|
|
|
|
Gepost: 2/03/2006
Categorie: Strips
François Schuiten is de tekenende helft van het gerespecteerde stripduo Schuiten en Peeters, bekend van hun 'Duistere Steden'-cyclus. Momenteel is Schuiten bezig met zijn volgende strip, die zich zal afspelen in de imaginaire stad Brüsel en zo'n honderd pagina's in zwart-wit zal tellen.
Daarvoor is het nog een paar jaar geduld oefenen, maar ondertussen ligt wel een prachtig nieuw kijkboek van Schuiten en Peeters in de winkel: De Poorten naar het Mogelijke. Lezers van De Morgen kennen die Poorten al, want ze werden voorgepubliceerd in de krant. "Sterker nog," zegt Schuiten, "de twintig Poorten die we hebben gemaakt, zijn speciaal voor de krant geconcipieerd. Dat was het uitgangspunt. Het was naderhand erg moeilijk om ze in boekvorm uit te geven. We hebben zelfs naar Art Spiegelman gebeld om hem toelating te vragen het design van In de Schaduw van Geen Torens te mogen overnemen." Het resultaat is prachtig: in twintig grote, gekartonneerde krantenpagina's geven Schuiten en Peeters in woord en beeld hun visie op de toekomst. Schuiten: We zeggen niet wat er zal gebeuren, maar we bedenken een aantal dingen die zouden of hadden kunnen gebeuren. Zoals de leegloop van Brussel, bijvoorbeeld, met versteende straten en een pretpark in de Europese wijk. Dat zal wel niet zo'n vaart lopen, maar het had kunnen gebeuren, want op een bepaald moment vluchtte iedereen de stad uit om in de groene rand te gaan wonen. GUIDO: De toekomstvisioenen zijn speels en grappig, iets wat we van jullie niet gewoon zijn. Schuiten: Inderdaad. Die fictieve krantenpagina's leenden zich daar goed toe, want in onze strips slagen we er niet in om humoristisch uit de hoek te komen, zelfs al zouden we willen. GUIDO: Je maakt vaak ontwerpen voor tentoonstellingen en openbare gebouwen. Is het stripverhaal als medium te beperkt voor jou? Schuiten: Nee, maar ik zie mezelf niet een leven lang alleen maar strips maken. Ik heb het nodig om geregeld eens een frisse neus te halen. Als striptekenaar kies je voor een zekere eenzaamheid, maar je moet ervoor zorgen dat het geen gevangenis wordt. Als ik bijvoorbeeld een maand in Japan kan werken, daar laad ik helemaal van op. Dan heb ik meteen weer zin om strips te maken. Al kan het met die nevenprojecten ook wel eens mislopen. Wat ik je nu ga vertellen is een primeur: de stad Brussel heeft onlangs een wedstrijd uitgeschreven om nieuwe ingangen te ontwerpen voor de metrostations. Twee maanden lang heb ik daaraan zitten zwoegen, ik heb een hele map vol ontwerpen. En wat gebeurt er? Niets. Ik heb mijn werk zelfs niet mogen presenteren. Intussen is de verantwoordelijke minister vervangen en heeft men beslist dat metro-idee te laten varen. (zucht) GUIDO: In je boek heb je een futuristisch treinstation getekend, midden in een oerbos in Polen. Wat als een excentrieke miljardair geld op tafel legt om dat effectief te bouwen? Schuiten: Ik heb een gezond wantrouwen tegenover miljardairs. (lacht) Dat doet me denken aan die steenrijke Koeweiti's die kunstmatige eilanden hebben laten aanleggen in de vorm van palmbomen. Ik weet het niet hoor. Ik heb zo eens een eiland getekend in de vorm van een dollarteken, dat lijkt me realistischer. (lacht) Nee, ik denk dat dat treinstation van Bialystok beter thuishoort in een fantasieboek dan in de werkelijkheid. En dat geldt voor de meeste van mijn ontwerpen. GUIDO: Om af te ronden: stel dat je een straat krijgt in je geliefde Brussel, welke zou dat dan moeten zijn? Schuiten: Een Rue Schuiten, dat zie ik eerlijk gezegd niet zitten. Een Rue Brüsel misschien wel. Geef die naam dan maar aan een doodlopend steegje. Dat heeft iets mysterieus! (HDP)
|
|
|
De Foto & De Mandarijn (Oog & Blik / De Bezige Bij)
24/05/2012
Net nu Mark Retera's heerlijk absurde gagstrip 'Dirkjan' zijn herintrede doet in de Humo, ligt een merkwaardig boekje van dezelfde auteur in de winkel. De Foto De Mandarijn lijkt op het eerste gezicht op een langer verhaal van 'Dirkjan', maar tegelijk ook weer niet.
