|
|
|
|
Gepost: 8/11/2007
Categorie: Strips
Het is zover: na 30 jaar en bijna evenveel albums geeft topscenarist Jean Van Hamme de fakkel door. De succesreeks 'Thorgal' wordt voortaan geschreven door Yves Sente, de man die eerder al met succes 'Blake & Mortimer' nieuw leven inblies.
Een historisch moment voorwaar, en daar was GUIDO uiteraard bij. "Schandalig!" roept de ene. "Eindelijk!" roept de andere. Sente haalt zijn schouders op bij de heisa. "Al die puristen en nostalgische stripliefhebbers vergeten één ding: strips worden in de eerste plaats gemaakt voor kinderen. Punt andere lijn. En kinderen stellen zich dat soort vragen niet. Die lezen een album uit en vragen dan meteen: 'Wanneer verschijnt het vervolg?' Wie dat vervolg tekent of schrijft, dat kan hen geen moer schelen. Rosinski, de tekenaar, zegt dat hij het juist schandalig zou vinden om de kinderen een nieuwe 'Thorgal' te ontzeggen omdat Van Hamme ermee ophoudt. En dat is ook mijn mening." GUIDO: Ik ken nochtans meer dan genoeg volwassenen die 'Thorgal' lezen. Sente: Ik ook, maar zij zijn niet het voornaamste doelpubliek. Toen de eerste twee exemplaren van Ik, Jolan van de band rolden, heb ik er één cadeau gedaan aan Jean Van Hamme, en één laten lezen door de 11-jarige zoon van een vriend van mij. Naar de mening van dat kereltje was ik het meest benieuwd. En weet je wat hij zei? 'Niet slecht, maar een beetje weinig monsters.' (lacht) GUIDO: Het is een feit dat je de reeks grondig hebt verjongd. Thorgals zoon Jolan en zijn reisgezellen lijken wel een team superhelden. Sente: Dat zijn ze in zeker opzicht ook, dat zal je in de volgende albums wel merken. 'Thorgal' is altijd een reeks geweest over mensen met speciale gaven, dus zo nieuw is dat gegeven niet. Maar het is meer dan dat. De fantastische heroïek is niet meer dan het kader waarbinnen ik een menselijk verhaal probeer te vertellen. En dat had ik vroeger niet gekund. Het is pas sinds ik zelf twee dochtertjes heb, dat ik me kan inleven in wat Thorgal drijft wanneer hij zijn gezin beschermt, en daarvoor opofferingen moet doen. GUIDO: Toen je je eerste 'Blake & Mortimer' schreef, kon Edgar P. Jacobs niet meer over je schouder meekijken. Van Hamme doet dat wel. Sente: Dat is alleen maar een voordeel. Het is natuurlijk altijd wel spannend wanneer ik m'n scenario aan hem voorleg, maar ik ken Jean tenslotte al zeventien jaar, dus het is niet zo dat ik zwaar onder de indruk ben telkens als ik hem ontmoet. Ik heb zopas nog z'n opmerkingen gekregen op m'n tweede 'Thorgal'-scenario. Hij stelde voor dat ik een paar hoofdstukken zou herschrijven. Toen ik hem bedankte, zei hij: 'Waarom bedank je me eigenlijk? Ik geef je extra werk!" Maar die feedback is heel waardevol voor me. In het geval van 'Blake & Mortimer' had ik niet de luxe om met de oorspronkelijke auteur te kunnen gaan dineren. Bovendien is het nog altijd Rosinski die 'Thorgal' tekent, dus de situatie is echt niet te vergelijken. GUIDO: Het mag gezegd zijn: Rosinski heeft met Ik, Jolan een van z'n mooiste 'Thorgal'-verhalen getekend. Sente: Daar kan ik het alleen maar volmondig mee eens zijn. (glimlacht) GUIDO: De weinige scenario's die je tot dusver hebt geschreven, zijn zeer succesvol. Heb je geen spijt dat je er niet vroeger mee bent begonnen? Sente: Nee, helemaal niet. Enfin, ik bén er vroeger mee begonnen. Ik publiceerde al strips in het faculteitsblaadje toen ik aan de unief zat. Maar ik ben een trage schrijver. Ik zou niet graag onder deadlinedruk komen te staan voor mijn scenario's omdat ik er mijn brood mee moet verdienen. Nee, overdag heb ik een job nodig met files en stress en lastige vergaderingen en achterstallige facturen (Sente is uitgever bij Le Lombard - HDP) , en 's avonds duik ik in mijn scenario's en vallen al die beslommeringen van me af. Voorlopig bevalt het me prima zo. (HDP)
|
|
|
De Foto & De Mandarijn (Oog & Blik / De Bezige Bij)
24/05/2012
Net nu Mark Retera's heerlijk absurde gagstrip 'Dirkjan' zijn herintrede doet in de Humo, ligt een merkwaardig boekje van dezelfde auteur in de winkel. De Foto De Mandarijn lijkt op het eerste gezicht op een langer verhaal van 'Dirkjan', maar tegelijk ook weer niet.
