Praag wordt wel eens de 'stad van de duizend torens' genoemd. Als je over de daken heen kijkt van op de muren van het kasteel of de uitkijktoren van Petřín, merk je dat dat nauwelijks overdreven is. Deze stad is een architecturaal wonderland vol flamboyante kerken, robuuste torens, oogverblindende gevels, weelderige paleizen, sierlijke bruggen, prachtige tuinen en sfeervolle straten.

 

 

Waar je je ook bevindt in Praag, er is altijd een dikke kans dat je het kasteel boven de stad ziet uittorenen. Stel je daar geen duistere, middeleeuwse burcht bij voor zoals bijvoorbeeld het Gravensteen in Gent. Het Praagse kasteel - hrad in het Tsjechisch - is een gigantisch burchtcomplex in renaissancestijl op een heuvel boven de Vltava met eigen straatjes, pleinen, tuinen, paleizen en een schitterende kathedraal. Je bereikt het kasteel bergop door de schilderachtige wijk Malá Strana (dé plaats om na zonsondergang te gaan eten trouwens). Er zijn verschillende ingangen, maar de meest indrukwekkende toegangspoort tot het complex ligt op het Hradčany-plein, waar ook de paleiswachters staan. Je zal merken dat je de kasteelpleinen en -tuinen gratis mag betreden, maar je hebt wel een combiticket nodig om de verschillende paleizen en musea, alsook het middeleeuwse 'gouden steegje' binnen te gaan. De toegang tot de kathedraal is wel gratis. Vergaap je een halve dag aan wat er te zien is, maar vergeet ook niet over de kantelen te gluren naar het formidabele uitzicht over de rode daken van Malá Strana en de oude stad aan de andere kant van de rivier.

 

 

Tourist traps zijn er genoeg in de oude binnenstad (Staré Město), maar laat dat vooral de pret niet drukken. Niemand verplicht je om een van de tientallen 'originele' black light theatres binnen te lopen, een kitscherige set Boheems kristal te kopen, een peperdure rondrit in een old timer, paardenkoets of Skoda cabrio te boeken, een onbenullig vioolconcert mee te pikken in een van de kerken, een veel te duur glas Pilsener te drinken op een terras op het stadsplein, een Segway te huren of achter de paraplu van een gids aan te trippelen. Trek er gewoon zelf op uit en ontdek een van de mooiste binnensteden van Europa. Het stadsplein (Staromětské Náměsti) is wonderbaarlijk mooi en niet te missen, maar de horeca op het plein weet dat ook en rekent stevig door. Elk uur drommen hier honderden mensen samen bij de astronomische klok, wanneer Pietje de Dood zijn zandloper omkeert, de bel luidt en de twaalf apostelen voor de luikjes verschijnen. Het is een ietwat knullig spektakel dat maar 45 seconden duurt, maar je moet het meegemaakt hebben.

 

Van hier is het maar een paar minuutjes wandelen naar de oude Joodse wijk, waarbij je meteen het geboortehuis van Franz Kafka passeert. Voor de zes Joodse bezienswaardigheden heb je een nogal prijzig combiticket nodig, maar je krijgt studentenkorting en het loont de moeite. Koop je ticket aan de Pinkas-synagoge, waar vandaag een Holocaustmuseum is gevestigd. In de tuin kom je in het oude Joodse kerkhof terecht, een erg indrukwekkende verzameling eeuwenoude, scheefgezakte grafstenen in het gras. Je ticket geeft ook recht op een bezoek aan het Joods museum, de Klaus-synagoge, de Maisel-synagoge en de prachtige Spaanse synagoge. Wie krap bij kas zit, kan gratis een blik werpen op het oude kerkhof door een piepklein raampje (je bent er zo voorbij) in de muur langs de straat 17 Listopadu, juist voorbij het museum voor decoratieve kunst.

 

 

Als je in de oude stad de pijltjes volgt richting Karlův Most, of gewoon de eindeloze stroom toeristen volgt, kom je vanzelf op de legendarische Karelsbrug met haar dertig standbeelden terecht. Hier is het vaak zo moordend druk dat het comfortabeler is de beelden en de brug te bekijken vanop een van de naburige bruggen. Loop er toch maar over en geniet daarna van de relatieve rust van het pittoreske Kampa-eiland aan de oever van de rivier. Hier ligt onder meer het Kafka-museum. Zelfs als het je niet interesseert, moet je er eens heen wandelen, want op het pleintje voor de ingang staat een geweldig kunstwerk van David Černý (die je misschien kent van de grote baby's-zonder-gezicht op het casino van Blankenberge - dezelfde baby's beklimmen in Praag trouwens de televisietoren in de wijk Žižkov). Het beeld heet Piss en stelt twee mannen voor die beroemde literaire citaten piesen in een vijvertje dat de vorm heeft van de Tsjechische republiek. Hun bekken en penis zijn beweegbaar en computergestuurd. En nu komt het: als je hen een sms'je stuurt (+420 724 370 770) piesen ze zelfs jouw boodschap!

 

 

We hebben nog één verplichte stop te gaan voor we ons in het Praagse bier gooien, en dat is het Wenceslasplein in de nieuwe stad (Nové Město). Dit langwerpige plein is niet bijzonder fraai en er lopen 's avonds nogal wat onfrisse figuren rond, maar het is zo belangrijk geweest in de Tsjechische geschiedenis dat je er toch even heen moet. Hier stak in 1969 de student Jan Palach zichzelf in brand als protest tegen de Sovjetinvasie (op de exacte plaats ligt een gedenksteen) en kwamen in 1989 tienduizenden mensen protesteren, wat leidde tot de 'zijden revolutie' die het einde van het communisme inluidde in wat toen nog Tsjecho-Slowakije was.

 

Dorst gekregen? Wij ook. Je bent in het land waar de pils werd uitgevonden, en als je niet naar een toeristenbar gaat, zal je maar half zo veel betalen als bij ons. In Malá Strana zijn de cafés het gezelligst, in Žižkov liggen de hipste alternatieve pubs en clubs en in Nové Město vind je traditionele bierhallen. Drinkebroers opgelet: als je pint bijna leeg is, zal de waard er automatisch een nieuwe naast zetten, tenzij je je bierkaartje op je glas legt. Yep, soms lijkt Praag wel het paradijs. Wie de pils beu is en eens een ander bier wil proeven, raden we aan om naar een sfeervolle microbrouwerij (minipivovar) te gaan, waar ze eigen bier tappen. Onze favoriet is U Medvídků (Na Perštýne 7), waar ze verrukkelijk Oldgott-amberbier schenken. Loop de grote zaak helemaal door naar achter, neem de trap naar boven en je drinkt in een supergezellige bar met zicht op de piepkleine brouwerij.