GUIDO: U hebt het niet voor onze gehoefde vrienden?

Dr. Jos:Jawel, als ze filetgewijs op mijn bord liggen te dampen. Niets lekkerder dan een malse paardenbiefstuk met een goeie bruine trappist erbij. Saignant natuurlijk, dat spreekt voor zich. Gezond dat dat is! Weinig vet, veel ijzer, vitamine B12, omega 3... Het is ook de enige gelegenheid waarbij de paardenfluisteraar in mij wakker wordt. Als de biefstuk juist uit de hete boter komt en nog wat te warm is, durf ik er wel eens zachtjes over blazen. Dr. Jos, occasional horse whisperer! (lacht hinnikend)

GUIDO: Maar verder schuilt er geen cowboy in u?

Dr. Jos:(speelt met de afstandsbediening) Geenszins, en een jockey al zeker niet. Allez, moet je die pakjes zien. En die belachelijke helmen. Het lijken wel pispotten. Als ze mij ooit op een knol zouden krijgen, hetgeen me zéér onwaarschijnlijk lijkt, dan draag ik een cowboyhoed in plaats van een helm. Dat is tenminste nog stoer.

GUIDO: Is een helm dan niet noodzakelijk voor de veiligheid?

Dr. Jos:Wel, paardrijden is een riskante bezigheid, dat staat als een paal boven water. Het is een van de gevaarlijkste sporten. Je zit boven op een onbetrouwbaar reuzenbeest, met je hoofd op vier meter van de grond, en dan ga je tegen veertig per uur door een wei galopperen. Tja, daar komen natuurlijk ongelukken van. Véél ongelukken, dikwijls met ernstige afloop. In Amerika zorgt de ruitersport voor honderdduizend ziekenhuisopnames per jaar, waarvan tienduizend hersenletsels. Qua oorzaak van hersenletsels staat paardrijden afgemeten aan de top, nog vóór motorrijden en rugby. En dat risico neem je heus niet weg door een pispot op je kop te binden. (heft zijn wijsvinger) Je weet toch dat zelfs Superman geveld werd door een paard?

GUIDO: Euh, ik lees niet zo vaak superheldencomics...

Dr. Jos:(geërgerd) Nee jong, ik heb het over Christopher Reeve, de acteur die Superman speelde in de films van eind jaren zeventig, begin jaren tachtig. Die brak zijn nek na een val van zijn paard. Daarna heeft hij nog negen jaar volledig verlamd in een rolstoel gezeten, waarbij hij constant moest worden beademd. Leuk hé, paardrijden? Ik erger me dan ook dood als ik hoor over hippotherapeutische sessies waarbij ze kindjes met ADHD, hersenverlamming, autisme of weet ik veel behandelen door ze op een paard te hijsen. Jaja, allemaal goed en wel, zolang die kleine er niet af tuimelt. Ik heb ook nooit begrepen wat twaalfjarige meisjes zo romantisch vinden aan paarden. Die willen allemaal een poster van een pony op hun kamer. Ze zouden bakvissen beter een poster van bij de paardenslager geven, waarop met stippellijntjes de verschillende stukken paardenvlees staan aangeduid. (lacht) Al die magere meisjes met chronische bloedarmoede zouden hun pony beter opeten in plaats van erop te kruipen.

GUIDO: Niet iedereen die wel eens op een paard zit, breekt zijn nek.

Dr. Jos:Nee, maar je hoeft er niet eens af te vallen om blessures op te lopen. Heb je zelf al eens in het zadel gezeten? Dat is hard hoor. Dat hobbelt. En het is allesbehalve gezond voor zowel vrouwen als mannen. Bij ruiters worden microcalcificaties aangetroffen in de teelballen. Piepkleine letsels die verkalken. Stenen kloten, zo je wil. (buldert) Sommigen beweren dat dit een voorstadium is van teelbalkanker, maar dat is niet bewezen, dus daar wil ik me niet over uitspreken. In elk geval: gezond kan het niet zijn. En bij vrouwen treden die microcalcificaties op in de clitoris. (tovert nog een paar foto's van Waregemse vip-dames op het scherm) Vandaar wellicht dat zoveel chichimadammen bij hun gynaecoloog gaan klagen dat ze frigide worden. (hinnikt)

GUIDO: Ik vind een paard een edel dier.

Dr. Jos:Ik ook, op de Lokerse Feesten, in een sappige worst gedraaid, met een paar sneetjes brood erbij om in de saus te soppen. Maar ik weet wat je bedoelt, veel mensen vinden dat paarden iets statigs hebben. Die mensen hebben er natuurlijk geen idee van dat zo'n glimmende knol in feite een bacteriën- en virussenfabriek op poten is. Ik ga ze niet allemaal opnoemen, maar in elk werelddeel zijn paarden drager van een variant van het encefalitisvirus. Dat is smeerlapperij hoor, daar kan je een hersenontsteking van krijgen. Ook MRSA springt gezwind over van ruiter op paard, en van paard op ruiter. Dat is de beruchte ziekenhuisbacterie, die je dus evengoed de manegebacterie zou kunnen noemen. MRSA is dan nog niet eens de enige multiresistente bacterie die bij paarden voorkomt. En om nog eens terug te komen op de virussen: in 2007 is er in Australië een outbreak geweest van de paardengriep, met ook menselijke slachtoffers. Het is maar een kwestie van tijd voor die ook hier opduikt.

GUIDO: Bedankt, Dr. Jos!

Dr. Jos:Wacht, ik heb nog een laatste argument tegen de paardensport. Weet je hoe groot de ecologische voetafdruk van een paard is? Gigantisch, als je de oppervlakte nodig voor de stal, de wei en het parcours erbij rekent. Een paard houden is ecologisch gezien véél belastender voor het milieu dan pakweg rondrijden in een 4x4. (grinnikt) Het ironische van de zaak is natuurlijk dat de meeste paardeneigenaars sowieso een 4x4 bezitten, om hun aanhangwagen te kunnen trekken.

GUIDO: Meent u dat?

Dr. Jos:Natuurlijk. De ecologische voetafdruk van de ruitersport is astronomisch. Jij en ik zouden het milieu niet zwaarder belasten als we in een helikopter naar De Kuiper in Vilvoorde zouden vliegen, het beste paardensteakhouse van België. (krijgt een twinkeling in zijn ogen en kijkt op zijn horloge) Ik ben nog juist niet rijk genoeg voor een helikopter, maar als we nu in de auto springen, kunnen we tegen lunchtijd in Vilvoorde zijn. Honger?

GUIDO: Nou en of!