Hilde De Baerdemaeker

20/02/2016 // Categorie: Interview

In Coppers, de VTM-politieserie naar de romans van misdaadauteur Toni Coppers, speelt Hilde De Baerdemaeker de rol van commissaris Liese Meerhout, een alleenstaande vrouw van halverwege de dertig met een uitgesproken rechtvaardigheidsgevoel en meer dan één litteken op haar ziel.
 
"In de dertien afleveringen van 'Coppers' glimlacht mijn personage één keer."
 
"Ik vind het fijn om in het kopke van zo'n gekweld personage te mogen graven," zegt Hilde. Wij vonden het dan weer fijn dat we mochten doordringen in het kopke van de actrice die deze donkere politiereeks op indrukwekkende wijze draagt.
 
GUIDO: Liese is een vrouw die is bedacht door en wiens handelingen worden bepaald door een man: Toni Coppers. Heb je daar bij stilgestaan?
Hilde: Ik heb uiteraard de boeken gelezen toen ik werd gevraagd voor de rol, en ik zag meteen dat Liese Meerhout een complexe madam is. Ik vond het bijzonder interessant om in haar hoofd te kruipen, en erachter te komen waarom ze zegt wat ze zegt en doet wat ze doet. Daar ben ik wel in geslaagd, denk ik. Liese is tamelijk alleen en gesloten. Ze laat zich niet gemakkelijk kennen. Dat vond ik boeiend, omdat ik zelf meestal zo niet ben. Ik ben in elk geval niet alleen. Ik heb een achterhoede: mijn vriend en mijn kinderen, bij wie ik mijn emoties kwijt kan en met wie ik alles kan delen. Liese heeft niemand aan wie ze haar emoties en gedachten kan aftoetsen. In plaats daarvan zit ze op haar drumstel te meppen en in haar kop te ijsberen. Het feit dat ze zo hard in haar eigen hoofd leeft, maakte het voor mij zo fijn om haar te spelen. Liese is niet alleen intelligent en goed in haar job, maar ze denkt ook hard na.
GUIDO: En op geen enkel moment heb je gedacht: deze reactie van Liese is duidelijk bedacht door een man?
Hilde: Nee, maar dat zou me trouwens ook niets uitmaken. Ik denk dat er in elke man een stukje vrouw schuilt, en in elke vrouw een stukje man.
 
Denkrimpels
 
GUIDO: Was je extra benieuwd naar de reactie van Toni's lezers op de tv-serie? Zij kennen Liese tenslotte al jaren.
Hilde: Absoluut, want Toni heeft een heel trouw lezerspubliek, en het zou jammer zijn om die mensen teleur te stellen. Als de Liese Meerhout uit de tv-serie te veel zou afwijken van die in de boeken, dan was dat jammer geweest. Maar ik denk niet dat dat het geval is. Liese zoals ik ze speel is zeer menselijk, en dat is ze in de boeken ook. Ze gaat voor haar eigen gevoel van rechtvaardigheid en blijft altijd eerlijk ten opzichte van dat gevoel. In de reeks zit dat zeer uitgesproken. Het grote verschil met de boeken is dat je op papier haar interne gevoelens kan uitschrijven, maar beeldmatig kan dat niet. Ze kunnen moeilijk tekstballonnetjes boven mijn hoofd plaatsen.
GUIDO: Dus: de emoties moeten van je gezicht af te lezen zijn.
Hilde: Voilà. Ik kan het zelf moeilijk inschatten, maar ik hoop echt dat de kijkers mee zijn in Liese haar hoofd, dat ze zien aan haar mimiek wat ze denkt.
GUIDO: En aan de frons in haar voorhoofd.
Hilde: Ha ja, die frons hoort bij haar introvert karakter.
GUIDO: Veerle Baetens moest ook altijd gekweld kijken in Code 37. Ze beweert dat ze daar een extra denkrimpel aan heeft overgehouden.
Hilde: (strijkt met haar wijsvinger over de rimpels tussen haar wenkbrauwen) Bij mij zal de leeftijd er ook wel iets mee te maken hebben zeker? En mijn eerste rimpel hier heb ik te danken aan mijn personage in Louislouise. Dat komt ervan als je de gelaatsuitdrukking van Axel Daeseleire probeert te imiteren. (lacht) Nee, ik denk dat Liese niet één keer lacht in de dertien afleveringen van Coppers. Of toch wel: één glimlach.
GUIDO: Toni Coppers heeft bevestigd dat hij jou voor ogen houdt telkens als hij een nieuw boek over Liese Meerhout schrijft. Wat denk je daarvan?
Hilde: Dat heeft hij me ook verteld, en ik vond dat een heel mooi compliment. Ik zei daarnet al dat ik zijn lezers niet wou teleurstellen, maar ik was natuurlijk ook heel benieuwd naar wat de schrijver van de verhalen zou vinden van mijn vertolking van zijn geesteskind. En als die dan zegt: "Hilde, jij bént gewoon Liese. Je hebt mijn volle steun." Tja, dat voelt alsof je op school een pluim krijgt van de meester. En een bank vooruit. (lacht)
GUIDO: Zie je je dat vijf of zes seizoenen volhouden?
Hilde: Ergens hoop ik dat wel. Toen ik de laatste twee boeken las, zag ik de verfilming al voor me. Toen zat ik echt te denken: alright, ik zal dit en dat mogen doen. Ik zou gerust langere tijd Liese willen blijven spelen, maar dat hangt natuurlijk niet alleen van mij af. Is er vraag naar meer? We zien wel.
 