Eerder dan absurde toestanden te beleven, komt de dikke konijnentand nu in een licht melancholisch verhaal terecht, dat op agenda- (of dagboek?)formaat wordt verteld. Het is een zwaar gerasterde zwart-witherinnering aan een onbeantwoorde jeugdliefde, en in dat opzicht zeer geslaagd. Een graphic novel kan je De Foto De Mandarijn bezwaarlijk noemen, maar als graphic novelle is dit een bijna teder boekwerkje geworden, dat bovendien prachtig is vormgegeven.
(HDP)
|
|
|
Gringos Locos (Dupuis)
16/05/2012
Nu het relletje rond de ontstemde erven is overgewaaid, kunnen we de opmerkelijke strip Gringos Locos eindelijk op zijn verdiensten evalueren.
Eerst nog één keer recapituleren. Eind jaren veertig had de flamboyante Joseph Gillain alias Jijé een schare jonge, beloftevolle striptekenaars om zich heen verzameld in zijn atelier in Waterloo. Dat zootje getalenteerd ongeregeld kon hun prille werk kwijt aan het populaire weekblad Robbedoes, maar ze droomden van meer. Aan de andere kant van de oceaan was Walt Disney toen al een legende, en de jonge Belgische penseelridders droomden van een carrière in de Californische teken
|
|
|
De Schaduw van de Raaf (Casterman)
10/05/2012
Wie op zolder een doos met oude nummers van het weekblad Kuifje heeft liggen, weet dat daar halverwege de jaren zeventig niet veel interessants in stond, op het laatste 'Kuifje'-verhaal De Picaro's na. Alhoewel: één strip, gepubliceerd in 1976-'77, was duidelijk andere koek.
De Schaduw van de Raaf, van het toen opkomende toptalent Didier Comès, was anders. Meticuleus getekend, zorgvuldig opgebouwd en drijvend op een vernieuwend magisch-realistisch concept: De Schaduw van de Raaf was een graphic novel avant la lettre. Deze oneshot over een aan visioenen lijdende frontsoldaat in de Eerste Wereldoorlog staat vandaag nog altijd als een huis, en is eindelijk weer verkrijgbaar in albumvorm. Indertijd werden de platen ingekleurd, maar de v
|
|
|
Gasten (Oog & Blik / De Bezige Bij)
03/05/2012
De 47-jarige Amsterdamse autodidact Guido van Driel toont weer eens hoe duivels goed hij is in zijn nieuwe graphic novel Gasten. Het is het verhaal van twee Britse voetbalsupporters die in Amsterdam arriveren voor de interland Nederland-Engeland.
De match blijkt echter niet het hoofddoel van hun reis, en zelfs de overgeëtaleerde seks en drugs op de Walletjes missen hun effect. Via minutieus gedoseerde flashbacks en perfect getimede onthullingen laat van Driel je binnenkijken in de psyche van zijn personages, die een gemeenschappelijk trauma delen. Daarnaast is deze prachtig getekende en gekleurde strip een heerlijke ode aan de schoonheid en de veerkracht van Amsterdam, een stad waar zelfs de lelijke banaliteit van een
|
|
|
Asgard 1: IJzerpoot (Dargaud)
26/04/2012
Het vikingentweeluik 'Asgard' is gebaseerd op een idee dat Xavier Dorison had voor een geannuleerde spin-off van 'Thorgal'. Wellicht was die annulering goed nieuws, want het aantal 'Thorgal'-spin-offs heeft zo stilaan het verzadigingspunt bereikt.
Dorison vond het verhaal echter te interessant om terug in zijn ideeënlade te proppen, filterde er de 'Thorgal'-link uit en kijk: IJzerpoot blijkt een tamelijk geweldige avonturenstrip te zijn. De Moby Dick-achtige drijfveer, de tragiek van een van bij de geboorte gemarkeerde hoofdfiguur en de ruige vikingenmythiek spreken ten zeerste aan, al blijft Dorison een wat warrige verteller. De tekeningen zijn van Ralph Meyer, die in dit album zijn beste werk tot dusver
|
|
|
Het onzienbare en andere verhalen (Oog & Blik/De Bezige Bij)
19/04/2012
De sympathieke, enigszins onderschatte Nederlandse stripauteur Erik Kriek kreeg een werkbeurs om een lang gekoesterde droom te realiseren: het bewerken van een aantal kortverhalen van H.P. Lovecraft.
