|
|
|
|
Gepost: 10/11/2005
Categorie: Strips
Een deken van sneeuw, de vuistdikke striproman waarin de 29-jarige Amerikaanse tekenaar Craig Thompson afrekent met zijn jeugd, was misschien wel het beste stripalbum van 2004. Nu is er een nieuwe Thompson: in Carnet de Voyage brengt hij een getekend reisdagboek van zijn promotietocht door Europa en Marokko
in 2004. "Ik heb eigenlijk niet graag dat je dit boek 'de nieuwe Thompson' noemt," zegt supertalent Craig. "Ik ben momenteel bezig met weer een superdik boek. Het heet Habibi, en het wordt mijn eigen verhaal van 1001 nacht, vol woestijnen, kamelen, harems en andere oosterse thema's. Fictie, maar tegelijk een allegorie over wat vandaag allemaal gebeurt in het Midden-Oosten en in de wereld. En tegelijk is het een liefdesverhaal. Maar je zal nog wat geduld moeten hebben, it's a big one. Ik hoop 'm af te hebben tegen eind 2006, maar misschien wordt het wel 2007. Carnet de voyage is dus maar een tussendoortje." GUIDO: Een tussendoortje van 222 pagina's?! Thompson:(lacht) Ach, da's nog betrekkelijk weinig als je het bijvoorbeeld vergelijkt met de reisdagboeken van Joann Sfar... GUIDO: Terwijl je in Marokko was, verloor je je dure tekenpenselen. Dat is interessant, want plots moest je noodgedwongen je tekenstijl veranderen. Thompson: Dat was een van de leukste dingen van dit reisboek: het verplichtte me om uit mijn comfort zone te stappen. In plaats van alleen in mijn studio te zitten, stond ik plots te tekenen in de echte wereld: op straat, of in een trein, en ik moest zien te tekenen in allerhande situaties. Ik stond te schetsen op straat terwijl ezelskarren me bijna omver reden, met een heleboel mensen om me heen, met de bijbehorende geluiden en geuren, terwijl de zon me roosterde... En toch had ik mijn kostbare tekenmateriaal meegenomen, die ik kwijtspeelde. Voor mij als een artiest was dat een uitstekende leerervaring. Ik besefte dat je niet per se afhankelijk hoeft te zijn van welbepaald materiaal. Je kan ook gewoon gebruiken wat binnen handbereik is, en in Marokko waren dat van die goedkope, dunne viltstiftjes. Het resultaat is dat mijn tekeningen meer schetsmatig werden, alsof ik op het papier kraste of graveerde. Dat brak met het eerdere werk dat ik met penseel had gedaan, wat veel vloeiender was. Ik denk dat die goedkope stiften goed werkten om de vuile, middeleeuwse steden in Marokko te tekenen. Het was wel passend. GUIDO: Een deken van sneeuw ging over je jeugd in smalltown America, waar je in een strikt religieus gezin werd opgevoed. Stel nu dat je in dat milieu was gebleven, en heel dikke bijbelstrips had getekend. Denk je dat je dan ook zoveel respons op je werk zou hebben gekregen? Thompson: Wie weet? Er zijn een paar striptekenaars in de States bezig met dat soort werk. Ken je Mike Allred, van Madman Comics? Da's een heel religieuze Mormoon, en hij is nu het volledige Boek van de Mormonen aan het illustreren, wat een klepper van 1000 bladzijden zal worden (The Golden Plates - HDP). Daar kijk ik naar uit, gewoon omdat het zo'n crazy project is, waar zoveel passie achter zit. En weet je wat Robert Crumbs volgende project is? Een stripversie van het Boek Genesis. GUIDO: (lacht) Dat klinkt interessant! Thompson: Ja toch? Ik wil die boeken graag zien, niet omdat ik gelovig ben, maar omdat die auteurs er met zoveel vuur aan werken. Ja, dat is het: eigenlijk werk ik ook nog steeds met een soort religieus vuur aan mijn stripprojecten. (HDP)
|
|
|
De Foto & De Mandarijn (Oog & Blik / De Bezige Bij)
24/05/2012
Net nu Mark Retera's heerlijk absurde gagstrip 'Dirkjan' zijn herintrede doet in de Humo, ligt een merkwaardig boekje van dezelfde auteur in de winkel. De Foto De Mandarijn lijkt op het eerste gezicht op een langer verhaal van 'Dirkjan', maar tegelijk ook weer niet.
