Gepost: 9/07/2011
Categorie: Muziek
"Liam van The Prodigy heeft zoveel voor de dancemuziek gedaan. He’s the daddy, 100%!"
GUIDO: Je stond daarnet keihard gitaar te rammen. Saul Milton aka Chase: Ik speel al gitaar sinds mijn twaalfde en ik ben verder verliefd geworden op gitaarmuziek en jungle rond 1993-'94. Twee uiteenlopende muziekstijlen om tegelijkertijd mee bezig te zijn, maar beide fascineerden me dus. Gewoon gaan! Het meeste daarvan heb ik opgepikt toen ik in Manchester even aan de universiteit studeerde en er ook vrij vlug mee stopte. Manchester barst altijd van de muziek. Ik heb er zelfs nog net de laatste avond van de legendarische Hacienda-club meegemaakt. Veel liefde van en voor Manchester, zeker! GUIDO: Ben je ook daar begonnen met dj'en? Chase: Onze carrières zijn daar zeker begonnen. Terwijl het keihard onmogelijk was om er als dj te geraken, want de concurrentie was moordend in die stad. Om ergens een goeie timeslot te krijgen, ik weet nog steeds niet hoe je het doet… Je moet iets aan de scene geven denk ik, een toegevoegde waarde. We waren toen ook al songs aan het maken in de hoop dat er wel iets van zou doorsijpelen. GUIDO: Na ’96 had ik het gehad met drum&bass. Te zwaar, te ruig. Had je dat ook? Chase: Nee, ik was bezig met labels als Ram Records, Virus, True Playaz, Full Cycle, maar er was ook veel crap. Die is er immers altijd. Ik ben ook heel duidelijk in wat ik graag hoor en wat ik haat in een tune. Er zijn ook periodes dat ik het wat minder kan vinden met mijn grote liefde drum&bass, maar dat heb je wel vrij hard in dit genre. Golven van rommel en daarna dan weer heel goeie stuff. Je ziet, we zijn 2011 en het is nog steeds alomtegenwoordig. GUIDO: Spelen jullie een rol in de evolutie van het genre, denk je? Chase: Ik denk het wel en ik ben er heel trots op. GUIDO: Denken jullie nooit in de studio: dit gaat te ver? Chase: Er bestaat een moeilijk evenwicht tussen iets dat geniaal is en ‘dogshit’. Vaak stelde men ons de vraag bij onze tweede plaat waarom we niet meer dezelfde tunes maakten als vijf jaar geleden. Euh?! Tuurlijk niet! Wij kijken alleen vooruit. GUIDO: Veel van jullie songs hebben een anthem-feel. Chase: Dank je. Maar voor zoiets heb je geen recept, dat kan je niet op bestelling. Je droommeisje bedenk je misschien ook zomaar, maar ze krijgen of vinden is nog iets anders. (lacht) Dat moet natuurlijk gaan, je mag dat niet forceren, waarschijnlijk niet eens proberen. GUIDO: Hoe voel je het publiek aan van op het podium? Chase: België en Nederland zijn heel goed als drum&bass-scene. Het leeft hier hard en je kan het wel vergelijken met een goeie UK-vibe. Alles is uitverkocht, iedereen heeft zin om ervoor te gaan. Andere Europese landen lijken eerder verdwaasd, verdoofd. Netsky heeft daar natuurlijk ook veel bij geholpen. GUIDO: De videoclip van ‘Blind Faith’ is een echte melancholietrip. Chase: Ik ben te jong om het gevoel van de eerste ‘free parties’ te kunnen vatten, maar ik heb midden de jaren negentig héél veel feesten afgeschuimd in kraakpanden en lege bingohallen. Je belt een nummer, je krijgt een adres en gaat erheen. Die vibe was ongelooflijk. Pure nostalgie inderdaad, terug naar al dat ontdekken en onbekommerd eindeloos feesten. De dame die we samplen in die song is trouwens pas overleden, Loleatta Holloway’s ‘Love sensation’. Rest in peace Lady! GUIDO: Check je zelf veel festivalbands? Chase: Als we de tijd hebben. Vorig jaar heb ik op Lowlands Fat Freddy’s Drop gezien. Fucking amazing! Wicked! Heel inspirerend. Black Keys heb ik ook gezien, grote fan van hen. Maar meestal hebben we veel te veel te doen: klaarmaken voor het concert, interviews, songs maken… GUIDO: Hoe ben jij als luisteraar? Chase: Ik ben een grote Dancehall Bashment-fan. De productie daarvan is niet altijd fenomenaal, maar wat een sfeer, vibe en emotie op zo’n shows, heerlijk. Ik slaag er ook in om even te vergeten dat ik zelf een producer ben op zo’n moment, en daar alleen al dank ik die scene voor. Bij dubstep en drum&bass luisteren ben ik al gauw gewoon aan het werk. Analyseren, uit elkaar halen. Maar als ik dan naar Adeles plaat luister, is het toch weer gewoon genieten. Beste plaat wereldwijd, in jaren! GUIDO: The Prodigy is een grote inspiratie voor jullie. Live ook? Chase: We hebben al hun voorprogramma gedaan. Ik zag ze ook als tiener. We speelden voor hen in Milton Keynes voor 65.000 mensen. Zot gevoel! Zij waren aan de zijkant van het podium aan het meeluisteren en kijken. Liam Howlett is me daarna komen feliciteren en vroeg me meteen om een nummer van hen te remixen: ‘Invaders must die!’. Complimenten van Liam van The Prodigy, ja, dat deed me toch wel wat. Hij heeft zoveel voor de dancemuziek gedaan. He’s the daddy, 100%! (LAD)
|