De studententijd van DJ Charlotte de Witte

14/08/2016 // Categorie: Studententijd

Charlotte de Witte, alias the DJ formerly know as Raving George, staat al sinds haar prilste studententijd achter de draaitafels. Hoe ging dat in z'n werk?
 
"Mijn eerste jaar Rechten heb ik verkloot door het varken uit te hangen op café."
 
Charlotte: Ik was eerst ingeschreven aan de unief als student Rechten, maar dat was een kwakkeljaar. Daarna heb ik er even aan gedacht om Muziekmanagement te studeren, maar die opleiding kon je enkel volgen in Hasselt en dat zag ik niet zitten. Uiteindelijk besloot ik dan Event- en Projectmanagement te studeren aan Arteveldehogeschool. Dat combineren met mijn muziek was niet evident , maar het lukte wel. Ik heb zelfs nooit een herexamen gehad. In het laatste jaar ben je verplicht een stage te doen van drie maanden. Ik had toen al het statuut van zelfstandige om als muzikant wat te kunnen verdienen. Vijf dagen op zeven vrijwillig werken voor een ‘ander’ bedrijf mag niet zomaar, dus schreef ik bij wijze van spreken een halve thesis om te pleiten voor een stage in ‘mijn eigen bedrijf’. Er komt veel meer kijken bij dj zijn dan plaatjes draaien, denk maar aan de productie, de boekhouding, de marketing en administratie enzovoort. Maar dat voorstel werd afgekeurd. Stage lopen bij een bedrijf waarmee je zelf commerciële banden hebt, in mijn geval Live Nation of Werchter of zo, was ook geen optie. Ik zou dus voor een compleet andere sector moeten kiezen, en ondertussen mijn muziekcarrière on hold zetten. Dat zag ik echt niet zitten, en dus heb ik de opleiding niet afgemaakt. Ik vind dat nog altijd jammer. Soit, los van het feit dat ik niet alle lessen bijwoonde, was ik dus wel een brave studente. Behalve dan tijdens dat eerste jaar Rechten, dat jaar heb ik verkloot door het varken uit te hangen op café. (lacht)
 
Gentse Feesten
 
GUIDO: Wat zijn je favoriete bars in Gent?
Charlotte: Naast de grotere clubs en danscafés zoek ik graag de kleinere cafeetjes op, in de smalle steegjes. ’t Dreupelkot en Hot Club de Gand bijvoorbeeld. Voor cocktails ga ik naar The Drifter, een tikibar in Oudburg, en wie het iets romantischer wil aanpakken, kan ik Rococo wel aanraden. En ik zit ook wel vaak in De Trollekelder en in Het Waterhuis aan de Bierkant, omdat een maat van mij daar werkt.
GUIDO: Mooi lijstje. Nog meer tips?
Charlotte: Ik ben een heel grote fan van sushi en Ikura is daarvoor wel echt een topadres, ook in Oudburg. Voor een steak zou ik naar de Pantomiene gaan. En de Gentse Feesten zijn uiteraard ook een aanrader.
GUIDO: Hoe overleef je die tien dagen als je aan de Vlasmarkt woont?
Charlotte: ’t Is stevig. (lacht) Nee, eerlijk gezegd ondervind ik geen echte overlast. Er is elke avond een salsa-initiatie hier vlakbij, en die kan ik wel héél makkelijk meevolgen in mijn living, maar over ’t algemeen woon ik hier supergraag. Zelf ben ik een beetje een ‘rondstapper’ tijdens de Feesten, maar eindigen doe ik altijd met een Irish Coffee aan de Vlasmarkt. En ben ik moe, dan wandel ik in een paar minuten naar mijn bed. Zalig toch? Ik hoor misschien nog net de schoonmaakdiensten passeren voor ik – wegens niet zo nuchter – als een blok in slaap val, om dan ‘s anderendaags alweer wakker te worden in een bruisend Gent. De sfeer is trouwens het hele jaar door geweldig. ’t Is een prachtige stad, met veel cultuur en veel creatief talent. Geen dikkenekkerige of poshy vibes. Ik kom hier buiten in mijn trainingsbroek en nobody gives a fuck.
 