Eerder dan absurde toestanden te beleven, komt de dikke konijnentand nu in een licht melancholisch verhaal terecht, dat op agenda- (of dagboek?)formaat wordt verteld. Het is een zwaar gerasterde zwart-witherinnering aan een onbeantwoorde jeugdliefde, en in dat opzicht zeer geslaagd. Een graphic novel kan je De Foto De Mandarijn bezwaarlijk noemen, maar als graphic novelle is dit een bijna teder boekwerkje geworden, dat bovendien prachtig is vormgegeven.
(HDP)
|
|
|
Gringos Locos (Dupuis)
16/05/2012
Nu het relletje rond de ontstemde erven is overgewaaid, kunnen we de opmerkelijke strip Gringos Locos eindelijk op zijn verdiensten evalueren.
Eerst nog één keer recapituleren. Eind jaren veertig had de flamboyante Joseph Gillain alias Jijé een schare jonge, beloftevolle striptekenaars om zich heen verzameld in zijn atelier in Waterloo. Dat zootje getalenteerd ongeregeld kon hun prille werk kwijt aan het populaire weekblad Robbedoes, maar ze droomden van meer. Aan de andere kant van de oceaan was Walt Disney toen al een legende, en de jonge Belgische penseelridders droomden van een carrière in de Californische teken
|
|
|
De Schaduw van de Raaf (Casterman)
10/05/2012
Wie op zolder een doos met oude nummers van het weekblad Kuifje heeft liggen, weet dat daar halverwege de jaren zeventig niet veel interessants in stond, op het laatste 'Kuifje'-verhaal De Picaro's na. Alhoewel: één strip, gepubliceerd in 1976-'77, was duidelijk andere koek.
De Schaduw van de Raaf, van het toen opkomende toptalent Didier Comès, was anders. Meticuleus getekend, zorgvuldig opgebouwd en drijvend op een vernieuwend magisch-realistisch concept: De Schaduw van de Raaf was een graphic novel avant la lettre. Deze oneshot over een aan visioenen lijdende frontsoldaat in de Eerste Wereldoorlog staat vandaag nog altijd als een huis, en is eindelijk weer verkrijgbaar in albumvorm. Indertijd werden de platen ingekleurd, maar de v
|
|
|
Gasten (Oog & Blik / De Bezige Bij)
03/05/2012
De 47-jarige Amsterdamse autodidact Guido van Driel toont weer eens hoe duivels goed hij is in zijn nieuwe graphic novel Gasten. Het is het verhaal van twee Britse voetbalsupporters die in Amsterdam arriveren voor de interland Nederland-Engeland.
De match blijkt echter niet het hoofddoel van hun reis, en zelfs de overgeëtaleerde seks en drugs op de Walletjes missen hun effect. Via minutieus gedoseerde flashbacks en perfect getimede onthullingen laat van Driel je binnenkijken in de psyche van zijn personages, die een gemeenschappelijk trauma delen. Daarnaast is deze prachtig getekende en gekleurde strip een heerlijke ode aan de schoonheid en de veerkracht van Amsterdam, een stad waar zelfs de lelijke banaliteit van een
|
|
|
Asgard 1: IJzerpoot (Dargaud)
26/04/2012
Het vikingentweeluik 'Asgard' is gebaseerd op een idee dat Xavier Dorison had voor een geannuleerde spin-off van 'Thorgal'. Wellicht was die annulering goed nieuws, want het aantal 'Thorgal'-spin-offs heeft zo stilaan het verzadigingspunt bereikt.
Dorison vond het verhaal echter te interessant om terug in zijn ideeënlade te proppen, filterde er de 'Thorgal'-link uit en kijk: IJzerpoot blijkt een tamelijk geweldige avonturenstrip te zijn. De Moby Dick-achtige drijfveer, de tragiek van een van bij de geboorte gemarkeerde hoofdfiguur en de ruige vikingenmythiek spreken ten zeerste aan, al blijft Dorison een wat warrige verteller. De tekeningen zijn van Ralph Meyer, die in dit album zijn beste werk tot dusver
|
|
|
Het onzienbare en andere verhalen (Oog & Blik/De Bezige Bij)
19/04/2012
De sympathieke, enigszins onderschatte Nederlandse stripauteur Erik Kriek kreeg een werkbeurs om een lang gekoesterde droom te realiseren: het bewerken van een aantal kortverhalen van H.P. Lovecraft.
