|
|
|
|
Gepost: 8/01/2004
Categorie: Strips
Antwerpenaar Jan Bosschaert (46) heeft heel lang moeten wachten op zijn erkenning als striptekenaar. Dat is jammer, want hij is misschien wel het grootste striptalent dat in Vlaanderen aan het werk is. Wie daaraan zou twijfelen, moet maar eens het derde 'Jaguar'-album openslaan: je weet niet waar eerst gekeken, zo'n grafisch vuurwerk is het.
"Tja, ik denk ook wel eens: waarom is me dit niet twintig jaar eerder overkomen?" zucht Bosschaert. "Nu wil plots iedereen met me samenwerken. Maar ik ga door met Jean Dufaux: 'Jaguar' loopt goed; we willen hierna nog een cyclus van drie albums maken. We gaan het wel wat vereenvoudigen. Wat luchtiger maken ook, want toegegeven: nu is het een taaie brok om te lezen."GUIDO: Kwam het idee voor 'Jaguar' van Jean Dufaux? Bosschaert: Ja en nee. Dufaux heeft zich geïnspireerd op een schilderij van mij, van twintig jaar geleden. Je kunt het zien op de schutbladen van de albums (een vrouw en een soort hogepriester in een Aztekentempel - HDP). Dufaux had iets van "Wow!" toen hij dat schilderij zag, en het heeft hem ideeën gegeven voor het scenario. Hij inspireert zich nog steeds op schilderijen en schetsen van mij. Verder is dat een heel zakelijke man. "On verra les chiffres," zei hij. Nou, die bleken dus mee te vallen, ze waren bij de uitgeverij aangenaam verrast door de impact die ik in Vlaanderen blijk te hebben. Weet je trouwens wie dat schilderij heeft aangekocht? Ann Ceurvels. GUIDO: Ze heeft smaak. Iets anders: je gebruikt de stad Antwerpen als decor voor 'Jaguar'. Geen evidente keuze. Bosschaert: Dat klopt, ik heb met het oog op de Franstalige markt voorgesteld het verhaal in Parijs te situeren, maar daar waren ze bij Casterman tegen. Negen op tien van de Franse strips speelt zich af in Parijs, dat werd een beetje cliché. Antwerpen was veel exotischer. (lacht) Het is mijn stad, ik ben Antwerpenaar, dus ik heb geprobeerd er mijn favoriete hoekjes in te verwerken. Al heb ik af en toe ook gebouwen gefantaseerd. Ik ben niet zo'n tekenaar die met de lichtbak werkt. Aguirre, der Zorn Gottes GUIDO: Parallel daarmee lezen we de fantastische scènes in de Zuid-Amerikaanse jungle. Die lijk je met nog meer plezier getekend te hebben. Bosschaert: Dat is altijd al een stokpaardje van mij geweest. Dufaux had me gewezen op de sfeer in de film Aguirre, der Zorn Gottes van Werner Herzog, over conquistadores die in de jungle verdwaald geraken. Die film had een zware indruk op mij gemaakt toen ik een jaar of 17 was. Dat zit er dus in, en anderzijds ook modernere invloeden, zoals The Matrix. GUIDO: Vrouwen met lange zwarte jassen en zonnebrillen... Bosschaert: Ja, maar die heb ik gemodelleerd naar onze babysit. (lacht) Enfin, inmiddels heb ik de invloed van die films al een beetje losgelaten. Dufaux stimuleert me om meer mijn eigen ding te doen. En uiteindelijk is dit altijd al mijn droom geweest: met mijn schilderijen een verhaal vertellen in stripvorm. Alleen jammer dat het nu pas gebeurt: tegen dat deze reeks goed en wel gelanceerd is, ga ik met pensioen! De ware Bosschaert GUIDO: Je hebt natuurlijk wel al een pak populaire Vlaamse strips gemaakt: 8 albums van 'Sam', De Geverniste Vernepelingskes... Moet je niet een beetje schizofreen zijn om tegelijk met Urbanus en Jean Dufaux te werken? Bosschaert: Ja, maar dat ben ik ook wel een beetje. (lacht) Ik sta bekend als een vrolijke Frans, maar eenmaal ik hier alleen in mijn atelier zit te werken, komt de ware Jan Bosschaert naar boven, en dat is eigenlijk een heel zwartgallig iemand. Mocht ik echt mijn diepste zielenroerselen op papier zetten, ik vrees dat je ervoor zou gaan lopen. GUIDO: Hoe zou je graag je stripcarrière afsluiten? Bosschaert: Met een erotische strip op scenario van een vrouw, dat lijkt me wel wat. Of anders een stripversie van W817, ik ben een grote fan van die reeks. (lacht) Zie je wel, daar is die gespleten persoonlijkheid weer! GUIDO: W817 voor volwassenen, met een schaars geklede Ann Ceurvels in de hoofdrol zeker? We hebben je door, Jan! (HDP)
|
|
|
Gringos Locos (Dupuis)
16/05/2012
Nu het relletje rond de ontstemde erven is overgewaaid, kunnen we de opmerkelijke strip Gringos Locos eindelijk op zijn verdiensten evalueren.
