|
|
|
|
Gepost: 1/02/2007
Categorie: Strips
Toen de Kempische striptekenaar Steven Dupré z'n reeks 'Coma' stopgezet zag en weer maar 'ns zonder project zat, kreeg hij een interessant telefoontje van uitgeverij Casterman. Ze gaven hem een dvd met drie korte afleveringen van een Frans televisieprogramma erop: 'Kaamelott'
, een parodie op de mythe van Koning Arthur en de Ridders van de Ronde Tafel. "Ik kende dat ding helemaal niet, maar het is heel populair in Frankrijk," vertelt Dupré. "Er zijn al 300 afleveringen op dvd verschenen, en ze zijn de volgende 100 aan het uitzenden. We waren met acht tekenaars in de running om er een stripversie van te maken, en ik ben het geworden." Het resultaat ligt in de stripwinkel, heet De Heerscharen van de Dood , werd geschreven door Alexandre Astier (die in de tv-serie de rol van Koning Arthur speelt) en zit tjokvol zombies. GUIDO: Op het album vind je geen enkele verwijzing naar de tv-reeks. Het boek wordt gewoon gelanceerd als de nieuwe Dupré. Dupré: In het Nederlands wel hé. Want wie kent hier in godsnaam Alexandre Astier, dat kan geen verkoopsargument zijn. In Frankrijk vragen ze zich dan weer af: wie is die Steven Dupré? (lacht) GUIDO: Wordt de striplezer dan niet een beetje misleid? Dupré: (verbaasd) Misleid?! GUIDO: Wel, als je het boek vastneemt in de stripwinkel en even doorbladert, krijg je de indruk dat het een ernstige fantasystrip is, en geen parodie. Dupré: Moet dat daar dan per se op staan? Wat stel je voor: er een sticker opkleven met: "Opgepast, dit is om te lachen"? Humor werkt altijd beter in een realistisch kader. En over dat misleiden gesproken: op tv zijn het allemaal heel korte stukjes, terwijl de strip een lang verhaal van 46 pagina's is geworden. Daar zal het Franse publiek ook wel van opgekeken hebben. (lacht) De scenarist vond dat de strip hem de mogelijkheid gaf een langer verhaal uit te werken. Het zou heel gemakkelijk geweest zijn om mij een paar scenariootjes van de tv-afleveringen te laten natekenen. Materiaal genoeg. Dat zou de gemakkelijkheidsoplossing geweest zijn, maar Astier heeft ervoor gekozen een geheel nieuw verhaal te bedenken en uit te schrijven, weliswaar binnen het universum en met de personages van de tv-reeks. GUIDO: Er zit nogal wat woordhumor in de strip: mannen die geanimeerd discussiëren. Dat is waarschijnlijk niet gemakkelijk om visueel aantrekkelijk te maken. Dupré: In de strip valt het nog mee, toch? Astier heeft echt wel z'n best gedaan om ook visueel iets te bieden. Op tv zijn het meestal interieurscènes waarin gewoon wordt gebabbeld. Dat zit hier en daar ook wel in de strip, maar dan vermijd ik dat het talking heads worden door ze ondertussen ook te laten stappen, door ze te laten acteren. Met mijn denkbeeldige camera kan ik veel meer doen dan wat ze in werkelijkheid kunnen. GUIDO: Ik heb de indruk dat je je met 'Kaamelott' veel meer hebt geamuseerd dan met bijvoorbeeld 'Pandora Box'. Dupré: Dat is juist. 'Pandora Box' was een heel serieus verhaal, vol kommer en kwel. Ik moest dat heel realistisch tekenen, terwijl ik nu op de rand zit tussen karikatuur en realisme. Soms blijf ik aan de ene kant van die grens, soms neig ik meer naar de andere kant, zoals het mij uitkomt. Soms acteren de personages zelfs bijna zoals in 'Asterix', op een heel onnozele, onrealistische manier. Maar dat kan allemaal in deze strip. Ik heb me inderdaad erg geamuseerd. Ook met die zombies, dat was heel plezant om te tekenen. GUIDO: Hoe zijn de reacties uit Frankrijk, van de fans van de tv-serie? Dupré: Toen ze hoorden dat er een 'Kaamelott'-strip in de maak was, hadden de meesten daar grote vraagtekens bij, maar nu ze het boek hebben gezien, zijn ze overtuigd. (HDP)
|
|
|
De Foto & De Mandarijn (Oog & Blik / De Bezige Bij)
24/05/2012
Net nu Mark Retera's heerlijk absurde gagstrip 'Dirkjan' zijn herintrede doet in de Humo, ligt een merkwaardig boekje van dezelfde auteur in de winkel. De Foto De Mandarijn lijkt op het eerste gezicht op een langer verhaal van 'Dirkjan', maar tegelijk ook weer niet.
