wij echt van toeten noch blazen. Ik wist zelfs mijn eigen kot niet zijn. Dat was in Heverlee, ik was daar één keer geweest, ik moest er met een bus zien te geraken... En we wisten ook dat er een introductienamiddag stond gepland in de grote aula, maar die vonden we niet meteen, dus we kwamen daar veel te laat toe. Het eerste wat we zagen, was een prof die zei in de micro: "De syllabus is verkrijgbaar bij Acco." We keken mekaar aan. Wat is een syllabus? En Acco, wat is dat voor een beest? (lacht) Ik was echt nog kletsnat achter mijn oren toen ik in Leuven toekwam. Maar dat hoort erbij.
GUIDO: Heb je spoedig de weg naar het uitgaansleven gevonden?
Lieven: Dat was geen probleem, al was ik wel een toegewijde student. Ik had genoeg discipline om telkens in eerste zittijd geslaagd te zijn, en als je dat gedaan krijgt, kan je in de praktijk vijf maanden vakantie nemen. Een schoon leven hoor, als je het voor mekaar krijgt.
GUIDO: Was de studentenfolklore aan jou besteed?
Lieven: Niet echt. Ik ging wel eens naar een cantus en ik stapte wel eens een fakbar binnen, maar ik heb nooit in een presidium gezeten. Nu heb ik dat nog steeds: ik word niet graag lid van verenigingen waar verplichtingen bij komen kijken. Ik fladderde liever van hier naar daar, op mijn eigen ritme.
GUIDO: Heb je studentenjobs gedaan?
Lieven: Niet in Leuven zelf, maar wel in de vakanties: augurken sorteren op de veiling in Hoogstraten. Bijzonder afstompend werk, maar je kon er veel uren kloppen en al bij al betaalde het niet slecht. En het was vlak bij huis.
GUIDO: En dan weet je tenminste waarvoor je studeert.
Lieven: Inderdaad!
 
Nozem De Vadder
 
GUIDO: Herinner je je toevallig een studentikoze avond die zwaar uit de hand is gelopen?
Lieven: (grinnikt) Weet je, dit zou je beter aan mijn collega Ivan De Vadder vragen. Die liep toen ook in Leuven rond. Een nozem, niet te geloven! Haar tot op zijn schouders, een studentenbrilletje op zijn neus... Ik zie die daar nog staan, op de trappen van de aula. Als ik hem vandaag afgeborsteld in pak en das op tv zie verschijnen, denk ik daar nog vaak aan terug. Ivan, denk ik dan, different ballgame!
GUIDO: Waarover ging je thesis?
Lieven: Ik heb het vertelstandpunt van een boek vergeleken met dat van een film: La Dentellière van Pascal Lainé. De filmversie was van Claude Goretta. Een taalkundig gegeven, waar ik als ik eerlijk ben relatief weinig tijd in heb gestoken. Het was een goede thesis, maar niet van die aard dat hij ooit voor publicatie in aanmerking is gekomen.
GUIDO: Was je studententijd de mooiste tijd van je leven?
Lieven: 's Avonds na de les met mijn kameraad gaan eten in de Alma, voor we terug naar ons kot gingen om te gaan blokken, dat was het hoogtepunt van onze gemiddelde studentendag. Is dit dan die zogenaamd mooiste tijd van ons leven, vroegen we ons toen af. Bullshit! We hebben toen de dure eed gezworen dat we dit onze kinderen nooit zouden wijsmaken. Bij momenten is de studententijd zelfs de eenzaamste tijd van je leven. Er is niets eenzamer dan studeren, en als het erop aan komt, kan niemand je erbij helpen.
GUIDO: Tegenwoordig studeren de studenten nochtans liever gezamenlijk, in de bibliotheek.
Lieven: Ik weet het, maar ik snap dat niet goed. In onze tijd bestond dat niet. Ik geloof ook niet dat dat de meest efficiënte manier is om te blokken, maar als het een middel is om bezig te blijven, moet je het vooral doen. Maar in essentie sta je er als student alleen voor. Je kunt je door je ouders of je vriendin laten pamperen met fruitsapjes en lekker eten en al het comfort dat je maar wil, maar op het moment dat je onder je bureaulamp kruipt, moet je het zelf doen. Alleen.

(HDP)

foto: VRT
Terug naar het overzicht

Comment

Andere artikels

Andere interessante Guido-artikels

Volg ons ook op onderstaande sociale media

Deze site neemt deel aan de CIM Internet Studie. Sites met het CIM-internet logo verzamelen informatie over het aantal bezoekers en het aantal bezochte pagina’s met behulp van cookies. Een cookie is een klein tekstbestand dat door een server wordt geplaatst op de harde schijf van uw computer. Daarbij wordt geen software geïnstalleerd. Een cookie brengt op geen enkele manier schade toe aan uw apparatuur of aan de programma’s die u gebruikt.

De informatie die verzameld wordt in het kader van deze studie is volledig anoniem. Ze dient uitsluitend voor de vergelijking van bezoekersaantallen op de deelnemende sites. Op de website van het CIM vindt u meer informatie over de studie en de resultaten van de meting.

© GUIDO NV - Alle rechten voorbehouden