Eerst nog één keer recapituleren. Eind jaren veertig had de flamboyante Joseph Gillain alias Jijé een schare jonge, beloftevolle striptekenaars om zich heen verzameld in zijn atelier in Waterloo. Dat zootje getalenteerd ongeregeld kon hun prille werk kwijt aan het populaire weekblad Robbedoes, maar ze droomden van meer. Aan de andere kant van de oceaan was Walt Disney toen al een legende, en de jonge Belgische penseelridders droomden van een carrière in de Californische teken
|
|
|
De Schaduw van de Raaf (Casterman)
10/05/2012
Wie op zolder een doos met oude nummers van het weekblad Kuifje heeft liggen, weet dat daar halverwege de jaren zeventig niet veel interessants in stond, op het laatste 'Kuifje'-verhaal De Picaro's na. Alhoewel: één strip, gepubliceerd in 1976-'77, was duidelijk andere koek.
De Schaduw van de Raaf, van het toen opkomende toptalent Didier Comès, was anders. Meticuleus getekend, zorgvuldig opgebouwd en drijvend op een vernieuwend magisch-realistisch concept: De Schaduw van de Raaf was een graphic novel avant la lettre. Deze oneshot over een aan visioenen lijdende frontsoldaat in de Eerste Wereldoorlog staat vandaag nog altijd als een huis, en is eindelijk weer verkrijgbaar in albumvorm. Indertijd werden de platen ingekleurd, maar de v
|
|
|
Gasten (Oog & Blik / De Bezige Bij)
03/05/2012
De 47-jarige Amsterdamse autodidact Guido van Driel toont weer eens hoe duivels goed hij is in zijn nieuwe graphic novel Gasten. Het is het verhaal van twee Britse voetbalsupporters die in Amsterdam arriveren voor de interland Nederland-Engeland.
De match blijkt echter niet het hoofddoel van hun reis, en zelfs de overgeëtaleerde seks en drugs op de Walletjes missen hun effect. Via minutieus gedoseerde flashbacks en perfect getimede onthullingen laat van Driel je binnenkijken in de psyche van zijn personages, die een gemeenschappelijk trauma delen. Daarnaast is deze prachtig getekende en gekleurde strip een heerlijke ode aan de schoonheid en de veerkracht van Amsterdam, een stad waar zelfs de lelijke banaliteit van een
|
|
|
Asgard 1: IJzerpoot (Dargaud)
26/04/2012
Het vikingentweeluik 'Asgard' is gebaseerd op een idee dat Xavier Dorison had voor een geannuleerde spin-off van 'Thorgal'. Wellicht was die annulering goed nieuws, want het aantal 'Thorgal'-spin-offs heeft zo stilaan het verzadigingspunt bereikt.
Dorison vond het verhaal echter te interessant om terug in zijn ideeënlade te proppen, filterde er de 'Thorgal'-link uit en kijk: IJzerpoot blijkt een tamelijk geweldige avonturenstrip te zijn. De Moby Dick-achtige drijfveer, de tragiek van een van bij de geboorte gemarkeerde hoofdfiguur en de ruige vikingenmythiek spreken ten zeerste aan, al blijft Dorison een wat warrige verteller. De tekeningen zijn van Ralph Meyer, die in dit album zijn beste werk tot dusver
|
|
|
Het onzienbare en andere verhalen (Oog & Blik/De Bezige Bij)
19/04/2012
De sympathieke, enigszins onderschatte Nederlandse stripauteur Erik Kriek kreeg een werkbeurs om een lang gekoesterde droom te realiseren: het bewerken van een aantal kortverhalen van H.P. Lovecraft.