Eerder dan absurde toestanden te beleven, komt de dikke konijnentand nu in een licht melancholisch verhaal terecht, dat op agenda- (of dagboek?)formaat wordt verteld. Het is een zwaar gerasterde zwart-witherinnering aan een onbeantwoorde jeugdliefde, en in dat opzicht zeer geslaagd. Een graphic novel kan je De Foto De Mandarijn bezwaarlijk noemen, maar als graphic novelle is dit een bijna teder boekwerkje geworden, dat bovendien prachtig is vormgegeven.
(HDP)
|
|
|
Gringos Locos (Dupuis)
16/05/2012
Nu het relletje rond de ontstemde erven is overgewaaid, kunnen we de opmerkelijke strip Gringos Locos eindelijk op zijn verdiensten evalueren.
Eerst nog één keer recapituleren. Eind jaren veertig had de flamboyante Joseph Gillain alias Jijé een schare jonge, beloftevolle striptekenaars om zich heen verzameld in zijn atelier in Waterloo. Dat zootje getalenteerd ongeregeld kon hun prille werk kwijt aan het populaire weekblad Robbedoes, maar ze droomden van meer. Aan de andere kant van de oceaan was Walt Disney toen al een legende, en de jonge Belgische penseelridders droomden van een carrière in de Californische teken
|
|
|
De Schaduw van de Raaf (Casterman)
10/05/2012
Wie op zolder een doos met oude nummers van het weekblad Kuifje heeft liggen, weet dat daar halverwege de jaren zeventig niet veel interessants in stond, op het laatste 'Kuifje'-verhaal De Picaro's na. Alhoewel: één strip, gepubliceerd in 1976-'77, was duidelijk andere koek.
De Schaduw van de Raaf, van het toen opkomende toptalent Didier Comès, was anders. Meticuleus getekend, zorgvuldig opgebouwd en drijvend op een vernieuwend magisch-realistisch concept: De Schaduw van de Raaf was een graphic novel avant la lettre. Deze oneshot over een aan visioenen lijdende frontsoldaat in de Eerste Wereldoorlog staat vandaag nog altijd als een huis, en is eindelijk weer verkrijgbaar in albumvorm. Indertijd werden de platen ingekleurd, maar de v
|
|
|
Gasten (Oog & Blik / De Bezige Bij)
03/05/2012
De 47-jarige Amsterdamse autodidact Guido van Driel toont weer eens hoe duivels goed hij is in zijn nieuwe graphic novel Gasten. Het is het verhaal van twee Britse voetbalsupporters die in Amsterdam arriveren voor de interland Nederland-Engeland.
De match blijkt echter niet het hoofddoel van hun reis, en zelfs de overgeëtaleerde seks en drugs op de Walletjes missen hun effect. Via minutieus gedoseerde flashbacks en perfect getimede onthullingen laat van Driel je binnenkijken in de psyche van zijn personages, die een gemeenschappelijk trauma delen. Daarnaast is deze prachtig getekende en gekleurde strip een heerlijke ode aan de schoonheid en de veerkracht van Amsterdam, een stad waar zelfs de lelijke banaliteit van een
|
|
|
Asgard 1: IJzerpoot (Dargaud)
26/04/2012
Het vikingentweeluik 'Asgard' is gebaseerd op een idee dat Xavier Dorison had voor een geannuleerde spin-off van 'Thorgal'. Wellicht was die annulering goed nieuws, want het aantal 'Thorgal'-spin-offs heeft zo stilaan het verzadigingspunt bereikt.
Dorison vond het verhaal echter te interessant om terug in zijn ideeënlade te proppen, filterde er de 'Thorgal'-link uit en kijk: IJzerpoot blijkt een tamelijk geweldige avonturenstrip te zijn. De Moby Dick-achtige drijfveer, de tragiek van een van bij de geboorte gemarkeerde hoofdfiguur en de ruige vikingenmythiek spreken ten zeerste aan, al blijft Dorison een wat warrige verteller. De tekeningen zijn van Ralph Meyer, die in dit album zijn beste werk tot dusver
|
|
|
Het onzienbare en andere verhalen (Oog & Blik/De Bezige Bij)
19/04/2012
De sympathieke, enigszins onderschatte Nederlandse stripauteur Erik Kriek kreeg een werkbeurs om een lang gekoesterde droom te realiseren: het bewerken van een aantal kortverhalen van H.P. Lovecraft.
