|
|
|
|
Gepost: 27/02/2006
Categorie: Interview
Econoom Lode Vereeck (40) is een van de meest gedreven professoren van de Universiteit Hasselt. Hij is als onderzoeker bezig met de mobiliteitsproblematiek, en hij geeft vakken als Micro- en Macro-economie en Sociale-zekerheidsbeleid. Zijn specialiteit is Rechtseconomie
, maar dat doceert hij momenteel alleen nog aan de prestigieuze universiteit Torcuato di Tella in Buenos Aires, Argentinië. Kom dus bij professor Vereeck niet aandraven met gezwets over 'het verre Limburg'! Vanuit zijn onderzoek naar de mobiliteit stond professor Vereeck ook mee aan de wieg van de opleiding Verkeerskunde, een nieuwe en unieke studierichting aan de Universiteit Hasselt. " Dat was een van de absolute tekortkomingen in het academisch aanbod in Vlaanderen," zegt hij. "Wat je natuurlijk wel al had, waren specialisten. We hadden specialisten Verkeersrecht, of Ingenieurs Mobiliteit. En Stedenbouw, Ruimtelijke Ordening en Transporteconomie hadden er natuurlijk ook mee te maken. Maar de totaalblik ontbrak. We hebben nood aan generalisten, mensen die van al die markten thuis zijn en eventuele contradicties tussen de specialisten kunnen spotten en wegwerken." GUIDO: En is het een succes? Vereeck: Jazeker. Wij hadden gehoopt op een dertig- à veertigtal studenten. Het minimum voor een nieuwe opleiding is twintig, maar wij zaten van bij de start aan zo'n vijftig studenten. Het is trouwens niet zonder reden dat de opleiding Verkeerskunde uitgerekend in Hasselt is opgestart. Wij hebben hier de grootste onderzoekskern zitten in Vlaanderen op het vlak van mobiliteit: IMOB, het Instituut voor Mobiliteit. Wij specialiseren ons in de maatschappelijke aspecten van het transportgebeuren. Files en verkeersveiligheid, voornamelijk. Geen copy-paste GUIDO: Geef jij graag les? Vereeck: Ik kom uit een familie waarin zowat iedereen in het onderwijs stond of staat. Lesgeven zit ons in het bloed, en ik doe het ontzettend graag. Maar het is wel zo dat wij ook in Vlaanderen meer en meer de 'publish or perish'-druk gaan voelen. Als men moet beslissen om een prof al of niet te promoveren, dan kijkt men naar zijn onderzoek, en dat is natuurlijk wel een signaal dat iedereen opvangt. Ik geef dan ook eerlijk toe dat ik me de laatste jaren echt aan het toeleggen ben op toponderzoek, en daar kruipt heel veel tijd en concentratie in. En dan kan het wel eens gebeuren dat je midden in een redenering zit, en dan zegt: verdorie, het is twee uur, ik moet gaan lesgeven. Vroeger was dat anders. Toen las ik de krant voordat ik ging lesgeven, om mijn onderwijs te voeden vanuit de actualiteit. Dat doe ik nog, maar toch minder. GUIDO: Ik heb soms de indruk dat je vier jaar aan de universiteit kunt studeren zonder ooit in direct contact te komen met je proffen, behalve op het examen. Vereeck: Dat was vroeger misschien wel zo, maar tegenwoordig is dat al veel minder het geval, en in de toekomst zal het nog zeldzamer worden. Zelfs in mijn colleges in de bachelors zal ik mijn eigen onderzoek betrekken. Eigenlijk presenteer ik mijn eigen onderzoek, en ik zeg ook wat daarvan de plus- en minpunten zijn. En van de masterstudenten verwacht ik ronduit dat ze met mij meedenken. Ik neem ze mee in dat hele onderzoeksproces. De masteropleiding is meer en meer aan het evolueren naar een soort researchgebeuren. De studenten stappen via gespecialiseerde cursussen mee in het lopende onderzoek van hun proffen. Ik kan bij de masters niet meer gewoon binnenkomen en mijn cursus doceren. En kijk naar de thesissen. Dat was vroeger - laat ons eerlijk zijn - maar al te vaak een kwestie van overschrijven en copy-paste. Ook dat is totaal aan het veranderen. Als je vandaag een thesis wil maken, moet je echt je handen vuilmaken aan onderzoek in het veld. België-Nederland GUIDO: Zit er evolutie in het studentenpubliek? Vereeck: De studenten zijn volgens mij conformistischer geworden, conservatiever en individualistischer. Waarmee ik niets negatiefs bedoel, trouwens. Persoonlijk vind ik de individualisering bijvoorbeeld een zeer goede zaak. Dat is een echte verworvenheid. Mensen die hun eigen welzijn nastreven, kunnen dat in deze samenleving alleen maar doen door iets te ondernemen dat andere mensen nuttig vinden. Anders gaan ze failliet. Het conformisme vind ik al veel minder. Ik vind dat we in Vlaanderen dringend behoefte hebben aan mensen die al eens tegen de stroom durven in te zwemmen. En dan het conservatisme... Ach, ik zie dat als een soort correctie tegenover het libertijnse 'alles mag' van '68. Vroeger had men het steeds over 'tolerantie', tegenwoordig wordt dat meer en meer vervangen door 'respect'. GUIDO: Je hebt jarenlang lesgegeven in Maastricht. Hoe zit het met de