Achter de schermen van De Ideale Wereld

26/09/2016 // Categorie: Interview

Jelle De Beule & Sven de Leijer: "We weten zelf wel hoever we kunnen gaan. Meestal toch." 

Elke dinsdag-, woensdag- en donderdagavond draaien Otto-Jan Ham, Jelle De Beule en Sven de Leijer de actualiteit een kloot af in De Ideale Wereld. Wij gingen gluren achter de schermen van Vlaanderens meest anarchistische humorprogramma.
 
"Ik ben blij dat je het zelf zegt," grijnst Sven als we hem melden dat we het liefst Jelle en hem zouden spreken, omdat Otto-Jan de afgelopen twee jaar al iets te vaak in Guido Magazine is opgedoken.
 
GUIDO: De Ideale Wereld komt drie keer per week op tv. Hoe hectisch is jullie agenda?
Jelle: Het is een actualiteitenprogramma, dus zolang het niet op antenne is, kan je weinig meer doen dan een paar rubrieken onder de loep nemen. De eigenlijke inhoud hangt af van de actualiteit zelf. De drie dagen dat we uitzenden, zijn extreem hectisch. In feite is het bijna een onmogelijkheid om drie dagen na elkaar zo'n programma te maken. Dat we er wel in slagen, ligt aan het feit dat we ondertussen perfect op elkaar zijn ingespeeld.
GUIDO: Hoe ziet een werkdag eruit op de redactie van De Ideale Wereld?
Sven: Rond halfacht 's morgens beginnen we met de kranten te lezen. Dat is dan de eerste redactieronde. Die duurt tot halfnegen, en dan vergaderen we een eerste keer, om de actualiteitspuntjes eruit te pikken waarmee we eventueel iets kunnen doen.
GUIDO: Met hoeveel mensen zitten jullie dan rond de tafel?
Sven: Op de eerste vergadering met een man of vijf. Later komen er nog een aantal bij, want om halftien worden in een grotere groep knopen doorgehakt. Dan overlopen we alles en krijgen de ideeën vorm. En dan vertrekt iedereen om zijn of haar ding te gaan doen. De rest van de dag is pure rush.
Jelle: Ja, want rond vijf uur moet alles klaar zijn.
 
Humor en subtiliteit
 
GUIDO: Jullie zijn opgedoken op Pukkelpop. Was dat een try-out om vaker dingen live te doen?
Jelle: Nee, eigenlijk niet.
Sven: Het was eerder toevallig. Die vraag kwam er, en het leek ons wel plezant om te doen. Het was iets dat er tussen de soep en de patatten bij is gekomen.
Jelle: Ik had al eens op Pukkelpop gestaan met Neveneffecten, en het is een geweldig publiek om voor te spelen. Daar op een podium gaan staan, is het dichtste dat je bij het gevoel van een rockster kunt komen.
GUIDO: Live beweren jullie "minder subtiel" te zijn dan op tv. Hoezo?
Jelle: Wel, ik geef toe dat we al niet heel subtiel zijn op tv, maar voor een publiek van een paar duizend man kan je niet gaan keuvelen met een centrale gast en dat afwisselen met wat lollige filmpjes.
GUIDO: Ah, je had het niet over de subtiliteit van de humor?
Sven: Een combinatie van beide.
Jelle: Live kan je moeilijk subtiele woordgrapjes beginnen te maken. Het moet meer act zijn, meer show. Sketches, muzikale acts, dat soort dingen.
GUIDO: Remmen jullie elkaar soms af, of jutten jullie elkaar juist op?
Jelle: Ik probeer nooit iemand af te remmen. Ik praat nogal veel en heb snel een mening over van alles, en ik kan me voorstellen dat het soms nogal moeilijk is om daartussen te komen, maar iemand afremmen, nee, dat doe ik niet. Ik probeer altijd positief te zijn tegenover andere mensen hun ideeën. Maar als je iets slecht vindt, moet je ook niet afkomen met "ja maar...", want dan is het eigenlijk al gedaan. Ik denk niet dat ik dat doe. Of wel? Sven, spreek me tegen!
Sven: (lacht) Neenee, ik was er ook over aan het nadenken. We zijn alledrie nogal babbelaars, maar je kunt niet allemaal tegelijk aan het woord zijn.
GUIDO: Ook niet afremmen in de zin van: nee, deze grap is te grof?
Jelle: Nee, je moet zoiets zelf aanvoelen. De grens van de ene ligt wat verder dan die van de andere. Die van mij ligt het verste, maar meestal besef ik zelf wel wat kan en niet kan. Als ik aanvoel dat het op het randje is, durf ik het wel eens te vragen. Gewoon om te horen: ça va, dat kan ermee door. Dan kan ik weer verder.
GUIDO: Voel je zelf ook aan of iets grappig is, of is dat iets wat je bij elkaar aftoetst?
Sven: Een combinatie. Je hebt daar zelf wel oog voor, maar het kan nooit kwaad om een grap eens bij mekaar uit te testen.
 