Voor wie zijn horrorklassiekers niet kent: Lovecraft was een jong gestorven Amerikaanse auteur uit het begin van de vorige eeuw wiens oeuvre bijna in de maalstroom der vergeten pulp was terechtgekomen, maar vandaag wordt beschouwd als pionierswerk in het horror-, fantasy- en sciencefictiongenre. Kriek is de uitgelezen man om de broeierige, paranoïde beslommeringen van Lovecraft in beelden om te zetten. In een inktzwarte stijl, die ergens een geslaagd midden vindt tussen pakwe
|
|
|
Kees De Jongen (Athenaeum)
12/04/2012
De 69-jarige striptekenaar Dick Matena houdt zich al jarenlang onledig met het minutieus verstrippen van klassiekers uit de Nederlandse literatuur. Hij doet dat met de grootst mogelijke nederigheid: Matena hakt en redigeert niet, maar neemt de integrale literatuurtekst over in zijn stripversie.
Na onder meer De Avonden van Gerard Reve, en Kaas en Het Dwaallicht van Willem Elsschot, heeft Matena nu zijn tanden gezet in Kees de Jongen, de everseller uit 1923 van Theo Thijssen over een knaap die zijn dromen wil waarmaken in het Amsterdam van een eeuw geleden. Het is een baksteen van een strip geworden: bijna vijfhonderd pagina's in monotoon zwart-wit, met een overdosis close-ups en handgeletterde tekst, maar dat laatste is nu eenmaal inheren
|
|
|
Ayako 1: Een meisje om van te houden (Uitgeverij L)
05/04/2012
De productiviteit van de legendarische mangaka Osamu Tezuka (1928-1989) was immens. Hij drukte een stempel op generaties Japanse kinderen met 'Astro Boy', maar tekende in de vroege jaren zeventig ook volwassen manga's, waaronder het duizenden bladzijden tellende 'Boeddha'-epos.
Uitgeverij L brengt nu zijn drieluik 'Ayako' (1972-'73) uit in het Nederlands. De cover en titelkeuze zijn ranziger dan het boek zelf, een pakkende familiekroniek tegen de politieke, economische en sociale achtergrond van het getraumatiseerde naoorlogse Japan. Aan het hoofd van de familie Tenge staat een tirannieke patriarch, die een kind heeft verwekt bij de vrouw van zijn zoon. Ze heet Ayako, en om de schande te verbergen wordt ze decennialang opgesloten in de kelder, terwi
|
|
|
MetaMaus (Oog & Blik/De Bezige Bij)
29/03/2012
De Amerikaanse stripauteur Art Spiegelman tekende zijn beroemde strip Maus om af te rekenen met de demonen uit zijn verleden, want zijn vader en moeder waren overlevenden van Auschwitz.
Maus - dat in afleveringen verscheen sinds 1977 maar pas in 1991 werd voltooid - groeide uit tot een iconische graphic novel en wordt wel eens de beste en meest invloedrijke strip aller tijden genoemd. Het gevolg is dat Spiegelman meer dan twintig jaar later nog altijd door zijn werk wordt achtervolgd en telkens opnieuw dezelfde vragen te horen krijgt over Maus. Daar wil hij nu voor eens en voor altijd komaf mee maken dankzij MetaMaus, het ultieme boek da
|
|
|
Alter Ego: Fouad (Dupuis)
22/03/2012
Toen de auteurs hun zesdelige thrillerstrip 'Alter Ego' lanceerden, maakten ze zich sterk dat het niet uitmaakt in welke volgorde je de albums leest.
Een boude bewering, eigenlijk nooit eerder geponeerd, die echter moeilijk te controleren valt, aangezien de uitgever besloot maar één (weliswaar ongenummerd) album tegelijk op de markt te gooien. Om toch het gedurfde concept van de reeks naar waarde te kunnen schatten, hebben we een album overgeslagen en ons onmiddellijk gewaagd aan Fouad, het ongenummerde deel drie. En inderdaad, dit is een zeer te pruimen op zichzelf staande strip die met genoeg weerhaken in de globa
|
|
|
Meer artikels: (nog 663 artikels in deze categorie)
|
|
|
|