Voor wie zijn horrorklassiekers niet kent: Lovecraft was een jong gestorven Amerikaanse auteur uit het begin van de vorige eeuw wiens oeuvre bijna in de maalstroom der vergeten pulp was terechtgekomen, maar vandaag wordt beschouwd als pionierswerk in het horror-, fantasy- en sciencefictiongenre. Kriek is de uitgelezen man om de broeierige, paranoïde beslommeringen van Lovecraft in beelden om te zetten. In een inktzwarte stijl, die ergens een geslaagd midden vindt tussen pakwe
|
|
|
Kees De Jongen (Athenaeum)
12/04/2012
De 69-jarige striptekenaar Dick Matena houdt zich al jarenlang onledig met het minutieus verstrippen van klassiekers uit de Nederlandse literatuur. Hij doet dat met de grootst mogelijke nederigheid: Matena hakt en redigeert niet, maar neemt de integrale literatuurtekst over in zijn stripversie.
Na onder meer De Avonden van Gerard Reve, en Kaas en Het Dwaallicht van Willem Elsschot, heeft Matena nu zijn tanden gezet in Kees de Jongen, de everseller uit 1923 van Theo Thijssen over een knaap die zijn dromen wil waarmaken in het Amsterdam van een eeuw geleden. Het is een baksteen van een strip geworden: bijna vijfhonderd pagina's in monotoon zwart-wit, met een overdosis close-ups en handgeletterde tekst, maar dat laatste is nu eenmaal inheren
|
|
|
Ayako 1: Een meisje om van te houden (Uitgeverij L)
05/04/2012
De productiviteit van de legendarische mangaka Osamu Tezuka (1928-1989) was immens. Hij drukte een stempel op generaties Japanse kinderen met 'Astro Boy', maar tekende in de vroege jaren zeventig ook volwassen manga's, waaronder het duizenden bladzijden tellende 'Boeddha'-epos.
Uitgeverij L brengt nu zijn drieluik 'Ayako' (1972-'73) uit in het Nederlands. De cover en titelkeuze zijn ranziger dan het boek zelf, een pakkende familiekroniek tegen de politieke, economische en sociale achtergrond van het getraumatiseerde naoorlogse Japan. Aan het hoofd van de familie Tenge staat een tirannieke patriarch, die een kind heeft verwekt bij de vrouw van zijn zoon. Ze heet Ayako, en om de schande te verbergen wordt ze decennialang opgesloten in de kelder, terwi
|
|
|
MetaMaus (Oog & Blik/De Bezige Bij)
29/03/2012
De Amerikaanse stripauteur Art Spiegelman tekende zijn beroemde strip Maus om af te rekenen met de demonen uit zijn verleden, want zijn vader en moeder waren overlevenden van Auschwitz.
Maus - dat in afleveringen verscheen sinds 1977 maar pas in 1991 werd voltooid - groeide uit tot een iconische graphic novel en wordt wel eens de beste en meest invloedrijke strip aller tijden genoemd. Het gevolg is dat Spiegelman meer dan twintig jaar later nog altijd door zijn werk wordt achtervolgd en telkens opnieuw dezelfde vragen te horen krijgt over Maus. Daar wil hij nu voor eens en voor altijd komaf mee maken dankzij MetaMaus, het ultieme boek da
|
|
|
Alter Ego: Fouad (Dupuis)
22/03/2012
Toen de auteurs hun zesdelige thrillerstrip 'Alter Ego' lanceerden, maakten ze zich sterk dat het niet uitmaakt in welke volgorde je de albums leest.
Een boude bewering, eigenlijk nooit eerder geponeerd, die echter moeilijk te controleren valt, aangezien de uitgever besloot maar één (weliswaar ongenummerd) album tegelijk op de markt te gooien. Om toch het gedurfde concept van de reeks naar waarde te kunnen schatten, hebben we een album overgeslagen en ons onmiddellijk gewaagd aan Fouad, het ongenummerde deel drie. En inderdaad, dit is een zeer te pruimen op zichzelf staande strip die met genoeg weerhaken in de globa
|
|
|
Meer artikels: (nog 663 artikels in deze categorie)
|
|
|
|