|
|
|
|
Gepost: 16/05/2011
Categorie: Muziek
Maurice Engelen (52) componeert voor het Koninklijk Ballet van Vlaanderen en verzorgde de filmmuziek van onder andere Basic Instinct en Ben X, maar staat vooral ook vaak te blinken op podia over de hele wereld met zijn dj-projecten Praga Khan en Lords of Acid. Met al zijn ervaring dus een ancien in de muziekindustrie, en die knowhow gebruikt hij maar al te graag om vers vlees klaar te stomen voor een smaakvolle en sappige carrière.
GUIDO: Is het dan zo moeilijk om als jong talent door te breken in de muziekwereld ? Maurice: Heel moeilijk. Wat je nodig hebt, is een hoop talent, een pak doorzettingsvermogen en een goed team dat je op alle mogelijke vlakken zo goed mogelijk begeleidt. En dan nog. Toen ik in de jury van de talentenjacht X Factor zetelde, was ik echt stomverbaasd over hoe weinig jongeren kansen krijgen bij grote platenlabels. Dat is ook de reden waarom ik samen met Bart Becks het label SonicAngel heb opgestart, waarbij we dus ‘paden gaan bewandelen die andere labels links laten liggen’. Dat onder meer door jonge, beloftevolle artiesten te contracteren en ze met behulp van nieuwe technieken in de muziekwereld te lanceren. We willen ze dus eigenlijk gewoon alle kansen geven om zich te ontwikkelen. Randstad heeft datzelfde doel voor ogen en we hebben verschillende projecten samen uitgewerkt, zoals recent de Hands Up For Fresh Talent-tour, waarbij we in vijf grote studentensteden van België landden. Na optredens van jonge talenten ’s middags op de campus volgde er ’s avonds nog telkens een optreden in de stad. De band die aan het einde van de rit online de meeste stemmen verzamelt, mag deze zomer de show nog eens overdoen op het podium van een groot festival. Zo hopen we opnieuw jonge talenten een duwtje in de rug te geven. GUIDO: Hoe is het bij jou eigenlijk allemaal begonnen ? Maurice: In een ver verleden, zo eind jaren zeventig, was ik zanger in een coverband – ons repertoire bestond hoofdzakelijk uit covers van Lou Reed, Iggy Pop en Velvet Underground – maar ik wou meer. Daarom heb ik als jonge twintiger begin jaren tachtig het label Antler-Subway opgericht. Enkele jaren later deed de computer zijn intrede in de wereld van het componeren en dan heb ik de stap gezet om zelf nummers te gaan samenstellen. Met die moderne technologie, de nieuwste software en gebruiksvriendelijke websites kan je zelfs al composities maken zonder zelf instrumenten te kunnen spelen en zonder kennis van notenleer. Pas op, het heeft natuurlijk wel zijn voordelen als je ‘t wel kunt. Het vergroot je mogelijkheden en geeft je een beter inzicht in de opbouw en uitwerking van een compositie. GUIDO: Ondertussen heb je natuurlijk al heel wat op je palmares staan. Wat vond jij zelf tot nu toe het leukste optreden? Maurice: Ik heb er wel een paar gespeeld die ik nooit zal vergeten. (droomt weg) Zo was ik de eerste Belgische afsluiter ooit op het hoofdpodium van Rock Werchter en zijn wij ook de enige Belgische band die het befaamde Glastonbury Festival, het grootste openluchtmuziekfestival ter wereld, heeft afgesloten. Daarnaast heb ik in Mexico een concert gespeeld aan de zogenaamde piramide van de zon, in Tokyo Dome opgetreden voor 65.000 mensen indoor en in Japan een festival afgesloten aan de voet van Fuji Mountain. Om er maar een paar te noemen hé. (lacht) (SVR)
Stemmen op jouw favoriete band kan nog tot eind juni op www.freshtalent.be of via de Facebookpagina van Hands Up For Fresh Talent.
