|
|
|
|
Gepost: 20/10/2008
Categorie: Strips
De 41-jarige Fransman Alexis Nolent ken je wellicht beter onder zijn auteursnaam Matz. Yep, hij is de scenarist van 'The Killer', de beste Europese hardboiled gangsterstrip van de laatste tien jaar, die trouwens wordt verfilmd door niemand minder dan David Fincher.
Matz stond ondertussen ook aan de wieg van de nieuwe noir-collectie 'Kaliber' bij Casterman, een reeks stripadaptaties van klassieke gangsterromans door het kruim van de hedendaagse stripauteurs. Voor de eerste worp 'Kaliber'-albums heeft Matz himself de roman Bloednacht van Jim Thompson in stripvorm gegoten, met de hulp van de Amerikaanse tekenaar Miles Hyman. "Met deze collectie breng ik een ode aan de auteurs die me hebben beïnvloed," zegt Matz. "Zonder hen was 'De Killer' er nooit gekomen." GUIDO: Laten we eens een paar genreklevertjes op je werk proberen te plakken. Noir. Hardboiled. Akkoord? Matz: Zeer akkoord, maar men heeft wel vaak een verkeerd idee van wat die termen inhouden. De rode draad is niet dat het verhalen zijn vol kogels en bloedvergieten. Daar draait het meestal wel op uit, maar wat telt zijn de onderliggende motieven. Het zijn verhalen van pessimistische auteurs over mensen zonder hoop in een wereld zonder hoop. Kijk naar het hoofdpersonage in Bloednacht : hij is afgeleefd, doodziek en gehandicapt. Of hij nu crepeert aan zijn tbc of door een portie lood tussen zijn ribben, dat maakt voor hem eigenlijk niets meer uit. GUIDO: Voor de 'Kaliber'-strips heb je van de uitgever een grote vormelijke vrijheid verkregen: variabel aantal pagina's, kleur of zwart-wit naar keuze... Was je het keurslijf van de klassieke stripreeksen beu? Matz: Nee, maar deze collectie vroeg om dit soort ademruimte. Dat doet wel eens deugd. Niet dat we ons als auteurs binnen het klassieke stramien van één album van vijftig pagina's per jaar niet kunnen uitleven, want je past je daaraan aan, maar het is bijzonder aangenaam om ook eens buiten de lijntjes te kunnen kleuren. Een beetje afwisseling op z'n tijd werkt verfrissend. GUIDO: Vandaar dat je ook scenario's schrijft voor videogames? Matz: Euh... nee, dat is eigenlijk m'n day job. (lacht) Overdag werk ik voor gameproducenten, en 's avonds schrijf ik aan m'n strips. Maar het is inderdaad een feit dat het schrijven voor videogames ook weer nieuwe problemen en uitdagingen met zich meebrengt, wat het des te interessanter maakt. GUIDO: Het gebeurt vrij zelden dat literatuur in stripvorm wordt omgezet. Tardi doet het vaak, maar dat is het zowat. Matz: Dat is vooral een economische kwestie. De stripmarkt is niet zo heel groot, zodat het financieel meestal gewoon niet haalbaar is de rechten van een boek te kopen om het te verstrippen. In de filmwereld kan men zich dat wel permitteren. GUIDO: Nou en of: David Fincher gaat jouw reeks 'De Killer' verfilmen. Wow! Matz: Goed hé? Ze zijn momenteel bezig met het scenario. De rechten zijn verkocht, dus ik heb er geen rechtstreekse inbreng meer in, maar ik heb wel goede contacten met de producenten, en er wordt hard aan gewerkt. Ik ben even benieuwd naar het resultaat als jij. Toch raar hé, 'De Killer' loopt al tien jaar, en ik ben niet één keer gebeld door een Europese filmproducer. De strip verschijnt in het Engels, en hop: David Fincher hangt aan de lijn. Eigenlijk was 'De Killer' ook wel een kluif geweest voor die regisseur van bij jullie, hoe heet-ie, die De Zaak Alzheimer heeft gemaakt. Uitstekende film. GUIDO: Erik Van Looy? Die had het te druk met Loft . Matz: Dommage . (HDP)
|
|
|
De Foto & De Mandarijn (Oog & Blik / De Bezige Bij)
24/05/2012
Net nu Mark Retera's heerlijk absurde gagstrip 'Dirkjan' zijn herintrede doet in de Humo, ligt een merkwaardig boekje van dezelfde auteur in de winkel. De Foto De Mandarijn lijkt op het eerste gezicht op een langer verhaal van 'Dirkjan', maar tegelijk ook weer niet.
