|
|
|
|
Gepost: 24/10/2011
Categorie: Film
Tags:
Steven Spielberg
Jamie Bell
Hergé
Toen Steven Spielberg eergisteren afzakte naar Brussel om de wereldpremière van The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn bij te wonen, zaten wij natuurlijk op de eerste rij om de legendarische regisseur aan de tand te voelen. Jamie Bell, de Britse acteur die de rol van Kuifje speelt, was er ook bij.
Spielberg kocht al begin jaren tachtig de filmrechten voor Kuifje. "Ik heb Hergé nooit ontmoet, maar drie weken voor zijn dood heb ik hem aan de lijn gehad," herinnert hij zich. "Het was een van de beste telefoontjes van mijn leven. Die geniale verteller zei tegen mij: ik vind dat jij Kuifje moet verfilmen. Hoe vereerd ik ook was, er kwam veel verantwoordelijkheid bij kijken. Ik wou Kuifje niet kidnappen en meenemen naar Amerika, om hem dan een make-over te geven voor een Amerikaans tienerpubliek. Ik ben zeer streng geweest en heb in de loop der jaren verschillende scenario's geweigerd omdat ze niet dicht genoeg aanleunden tegen de sfeer van de strips. Kuifje heeft een puurheid, en die wou ik behouden. Geef toe, de personages om hem heen zijn al gek en kleurrijk genoeg." Bell: Inderdaad ja. Waar anders vind je een jongeman die op avontuur trekt met een oude alcoholist? GUIDO: Alleen in België! Bell: (lacht) Spielberg: Ik wou ook per se werken met fans van Kuifje. Het scenario moest geschreven worden door mensen die zijn opgegroeid met Kuifje, die de humor en het avontuur al van kindsaf vatten. Vandaar dat ik bij een grotendeels Britse ploeg ben terechtkomen. GUIDO: Hoe belangrijk is de reactie van het Belgische publiek, want Kuifje is uiteindelijk hier geboren? Bell: Uitermate belangrijk. Volgens mij is België het land waar de film gemaakt of gekraakt zal worden. Spielberg: Wij wilden Kuifje thuisbrengen. Het feit dat we de wereldpremière in Brussel laten doorgaan, is ons bedankje. Dit is het land waar iedereen met Kuifje is opgegroeid, terwijl je in Amerika echt op zoek moet gaan om een album van Kuifje te vinden. Ik was al over de dertig toen ik voor het eerst een Kuifje-album in handen kreeg, nadat een Amerikaanse filmrecensent de gelijkenissen tussen Indiana Jones en Kuifje aanstipte. Ik kende Kuifje niet eens toen ik aan Raiders of the Lost Ark begon, maar het is niet verwonderlijk dat er parallellen zijn. Zowel Kuifje als Indiana Jones brengen puur avontuur, een genre dat in de jaren dertig in Hollywood groot is geworden. Zowel Hergé als ik zijn beïnvloed door avonturenfilms uit de jaren dertig. Waarmee ik niet heb gezegd dat Kuifje de nieuwe Indiana Jones is. Een zekere meneer Harrison Ford zou daar vast niet mee akkoord gaan. GUIDO: De animatietechniek was nieuw voor jullie. Viel het mee? Bell: We hebben acht weken op die rechthoekige performance capture-set doorgebracht, zonder decors. Toch was het niet zo verschillend van ander acteerwerk. Uiteindelijk speel je een rol met de regisseur erbij, iets wat je anders ook doet. Spielberg: Toen ik dertig jaar geleden de filmrechten kocht, dacht ik helemaal nog niet aan animatie. De techniek van motion capture en performance capture bestaat nog maar tien jaar, en toen ben ik gaan denken: aha, dit kan misschien wel de juiste manier zijn om het verhaal van Kuifje te vertellen. Maar nu de film klaar is, ben ik de technologie al vergeten. Ik wil een verhaal vertellen, en performance capture was de juiste manier om het te doen. Maar het is in de eerste plaats een verhaal. Een film. GUIDO: Op welk album zal de volgende Kuifje-film gebaseerd zijn? Bell: Niet dat ik beslissingsrecht heb, maar ik hoop dat het Kuifje in Tibet wordt. Ik heb altijd al een berg willen beklimmen zonder het ook effectief te moeten doen. Spielberg: (lacht) We hebben onze keuze gemaakt en zijn zelfs al bezig met het script, maar ik heb aan Peter Jackson beloofd de titel nog niet te onthullen. Nog even geduld dus. (HDP)
|
|
|
American Pie: Reunion
02/05/2012
Was het nodig om dertien jaar na de eerste American Pie - een hyperpopulaire tienerkomedie uit 1999 - alsnog met een revival op de proppen te komen? Geenszins. Maar hebben we ons verveeld tijdens American Pie: Reunion? Absoluut niet.
