Met haar Here I Am -campagne wil Nike niet alleen sportvrouwen uit de schaduw trekken van sportmannen, maar ook jonge vrouwen aansporen om te gaan sporten om zo hun zelfbeeld te versterken. Dit academiejaar laten we één voor één de vijf ambassadrices van de Belgische Here I Am -campagne aan het woord. We hadden al een leuk gesprek met sprintster Olivia Borlée en basketster Sara Leemans. Vandaag luisteren we met veel plezier naar turnster Gaelle Mys.

“Gymnastiek is een heel gracieuze sport.”  

GUIDO: Waarom heb je gekozen voor gymnastiek?

Gaelle: Turnen is gewoon een heel gracieuze sport. Bekijk maar eens een grondoefening. De mix van lenigheid en danspasjes vind ik echt elegant.

Ik ben net zoals de meeste andere turnsters vroeg begonnen, op mijn zes jaar. Zo heb je de basis van jongsaf aan beet en heb je tijd genoeg om de techniek later bij te schaven. Vroeger bereikten de meisjes hun topniveau als ze ongeveer zestien waren, ondertussen is die piek verschoven naar achttien. Ik denk dat ik tot mijn twintigste wel kan meedraaien op hoog niveau, maar nadien zal ik wel een andere sport moeten kiezen. Welke? Geen idee, atletiek misschien?

GUIDO: Wat zijn jouw sterkste punten?

Gaelle: Ik haal de hoogste moeilijkheidsgraad op de balk, maar moet wel nog een beetje werken aan mijn stabiliteit. (lacht) Je valt er echt supergemakkelijk af. En eenmaal je valt, begin je snel te twijfelen aan jezelf, waardoor je nog meer fouten maakt. Het is de kunst om mentaal sterk te worden, zodat je de knop kan omschakelen en gewoon verder kan gaan. Die mentale kracht komt ook goed van pas in het dagelijkse leven.

GUIDO: Hoe goed zijn de Belgische meisjes als je ze vergelijkt met de rest van de wereld?

Gaelle: Wij zijn maar een piepklein landje in vergelijking met China, dus het is logisch dat zij veel meer talentvolle turnsters hebben. Maar wij hebben ook een mooie top, en ik kom met alle meisjes goed overeen. Zeker met de turnsters die ook op mijn school zitten. Ik ben wel de enige die niet op het internaat zit, maar we doen toch veel leuke dingen samen. Een hoop vriendinnen bij elkaar!

GUIDO: Had je dan niet liever een teamsport gedaan?

Gaelle: Turnen is misschien een individuele sport, maar voor sommige wedstrijden is er ook een teamklassement. Het team kan bestaan uit twee tot zes meisjes, afhankelijk van de regels van de wedstrijd. Ook als ik train, ben ik niet alleen. Onlangs heb ik opnieuw voor mijn ‘oude' trainster gekozen, en zij werkt met vijf turnsters op hetzelfde moment. Momenteel zit ik bij de kleintjes, en aangezien hun niveau iets lager ligt, krijg ik vaak andere en moeilijkere oefeningen. Natuurlijk had ik liever bij meisjes gezeten van mijn leeftijd en niveau, omdat dat de moeilijkheidsgraad naar boven zou trekken, maar ik kom echt wel goed overeen met mijn groepje. Gelukkig, want we trainen wekelijks 32 uur. 's Morgens vóór de les en 's avonds nog eens.

GUIDO: Amai, lange dagen dus.

Gaelle: Ja, en af en toe is de goesting om te trainen wel ver te zoeken, maar da's normaal als je zoveel turnt als ik. Aan de andere kant kijk ik ook wel vaak uit naar de training, omdat ik me dan nadien altijd heel goed in m'n vel voel, zowel mentaal als fysiek. Ik word er niet alleen fitter van, maar leer ook mijn grenzen kennen en bouw zo aan mijn zelfbeeld. En dat kan ik goed gebruiken. Ik heb nogal last van wisselende stemmingen, zie je. (lacht) Ik kan me geen leven voorstellen zonder sport. Zonder turnen, tot daar aan toe, maar zonder sport, nee dank u.

(SVR)