Stiltes opvullen
 
GUIDO: Helpt het dat je al eerder politievrouwen hebt gespeeld, of is dat juist een hindernis?
Hilde: Nee, dat helpt. Niet alleen puur technisch - hoe je een pistool moet vasthouden en zo - maar ook omdat ik al inzicht had in de job van de politie bij een moordonderzoek. Want voor Liese is elke nieuwe moordzaak een job. Een job die ze zo goed mogelijk probeert te doen, maar wel werkendag!
GUIDO: Wat vind jij de allerbelangrijkste eigenschap van Liese?
Hilde: Dat ze bang is.
GUIDO: Vandaar haar pantser?
Hilde: Ha ja natuurlijk. Ze is te vaak gekwetst geweest in haar verleden, en dat heeft haar superbang gemaakt. Daarom trekt ze een pantser op, sluit ze zich af voor de mensen om haar heen. De kleine barstjes die er uiteindelijk toch komen in haar pantser, die vond ik het fijnst om te spelen.
GUIDO: Moet je die onderliggende psychologie constant in je achterhoofd houden?
Hilde: Nou en of. Dat is mijn job. De grootste uitdaging als acteur is niet het debiteren van dialogen, maar het opvullen van de stiltes tussen de lijntjes.
GUIDO: Is het uitdagender om iemand te spelen die weinig lijkt op hoe je zelf in het leven staat?
Hilde: Dat weet ik eigenlijk niet. Ik blijf zoeken naar raakpunten met mezelf, om het personage te kunnen snappen. Als ik er zo over nadenk, heb ik dat bij alle personages gedaan die ik tot nu toe heb gespeeld.
GUIDO: Het themawijsje bij de generiek is een echte oorwurm. Neurie je dat elke ochtend onder de douche?
Hilde: Dat nog net niet, maar je hebt gelijk dat het catchy is. Telkens als ik het hoor, denk ik: alright! Die muziek is van Marc Bonne, en hij heeft me ook drumlessen gegeven. 't Is de eerste keer dat Marc de muziek maakte voor een tv-reeks, en ik vind dat hij dat geweldig heeft gedaan.
 
(HDP)

foto: VTM
Terug naar het overzicht

Comment

Andere artikels

Andere interessante Guido-artikels

Volg ons ook op onderstaande sociale media

Deze site neemt deel aan de CIM Internet Studie. Sites met het CIM-internet logo verzamelen informatie over het aantal bezoekers en het aantal bezochte pagina’s met behulp van cookies. Een cookie is een klein tekstbestand dat door een server wordt geplaatst op de harde schijf van uw computer. Daarbij wordt geen software geïnstalleerd. Een cookie brengt op geen enkele manier schade toe aan uw apparatuur of aan de programma’s die u gebruikt.

De informatie die verzameld wordt in het kader van deze studie is volledig anoniem. Ze dient uitsluitend voor de vergelijking van bezoekersaantallen op de deelnemende sites. Op de website van het CIM vindt u meer informatie over de studie en de resultaten van de meting.

© GUIDO NV - Alle rechten voorbehouden