Satire in troebele tijden
 
GUIDO: Wat maakt jullie complementair?
Jelle: We hebben elk een verschillend gevoel voor humor. Sven durft bijvoorbeeld ineenkrimpen als ik weer eens grofgebekt tekeerga.
Sven: Omgekeerd waarschijnlijk ook. (lacht)
Jelle: Ja, sowieso, maar jij maakt meer toegankelijke volkshumor, denk ik.
Sven: We zijn ook alledrie totaal verschillende karakters.
Jelle: En toch zitten we op dezelfde golflengte.
Sven: Maar we benaderen de dingen op een andere manier.
GUIDO: Is satire in deze troebele tijden nog meer nodig dan vroeger?
Jelle: Ik vind satire zo'n beladen woord. Als mensen me zeggen: in satire mag de humor al eens wat scherper zijn, dan antwoord ik dat ik nooit heb beweerd satire te maken. Satire vind ik een te eng begrip voor wat wij doen. Maar goed, los daarvan vind ik dat elk tijdperk zijn dosis satire kan gebruiken.
GUIDO: Dit tijdperk niet meer dan een ander?
Sven: Da's een moeilijke en beladen vraag, man.
GUIDO: Ik zal een voorbeeld geven: wordt het niet dringend tijd dat iemand de draak steekt met de zwaarbewapende para's die zich heelder dagen op straat staan te vervelen in Brussel?
Sven: Daar wordt toch mee gelachen? Wij lachen met alles.
Jelle: We hebben al zo vaak gelachen met het leger. Soms denken we: o nee, het leger doet weer iets doms, nu moeten we daar alwéér een sketch over maken. (lacht) Op den duur word je dat beu!
GUIDO: Denk je dat jullie concept een houdbaarheidsdatum heeft?
Jelle: Dat denk ik niet. Humor maken rond actualiteit, dat kan je blijven doen, dat is tijdloos. Er zit natuurlijk wel een houdbaarheidsdatum op bepaalde rubrieken, en misschien ook wel op onszelf. (lacht)
GUIDO: Hadden jullie zelf inspraak in de overstap van De Ideale Wereld naar Canvas?
Jelle: Ja.
GUIDO: Was het meer dan een verandering van de vlag waaronder je vaart?
Jelle: Wel, je zou kunnen zeggen dat het gewoon een ander logo is dat op hetzelfde programma kleeft, en dat is ook wel zo. Maar het gevoel is anders. Bij VIER had ik een schuldgevoel omdat we niet meer kijkers haalden, en bij Canvas is dat totaal geen issue meer. Wel, dan moet je concluderen dat het programma daar beter thuishoort. Nu hoeven we ons niet meer neurotisch af te vragen wat we moeten veranderen om de kijkcijfers op te krikken. De vlag klopt nu beter.
GUIDO: Als iemand zegt: De Ideale Wereld is weer zo'n typische Woestijnvis-jongensclub, wat antwoord je dan?
Jelle: "Dat is waar." (lacht)
Sven: Tja... de meesten in ons team zijn inderdaad mannen, maar het is niet dat wij bewust of onbewust mensen weren.
Jelle: Het is toch ook geen verwijt, dat wij een jongensclub zijn? Dan is het maar een jongensclub hé. Als mensen daar graag naar kijken, waarom niet? Ik ervaar dat niet als kritiek. Wij werken blijkbaar op een speelveld dat vrouwen moeilijker betreden.
GUIDO: Hoe zou dat komen?
Jelle:Omdat het een jongensveld is. (lacht)

foto: Woestijnvis

Terug naar het overzicht

Comment

Andere artikels

Andere interessante Guido-artikels

Volg ons ook op onderstaande sociale media

Deze site neemt deel aan de CIM Internet Studie. Sites met het CIM-internet logo verzamelen informatie over het aantal bezoekers en het aantal bezochte pagina’s met behulp van cookies. Een cookie is een klein tekstbestand dat door een server wordt geplaatst op de harde schijf van uw computer. Daarbij wordt geen software geïnstalleerd. Een cookie brengt op geen enkele manier schade toe aan uw apparatuur of aan de programma’s die u gebruikt.

De informatie die verzameld wordt in het kader van deze studie is volledig anoniem. Ze dient uitsluitend voor de vergelijking van bezoekersaantallen op de deelnemende sites. Op de website van het CIM vindt u meer informatie over de studie en de resultaten van de meting.

© GUIDO NV - Alle rechten voorbehouden