War of the Worlds

Heb je - net als wij - stiekem wel eens gehoopt dat Spielberg wat meer James Cameron zou worden? Dat hij het ietwat melige jongetje dat zich in zijn binnenste schuilhoudt eens zou bedekken onder een laag steel, blood, guts & gore? Welnu, het is zover.
 War of the Worlds, Spielbergs verfilming van de sciencefictionklassieker van H.G. Wells, is een mean motherfucker van een prent, een film die je raakt als een klinkende oorvijg.

 

"Is it the terrorists?" vraagt Rachel, het 10-jarige dochtertje van Tom Cruise in de film. Rachel wordt gespeeld door Dakota Fanning, een kindsterretje dat in haar leeftijdsklasse haar gelijke niet kent in het leggen van pure angst in haar ogen. Nee Rachel, het zijn de terroristen niet, het is de ultieme, apocalyptische invasie van boosaardige buitenaardse wezens. Verder van E.T. kon Spielberg in War of the Worlds niet verwijderd raken. Zijn nieuwe aliens zijn genadeloos, hogelijk intelligent en bewegen zich voort in reusachtige tripods, veruit de coolste bionische machines die we ooit in een film hebben gezien. Qua opbouw, camerawerk en effects overklast Spielberg alles wat in dit genre ooit is gepresteerd. Het ene na het andere onvergetelijke beeld brandt zich op je netvlies, van de ademnemende freaky onweders over de eerste tripod die uit de grond oprijst tot de briljante paniekscènes op de ferry over de Hudson. De camera rukt en trekt zich gejaagd een weg rond Cruise en zijn kinderen, alsof de cameraman zelf liefst zo snel mogelijk zou wegvluchten. Briljante, grensverleggende actiecinema is het, de meest hyperkinetische en genadeloos voortrazende Spielberg tot nu toe, die wellicht nog jarenlang gebrandmerkt zal staan als de meest opwindende rampenfilm ever.

Is War of the Worlds dan een perfect meesterwerk? Toch niet helemaal. In de kelderscènes met de zoekende tentakel breit Spielberg net iets te enthousiast een vervolg aan de keukensequens uit Jurassic Park: virtuoos, heel spannend, maar te lang om geloofwaardig te blijven. En in het laatste kwartier gaat het dan allemaal weer net iets te snel. Verder zullen sommigen wellicht opwerpen dat Spielberg de eigenlijke aliens misschien beter niet expliciet had getoond, maar daarover zijn we met onszelf nog niet helemaal in het reine: aliens zijn nu eenmaal cool. Wat we wel weten, is dat het geleden was van The Lord of the Rings dat we nog zo met open mond naar het scherm hebben zitten te staren. War of the Worlds is alles wat Independence Day had moeten zijn.

(JC)