|
|
|
|
Gepost: 23/06/2011
Categorie: Muziek
"Er hard voor gaan, dat telt. Grooven als de wilde dieren!" Zanger en gitarist Ruben Block:Als ik zelf op een festival speel, probeer ik toch een paar andere groepen te zien. Voor een concert bijna nooit, want dan ben ik te geconcentreerd voor onze show. Maar soms bevind je je in fijne posities om een concert mee te pikken. Toen we vorig jaar op Werchter speelden, trad Nick Cave daar ook op en dat concert heb ik gezien van vlak naast de mengtafel. Dat is wel een fijne plek om zo’n concert te ervaren, de ideale klank! The Pixies op Pinkpop, toen stond ik knal in de middengang recht voor het podium. Daar stond bijna niemand. Ik stond daar in mijn uppie tussen een gigantische menigte, en dat was echt de max. Wij hadden toen met Triggerfinger de waanzinnige opdracht om vlak voor The Pixies en vlak na Skunk Anansie het gat op te vullen waar Wolfmother normaal stond. We hadden net gespeeld, en toen heb ik een wijntje gepakt en ben ik me gewoon vlak voor het podium gaan opstellen, met mijn kostuum nog aan. Dat was waanzinnig. GUIDO: Wat zoek je? Ruben: Kiekenvel! Het moet daarvoor niet allemaal diep- en kunstzinnig zijn. Ik kan dat ook hebben bij iets banaals, iets poppy, maar wel heel goed. Dingen die ik goed vind, dingen die mij raken. Dat kan vrolijk en zot zijn, maar ook heel intens. Elbow op Werchter vorig jaar, dat was zo schoon. Een heel positieve vibe. De zanger Guy Garvey is ook waanzinnig goed. Het haar in mijn nek stond recht. Dát is wat je zoekt in muziek. GUIDO: Heb je je ooit al deel van de massa gevoeld? Ruben: Eén keer, toen ik ten tijde van The Red Hot Chili Peppers’ Bloodsugarsexmagic naar een concert van hen ging in de Brielpoort in Deinze. Toen de Peppers begonnen, stonden wij links, vlak voor Flea. En opeens stonden wij aan de rechterkant, opgenomen door het publiek. Mijn voeten raakten de grond niet meer. Een soort euforisch gevoel, collectief. Tegelijk beangstigend en toch heel fijn. Een massa volk heeft zo'n kracht! GUIDO: Zoek je dat ook op het podium? Ruben: Dat is het summum. Een goed concert vertrekt bij de groep. En soms doe je dat ook voor een heel klein publiek in het buitenland, waar haast niemand je kent. Maar als alles samenvalt, de vonk overslaat en iedereen uit zijn dak gaat, dan is het perfect en héél intens. Op de drie AB-shows die we deden, hebben we dat gehad. Die zaal is daar ook ideaal voor. De Paradiso in Amsterdam heeft dat ook, daar druipt de sfeer bij manier van spreken al van de muren. We hebben het vorige zomer eveneens in zeer intense mate op Lowlands gehad. Daar staat 20.000 man voor je. Dat was heftig, als je daar opeens het gevoel krijgt dat je in een club staat te spelen. De klik was er. Na een paar maten van het eerste nummer weet je het: dit is er recht op. Bam! GUIDO: Wie speelt er op jouw droomfestival? Ruben: Als het maar ergens is waar het heel warm is. We speelden ooit op een festival in Milaan, dat was buiten en je kon daar gaan zwemmen. Onlangs ook in Zwitserland. Ze waren nog aan het opstellen en met de drums bezig, en ik dacht: ik doe ondertussen efkes ne plons, doen jullie rustig verder. Toen ik door de PA ‘gitaar!’ hoorde, ben ik in mijn zwembroek op het podium gestapt voor de soundcheck. Dat vind ik op zich al best een fijn gegeven. Little Feet speelt, met Little George. Led Zeppelin zou ik ook wel eens willen zien. Ray Charles, Barkmarket... GUIDO: Al in de dancetenten beland op festivals? Ruben:Ik ben niet zo thuis in dance, maar ik vind het wel goed. Af en toe pik ik iets op. Justice vind ik fantastisch. Op Lowlands heb ik Holy Fuck gezien, pure waanzin. Mannekelief, dat was live gespeeld, die gingen er zo hard voor! Dat groovede als de wilde dieren. Het heeft nooit met stijl of genre te maken. Wat het met me doet, daar gaat het om. Daar zoeken we met onze eigen shows ook naar, als een tsunami het publiek indonderen. Deze zomer gaan we natuurlijk nieuwe nummers spelen. We zijn ook heel blij met de nieuwe plaat. Toen we van de opnames in L.A. terugkwamen, waren we heel content. Samengevat: het kan me begot niet schelen wat iedereen ervan vindt, want wij vinden ze fantastisch. GUIDO: Wat is de beste liveshow die je ooit hebt gezien? Ruben: Nick Cave in de Arenberg, dat was wel heel speciaal. ‘An Evening of Music and Reading’. Hij las voor uit Bunny Munro en ze speelden ook nummers. Veel straffer dan wat ik hem met Grinderman al heb zien doen. Heel simpel, maar net daardoor kon er meer mis gaan, veel spannender, gevaarlijker. Soms had het de neiging om de vangrails in te gaan, maar op andere momenten was het geniaal. Hij praatte ook met het publiek. Je kon vragen stellen, je hoorde een echte band spelen. Heel krachtig, een loose cannon. Ook op Werchter zorgde hij met zijn ouwezakkenbende voor het gevaarlijkste concert. In de Arenberg zei hij: "If you have questions, I’m totally at your disposal." Toen vroeg iemand: "Wat is de functie van de jongen in uw boek?", waarop Nick: "The book is about the boy." Of een vrouw die vroeg of hij met haar wilde dansen. "Yes I would." Toen die op het podium stapte, hoorde je een collectieve vrouwenzucht door de zaal gaan. (lacht) Je hoorde ze denken: dat hadden wij moeten vragen! Heel mooi, die avond. (LAD)
|
|
|
The Shins: Port of Morrow
23/05/2012
Wij volgen niet gedwee de tracklisting; 21ste eeuw, weet je wel. Dan kiezen we op de vierde van The Shins en die waar de heer James Mercer eindelijk opnieuw de touwtjes strak in handen heeft, voor het idyllische ‘September’. Omdat we in die maand op de wereld kwamen, maar vooral omdat we meteen horen dat dit een ongelofelijk fijne song is. Het zweeft en droomt een beetje, Mercer zingt mooi over de liefde, met de juiste woorden. Een zanger die met zijn stem al richting tijdloos gaat en
|
|
|
Beluister de nieuwe Soldout
21/05/2012
Zowel op als naast het podium zijn Charlotte en David van Soldout een elektrisch duo. Terwijl ze hun derde album verfijnen, bieden ze hun fans de kans om de nieuwe songs nu al live te ontdekken. Dat kan vandaag of morgen nog op Francofolies Spa of op 2 juni tijdens een try-out in OJC Kompas in Sint-Niklaas. Op hun website kan je reeds luisteren naar de eerste single van de cd, Wazabi. In de volgende editie van het Franstalige Guido Magazine vind je trouwens een interview met Charlotte.<
|
|
|
The Internet: Purple Naked Ladies
21/05/2012
Hudson Mohawke, The Knife, Kode9, James Holden, artiesten waarbij we het koud en warm kregen toen we hen de eerste keer hoorden. Er gebeurt iets, deze muzikanten zijn aan het zoeken of hebben al iets gevonden, en willen het je koste wat het kost laten horen. Syd The Kid, de enige dame in de wolvenroedel die Odd Future is, behoort ook tot die clan. Bij Odd Future valt ze minder op, maar is ze zeker even baas, en hier doet ze haar ding. Een mindtrip van een nacht in een winterwarme meisje
|
|
|
Sleigh Bells: Reign of terror
