Hoewel Moskou een gigantische grootstad is met 16 miljoen inwoners, voelt ze helemaal niet opeengepakt aan. De lanen en trottoirs zijn breed, overal zijn grote groene parken en je loopt geregeld over pleinen van voetbalveldformaat, waar aan de voet van de imposante standbeelden altijd wel wat te doen is. Hoewel je nog steeds om de haverklap de sik van Lenin te zien krijgt in bas-reliëfs op gevels en monumenten, en de vele duizenden rode sterren, hamers en sikkels wel nooit uit het straatbeeld zullen verdwijnen, wordt meteen duidelijk dat Moskou definitief in de greep van het kapitalisme is. Op de boulevards rijden meer stretch limousines dan in Londen en worden de afgeleefde Lada's steeds zeldzamer tussen de luxueuze Mercedessen, Hummers en Lamborghini's. De lelijke grijze blokkendozen uit de Sovjettijd worden aan de lopende band gesloopt en ingepakt in reclamepanelen voor Cartier en Versace, tot er weer maar eens een nieuw luxehotel oprijst. Op de trottoirs flaneren op hoge hakken of fuck me -laarsjes beeldschone, graatmagere blondines in onooglijke minirokjes, een Gucci -tas losjes in de hand, een Blackberry tussen schouder en oor geklemd. Maffiatypes in dure zwarte kostuums waar nog net hun dikke Rolex vanonder komt glimmen, parkeren hun sportwagens scheef op het trottoir voor de zoveelste trendy sushibar. Welkom in het nieuwe Rusland.

Slenteren op het Rode Plein

Moskou is vergeven van de grote pleinen, maar het allergrootste en mooiste is het Rode Plein, pal in het centrum, vlak naast het Kremlin. Tot voor twintig jaar kende de wereld dit plein alleen van de jaarlijkse tv-beelden van de communistische 1 mei-parades, maar vandaag is het een must-see geworden voor elke citytripper die de grote Europese steden aandoet. De eerste aanblik van het plein als je onder de poort aan de noordkant doorloopt, is onvergetelijk. Voor je staat de waanzinnig mooie kleurenpracht van de Basiliuskathedraal, met psychedelische slagroombollen als torens. Links ligt GUM, ooit de officiële staatswinkel van Moskou, vandaag de meest exclusieve shoppinggalerij ten oosten van Milaan. Het voorlopig nog ingepakte gebouw naast GUM moet binnen afzienbare tijd het duurste hotel ter wereld worden, met prijzen die naar verluidt bijna 15.000 euro per nacht zullen bedragen. Rechts strekt zich de oostelijke muur van het Kremlin uit, met ongeveer in het midden het mausoleum van Lenin. Schuif aan, ga door de metaaldetector en schuifel voorbij het gebalsemde lichaam van de man die de revolutie ontketende en daarmee geschiedenis schreef. Hou je gezicht in de plooi, want de wachters zijn streng. Kijk daarna even achterom naar het baksteenrode Historisch Museum, dat met z'n witte dak zelfs in de zomer besneeuwd lijkt. Als je daarna verder loopt richting Basiliuskathedraal, kom je vanzelf op de Moskvoretsky-brug terecht, vanwaar je een fantastisch uitzicht hebt op zowel het Kremlin als het Rode Plein.

Binnen de muren van het Kremlin

Als je je bij het Kremlin een solide militair fort had voorgesteld, zal je je ogen niet geloven wanneer je je eerste stappen zet binnen de hoge rode muren. Dit monsterachtig grote monument blijkt een heus dorp midden in de stad, met statige paleizen, brede lanen omzoomd met bomen, ruime pleinen, majestueuze torens, weelderige kloosters en de mooiste orthodoxe kerken van de stad, binnenin van boven tot onder gevuld met iconen, en op het dak bekroond met tientallen glimmende, gouden, ajuinvormige koepels. In het Kremlin kan je makkelijk een halve dag doorbrengen, zeker als je ook nog de Wapenkamer bezoekt, het oudste museum van Rusland, waar de kroonjuwelen van de tsaren worden bewaard. Het Kremlin sluit om vijf uur, en dat is net het moment waarop je de aflossing van de wacht kan bewonderen bij het graf van de onbekende soldaat aan de oostmuur, in de op zomerdagen bijzonder gezellige Aleksandrovsky -tuinen .

