Gepost: 13/06/2003
Categorie: Studententijd
Monza-bezieler en Woestijnvisser Stijn Meuris moet heel diep in zijn geheugen graven om herinneringen aan zijn studententijd op te diepen. "Die tijd is zo'n beetje gewist," zegt hij. "Ik vond het niet bijster interessant. Een diploma halen, dat werd van me verwacht, dat was een soort fase waar ik doorheen moest, maar persoonlijk heb ik geen enkele baat gevonden bij mijn studentenleven." Slik!
Stijn haalde een diploma Regent Nederlands-Geschiedenis-Aardrijkskunde aan de Rijksnormaalschool in Hasselt. Daarvóór had hij een jaartje Germaanse aan de VUB geprobeerd, maar dat werd een ramp: "Dat schoot maar niet op. Ik zag die studie als een onneembare berg en had echt geen zin om daar vier jaar mijn broek te verslijten." GUIDO: Komaan, Stijn! Vier jaar kotleven op de VUB? We kunnen ons een erger lot voorstellen. Meuris: Pff, weet je, al die heroïsche verhalen over het studentenleven in de grootstad, het heeft me nooit echt geïnteresseerd. Leuven of Gent, dat zou voor mij als bange Noord-Limburger met een brilletje een suïcidale missie geweest zijn. En het campuskotleven op de VUB, is er iets ergers dan dat? Dat is letterlijk en figuurlijk een soort betonnen constructie. In het Kultuurkaffee kwam ik wel eens. Daar was het me dan puur om de muziek te doen, maar voor de rest, nee. Dan nog liever Hasselt. GUIDO: Aha? Leuke studentenstad? Meuris: Totaal niet! (lacht) Enfin, toen toch niet, ik spreek nu over de late jaren '80. Hasselt is en blijft een provinciestad. Nu vind ik het wel aangenaam om daar te wonen, maar als studentenstad stelt het weinig voor. Sociaal gehandicapte nerd Meuris: Weet je wat het is? Mensen zijn op hun 18de gewoon veel te jong om te gaan studeren. Te naïef, te ver verwijderd van de werkelijkheid. Ik was bijvoorbeeld ook vreselijk bang dat ik nooit een job zou vinden. Ik wou wel aan de slag, maar ik dacht dat dat nooit zou lukken. Eigenlijk was ik toen een beetje een teruggetrokken, angstige mens. Maar schrijf nu ook weer niet in je boekje dat Stijn Meuris een sociaal gehandicapte nerd was hé. (lacht) Weet je wat eigenlijk mijn ogen heeft geopend? Direct na mijn legerdienst - bij de zeemacht: matroos eerste klas Meuris, bibliothecaris in Zeebrugge - ben ik als journalist begonnen bij Het Belang van Limburg. Daarvoor moest ik een examen doen. En weet je wat? Niemand vroeg daar naar mijn diploma! Dat vond men blijkbaar totaal irrelevant. Dat vond ik confronterend, bizar, maar eigenlijk ook een hele opluchting! GUIDO: Je bent nu wel fameuze antireclame aan het maken voor studeren. En dat in de examenmaand! Meuris: Neenee, begrijp me niet verkeerd. Ik heb het nu over mijn eigen richting. Van een hersenchirurg verwacht ik bijvoorbeeld wel dat die zijn 9 jaren heeft uitgedaan. Studeren kan volgens mij je vaardigheden misschien wel aanscherpen, maar niet creëren. Kijk, je kan het vergelijken met muziek. Je kan 15 jaar conservatorium doen en nog niet aan de bak komen als muzikant, of je kan een deuntje fluiten onder de douche en daarmee de wereld veroveren. Ik sla een stap of tien over, maar je begrijpt wel wat ik bedoel.
Reis richting Noordkaap
GUIDO: Ha! Muziek! Was je daar ook als student al mee bezig? Meuris: Natuurlijk. En behoorlijk ambitieus ook, ik wou absoluut mijn groepje van de grond krijgen. Daar ging al mijn vrije tijd naartoe, ik had bijvoorbeeld geen tijd voor studentenjobs. Laten we zeggen dat ik op dinsdag in de les al zat uit te kijken naar de repetitie van vrijdag. En dat is eigenlijk nooit veranderd. Net in het jaar dat ik als journalist kon beginnen, won Noordkaap de Rock Rally, en sindsdien combineer ik de twee. Al wordt dat steeds moeilijker, moet ik toegeven. GUIDO: Kortom Stijn, van jou hoeven we geen nostalgie naar de zoete studentenjaren te verwachten? Meuris: Absoluut niet. Ik snap ook de mensen niet die dat de mooiste jaren van hun leven noemen. Als dat de mooiste jaren waren, dan stelt het leven eerlijk gezegd niet veel voor… (HDP) Kultuurkaffee, Campus Oefenplein VUB (aan ingang 6), 1050 Brussel
|