Zowat de hele cast uit het origineel werd bereid gevonden opnieuw in hun rol te kruipen. Uiteraard spelen ze geen zesdejaars meer met een overdosis hormonen in hun aderen. Sommigen zijn getrouwd, anderen zijn op zoek naar zichzelf, alleen Stifler is zelfs als dertiger gebleven wie hij was: een op seks en bier belust zwijn. Er wordt een schoolreünie georganiseerd en dat geeft aanleiding tot een nieuwe stortvloed aan hopeloos platvloerse, maar vaak ook onweerstaanbare grollen.
|
|
|
Lockout
18/04/2012
Het idee achter de trashy sciencefictionthriller Lockout komt van Luc Besson. Eigenlijk weet je nu al voldoende om te beslissen of je er de prijs van een bioscoopticket aan wil hangen, want Bessons geeky verbeelding vind je ofwel dikke fun, ofwel begrijp je niet wat iedereen ziet in die eeuwige Franse puber.
Verwacht geen greintje subtiliteit in Lockout, en al evenmin een zelfs maar minieme dosis geloofwaardigheid, maar wel een onderhoudend anderhalf uur vaardig ingeblikte spaceploitation over een ruige bink (Guy Pearce, grappig op dreef) die een muiterij in een gevangenis moet gaan bedwingen. Niet zomaar een gevangenis, maar wel een waar de criminelen in ingevroren staat worden bewaard, in een baan rond de aarde. En niet zomaar een muiterij, want het schorem houdt
|
|
|
Skoonheid
17/04/2012
Een film in het Afrikaans, die grappig klinkende, naar het Nederlands neigende boerentaal uit Zuid-Afrika, krijgen we bij ons niet vaak te zien. Skoonheid van regisseur Oliver Hermanus is zo'n film.
Als je er echter op uit was je mooie vakantieherinneringen aan Zuid-Afrika te herbeleven in deze film, dan ben je eraan voor de moeite. Skoonheid is een haast ondraaglijk intense prent over een stuurse man uit Bloemfontein die geobsedeerd raakt door zijn knappe jonge neef. Hij ontkent en verdringt zijn homoseksuele neigingen, zoals trouwens elke verdoken homo in de stugge gemeenschap van blanke Afrikaners, tot die bundel opgekropte gevoelens op een gewelddadige manier
|
|
|
Snow White
11/04/2012
Het zal wel de schuld zijn van Tim Burton zeker? Sinds het monstersucces van zijn Alice in Wonderland zijn de sprookjesfilms aan het boomen. Dit voorjaar kan je je aan maar liefst twee vrije bewerkingen van het overbekende Sneeuwwitje-verhaal verwachten.
De fantasy-avonturenfilm Snow White and the Huntsman met Kristen Stewart is pas voor juni, maar nu al kan je de vrolijke parodie van Tarsem Singh gaan bekijken. Eigenlijk heette die Mirror Mirror, maar om het nog wat verwarrender te maken, wordt de film in ons land gereleast onder de naam Snow White. Tarsem heeft er eigenaardig genoeg zijn meest Indische film tot nu toe van gemaakt. Waar Snow White nog begint vol typische gezwollen Tarsem-esthetiek
|
|
|
The Pirates! Band of Misfits
28/03/2012
Een nieuwe film uit de Aardman-studio's is immer een feest, zeker als het een uit klei geboetseerd festijn betreft, toch altijd zoveel authentieker dan computerpixels.
The Pirates! Band of Misfits, gebaseerd op de reeks kinderboeken van Gideon Defoe, heeft een lawine aan oer-Britse gags en grollen te bieden. Een bende klungelige piraten - de 'Asterix'-strips waren duidelijk een inspiratiebron - onder de weinig deskundige leiding van een piratenkapitein die luistert naar de welluidende naam Pirate Captain (leuk stemmenwerk van Hugh Grant) wil de schrik van de wereldzeeën worden, een queeste waarbij ze onder meer de hoogvoorhoofdige we
|
|
|
Allez, Eddy!
27/03/2012
Allez, Eddy! is het regiedebuut van de tot dusver vooral in de Nederlandse filmwereld succesvolle Vlaming Gert Embrechts. Hij dook ervoor onder in de onschuldige jaren zeventig, ergens in een Vlaams dorpje.