Voor wie zijn horrorklassiekers niet kent: Lovecraft was een jong gestorven Amerikaanse auteur uit het begin van de vorige eeuw wiens oeuvre bijna in de maalstroom der vergeten pulp was terechtgekomen, maar vandaag wordt beschouwd als pionierswerk in het horror-, fantasy- en sciencefictiongenre. Kriek is de uitgelezen man om de broeierige, paranoïde beslommeringen van Lovecraft in beelden om te zetten. In een inktzwarte stijl, die ergens een geslaagd midden vindt tussen pakwe
|
|
|
Kees De Jongen (Athenaeum)
12/04/2012
De 69-jarige striptekenaar Dick Matena houdt zich al jarenlang onledig met het minutieus verstrippen van klassiekers uit de Nederlandse literatuur. Hij doet dat met de grootst mogelijke nederigheid: Matena hakt en redigeert niet, maar neemt de integrale literatuurtekst over in zijn stripversie.
Na onder meer De Avonden van Gerard Reve, en Kaas en Het Dwaallicht van Willem Elsschot, heeft Matena nu zijn tanden gezet in Kees de Jongen, de everseller uit 1923 van Theo Thijssen over een knaap die zijn dromen wil waarmaken in het Amsterdam van een eeuw geleden. Het is een baksteen van een strip geworden: bijna vijfhonderd pagina's in monotoon zwart-wit, met een overdosis close-ups en handgeletterde tekst, maar dat laatste is nu eenmaal inheren
|
|
|
Ayako 1: Een meisje om van te houden (Uitgeverij L)
05/04/2012
De productiviteit van de legendarische mangaka Osamu Tezuka (1928-1989) was immens. Hij drukte een stempel op generaties Japanse kinderen met 'Astro Boy', maar tekende in de vroege jaren zeventig ook volwassen manga's, waaronder het duizenden bladzijden tellende 'Boeddha'-epos.
Uitgeverij L brengt nu zijn drieluik 'Ayako' (1972-'73) uit in het Nederlands. De cover en titelkeuze zijn ranziger dan het boek zelf, een pakkende familiekroniek tegen de politieke, economische en sociale achtergrond van het getraumatiseerde naoorlogse Japan. Aan het hoofd van de familie Tenge staat een tirannieke patriarch, die een kind heeft verwekt bij de vrouw van zijn zoon. Ze heet Ayako, en om de schande te verbergen wordt ze decennialang opgesloten in de kelder, terwi
|
|
|
MetaMaus (Oog & Blik/De Bezige Bij)
29/03/2012
De Amerikaanse stripauteur Art Spiegelman tekende zijn beroemde strip Maus om af te rekenen met de demonen uit zijn verleden, want zijn vader en moeder waren overlevenden van Auschwitz.
Maus - dat in afleveringen verscheen sinds 1977 maar pas in 1991 werd voltooid - groeide uit tot een iconische graphic novel en wordt wel eens de beste en meest invloedrijke strip aller tijden genoemd. Het gevolg is dat Spiegelman meer dan twintig jaar later nog altijd door zijn werk wordt achtervolgd en telkens opnieuw dezelfde vragen te horen krijgt over Maus. Daar wil hij nu voor eens en voor altijd komaf mee maken dankzij MetaMaus, het ultieme boek da
|
|
|
Alter Ego: Fouad (Dupuis)
22/03/2012
Toen de auteurs hun zesdelige thrillerstrip 'Alter Ego' lanceerden, maakten ze zich sterk dat het niet uitmaakt in welke volgorde je de albums leest.
Een boude bewering, eigenlijk nooit eerder geponeerd, die echter moeilijk te controleren valt, aangezien de uitgever besloot maar één (weliswaar ongenummerd) album tegelijk op de markt te gooien. Om toch het gedurfde concept van de reeks naar waarde te kunnen schatten, hebben we een album overgeslagen en ons onmiddellijk gewaagd aan Fouad, het ongenummerde deel drie. En inderdaad, dit is een zeer te pruimen op zichzelf staande strip die met genoeg weerhaken in de globa
|
|
|
The Killer 10: Hart voor het werk (Casterman)
15/03/2012
'The Killer', de bestsellerreeks van Matz en Jacamon over de lotgevallen van een ijskoele huurmoordenaar, is al aan het einde van z'n tweede cyclus van vijf albums toe.
Oorspronkelijk zou het bij één cyclus blijven, maar als de verkoopcijfers blijven glinsteren en zelfs David Fincher belangstelling toont voor de filmrechten, waarom zou je dan stoppen? Toch begint de reeks slijtagesporen te vertonen. Omdat Hart voor het werk een afrondend album is, moet er nogal veel in worden uitgelegd, wat er een praatzieke strip van maakt. Tekenaar Luc Jacamon kan toveren met levensechte kleuren en exotische landschappen, maar laat hem pagina's teke
|
|
|
Meer artikels: (nog 662 artikels in deze categorie)
|
|
|
|