Eerder dan absurde toestanden te beleven, komt de dikke konijnentand nu in een licht melancholisch verhaal terecht, dat op agenda- (of dagboek?)formaat wordt verteld. Het is een zwaar gerasterde zwart-witherinnering aan een onbeantwoorde jeugdliefde, en in dat opzicht zeer geslaagd. Een graphic novel kan je De Foto De Mandarijn bezwaarlijk noemen, maar als graphic novelle is dit een bijna teder boekwerkje geworden, dat bovendien prachtig is vormgegeven.
(HDP)
|
|
|
Gringos Locos (Dupuis)
16/05/2012
Nu het relletje rond de ontstemde erven is overgewaaid, kunnen we de opmerkelijke strip Gringos Locos eindelijk op zijn verdiensten evalueren.
Eerst nog één keer recapituleren. Eind jaren veertig had de flamboyante Joseph Gillain alias Jijé een schare jonge, beloftevolle striptekenaars om zich heen verzameld in zijn atelier in Waterloo. Dat zootje getalenteerd ongeregeld kon hun prille werk kwijt aan het populaire weekblad Robbedoes, maar ze droomden van meer. Aan de andere kant van de oceaan was Walt Disney toen al een legende, en de jonge Belgische penseelridders droomden van een carrière in de Californische teken
|
|
|
De Schaduw van de Raaf (Casterman)
10/05/2012
Wie op zolder een doos met oude nummers van het weekblad Kuifje heeft liggen, weet dat daar halverwege de jaren zeventig niet veel interessants in stond, op het laatste 'Kuifje'-verhaal De Picaro's na. Alhoewel: één strip, gepubliceerd in 1976-'77, was duidelijk andere koek.
De Schaduw van de Raaf, van het toen opkomende toptalent Didier Comès, was anders. Meticuleus getekend, zorgvuldig opgebouwd en drijvend op een vernieuwend magisch-realistisch concept: De Schaduw van de Raaf was een graphic novel avant la lettre. Deze oneshot over een aan visioenen lijdende frontsoldaat in de Eerste Wereldoorlog staat vandaag nog altijd als een huis, en is eindelijk weer verkrijgbaar in albumvorm. Indertijd werden de platen ingekleurd, maar de v
|
|
|
Gasten (Oog & Blik / De Bezige Bij)
03/05/2012
De 47-jarige Amsterdamse autodidact Guido van Driel toont weer eens hoe duivels goed hij is in zijn nieuwe graphic novel Gasten. Het is het verhaal van twee Britse voetbalsupporters die in Amsterdam arriveren voor de interland Nederland-Engeland.
De match blijkt echter niet het hoofddoel van hun reis, en zelfs de overgeëtaleerde seks en drugs op de Walletjes missen hun effect. Via minutieus gedoseerde flashbacks en perfect getimede onthullingen laat van Driel je binnenkijken in de psyche van zijn personages, die een gemeenschappelijk trauma delen. Daarnaast is deze prachtig getekende en gekleurde strip een heerlijke ode aan de schoonheid en de veerkracht van Amsterdam, een stad waar zelfs de lelijke banaliteit van een
|
|
|
Asgard 1: IJzerpoot (Dargaud)
26/04/2012
Het vikingentweeluik 'Asgard' is gebaseerd op een idee dat Xavier Dorison had voor een geannuleerde spin-off van 'Thorgal'. Wellicht was die annulering goed nieuws, want het aantal 'Thorgal'-spin-offs heeft zo stilaan het verzadigingspunt bereikt.
Dorison vond het verhaal echter te interessant om terug in zijn ideeënlade te proppen, filterde er de 'Thorgal'-link uit en kijk: IJzerpoot blijkt een tamelijk geweldige avonturenstrip te zijn. De Moby Dick-achtige drijfveer, de tragiek van een van bij de geboorte gemarkeerde hoofdfiguur en de ruige vikingenmythiek spreken ten zeerste aan, al blijft Dorison een wat warrige verteller. De tekeningen zijn van Ralph Meyer, die in dit album zijn beste werk tot dusver
|
|
|
Het onzienbare en andere verhalen (Oog & Blik/De Bezige Bij)
19/04/2012
De sympathieke, enigszins onderschatte Nederlandse stripauteur Erik Kriek kreeg een werkbeurs om een lang gekoesterde droom te realiseren: het bewerken van een aantal kortverhalen van H.P. Lovecraft.