Ondergrondse paleizen

De grote paleizen van Moskou dateren van vóór de Russische Revolutie van 1917. De Sovjetregering ging op zoek naar een manier om een even indrukwekkend patrimonium op te bouwen dat het communisme verheerlijkte en dagelijks zou kunnen worden bewonderd door de gewone arbeiders. Ze vonden de oplossing in de constructie van... de metro. In plaats van gewoon functionele stations te bouwen, werd de metro van Moskou ontworpen als een verzameling ondergrondse marmeren paleizen, waar het communisme en de revolutie worden bejubeld in propagandafresco's, mozaïeken en beeldhouwwerken. Vooral de stations op de paarse cirkellijn zijn ongelooflijk om te zien, met onder meer plafondmozaïeken in Belorusskaya, marmeren bas-reliëfs in Krasnopresnenskaya en muurmozaïeken in Kievskaya. Het station Ploshchad Revolyutsii, waar je uitstapt als je naar het Rode Plein wil, staat vol levensgrote bronzen beelden van stoer en vastberaden kijkende Bolsjewieken.

Duur, exclusief en chic

Genoeg sightseeing, op naar het moderne Rusland. Het motto van het avond- en nachtleven in Moskou luidt momenteel: hoe duurder en exclusiever, hoe beter. Vandaag eet een hippe jonge Rus sushi in plaats van bietensoep, drinkt-ie z'n wodka in allerhande trendy cocktailcombinaties en raak je in de meeste nachtclubs niet eens meer voorbij de portier als je er niet fabelachtig mooi en stylish uitziet. Dat de sky tegenwoordig de limit is in de horeca van Moskou, wordt duidelijk in Turandot, een van de meest waanzinnige restaurants ter wereld. Investeerders met geld teveel hebben hier in 2006 voor de superelite van de stad een rococo interieur gebouwd dat maar liefst - hou je vast - 43 miljoen euro heeft gekost. Binnen lijkt het alsof je op de set van Amadeus of Marie-Antoinette bent terechtgekomen, maar niets is fake. Alles wat blinkt en glittert in Turandot is echt goud, alles is handwerk, uniek en peperduur. Er een avondje gaan dineren kost een fortuin, en de keuken is niet eens echt exceptioneel, maar als je de kans krijgt om binnenin een kijkje te nemen, moet je het zeker doen. Dit restaurant is nu al het symbool bij uitstek van de exuberante levensstijl van de rijke bovenklasse in Moskou na nauwelijks vijftien jaar kapitalisme.

Met Smirnoff de Russische nacht in

En waar gaan de jonge Russen uit op zaterdagavond? Naar industrial chic -discotheken als B1, een halfuurtje met de taxi ten zuiden van het centrum. Wij waren er te gast op de Smirnoff Experience, een van de megalomane party's in vier wereldsteden waarmee het bekende wodkamerk zijn Russische roots herontdekt en tegelijk een optie neemt op de toekomst. Aan verschillende bars werden verrassende wodkacocktails geshaket. Er was ons een 'nieuwe manier van drinken' beloofd, en dat was eigenlijk ook wel zo. Door aan 'cocktailboeketten' te ruiken kon je je eigen smaak ontdekken. Je kon ' drinktapas ' bestellen aan een speciale tastingbar, zodat je de verschillende cocktails kon proeven zonder meteen moordend dronken te worden. De jonge Russen die een ticket voor het event hadden kunnen bemachtigen, vlogen erop af als vliegen op een pot stroop, zodat de Londense dj Mark Ronson het niet al te moeilijk had om nog vóór middernacht de dansvloer te doen daveren met zijn geslaagde mix van Britpop, hiphop en dreunende dance. De op prins William lijkende dj, die een Eton -uniform droeg en zijn set begon met een vakkundig aan elkaar gescratchte mash-up van The Beatles, Rock Steady Crew en Boogie Down Productions, maakte jong Moskou helemaal wild.

