|
|
|
|
Gepost: 12/07/2006
Categorie: Film
Superman Returns van Bryan Singer - de regisseur van de eerste twee X-Men-films - is een prent die in 90% van de gevallen de juiste keuzes maakt. Dat maakt hem net zo goed als de originele Superman van Richard Donner uit 1978, maar niet beter.
Superman Returns loopt over van het respect voor de klassieke Superman-film, en dat juichen we natuurlijk toe. Waar kan je je beter aan spiegelen om de ultieme superheldenfilm te maken dan aan, euh... de ultieme superheldenfilm? Singer heeft het uitstekende idee gehad om zijn visie op de Man van Staal op te vatten als een sequel, en niet als een remake. Een sequel op de film met Christopher Reeve (of films, want eigenlijk waren Superman I en II opgevat als een tweeluik met één afgerond verhaal, maar dan heeft Donner ruzie gekregen met de filmstudio, enfin, een lang verhaal dat je terugvindt op de dvd-extra's van de originele Superman). Het verhaal van de nieuwe film? Vijf jaar zijn verstreken, en Superman is letterlijk van de aardbodem verdwenen. Maar dan komt hij terug, en hij merkt dat de wereld ook zonder hem is blijven voorttollen. Lois Lane is verloofd en heeft een zoontje, Lex Luthor loopt vrij rond, Metropolis buzzt als nooit tevoren. Hoe zal Supes de draad van zijn oude dubbelleven weer opnemen? Je krijgt het antwoord in een groots opgezette spektakelfilm vol wonderbaarlijk mooie beelden, brede emoties, een verrassend verhaal en genoeg over-the-top actie om het een zomer lang mee uit te zingen. Bovendien zit Superman Returns stampvol verwijzigen naar en hommages aan het origineel, tot zelfs een postume cameo van Marlon Brando als Supermans vader Jor-El. Daar hebben we niets op tegen. Sterker nog, we hadden minutenlang kippenvel toen het oorspronkelijke Superman-thema van John Williams weerklonk en de blauwe letters over het scherm zoefden. Toen het S-schild voor de eerste keer verscheen, kregen we zelfs zin om juichend recht te springen, een vuist in de lucht. Maar toch schort er iets aan deze film. Omdat Singer zodanig veel respect heeft voor het origineel, maakt hij ook juist dezelfde fouten als Donner, en die komen bovendrijven in zowat elke scène waarin Lex Luthor voorkomt. Luthor wordt gespeeld door Kevin Spacey, en net als Gene Hackman in 1978 is dat een uitstekend acteur, maar zijn rol is niet goed geschreven noch doordacht. Alwéér blijkt Luthor niet de ijskoude supercrimineel die hij zou moeten zijn, maar wordt hij ten onrechte opgevoerd als een ietwat goofy fantast die wordt omringd door idioten en dellen. Jammer toch! Maar goed, zoals we al zeiden is 90% van deze film wél fantastisch. Er zitten zelfs onvergetelijke beelden bij, zoals wanneer Superman zichzelf oplaadt aan de zon, of wanneer hij oplicht als een gasvlammetje als hij de atmosfeer induikt, of wanneer een kogel in slow motion te pletter slaat tegen zijn oogbol, of het sierlijke luchtballet met de blootsvoetse Lois Lane (geen slechte rol voor Kate Bosworth, het beeldschone surfmeisje uit Blue Crush). De actie is ook ongelooflijk, met een onvoorstelbare redding van een neerstortend vliegtuig als hoogtepunt. Verder zit er een tamelijk spectaculaire plot twist in deze film, die we natuurlijk niet gaan verklappen, maar die driekwart van de toeschouwers halverwege de film wel al zal geraden hebben. Het is een twist die belooft voor de toekomst, want nu de epische hommage aan Richard Donner, Christopher Reeve en Marlon Brando is afgewerkt, kan Singer z'n eigen weg gaan in een volgende Superman-film. En dat kan niet anders dan vonken geven. O ja, je hebt nog één ding van ons te goed: hoe doet de 26-jarige nieuwkomer Brandon Routh het eigenlijk als Clark Kent/Superman? Hij is geweldig: net zo'n nerdy schapenblik als Reeve indertijd, een gebeeldhouwde kop met altijd dat perfecte zwarte krulletje op z'n voorhoofd. Routh is Superman, en het valt te vrezen dat hij dat stigma de rest van z'n carrière zal meeslepen. Ons een rotzorg, zolang hij maar niet in een rolstoel belandt.(JC)
|
|
|
American Pie: Reunion
02/05/2012
Was het nodig om dertien jaar na de eerste American Pie - een hyperpopulaire tienerkomedie uit 1999 - alsnog met een revival op de proppen te komen? Geenszins. Maar hebben we ons verveeld tijdens American Pie: Reunion? Absoluut niet.