Draaien in het jeugdhuis
 
GUIDO: Jij bent geboren in de jaren negentig, dus ik ben heel benieuwd: Backstreet Boys of Spice Girls?
Charlotte: (lacht) Op mijn 8 à 10 jaar was ik grote fan van Laïs, en ik heb zoals iedereen ook een rockfase gekend, maar ’t is niet dat ik ooit mijn hele kamer heb volgeplakt met foto’s van één bepaalde band. Ik ben nooit zo’n posterchick geweest. Ik hoorde eigenlijk alles graag. Door op een bepaald moment van Evergem naar het centrum van Gent te verhuizen, en de fuiven van de lokale jeugdvereniging dus in te ruilen voor clubs en discotheken, ontdekte ik de elektronische muziek. Ik vond dat geniaal. Na een tijdje ben ik met een belachelijk programmaatje, Virtual DJ heette dat, mijn favoriete nummers aan elkaar beginnen te mixen. Eerst voor mezelf, om naar te luisteren toen ik op de fiets zat of zo, maar op een gegeven moment heb ik mijn mix ook online geplaatst. Op MySpace was dat in die tijd, en zo is het allemaal een beetje begonnen. Ik heb toen duizenden mails gestuurd naar jeugdhuizen over gans Oost-Vlaanderen om te vragen of ik er eens, als beginnende dj, ‘mijn ding’ mocht komen doen. Daar is nooit reactie op gekomen, jammer genoeg. Behalve dan van het jeugdhuis in Evergem, omdat ik die mensen persoonlijk kende. Daar heb ik dan mijn eerste set gedraaid.
GUIDO: Zij gaven je dus eigenlijk uit beleefdheid een kans?
Charlotte: Ik denk het, want ’t was heel vroeg op de avond, dus buiten het barpersoneel was er nog geen kat. Maar ’t was blijkbaar goed, want ik mocht nog eens terugkomen. En dan ook eens elders draaien, en een beetje later in de Decadance, en eens je dát op je cv hebt staan, gaat het al iets makkelijker.
 
Starstruck backstage
 
GUIDO: En dan volgen Tomorrowland, Ibiza, IJsland, en tal van andere toplocaties. Een mooi palmares voor iemand van 23 jaar. Welke set vond je zelf het spectaculairst tot nu toe?
Charlotte: Die in Kaapstad springt er voor mij bovenuit. Ik was op reis in Zuid-Afrika en dacht: misschien kan ik hier ondertussen eens draaien. Op den bots is dat dan toch gelukt en dat werd een legendarische avond. Die mensen waren supervriendelijk, iedereen was zich zot aan ’t smijten, en die club zelf was ook de max. Ik ben tijdens die reis echt verliefd geworden op Zuid-Afrika. De natuur, het multiculturele… Prachtig. Los daarvan, in eigen land zijn er ook onvergetelijke sets geweest. I Love Techno was subliem en Pukkelpop is altijd wel een topper.
GUIDO: Op zulke events barst het van talent. Nooit starstruck geweest backstage?
Charlotte: Ik zou eigenlijk wat meer moeten socializen backstage, maar dat komt er precies nooit van. Iedereen heeft zo’n eigen hokje.  Bovendien ben ik na mijn eigen set zodanig opgefokt dat ik liever zelf ga feesten in ’t publiek dan backstage wat rond te lopen. Plus, als je daar als een hyperactieve fangirl elke artiest aanklampt, maak je ook geen goede indruk. Ik zal wel eens een klapke doen als ik ze toevallig tegen het lijf loop.
GUIDO: Heb je zelf veel last van hyperactieve fangirls of -boys?
Charlotte: In ’t begin had ik het er wel lastig mee om geregeld aangesproken te worden. Zeker in het uitgaansleven, want dan wil ik gewoon op mijn gemak met mijn maten op café, snap je? Ik ben trouwens de ene keer al wat meer in de mood voor een babbel dan de andere keer. Als je bijvoorbeeld in je trainingsbroek in de Krëfel een frigo gaat kopen, of in de regen met je boodschappen aan ’t sleuren bent en "Hé Raving George!" hoort, dan denk je weleens: laat mij gerust.’ (lacht) Maar intussen bekijk ik het anders. Positiever. Als mensen je om een selfie of een handtekening vragen, wil dat toch zeggen dat je goed bezig bent. En fans die je aanspreken, da’s gewoon part of the job.
 

(SVR)

foto: laloza.be
Terug naar het overzicht

Comment

Andere artikels

Andere interessante Guido-artikels

Volg ons ook op onderstaande sociale media

Deze site neemt deel aan de CIM Internet Studie. Sites met het CIM-internet logo verzamelen informatie over het aantal bezoekers en het aantal bezochte pagina’s met behulp van cookies. Een cookie is een klein tekstbestand dat door een server wordt geplaatst op de harde schijf van uw computer. Daarbij wordt geen software geïnstalleerd. Een cookie brengt op geen enkele manier schade toe aan uw apparatuur of aan de programma’s die u gebruikt.

De informatie die verzameld wordt in het kader van deze studie is volledig anoniem. Ze dient uitsluitend voor de vergelijking van bezoekersaantallen op de deelnemende sites. Op de website van het CIM vindt u meer informatie over de studie en de resultaten van de meting.

© GUIDO NV - Alle rechten voorbehouden