|
|
|
The Shins: Port of Morrow
23/05/2012
Wij volgen niet gedwee de tracklisting; 21ste eeuw, weet je wel. Dan kiezen we op de vierde van The Shins en die waar de heer James Mercer eindelijk opnieuw de touwtjes strak in handen heeft, voor het idyllische ‘September’. Omdat we in die maand op de wereld kwamen, maar vooral omdat we meteen horen dat dit een ongelofelijk fijne song is. Het zweeft en droomt een beetje, Mercer zingt mooi over de liefde, met de juiste woorden. Een zanger die met zijn stem al richting tijdloos gaat en
|
|
|
Beluister de nieuwe Soldout
21/05/2012
Zowel op als naast het podium zijn Charlotte en David van Soldout een elektrisch duo. Terwijl ze hun derde album verfijnen, bieden ze hun fans de kans om de nieuwe songs nu al live te ontdekken. Dat kan vandaag of morgen nog op Francofolies Spa of op 2 juni tijdens een try-out in OJC Kompas in Sint-Niklaas. Op hun website kan je reeds luisteren naar de eerste single van de cd, Wazabi. In de volgende editie van het Franstalige Guido Magazine vind je trouwens een interview met Charlotte.<
|
|
|
The Internet: Purple Naked Ladies
21/05/2012
Hudson Mohawke, The Knife, Kode9, James Holden, artiesten waarbij we het koud en warm kregen toen we hen de eerste keer hoorden. Er gebeurt iets, deze muzikanten zijn aan het zoeken of hebben al iets gevonden, en willen het je koste wat het kost laten horen. Syd The Kid, de enige dame in de wolvenroedel die Odd Future is, behoort ook tot die clan. Bij Odd Future valt ze minder op, maar is ze zeker even baas, en hier doet ze haar ding. Een mindtrip van een nacht in een winterwarme meisje
|
|
|
Sleigh Bells: Reign of terror
18/05/2012
Dan liever Sleigh Bells! Blazen is de boodschap, bombast die werkt, overvloed die het doet. Heerlijke hoes ook. Knetteren met de gitaar, een krijsende frontmadam, daverende drums, overal distortion en geraas. We skydiven ergens tussen AC-DC’s Hell’s bells, dubbele blackmetal-bassen, melige 80’s gelkuiven, anime Bambi-ogen, meekelen op de schoolfuif, Megan Fox, rechtdore gitaarleute met lange, lieve wimpers. Sleigh Bells speelt de perfecte combinatie van gitaar met de tanden op el
|
|
|
Miike Snow: The Jackalope edition
13/05/2012
Als ze een interview krijgen in Thrasher (nog steeds het beste skateboardmagazine) en producergewijs Britney’s Toxic naar waardige hoogten brachten, moeten we hier toch voor openstaan. Op de hoes staat een konijnenhert, een grappig dier met een gewei dat niet bestaat, maar in de VS net als Bigfoot mooie folklore is. We vrezen dat ook Miike Snow gauw folklore zou kunnen zijn. Veel bombarie, veel gezochte geluidjesriedeltjes, veel Vampire Weekend goes digital, veel heen en w
|
|
|
Martyn: Hello Darkness
03/05/2012
Dubsteptechno en technodubstep, de in Washington wonende Nederlander Martyn Deijkers maakt ze in één adem. Geniaal! Of: idioot! Of: blijf in je eigen genre. Alleen al daarom is deze producer/muziekmaker interessant. We moeten voortrekkers hebben die op hun bek durven gaan en evengoed keihard mogen slagen. Martyns ‘Masks’-single is heerlijk. We kenden hem nog niet, maar dat is nu wel anders. Luister er zijn album Ghost people en debuut Great lengths rustig op na, een plaatsje bij
|
|
|
Sioen: "Ik hoef geen gaten meer in de muur te slaan."
25/04/2012
Frederik Sioen is een ander man. Sioen is dertig geworden, heeft rust gevonden en is daar blij om. Dat hoor je in zijn nieuwe album. Een dolblije, tevreden plaat vol seks, passie, black-outs en op tijd weglopen voor de flikken.
GUIDO: Je muziek is nogal ‘anders’ geworden.
Frederik: Cool hé. Ik heb alles in vraag gesteld. Na mijn parcours van drie p
|
|
|
Merdan Taplak: "Ik ben een dj en daar ben ik trots op."
22/04/2012
Véél klankkleur, veel energie, een kolk van dj-enthousiasme en overduidelijk ‘in it for the honey’. Antwerpenaar Merdan Taplak betovert zijn publiek van de moeilijke muziekcriticus tot danszeeën van 10.000 man. Ook zijn debuutplaat is daar hét bewijs van.
GUIDO: Hoe heb jij de overstap van dj naar muziekmaker gemaakt?
Merdan: Geleidelijk, want ik s
|
|
|
Minimal Wave Tapes: Volume two
06/04/2012
Crash Course in Science, The Normal, Fad Gadget, Liaisons Dangereuses, Front 242, The Neon Judgement, Vomito Negro, Trisomie 21, Grauzone, Bauhaus, DAF, The Klinik… Daar kan je al een eind mee op weg in de wereld van de lange zwarte jassen en bulkpacks mascara. Harde synths, kille beats, onderkoelde dance. Begin jaren ’80, toen er nog schokkende geluiden uit computers van 64kb werden getoverd en samples hoogst innovatief waren. Stones Throw, een label met de reputa
|
|
|
Band Of Skulls
01/04/2012
Live spelen is belangrijker dan ooit, want van de platenverkoop moeten muzikanten het niet meer hebben. Dus: de baan op en iedereen met bloed, snaren en jaren op tour overtuigen dat je muziek er staat. Band Of Skulls is het perfecte Engelse voorbeeld van een band die je heerlijk omverblaast en nadien zalft met een prachtig, koortsige, donkere song. En dan moet je hun tweede album Sweet Sour nog horen.
"Song per song, flyer per flyer
|
|
|
Meer artikels: (nog 147 artikels in deze categorie)
|
|
|
|