Voor wie zijn horrorklassiekers niet kent: Lovecraft was een jong gestorven Amerikaanse auteur uit het begin van de vorige eeuw wiens oeuvre bijna in de maalstroom der vergeten pulp was terechtgekomen, maar vandaag wordt beschouwd als pionierswerk in het horror-, fantasy- en sciencefictiongenre. Kriek is de uitgelezen man om de broeierige, paranoïde beslommeringen van Lovecraft in beelden om te zetten. In een inktzwarte stijl, die ergens een geslaagd midden vindt tussen pakwe
|
|
|
Kees De Jongen (Athenaeum)
12/04/2012
De 69-jarige striptekenaar Dick Matena houdt zich al jarenlang onledig met het minutieus verstrippen van klassiekers uit de Nederlandse literatuur. Hij doet dat met de grootst mogelijke nederigheid: Matena hakt en redigeert niet, maar neemt de integrale literatuurtekst over in zijn stripversie.
Na onder meer De Avonden van Gerard Reve, en Kaas en Het Dwaallicht van Willem Elsschot, heeft Matena nu zijn tanden gezet in Kees de Jongen, de everseller uit 1923 van Theo Thijssen over een knaap die zijn dromen wil waarmaken in het Amsterdam van een eeuw geleden. Het is een baksteen van een strip geworden: bijna vijfhonderd pagina's in monotoon zwart-wit, met een overdosis close-ups en handgeletterde tekst, maar dat laatste is nu eenmaal inheren
|
|
|
Ayako 1: Een meisje om van te houden (Uitgeverij L)
05/04/2012
De productiviteit van de legendarische mangaka Osamu Tezuka (1928-1989) was immens. Hij drukte een stempel op generaties Japanse kinderen met 'Astro Boy', maar tekende in de vroege jaren zeventig ook volwassen manga's, waaronder het duizenden bladzijden tellende 'Boeddha'-epos.
Uitgeverij L brengt nu zijn drieluik 'Ayako' (1972-'73) uit in het Nederlands. De cover en titelkeuze zijn ranziger dan het boek zelf, een pakkende familiekroniek tegen de politieke, economische en sociale achtergrond van het getraumatiseerde naoorlogse Japan. Aan het hoofd van de familie Tenge staat een tirannieke patriarch, die een kind heeft verwekt bij de vrouw van zijn zoon. Ze heet Ayako, en om de schande te verbergen wordt ze decennialang opgesloten in de kelder, terwi
|
|
|
MetaMaus (Oog & Blik/De Bezige Bij)
29/03/2012
De Amerikaanse stripauteur Art Spiegelman tekende zijn beroemde strip Maus om af te rekenen met de demonen uit zijn verleden, want zijn vader en moeder waren overlevenden van Auschwitz.
Maus - dat in afleveringen verscheen sinds 1977 maar pas in 1991 werd voltooid - groeide uit tot een iconische graphic novel en wordt wel eens de beste en meest invloedrijke strip aller tijden genoemd. Het gevolg is dat Spiegelman meer dan twintig jaar later nog altijd door zijn werk wordt achtervolgd en telkens opnieuw dezelfde vragen te horen krijgt over Maus. Daar wil hij nu voor eens en voor altijd komaf mee maken dankzij MetaMaus, het ultieme boek da
|
|
|
Alter Ego: Fouad (Dupuis)
22/03/2012
Toen de auteurs hun zesdelige thrillerstrip 'Alter Ego' lanceerden, maakten ze zich sterk dat het niet uitmaakt in welke volgorde je de albums leest.
Een boude bewering, eigenlijk nooit eerder geponeerd, die echter moeilijk te controleren valt, aangezien de uitgever besloot maar één (weliswaar ongenummerd) album tegelijk op de markt te gooien. Om toch het gedurfde concept van de reeks naar waarde te kunnen schatten, hebben we een album overgeslagen en ons onmiddellijk gewaagd aan Fouad, het ongenummerde deel drie. En inderdaad, dit is een zeer te pruimen op zichzelf staande strip die met genoeg weerhaken in de globa
|
|
|
Meer artikels: (nog 663 artikels in deze categorie)
|
|
|
|