|
|
|
|
Gepost: 20/09/2007
Categorie: Strips
Soms is de geschiedenis van een strip bijna even boeiend als het verhaal zelf. Een jaar of vijftien geleden verscheen bij Dupuis De Zeven Dwergen van de Antwerpse tekenaar Marvano. Het was een pakkend oorlogsverhaal, dat onder meer fel werd bejubeld door Jean Van Hamme.
Maar het boek verdween uit de 'Vrije Vlucht'-collectie en naar verluidt werd de hele stock ervan vernietigd. En kijk, vandaag is De Zeven Dwergen niet alleen uit z'n as herrezen, maar heeft Marvano er zelfs een vervolg op getekend, Reinhard De Vos, in wat een driedelige 'Berlijn'-cyclus zal worden. GUIDO: Was je nog niet uitverteld? Marvano: Goede verhalen dragen eigenlijk altijd nieuwe verhalen in zich. Daardoor onderscheiden ze zich van flutverhalen. Het heeft vooral te maken met het feit dat je opeens mogelijkheden ziet die je vroeger niet zag. En in het geval van 'Berlijn' heeft het ook met noodzaak te maken. Toen Dupuis De Zeven Dwergen uit zijn catalogus schopte en ik op zoek moest naar een nieuwe uitgever, besefte ik maar al te goed dat een vervolg een heruitgave een stuk aantrekkelijker zou maken. Niemand staat te springen om een one-shot opnieuw uit te geven. Zonder die geniale beleidsbeslissing van een of andere debiel bij Dupuis was 'Berlijn' er misschien wel nooit gekomen. En dat zou zonde geweest zijn. GUIDO: Oorlogskinderen zijn de rode draad in de twee verschenen albums. Maar waar ze in De Zeven Dwergen nog symbool stonden voor onschuldige slachtoffers, zijn de wrede Nazi-oorlogswezen in Reinhard De Vos compleet het tegenovergestelde. Of niet? Marvano: Zij zijn slachtoffers van 12 jaar waanzin tijdens het Derde Rijk van Hitler, om precies te zijn. Als je opgroeit in de heilige overtuiging dat je deel uitmaakt van een superieur ras en dat homo's en Joden varkens zijn, zal je niet automatisch van gedacht veranderen op 8 mei 1945, wanneer Duitsland capituleert. De jeugdbendes op de ruïnes van Berlijn waren een trieste realiteit. Er waren nu eenmaal oorlogswezen zat, en vermits de Russen in de eerste maanden na de capitulatie alles verkrachtten wat bewoog, bood een bende een soort van veiligheid. GUIDO: Je bent een van de weinige striptekenaars die erin geslaagd zijn ernstige, intelligente en toch opwindende sciencefiction te maken. Waarom ben je van die sterkte afgestapt om nu toch weer een 20ste-eeuws oorlogsverhaal te vertellen? Marvano: Als ik ernstige, intelligente en opwindende sciencefiction kan maken - dank voor het compliment - kan ik ook andere ernstige, intelligente en opwindende verhalen maken, denk ik. Dat is het enige wat mij interesseert: sterke verhalen vertellen. Het decor is eigenlijk bijkomstig. Trouwens, de verhalen die ik met Joe Haldeman heb gemaakt, waren geen echte sciencefiction. Het was maatschappijkritisch denken, vermomd als sciencefiction. GUIDO: Moet maatschappijkritiek niet per definitie aan de basis liggen van elk goed sciencefictionverhaal? Marvano: Daar heb je gelijk in. Ik heb me knullig uitgedrukt. Onze verhalen steunen nooit op technische-foefjes-die-niemand-begrijpt. De Stilemanbehandeling (anti-ouderdomsbehandeling uit 'Dallas Barr' - HDP) zou je op het eerste gezicht zo'n foefje kunnen noemen, maar is het niet. Het is een metafoor voor het verschil tussen arm en rijk. Onze sciencefiction is nooit gebaseerd op rare dingen als The Force of zoiets, pure sf-parafernalia. Dat bedoelde ik eigenlijk: dat de verhalen nooit drijven op hardcore sf-slimmigheidjes. GUIDO: Zou je ooit nog een nieuwe 'Dallas Barr'-cyclus willen maken? Marvano: Graag! Dallas en Julius Stileman zijn, naar mijn bescheiden mening, twee van de beste personages die ooit in een strip zijn opgedoken. (HDP)
|
|
|
De Foto & De Mandarijn (Oog & Blik / De Bezige Bij)
24/05/2012
Net nu Mark Retera's heerlijk absurde gagstrip 'Dirkjan' zijn herintrede doet in de Humo, ligt een merkwaardig boekje van dezelfde auteur in de winkel. De Foto De Mandarijn lijkt op het eerste gezicht op een langer verhaal van 'Dirkjan', maar tegelijk ook weer niet.