Voor wie zijn horrorklassiekers niet kent: Lovecraft was een jong gestorven Amerikaanse auteur uit het begin van de vorige eeuw wiens oeuvre bijna in de maalstroom der vergeten pulp was terechtgekomen, maar vandaag wordt beschouwd als pionierswerk in het horror-, fantasy- en sciencefictiongenre. Kriek is de uitgelezen man om de broeierige, paranoïde beslommeringen van Lovecraft in beelden om te zetten. In een inktzwarte stijl, die ergens een geslaagd midden vindt tussen pakwe
|
|
|
Kees De Jongen (Athenaeum)
12/04/2012
De 69-jarige striptekenaar Dick Matena houdt zich al jarenlang onledig met het minutieus verstrippen van klassiekers uit de Nederlandse literatuur. Hij doet dat met de grootst mogelijke nederigheid: Matena hakt en redigeert niet, maar neemt de integrale literatuurtekst over in zijn stripversie.
Na onder meer De Avonden van Gerard Reve, en Kaas en Het Dwaallicht van Willem Elsschot, heeft Matena nu zijn tanden gezet in Kees de Jongen, de everseller uit 1923 van Theo Thijssen over een knaap die zijn dromen wil waarmaken in het Amsterdam van een eeuw geleden. Het is een baksteen van een strip geworden: bijna vijfhonderd pagina's in monotoon zwart-wit, met een overdosis close-ups en handgeletterde tekst, maar dat laatste is nu eenmaal inheren
|
|
|
Ayako 1: Een meisje om van te houden (Uitgeverij L)
05/04/2012
De productiviteit van de legendarische mangaka Osamu Tezuka (1928-1989) was immens. Hij drukte een stempel op generaties Japanse kinderen met 'Astro Boy', maar tekende in de vroege jaren zeventig ook volwassen manga's, waaronder het duizenden bladzijden tellende 'Boeddha'-epos.
Uitgeverij L brengt nu zijn drieluik 'Ayako' (1972-'73) uit in het Nederlands. De cover en titelkeuze zijn ranziger dan het boek zelf, een pakkende familiekroniek tegen de politieke, economische en sociale achtergrond van het getraumatiseerde naoorlogse Japan. Aan het hoofd van de familie Tenge staat een tirannieke patriarch, die een kind heeft verwekt bij de vrouw van zijn zoon. Ze heet Ayako, en om de schande te verbergen wordt ze decennialang opgesloten in de kelder, terwi
|
|
|
MetaMaus (Oog & Blik/De Bezige Bij)
29/03/2012
De Amerikaanse stripauteur Art Spiegelman tekende zijn beroemde strip Maus om af te rekenen met de demonen uit zijn verleden, want zijn vader en moeder waren overlevenden van Auschwitz.
Maus - dat in afleveringen verscheen sinds 1977 maar pas in 1991 werd voltooid - groeide uit tot een iconische graphic novel en wordt wel eens de beste en meest invloedrijke strip aller tijden genoemd. Het gevolg is dat Spiegelman meer dan twintig jaar later nog altijd door zijn werk wordt achtervolgd en telkens opnieuw dezelfde vragen te horen krijgt over Maus. Daar wil hij nu voor eens en voor altijd komaf mee maken dankzij MetaMaus, het ultieme boek da
|
|
|
Alter Ego: Fouad (Dupuis)
22/03/2012
Toen de auteurs hun zesdelige thrillerstrip 'Alter Ego' lanceerden, maakten ze zich sterk dat het niet uitmaakt in welke volgorde je de albums leest.
Een boude bewering, eigenlijk nooit eerder geponeerd, die echter moeilijk te controleren valt, aangezien de uitgever besloot maar één (weliswaar ongenummerd) album tegelijk op de markt te gooien. Om toch het gedurfde concept van de reeks naar waarde te kunnen schatten, hebben we een album overgeslagen en ons onmiddellijk gewaagd aan Fouad, het ongenummerde deel drie. En inderdaad, dit is een zeer te pruimen op zichzelf staande strip die met genoeg weerhaken in de globa
|
|
|
Meer artikels: (nog 663 artikels in deze categorie)
|
|
|
|