De tienjarige slagerszoon Freddy wil wielrenner worden, maar zijn gevoelige darmen gooien roet in het eten. Bovendien wil zijn ma hem het liefst op zijn kamer houden en stoomt zijn pa hem klaar voor een voorspelbaar leven als zijn opvolger in de slagerij. Maar dan verschijnt aan de rand van het dorp een grote supermarkt, en niets zal ooit nog hetzelfde zijn. Allez, Eddy! is een nogal brave, zelfs ietwat belegen feelgoodprent, die echter wordt gered door de leuke person
|
|
|
Regisseur Dick Maas over 'Quiz'
26/03/2012
Sinds hij in 1983 doorbrak met de originele horrorthriller De Lift is de Nederlandse regisseur Dick Maas hardnekkig doorgegaan met het maken van genrefilms.
Na het succes van zijn boosaardige sinterklaashorrorprent Sint uit 2010 pakt Maas uit met Quiz, een spannende film over een tv-quizmaster die wordt gechanteerd door een psychopaat die zijn vrouw en dochter heeft ontvoerd.
GUIDO: Hoe ben je op het idee gekomen? Zag je een irritante quizmaster op tv met wie je wel eens wou afrekenen?
Dick: Nee, ik ben vertrokken vanuit het idee van iemand die in een wegresta
|
|
|
This must be the place
21/03/2012
Lang leve de gratis drank in de vipbars van het filmfestival van Cannes! Anders hadden we wellicht nooit een prachtfilm gekregen als This must be the place van de Italiaanse regisseur Paolo Sorrentino, die in Cannes aan Sean Penn in een dronken bui de belofte ontfutselde dat die in zijn volgende film zou spelen.
Penn, blanke pit in ruwe bolster, bracht niet alleen zijn eigen talent mee, maar enthousiasmeerde ook topacteurs als Frances McDormand, Harry Dean Stanton en zelfs de levende cultfiguur David Byrne voor deze hartbrekende prent over het overjaarse tieneridool Cheyenne, die zijn goth-imago - Sean Penn confronteert Robert Smith van The Cure, en hij niet alleen, op radicale wijze met zichzelf - niet durft los te laten en zo verzandt in een soort belegen puberteit. Maar dan
|
|
|
Elena
20/03/2012
De Russische regisseur Andrei Zvyagintsev - liefhebbers van taaier cinemawerk kennen hem van The Return en The Banishment - is het soort filmmaker die er niet voor terugdeinst zijn nieuwe film Elena (winnaar van de grote prijs op het Filmfestival Gent) te beginnen met een lange shot van een tak in de tuin voor een woonst, waar uiteindelijk een bonte kraai op komt zitten.
Een arthousefolie? Nee, want gaandeweg, in een kabbelende maar onontkoombare vertelling - zoals het leven zelve - wordt duidelijk dat de dood het huis omcirkelt. Er woont een 'gearriveerde' Rus. Een Rus met geld. Zijn nieuwe vrouw Elena heeft echter een zoon die het oude Rusland vertegenwoordigt: een werkloze, drinkende nietsnut die nog juist niet ver genoeg heen is om te beseffen dat zijn zoon alleen maar uit die spiraal van marginaliteit kan geraken, als hij gaat studeren.
|
|
|
Martha Marcy May Marlene
14/03/2012
De Amerikaan Sean Durkin heeft het zichzelf niet gemakkelijk gemaakt met zijn debuutfilm Martha Marcy May Marlene. Achter de ietwat ongelukkige titel - wie 'm kan onthouden, moet dringend z'n hersencellen reserveren voor dingen die er wel toe doen - schuilt een bij momenten behoorlijk akelige psychologische thriller over een jonge vrouw die na twee jaar verblijf bij een sekte ontsnapt en gaat inwonen bij haar oudere zus en schoonbroer.
Die laatsten krijgen maar mondjesmaat inzicht in waar Martha al die tijd is geweest en wat ze heeft meegemaakt. Wij, bevoorrechte bioscoopbezoekers die we zijn, krijgen die informatie in de vorm van flashbacks, die bij momenten erg goed zijn. Wat in het begin nog op een radicaal sociaal experiment lijkt, krijgt meer en meer de vorm van een gewelddadige brainwash waarin zowel seksueel misbruik als gratuit geweld een plaats blijken te hebben. Martha wordt goed gespeeld d
|
|
|
Meer artikels: (nog 526 artikels in deze categorie)
|
|
|
|