Na Mark Ronson was de New Yorkse hiphopdiva Kelis aan de beurt, die een alleraardigst wit jurkje droeg en een paar leuke moves in de benen had, maar een te korte set bracht die bovendien werd ontsierd door een paar technische problemen. De feestende Moskovieten hadden ondertussen een nieuwe sport bedacht, namelijk het boven hun hoofd leegslingeren van de gratis plastic waterflesjes die werden uitgedeeld, wat de stomende partysfeer op de dansvloer alleen maar ten goede kwam. Maar eigenlijk kwamen we gewoon allemaal voor Faithless, die voor een tot het kookpunt opgehitst publiek van warmbloedige Slavische jongelui kwamen te staan. Faithless werd voor de gelegenheid op het podium vergezeld door het strijkersensemble Musica Viva uit Moskou. Die laatsten kwamen in de mix niet helemaal uit de verf, maar het gaf wel een aardige exclusieve dimensie aan dit optreden. De tent ging anderhalf uur lang helemaal uit z'n dak op de bigger than life -beats van Sister Bliss en de bezwerende raps van Maxi Jazz.

Met de taxi terug naar het hotel zoefden we in het holst van de nacht door het centrum, half doof, helemaal bezweet en een tikkeltje tipsy. De rode sterren die Stalin bovenop de torens van het Kremlin had laten plaatsen, lichtten op boven een stad die sinds het einde van het Sovjettijdperk nooit meer slaapt. Moskou is fantastisch.

(HDP)

Moskou praktisch

Hoe er geraken?

Moskou is dichterbij dan je denkt: de vlucht vanuit Brussel duurt maar drie uurtjes. De stad is zo gigantisch dat ze maar liefst 5 luchthavens telt. De dagelijkse rechtstreekse vlucht van Brussels Airlines ( www.brusselsairlines.be ) landt op Domededovo (www.domodedovo.ru ), 40 kilometer ten zuiden van het centrum. Je kan er elk halfuur een sneltrein nemen naar het Palevetsky -station, vanwaar je met de metro verder kan naar om het even welke wijk in Moskou.

Vervoer

Elke dag gebruiken 9 miljoen mensen de metro van Moskou, da's zoveel als in Londen en New York samen. De metro is snel, efficiënt, heel uitgestrekt en nog altijd spotgoedkoop (17 roebel per rit, minder dan 50 eurocent). Bovendien is het de mooiste metro ter wereld. Zorg wel dat je een beetje vertrouwd geraakt met het Cyrillisch schrift, want de namen van de stations zijn eentalig Russisch aangeven. De metro rijdt tot halftwee 's nachts.

Slapen

Een goedkope slaapplaats vinden in het stadscentrum van Moskou is een bijna onmogelijke zaak geworden sinds alle chique internationale hotelketens er zijn gearriveerd. Geen paniek, want dankzij de uitstekende metro maakt het niet echt uit als je een eind buiten het centrum verblijft. Wie goedkoop wil slapen, zal vaak in een troosteloos betonblok uit de Sovjettijd terechtkomen, maar vreemd genoeg heeft ook dat z'n charme. Probeer iets betaalbaars te vinden op www.moscow-hotels.net.

Geld

Rusland gebruikt de roebel als munteenheid (www.x-rates.com). Er zijn veel wisselkantoren en massa's geldautomaten in Moskou, en kredietkaarten worden vrij algemeen aanvaard.

Visum

Helaas heb je voor Rusland nog altijd een visum nodig. Hiervoor moet je ruimschoots op voorhand met je reispas en een pasfoto naar de Russische ambassade in Brussel gaan (www.belgium.mid.ru).