|
|
|
|
Gepost: 1/02/2006
Categorie: Film
Toen de Italiaanse actrice Sabina Guzzanti haar satirische tv-programma Raiot, waarin ze de draak stak met premier Berlusconi en de politieke vaudeville in Italië, al na één aflevering zag worden afgevoerd, werd ze boos. Héél erg boos. Zo boos dat ze besloot een documentaire te draaien
over de alarmerende beknotting van de vrije meningsuiting in het Italië van de almachtige mediamagnaat Berlusconi. Die film heet Viva Zapatero!, werd een verrassende hit in Italië en nu ook daarbuiten. In de documentaire legt Guzzanti op Michael Moore-achtige wijze vast hoe de pers- en artistieke vrijheid in Italië langzaam maar zeker wordt opgeslokt door het politieke en mediatieke Berlusconi-imperium. Ontluisterend! Guzzanti: Iedereen is geschrokken van mijn film, ook in Italië. Ikzelf trouwens ook: toen ik eraan begon had ik nog geen vermoeden dat het zo erg was gesteld in mijn land. Vandaag gebeuren er in Italië dingen die tien jaar geleden nog ondenkbaar waren, maar inmiddels tot mijn grote verbijstering heel normaal blijken te worden gevonden. Kritische journalisten worden ontslagen en vervangen door regeringsgezinde marionetten. Satirische programma's als het mijne blijken gewoon niet meer te kunnen. GUIDO: Sommige politici die je interviewde vonden je programma gewoon niet grappig. Misschien had dat er ook mee te maken? Guzzanti: Maar het was een publiek monstersucces! De waarderingscijfers waren zeer hoog, we werden overstelpt met brieven van mensen die Raiot fantastisch vonden. Het is gewoon geboycot vanuit de politiek. Trouwens: de Italiaanse tv is crap, echt verschrikkelijk slecht. Dus slechter dan de rest van die rotzooi kan mijn programma echt niet geweest zijn. (lacht) GUIDO: Critici zullen opwerpen: als Italië echt zo'n dictatuur is als Guzzanti ons wil doen geloven, hoe komt het dan dat ze er toch deze film heeft kunnen draaien? Guzzanti: Omdat dat mediamonopolie van Berlusconi alle andere cultuurvormen in Italië heeft verpletterd en weggedrukt. Je hebt er geen benul van hoeveel schade die man het land heeft berokkend. Theater en cinema zijn bij ons zo goed als dood. Bijgevolg wordt het medium film niet meer als belangrijk beschouwd, zodat ik daar wel nog mijn zin kon doen. Ik heb Viva Zapatero! bijna in het geheim gedraaid, en zelf geproducet. Gelukkig heeft dat meer impact gehad dan ik ooit had durven hopen. GUIDO: Daar zeg je wat. Ik zag daarnet aan een Brusselse bioscoop reclame hangen voor je film: "De documentaire die Berlusconi deed beven!" Guzzanti:(lacht) Dat zijn de woorden van de bioscoopuitbater of de verdeler, niet de mijne. Maar ik vind het natuurlijk wel leuk dat ik nu ook de kans krijg om mijn film te tonen in de rest van Europa. Ik had nooit gedacht dat-ie buiten Italië in de zalen zou komen. GUIDO: Vroeger draaiden er bijna nooit documentaires in de bioscoop. Guzzanti: Ja, maar de tv is zodanig debiel geworden dat intelligente documentaires er nauwelijks nog een kans krijgen. En zolang Berlusconi aan de macht blijft, is er zero kans dat een film als de mijne op de televisie wordt vertoond. Documentairemakers zoeken noodgedwongen een uitweg, en die hebben we gevonden in het filmcircuit. Opmerkelijke documentaires vinden hun weg naar de bioscoop, en met groot succes. GUIDO: Binnen een paar maanden zijn er verkiezingen in Italië. Wat denk je? Guzzanti: Ik hoop natuurlijk dat Berlusconi verliest, maar hij heeft zopas nog de kieswet aangepast in zijn voordeel, en misschien heeft hij nog wel een paar andere vuile trucs in zijn mouw zitten. Ik hou dus mijn hart vast. Ook als hij verliest, zijn we trouwens nog niet verlost van die man. Berlusconi is zo ontzettend machtig, daar heb je geen idee van. (HDP)
|
|
|
American Pie: Reunion
02/05/2012
Was het nodig om dertien jaar na de eerste American Pie - een hyperpopulaire tienerkomedie uit 1999 - alsnog met een revival op de proppen te komen? Geenszins. Maar hebben we ons verveeld tijdens American Pie: Reunion? Absoluut niet.