Eerder dan absurde toestanden te beleven, komt de dikke konijnentand nu in een licht melancholisch verhaal terecht, dat op agenda- (of dagboek?)formaat wordt verteld. Het is een zwaar gerasterde zwart-witherinnering aan een onbeantwoorde jeugdliefde, en in dat opzicht zeer geslaagd. Een graphic novel kan je De Foto De Mandarijn bezwaarlijk noemen, maar als graphic novelle is dit een bijna teder boekwerkje geworden, dat bovendien prachtig is vormgegeven.
(HDP)
|
|
|
Gringos Locos (Dupuis)
16/05/2012
Nu het relletje rond de ontstemde erven is overgewaaid, kunnen we de opmerkelijke strip Gringos Locos eindelijk op zijn verdiensten evalueren.
Eerst nog één keer recapituleren. Eind jaren veertig had de flamboyante Joseph Gillain alias Jijé een schare jonge, beloftevolle striptekenaars om zich heen verzameld in zijn atelier in Waterloo. Dat zootje getalenteerd ongeregeld kon hun prille werk kwijt aan het populaire weekblad Robbedoes, maar ze droomden van meer. Aan de andere kant van de oceaan was Walt Disney toen al een legende, en de jonge Belgische penseelridders droomden van een carrière in de Californische teken
|
|
|
De Schaduw van de Raaf (Casterman)
10/05/2012
Wie op zolder een doos met oude nummers van het weekblad Kuifje heeft liggen, weet dat daar halverwege de jaren zeventig niet veel interessants in stond, op het laatste 'Kuifje'-verhaal De Picaro's na. Alhoewel: één strip, gepubliceerd in 1976-'77, was duidelijk andere koek.
De Schaduw van de Raaf, van het toen opkomende toptalent Didier Comès, was anders. Meticuleus getekend, zorgvuldig opgebouwd en drijvend op een vernieuwend magisch-realistisch concept: De Schaduw van de Raaf was een graphic novel avant la lettre. Deze oneshot over een aan visioenen lijdende frontsoldaat in de Eerste Wereldoorlog staat vandaag nog altijd als een huis, en is eindelijk weer verkrijgbaar in albumvorm. Indertijd werden de platen ingekleurd, maar de v
|
|
|
Gasten (Oog & Blik / De Bezige Bij)
03/05/2012
De 47-jarige Amsterdamse autodidact Guido van Driel toont weer eens hoe duivels goed hij is in zijn nieuwe graphic novel Gasten. Het is het verhaal van twee Britse voetbalsupporters die in Amsterdam arriveren voor de interland Nederland-Engeland.
De match blijkt echter niet het hoofddoel van hun reis, en zelfs de overgeëtaleerde seks en drugs op de Walletjes missen hun effect. Via minutieus gedoseerde flashbacks en perfect getimede onthullingen laat van Driel je binnenkijken in de psyche van zijn personages, die een gemeenschappelijk trauma delen. Daarnaast is deze prachtig getekende en gekleurde strip een heerlijke ode aan de schoonheid en de veerkracht van Amsterdam, een stad waar zelfs de lelijke banaliteit van een
|
|
|
Asgard 1: IJzerpoot (Dargaud)
26/04/2012
Het vikingentweeluik 'Asgard' is gebaseerd op een idee dat Xavier Dorison had voor een geannuleerde spin-off van 'Thorgal'. Wellicht was die annulering goed nieuws, want het aantal 'Thorgal'-spin-offs heeft zo stilaan het verzadigingspunt bereikt.
Dorison vond het verhaal echter te interessant om terug in zijn ideeënlade te proppen, filterde er de 'Thorgal'-link uit en kijk: IJzerpoot blijkt een tamelijk geweldige avonturenstrip te zijn. De Moby Dick-achtige drijfveer, de tragiek van een van bij de geboorte gemarkeerde hoofdfiguur en de ruige vikingenmythiek spreken ten zeerste aan, al blijft Dorison een wat warrige verteller. De tekeningen zijn van Ralph Meyer, die in dit album zijn beste werk tot dusver
|
|
|
Het onzienbare en andere verhalen (Oog & Blik/De Bezige Bij)
19/04/2012
De sympathieke, enigszins onderschatte Nederlandse stripauteur Erik Kriek kreeg een werkbeurs om een lang gekoesterde droom te realiseren: het bewerken van een aantal kortverhalen van H.P. Lovecraft.