Zowat de hele cast uit het origineel werd bereid gevonden opnieuw in hun rol te kruipen. Uiteraard spelen ze geen zesdejaars meer met een overdosis hormonen in hun aderen. Sommigen zijn getrouwd, anderen zijn op zoek naar zichzelf, alleen Stifler is zelfs als dertiger gebleven wie hij was: een op seks en bier belust zwijn. Er wordt een schoolreünie georganiseerd en dat geeft aanleiding tot een nieuwe stortvloed aan hopeloos platvloerse, maar vaak ook onweerstaanbare grollen.
|
|
|
Lockout
18/04/2012
Het idee achter de trashy sciencefictionthriller Lockout komt van Luc Besson. Eigenlijk weet je nu al voldoende om te beslissen of je er de prijs van een bioscoopticket aan wil hangen, want Bessons geeky verbeelding vind je ofwel dikke fun, ofwel begrijp je niet wat iedereen ziet in die eeuwige Franse puber.
Verwacht geen greintje subtiliteit in Lockout, en al evenmin een zelfs maar minieme dosis geloofwaardigheid, maar wel een onderhoudend anderhalf uur vaardig ingeblikte spaceploitation over een ruige bink (Guy Pearce, grappig op dreef) die een muiterij in een gevangenis moet gaan bedwingen. Niet zomaar een gevangenis, maar wel een waar de criminelen in ingevroren staat worden bewaard, in een baan rond de aarde. En niet zomaar een muiterij, want het schorem houdt
|
|
|
Skoonheid
17/04/2012
Een film in het Afrikaans, die grappig klinkende, naar het Nederlands neigende boerentaal uit Zuid-Afrika, krijgen we bij ons niet vaak te zien. Skoonheid van regisseur Oliver Hermanus is zo'n film.
Als je er echter op uit was je mooie vakantieherinneringen aan Zuid-Afrika te herbeleven in deze film, dan ben je eraan voor de moeite. Skoonheid is een haast ondraaglijk intense prent over een stuurse man uit Bloemfontein die geobsedeerd raakt door zijn knappe jonge neef. Hij ontkent en verdringt zijn homoseksuele neigingen, zoals trouwens elke verdoken homo in de stugge gemeenschap van blanke Afrikaners, tot die bundel opgekropte gevoelens op een gewelddadige manier
|
|
|
Snow White
11/04/2012
Het zal wel de schuld zijn van Tim Burton zeker? Sinds het monstersucces van zijn Alice in Wonderland zijn de sprookjesfilms aan het boomen. Dit voorjaar kan je je aan maar liefst twee vrije bewerkingen van het overbekende Sneeuwwitje-verhaal verwachten.
De fantasy-avonturenfilm Snow White and the Huntsman met Kristen Stewart is pas voor juni, maar nu al kan je de vrolijke parodie van Tarsem Singh gaan bekijken. Eigenlijk heette die Mirror Mirror, maar om het nog wat verwarrender te maken, wordt de film in ons land gereleast onder de naam Snow White. Tarsem heeft er eigenaardig genoeg zijn meest Indische film tot nu toe van gemaakt. Waar Snow White nog begint vol typische gezwollen Tarsem-esthetiek
|
|
|
The Pirates! Band of Misfits
28/03/2012
Een nieuwe film uit de Aardman-studio's is immer een feest, zeker als het een uit klei geboetseerd festijn betreft, toch altijd zoveel authentieker dan computerpixels.
The Pirates! Band of Misfits, gebaseerd op de reeks kinderboeken van Gideon Defoe, heeft een lawine aan oer-Britse gags en grollen te bieden. Een bende klungelige piraten - de 'Asterix'-strips waren duidelijk een inspiratiebron - onder de weinig deskundige leiding van een piratenkapitein die luistert naar de welluidende naam Pirate Captain (leuk stemmenwerk van Hugh Grant) wil de schrik van de wereldzeeën worden, een queeste waarbij ze onder meer de hoogvoorhoofdige we
|
|
|
Allez, Eddy!
27/03/2012
Allez, Eddy! is het regiedebuut van de tot dusver vooral in de Nederlandse filmwereld succesvolle Vlaming Gert Embrechts. Hij dook ervoor onder in de onschuldige jaren zeventig, ergens in een Vlaams dorpje.