Zowat de hele cast uit het origineel werd bereid gevonden opnieuw in hun rol te kruipen. Uiteraard spelen ze geen zesdejaars meer met een overdosis hormonen in hun aderen. Sommigen zijn getrouwd, anderen zijn op zoek naar zichzelf, alleen Stifler is zelfs als dertiger gebleven wie hij was: een op seks en bier belust zwijn. Er wordt een schoolreünie georganiseerd en dat geeft aanleiding tot een nieuwe stortvloed aan hopeloos platvloerse, maar vaak ook onweerstaanbare grollen.
|
|
|
Lockout
18/04/2012
Het idee achter de trashy sciencefictionthriller Lockout komt van Luc Besson. Eigenlijk weet je nu al voldoende om te beslissen of je er de prijs van een bioscoopticket aan wil hangen, want Bessons geeky verbeelding vind je ofwel dikke fun, ofwel begrijp je niet wat iedereen ziet in die eeuwige Franse puber.
Verwacht geen greintje subtiliteit in Lockout, en al evenmin een zelfs maar minieme dosis geloofwaardigheid, maar wel een onderhoudend anderhalf uur vaardig ingeblikte spaceploitation over een ruige bink (Guy Pearce, grappig op dreef) die een muiterij in een gevangenis moet gaan bedwingen. Niet zomaar een gevangenis, maar wel een waar de criminelen in ingevroren staat worden bewaard, in een baan rond de aarde. En niet zomaar een muiterij, want het schorem houdt
|
|
|
Skoonheid
17/04/2012
Een film in het Afrikaans, die grappig klinkende, naar het Nederlands neigende boerentaal uit Zuid-Afrika, krijgen we bij ons niet vaak te zien. Skoonheid van regisseur Oliver Hermanus is zo'n film.
Als je er echter op uit was je mooie vakantieherinneringen aan Zuid-Afrika te herbeleven in deze film, dan ben je eraan voor de moeite. Skoonheid is een haast ondraaglijk intense prent over een stuurse man uit Bloemfontein die geobsedeerd raakt door zijn knappe jonge neef. Hij ontkent en verdringt zijn homoseksuele neigingen, zoals trouwens elke verdoken homo in de stugge gemeenschap van blanke Afrikaners, tot die bundel opgekropte gevoelens op een gewelddadige manier
|
|
|
Snow White
11/04/2012
Het zal wel de schuld zijn van Tim Burton zeker? Sinds het monstersucces van zijn Alice in Wonderland zijn de sprookjesfilms aan het boomen. Dit voorjaar kan je je aan maar liefst twee vrije bewerkingen van het overbekende Sneeuwwitje-verhaal verwachten.
De fantasy-avonturenfilm Snow White and the Huntsman met Kristen Stewart is pas voor juni, maar nu al kan je de vrolijke parodie van Tarsem Singh gaan bekijken. Eigenlijk heette die Mirror Mirror, maar om het nog wat verwarrender te maken, wordt de film in ons land gereleast onder de naam Snow White. Tarsem heeft er eigenaardig genoeg zijn meest Indische film tot nu toe van gemaakt. Waar Snow White nog begint vol typische gezwollen Tarsem-esthetiek
|
|
|
The Pirates! Band of Misfits
28/03/2012
Een nieuwe film uit de Aardman-studio's is immer een feest, zeker als het een uit klei geboetseerd festijn betreft, toch altijd zoveel authentieker dan computerpixels.
The Pirates! Band of Misfits, gebaseerd op de reeks kinderboeken van Gideon Defoe, heeft een lawine aan oer-Britse gags en grollen te bieden. Een bende klungelige piraten - de 'Asterix'-strips waren duidelijk een inspiratiebron - onder de weinig deskundige leiding van een piratenkapitein die luistert naar de welluidende naam Pirate Captain (leuk stemmenwerk van Hugh Grant) wil de schrik van de wereldzeeën worden, een queeste waarbij ze onder meer de hoogvoorhoofdige we
|
|
|
Allez, Eddy!
27/03/2012
Allez, Eddy! is het regiedebuut van de tot dusver vooral in de Nederlandse filmwereld succesvolle Vlaming Gert Embrechts. Hij dook ervoor onder in de onschuldige jaren zeventig, ergens in een Vlaams dorpje.