Eerder dan absurde toestanden te beleven, komt de dikke konijnentand nu in een licht melancholisch verhaal terecht, dat op agenda- (of dagboek?)formaat wordt verteld. Het is een zwaar gerasterde zwart-witherinnering aan een onbeantwoorde jeugdliefde, en in dat opzicht zeer geslaagd. Een graphic novel kan je De Foto De Mandarijn bezwaarlijk noemen, maar als graphic novelle is dit een bijna teder boekwerkje geworden, dat bovendien prachtig is vormgegeven.
(HDP)
|
|
|
Gringos Locos (Dupuis)
16/05/2012
Nu het relletje rond de ontstemde erven is overgewaaid, kunnen we de opmerkelijke strip Gringos Locos eindelijk op zijn verdiensten evalueren.
Eerst nog één keer recapituleren. Eind jaren veertig had de flamboyante Joseph Gillain alias Jijé een schare jonge, beloftevolle striptekenaars om zich heen verzameld in zijn atelier in Waterloo. Dat zootje getalenteerd ongeregeld kon hun prille werk kwijt aan het populaire weekblad Robbedoes, maar ze droomden van meer. Aan de andere kant van de oceaan was Walt Disney toen al een legende, en de jonge Belgische penseelridders droomden van een carrière in de Californische teken
|
|
|
De Schaduw van de Raaf (Casterman)
10/05/2012
Wie op zolder een doos met oude nummers van het weekblad Kuifje heeft liggen, weet dat daar halverwege de jaren zeventig niet veel interessants in stond, op het laatste 'Kuifje'-verhaal De Picaro's na. Alhoewel: één strip, gepubliceerd in 1976-'77, was duidelijk andere koek.
De Schaduw van de Raaf, van het toen opkomende toptalent Didier Comès, was anders. Meticuleus getekend, zorgvuldig opgebouwd en drijvend op een vernieuwend magisch-realistisch concept: De Schaduw van de Raaf was een graphic novel avant la lettre. Deze oneshot over een aan visioenen lijdende frontsoldaat in de Eerste Wereldoorlog staat vandaag nog altijd als een huis, en is eindelijk weer verkrijgbaar in albumvorm. Indertijd werden de platen ingekleurd, maar de v
|
|
|
Gasten (Oog & Blik / De Bezige Bij)
03/05/2012
De 47-jarige Amsterdamse autodidact Guido van Driel toont weer eens hoe duivels goed hij is in zijn nieuwe graphic novel Gasten. Het is het verhaal van twee Britse voetbalsupporters die in Amsterdam arriveren voor de interland Nederland-Engeland.
De match blijkt echter niet het hoofddoel van hun reis, en zelfs de overgeëtaleerde seks en drugs op de Walletjes missen hun effect. Via minutieus gedoseerde flashbacks en perfect getimede onthullingen laat van Driel je binnenkijken in de psyche van zijn personages, die een gemeenschappelijk trauma delen. Daarnaast is deze prachtig getekende en gekleurde strip een heerlijke ode aan de schoonheid en de veerkracht van Amsterdam, een stad waar zelfs de lelijke banaliteit van een
|
|
|
Asgard 1: IJzerpoot (Dargaud)
26/04/2012
Het vikingentweeluik 'Asgard' is gebaseerd op een idee dat Xavier Dorison had voor een geannuleerde spin-off van 'Thorgal'. Wellicht was die annulering goed nieuws, want het aantal 'Thorgal'-spin-offs heeft zo stilaan het verzadigingspunt bereikt.
Dorison vond het verhaal echter te interessant om terug in zijn ideeënlade te proppen, filterde er de 'Thorgal'-link uit en kijk: IJzerpoot blijkt een tamelijk geweldige avonturenstrip te zijn. De Moby Dick-achtige drijfveer, de tragiek van een van bij de geboorte gemarkeerde hoofdfiguur en de ruige vikingenmythiek spreken ten zeerste aan, al blijft Dorison een wat warrige verteller. De tekeningen zijn van Ralph Meyer, die in dit album zijn beste werk tot dusver
|
|
|
Het onzienbare en andere verhalen (Oog & Blik/De Bezige Bij)
19/04/2012
De sympathieke, enigszins onderschatte Nederlandse stripauteur Erik Kriek kreeg een werkbeurs om een lang gekoesterde droom te realiseren: het bewerken van een aantal kortverhalen van H.P. Lovecraft.