Voor wie zijn horrorklassiekers niet kent: Lovecraft was een jong gestorven Amerikaanse auteur uit het begin van de vorige eeuw wiens oeuvre bijna in de maalstroom der vergeten pulp was terechtgekomen, maar vandaag wordt beschouwd als pionierswerk in het horror-, fantasy- en sciencefictiongenre. Kriek is de uitgelezen man om de broeierige, paranoïde beslommeringen van Lovecraft in beelden om te zetten. In een inktzwarte stijl, die ergens een geslaagd midden vindt tussen pakwe
|
|
|
Kees De Jongen (Athenaeum)
12/04/2012
De 69-jarige striptekenaar Dick Matena houdt zich al jarenlang onledig met het minutieus verstrippen van klassiekers uit de Nederlandse literatuur. Hij doet dat met de grootst mogelijke nederigheid: Matena hakt en redigeert niet, maar neemt de integrale literatuurtekst over in zijn stripversie.
Na onder meer De Avonden van Gerard Reve, en Kaas en Het Dwaallicht van Willem Elsschot, heeft Matena nu zijn tanden gezet in Kees de Jongen, de everseller uit 1923 van Theo Thijssen over een knaap die zijn dromen wil waarmaken in het Amsterdam van een eeuw geleden. Het is een baksteen van een strip geworden: bijna vijfhonderd pagina's in monotoon zwart-wit, met een overdosis close-ups en handgeletterde tekst, maar dat laatste is nu eenmaal inheren
|
|
|
Ayako 1: Een meisje om van te houden (Uitgeverij L)
05/04/2012
De productiviteit van de legendarische mangaka Osamu Tezuka (1928-1989) was immens. Hij drukte een stempel op generaties Japanse kinderen met 'Astro Boy', maar tekende in de vroege jaren zeventig ook volwassen manga's, waaronder het duizenden bladzijden tellende 'Boeddha'-epos.
Uitgeverij L brengt nu zijn drieluik 'Ayako' (1972-'73) uit in het Nederlands. De cover en titelkeuze zijn ranziger dan het boek zelf, een pakkende familiekroniek tegen de politieke, economische en sociale achtergrond van het getraumatiseerde naoorlogse Japan. Aan het hoofd van de familie Tenge staat een tirannieke patriarch, die een kind heeft verwekt bij de vrouw van zijn zoon. Ze heet Ayako, en om de schande te verbergen wordt ze decennialang opgesloten in de kelder, terwi
|
|
|
MetaMaus (Oog & Blik/De Bezige Bij)
29/03/2012
De Amerikaanse stripauteur Art Spiegelman tekende zijn beroemde strip Maus om af te rekenen met de demonen uit zijn verleden, want zijn vader en moeder waren overlevenden van Auschwitz.
Maus - dat in afleveringen verscheen sinds 1977 maar pas in 1991 werd voltooid - groeide uit tot een iconische graphic novel en wordt wel eens de beste en meest invloedrijke strip aller tijden genoemd. Het gevolg is dat Spiegelman meer dan twintig jaar later nog altijd door zijn werk wordt achtervolgd en telkens opnieuw dezelfde vragen te horen krijgt over Maus. Daar wil hij nu voor eens en voor altijd komaf mee maken dankzij MetaMaus, het ultieme boek da
|
|
|
Alter Ego: Fouad (Dupuis)
22/03/2012
Toen de auteurs hun zesdelige thrillerstrip 'Alter Ego' lanceerden, maakten ze zich sterk dat het niet uitmaakt in welke volgorde je de albums leest.
Een boude bewering, eigenlijk nooit eerder geponeerd, die echter moeilijk te controleren valt, aangezien de uitgever besloot maar één (weliswaar ongenummerd) album tegelijk op de markt te gooien. Om toch het gedurfde concept van de reeks naar waarde te kunnen schatten, hebben we een album overgeslagen en ons onmiddellijk gewaagd aan Fouad, het ongenummerde deel drie. En inderdaad, dit is een zeer te pruimen op zichzelf staande strip die met genoeg weerhaken in de globa
|
|
|
Meer artikels: (nog 663 artikels in deze categorie)
|
|
|
|