De tienjarige slagerszoon Freddy wil wielrenner worden, maar zijn gevoelige darmen gooien roet in het eten. Bovendien wil zijn ma hem het liefst op zijn kamer houden en stoomt zijn pa hem klaar voor een voorspelbaar leven als zijn opvolger in de slagerij. Maar dan verschijnt aan de rand van het dorp een grote supermarkt, en niets zal ooit nog hetzelfde zijn. Allez, Eddy! is een nogal brave, zelfs ietwat belegen feelgoodprent, die echter wordt gered door de leuke person
|
|
|
Regisseur Dick Maas over 'Quiz'
26/03/2012
Sinds hij in 1983 doorbrak met de originele horrorthriller De Lift is de Nederlandse regisseur Dick Maas hardnekkig doorgegaan met het maken van genrefilms.
Na het succes van zijn boosaardige sinterklaashorrorprent Sint uit 2010 pakt Maas uit met Quiz, een spannende film over een tv-quizmaster die wordt gechanteerd door een psychopaat die zijn vrouw en dochter heeft ontvoerd.
GUIDO: Hoe ben je op het idee gekomen? Zag je een irritante quizmaster op tv met wie je wel eens wou afrekenen?
Dick: Nee, ik ben vertrokken vanuit het idee van iemand die in een wegresta
|
|
|
This must be the place
21/03/2012
Lang leve de gratis drank in de vipbars van het filmfestival van Cannes! Anders hadden we wellicht nooit een prachtfilm gekregen als This must be the place van de Italiaanse regisseur Paolo Sorrentino, die in Cannes aan Sean Penn in een dronken bui de belofte ontfutselde dat die in zijn volgende film zou spelen.
Penn, blanke pit in ruwe bolster, bracht niet alleen zijn eigen talent mee, maar enthousiasmeerde ook topacteurs als Frances McDormand, Harry Dean Stanton en zelfs de levende cultfiguur David Byrne voor deze hartbrekende prent over het overjaarse tieneridool Cheyenne, die zijn goth-imago - Sean Penn confronteert Robert Smith van The Cure, en hij niet alleen, op radicale wijze met zichzelf - niet durft los te laten en zo verzandt in een soort belegen puberteit. Maar dan
|
|
|
Elena
20/03/2012
De Russische regisseur Andrei Zvyagintsev - liefhebbers van taaier cinemawerk kennen hem van The Return en The Banishment - is het soort filmmaker die er niet voor terugdeinst zijn nieuwe film Elena (winnaar van de grote prijs op het Filmfestival Gent) te beginnen met een lange shot van een tak in de tuin voor een woonst, waar uiteindelijk een bonte kraai op komt zitten.
Een arthousefolie? Nee, want gaandeweg, in een kabbelende maar onontkoombare vertelling - zoals het leven zelve - wordt duidelijk dat de dood het huis omcirkelt. Er woont een 'gearriveerde' Rus. Een Rus met geld. Zijn nieuwe vrouw Elena heeft echter een zoon die het oude Rusland vertegenwoordigt: een werkloze, drinkende nietsnut die nog juist niet ver genoeg heen is om te beseffen dat zijn zoon alleen maar uit die spiraal van marginaliteit kan geraken, als hij gaat studeren.
|
|
|
Martha Marcy May Marlene
14/03/2012
De Amerikaan Sean Durkin heeft het zichzelf niet gemakkelijk gemaakt met zijn debuutfilm Martha Marcy May Marlene. Achter de ietwat ongelukkige titel - wie 'm kan onthouden, moet dringend z'n hersencellen reserveren voor dingen die er wel toe doen - schuilt een bij momenten behoorlijk akelige psychologische thriller over een jonge vrouw die na twee jaar verblijf bij een sekte ontsnapt en gaat inwonen bij haar oudere zus en schoonbroer.
Die laatsten krijgen maar mondjesmaat inzicht in waar Martha al die tijd is geweest en wat ze heeft meegemaakt. Wij, bevoorrechte bioscoopbezoekers die we zijn, krijgen die informatie in de vorm van flashbacks, die bij momenten erg goed zijn. Wat in het begin nog op een radicaal sociaal experiment lijkt, krijgt meer en meer de vorm van een gewelddadige brainwash waarin zowel seksueel misbruik als gratuit geweld een plaats blijken te hebben. Martha wordt goed gespeeld d
|
|
|
Meer artikels: (nog 526 artikels in deze categorie)
|
|
|
|