De tienjarige slagerszoon Freddy wil wielrenner worden, maar zijn gevoelige darmen gooien roet in het eten. Bovendien wil zijn ma hem het liefst op zijn kamer houden en stoomt zijn pa hem klaar voor een voorspelbaar leven als zijn opvolger in de slagerij. Maar dan verschijnt aan de rand van het dorp een grote supermarkt, en niets zal ooit nog hetzelfde zijn. Allez, Eddy! is een nogal brave, zelfs ietwat belegen feelgoodprent, die echter wordt gered door de leuke person
|
|
|
Regisseur Dick Maas over 'Quiz'
26/03/2012
Sinds hij in 1983 doorbrak met de originele horrorthriller De Lift is de Nederlandse regisseur Dick Maas hardnekkig doorgegaan met het maken van genrefilms.
Na het succes van zijn boosaardige sinterklaashorrorprent Sint uit 2010 pakt Maas uit met Quiz, een spannende film over een tv-quizmaster die wordt gechanteerd door een psychopaat die zijn vrouw en dochter heeft ontvoerd.
GUIDO: Hoe ben je op het idee gekomen? Zag je een irritante quizmaster op tv met wie je wel eens wou afrekenen?
Dick: Nee, ik ben vertrokken vanuit het idee van iemand die in een wegresta
|
|
|
This must be the place
21/03/2012
Lang leve de gratis drank in de vipbars van het filmfestival van Cannes! Anders hadden we wellicht nooit een prachtfilm gekregen als This must be the place van de Italiaanse regisseur Paolo Sorrentino, die in Cannes aan Sean Penn in een dronken bui de belofte ontfutselde dat die in zijn volgende film zou spelen.
Penn, blanke pit in ruwe bolster, bracht niet alleen zijn eigen talent mee, maar enthousiasmeerde ook topacteurs als Frances McDormand, Harry Dean Stanton en zelfs de levende cultfiguur David Byrne voor deze hartbrekende prent over het overjaarse tieneridool Cheyenne, die zijn goth-imago - Sean Penn confronteert Robert Smith van The Cure, en hij niet alleen, op radicale wijze met zichzelf - niet durft los te laten en zo verzandt in een soort belegen puberteit. Maar dan
|
|
|
Elena
20/03/2012
De Russische regisseur Andrei Zvyagintsev - liefhebbers van taaier cinemawerk kennen hem van The Return en The Banishment - is het soort filmmaker die er niet voor terugdeinst zijn nieuwe film Elena (winnaar van de grote prijs op het Filmfestival Gent) te beginnen met een lange shot van een tak in de tuin voor een woonst, waar uiteindelijk een bonte kraai op komt zitten.
Een arthousefolie? Nee, want gaandeweg, in een kabbelende maar onontkoombare vertelling - zoals het leven zelve - wordt duidelijk dat de dood het huis omcirkelt. Er woont een 'gearriveerde' Rus. Een Rus met geld. Zijn nieuwe vrouw Elena heeft echter een zoon die het oude Rusland vertegenwoordigt: een werkloze, drinkende nietsnut die nog juist niet ver genoeg heen is om te beseffen dat zijn zoon alleen maar uit die spiraal van marginaliteit kan geraken, als hij gaat studeren.
|
|
|
Martha Marcy May Marlene
14/03/2012
De Amerikaan Sean Durkin heeft het zichzelf niet gemakkelijk gemaakt met zijn debuutfilm Martha Marcy May Marlene. Achter de ietwat ongelukkige titel - wie 'm kan onthouden, moet dringend z'n hersencellen reserveren voor dingen die er wel toe doen - schuilt een bij momenten behoorlijk akelige psychologische thriller over een jonge vrouw die na twee jaar verblijf bij een sekte ontsnapt en gaat inwonen bij haar oudere zus en schoonbroer.
Die laatsten krijgen maar mondjesmaat inzicht in waar Martha al die tijd is geweest en wat ze heeft meegemaakt. Wij, bevoorrechte bioscoopbezoekers die we zijn, krijgen die informatie in de vorm van flashbacks, die bij momenten erg goed zijn. Wat in het begin nog op een radicaal sociaal experiment lijkt, krijgt meer en meer de vorm van een gewelddadige brainwash waarin zowel seksueel misbruik als gratuit geweld een plaats blijken te hebben. Martha wordt goed gespeeld d
|
|
|
Meer artikels: (nog 526 artikels in deze categorie)
|
|
|
|