Voor wie zijn horrorklassiekers niet kent: Lovecraft was een jong gestorven Amerikaanse auteur uit het begin van de vorige eeuw wiens oeuvre bijna in de maalstroom der vergeten pulp was terechtgekomen, maar vandaag wordt beschouwd als pionierswerk in het horror-, fantasy- en sciencefictiongenre. Kriek is de uitgelezen man om de broeierige, paranoïde beslommeringen van Lovecraft in beelden om te zetten. In een inktzwarte stijl, die ergens een geslaagd midden vindt tussen pakwe
|
|
|
Kees De Jongen (Athenaeum)
12/04/2012
De 69-jarige striptekenaar Dick Matena houdt zich al jarenlang onledig met het minutieus verstrippen van klassiekers uit de Nederlandse literatuur. Hij doet dat met de grootst mogelijke nederigheid: Matena hakt en redigeert niet, maar neemt de integrale literatuurtekst over in zijn stripversie.
Na onder meer De Avonden van Gerard Reve, en Kaas en Het Dwaallicht van Willem Elsschot, heeft Matena nu zijn tanden gezet in Kees de Jongen, de everseller uit 1923 van Theo Thijssen over een knaap die zijn dromen wil waarmaken in het Amsterdam van een eeuw geleden. Het is een baksteen van een strip geworden: bijna vijfhonderd pagina's in monotoon zwart-wit, met een overdosis close-ups en handgeletterde tekst, maar dat laatste is nu eenmaal inheren
|
|
|
Ayako 1: Een meisje om van te houden (Uitgeverij L)
05/04/2012
De productiviteit van de legendarische mangaka Osamu Tezuka (1928-1989) was immens. Hij drukte een stempel op generaties Japanse kinderen met 'Astro Boy', maar tekende in de vroege jaren zeventig ook volwassen manga's, waaronder het duizenden bladzijden tellende 'Boeddha'-epos.
Uitgeverij L brengt nu zijn drieluik 'Ayako' (1972-'73) uit in het Nederlands. De cover en titelkeuze zijn ranziger dan het boek zelf, een pakkende familiekroniek tegen de politieke, economische en sociale achtergrond van het getraumatiseerde naoorlogse Japan. Aan het hoofd van de familie Tenge staat een tirannieke patriarch, die een kind heeft verwekt bij de vrouw van zijn zoon. Ze heet Ayako, en om de schande te verbergen wordt ze decennialang opgesloten in de kelder, terwi
|
|
|
MetaMaus (Oog & Blik/De Bezige Bij)
29/03/2012
De Amerikaanse stripauteur Art Spiegelman tekende zijn beroemde strip Maus om af te rekenen met de demonen uit zijn verleden, want zijn vader en moeder waren overlevenden van Auschwitz.
Maus - dat in afleveringen verscheen sinds 1977 maar pas in 1991 werd voltooid - groeide uit tot een iconische graphic novel en wordt wel eens de beste en meest invloedrijke strip aller tijden genoemd. Het gevolg is dat Spiegelman meer dan twintig jaar later nog altijd door zijn werk wordt achtervolgd en telkens opnieuw dezelfde vragen te horen krijgt over Maus. Daar wil hij nu voor eens en voor altijd komaf mee maken dankzij MetaMaus, het ultieme boek da
|
|
|
Alter Ego: Fouad (Dupuis)
22/03/2012
Toen de auteurs hun zesdelige thrillerstrip 'Alter Ego' lanceerden, maakten ze zich sterk dat het niet uitmaakt in welke volgorde je de albums leest.
Een boude bewering, eigenlijk nooit eerder geponeerd, die echter moeilijk te controleren valt, aangezien de uitgever besloot maar één (weliswaar ongenummerd) album tegelijk op de markt te gooien. Om toch het gedurfde concept van de reeks naar waarde te kunnen schatten, hebben we een album overgeslagen en ons onmiddellijk gewaagd aan Fouad, het ongenummerde deel drie. En inderdaad, dit is een zeer te pruimen op zichzelf staande strip die met genoeg weerhaken in de globa
|
|
|
Meer artikels: (nog 663 artikels in deze categorie)
|
|
|
|