18/05/2012
Dan liever Sleigh Bells! Blazen is de boodschap, bombast die werkt, overvloed die het doet. Heerlijke hoes ook. Knetteren met de gitaar, een krijsende frontmadam, daverende drums, overal distortion en geraas. We skydiven ergens tussen AC-DC’s Hell’s bells, dubbele blackmetal-bassen, melige 80’s gelkuiven, anime Bambi-ogen, meekelen op de schoolfuif, Megan Fox, rechtdore gitaarleute met lange, lieve wimpers. Sleigh Bells speelt de perfecte combinatie van gitaar met de tanden op el
|
|
|
Miike Snow: The Jackalope edition
13/05/2012
Als ze een interview krijgen in Thrasher (nog steeds het beste skateboardmagazine) en producergewijs Britney’s Toxic naar waardige hoogten brachten, moeten we hier toch voor openstaan. Op de hoes staat een konijnenhert, een grappig dier met een gewei dat niet bestaat, maar in de VS net als Bigfoot mooie folklore is. We vrezen dat ook Miike Snow gauw folklore zou kunnen zijn. Veel bombarie, veel gezochte geluidjesriedeltjes, veel Vampire Weekend goes digital, veel heen en w
|
|
|
Martyn: Hello Darkness
03/05/2012
Dubsteptechno en technodubstep, de in Washington wonende Nederlander Martyn Deijkers maakt ze in één adem. Geniaal! Of: idioot! Of: blijf in je eigen genre. Alleen al daarom is deze producer/muziekmaker interessant. We moeten voortrekkers hebben die op hun bek durven gaan en evengoed keihard mogen slagen. Martyns ‘Masks’-single is heerlijk. We kenden hem nog niet, maar dat is nu wel anders. Luister er zijn album Ghost people en debuut Great lengths rustig op na, een plaatsje bij
|
|
|
Sioen: "Ik hoef geen gaten meer in de muur te slaan."
25/04/2012
Frederik Sioen is een ander man. Sioen is dertig geworden, heeft rust gevonden en is daar blij om. Dat hoor je in zijn nieuwe album. Een dolblije, tevreden plaat vol seks, passie, black-outs en op tijd weglopen voor de flikken.
GUIDO: Je muziek is nogal ‘anders’ geworden.
Frederik: Cool hé. Ik heb alles in vraag gesteld. Na mijn parcours van drie p
|
|
|
Merdan Taplak: "Ik ben een dj en daar ben ik trots op."
22/04/2012
Véél klankkleur, veel energie, een kolk van dj-enthousiasme en overduidelijk ‘in it for the honey’. Antwerpenaar Merdan Taplak betovert zijn publiek van de moeilijke muziekcriticus tot danszeeën van 10.000 man. Ook zijn debuutplaat is daar hét bewijs van.
GUIDO: Hoe heb jij de overstap van dj naar muziekmaker gemaakt?
Merdan: Geleidelijk, want ik s
|
|
|
Minimal Wave Tapes: Volume two
06/04/2012
Crash Course in Science, The Normal, Fad Gadget, Liaisons Dangereuses, Front 242, The Neon Judgement, Vomito Negro, Trisomie 21, Grauzone, Bauhaus, DAF, The Klinik… Daar kan je al een eind mee op weg in de wereld van de lange zwarte jassen en bulkpacks mascara. Harde synths, kille beats, onderkoelde dance. Begin jaren ’80, toen er nog schokkende geluiden uit computers van 64kb werden getoverd en samples hoogst innovatief waren. Stones Throw, een label met de reputa
|
|
|
Band Of Skulls
01/04/2012
Live spelen is belangrijker dan ooit, want van de platenverkoop moeten muzikanten het niet meer hebben. Dus: de baan op en iedereen met bloed, snaren en jaren op tour overtuigen dat je muziek er staat. Band Of Skulls is het perfecte Engelse voorbeeld van een band die je heerlijk omverblaast en nadien zalft met een prachtig, koortsige, donkere song. En dan moet je hun tweede album Sweet Sour nog horen.
"Song per song, flyer per flyer
|
|
|
Meer artikels: (nog 147 artikels in deze categorie)
|
|
|
|