Nederlandse studenten? Vereeck: Er is nog altijd een groot verschil tussen de Belgische en de Nederlandse student. De clichés die daarover aan de toog worden verteld, zijn allemaal waar. Nederlanders zijn veel luidruchtiger, maar je krijgt ook onmiddellijk respons als je een vraag stelt. De Nederlandse student is extraverter, maar tegelijk ook onbeleefder. Bij Belgische studenten moet ik dan weer vaak sleuren en trekken om er iets uit te krijgen. De ideale student zou voor mij eigenlijk moeten bestaan uit een gezonde mix tussen de beleefdheid en voornaamheid van de Belgische en de extravertheid van de Nederlandse student. Universiteit Hasselt GUIDO: Is de burgemeester van Diepenbeek eigenlijk nog boos dat het LUC voortaan de Universiteit Hasselt heet? Vereeck: Wel, ik woon in Diepenbeek, en ik denk het niet. Toen we zijn overgeschakeld van Limburgs Universitair Centrum naar Universiteit Hasselt, lag de klemtoon er niet op dat we van Limburg naar Hasselt gingen, hoewel we effectief wel een nieuwe campus in Hasselt aan het bouwen zijn, maar wel dat we van 'Universitair Centrum' naar 'Universiteit' zijn gegaan. Wij zijn eindelijk de vijfde volwaardige universiteit in Vlaanderen, en niet meer louter een Universitair Centrum dat kandidaatsonderwijs geeft. Vandaag zijn wij incontournable. En daar kan de burgemeester van Diepenbeek toch geen bezwaar tegen hebben. Zijn universiteit verdwijnt niet; ze breidt uit, ze vernieuwt, ze is volwassen geworden. GUIDO: De Universiteit Hasselt heeft ook een associatie over de landsgrens heen, met de Universiteit Maastricht. Samen vormen jullie de Transnationale Universiteit Limburg. Vereeck: Wij móesten die tUL wel oprichten, anders was onze universiteit misschien opgedoekt. Er was in de jaren negentig sprake van het academisch aanbod in Vlaanderen terug te schroeven tot één universiteit per miljoen inwoners. Dan kon het LUC niet overleven, terwijl wij het juist erg belangrijk vonden dat deze regio een unief bleef hebben, als startvonk voor de economie. Dus zijn wij over de grens heen gaan kijken, om samen met Maastricht één topuniversiteit voor heel Nederlands en Belgisch Limburg uit te bouwen. Dat was allesbehalve evident. Ik ben zelf drie jaar een van de vier bestuurders geweest van de tUL. Dat was een erg moeilijke oefening, omdat de onderwijswetgeving in Nederland en België zo verschillend is. Het verschil in studieduur is een probleem. Je zit met het probleem dat er in België inputfinanciering is, en in Nederland outputfinanciering. Er is het feit dat wij in Hasselt drie trimesters hebben, en zij vier blokperiodes. Het quoteringssysteem is verschillend. Enzovoort, je houdt het niet voor mogelijk. Maar ondanks al die praktische obstakels werkt het toch. Wetenschappers stappen gezwind over die problemen heen als ze samen onderzoek kunnen doen. En ook de studenten blijken vlot over die grens heen te stappen. (HDP)
|
|
|
De comeback van INGE PAULUSSEN
03/12/2011
Actrice Inge Paulussen, die drie seizoenen de rechterhand van commissaris Witse speelde en toen op eigen initiatief uit de serie stapte, staat weer op de set. Ze speelt een van de vijf zussen in Clan, een tv-reeks die momenteel wordt opgenomen en in 2012 te zien zal zijn op VTM. Een mooie gelegenheid voor een hernieuwde kennismaking.
"Ik ben blij dat ik vroeg wist wat ik wou worden. Zo had ik de tijd om erachter te komen dat het ook echt kon."
In Clan beramen vier zussen de moord op de echtgenoot van de vijfde zus. "Die vijfde zus ben ik," zegt Inge. "Mijn personage weet niet dat haar zussen die euvele daad plannen. Het is drama, maar niet zwaar op de hand. Er zit de nodige lichtheid in, zoals in het leven zelf. Op een afstand bekeken zijn veel serieuze dingen eigenlijk wel grappig."
GUIDO: Heb je geprobeerd een soort zustergevoel te creëren met je tegenspeelsters Barbara Sarafian,
|
|
|
De kameleon in GEERT VAN RAMPELBERG
01/12/2011
Bijna sluipend en ongemerkt heeft Geert Van Rampelberg zich de afgelopen jaren een weg gebaand tot in het exclusieve clubje van de meest gevraagde acteurs in Vlaanderen. Vanaf eind januari kan je hem aan het werk zien in Tot Altijd, de nieuwe film van Nic Balthazar. Wie zolang niet wil wachten, hoeft in tussentijd maar een ticket te kopen voor Code 37 - De Film, waarin Geert eindelijk ongebreideld mag smossen met Veerle Baetens. Alhoewel.
"Ik glijd vrij gemakkelijk van de ene rol in de andere."
GUIDO: Heb je in Code 37 - De Film iets kunnen toevoegen aan het personage Koen Verberk, dat je ook in de televisiereeks speelt?
Geert: Wat ik in de film mocht spelen, was voor mij in elk geval een vettere kluif dan wat ik tot nu toe in de serie heb gedaan. Een grotere dramatische lijn. In de film maakt de relatie tussen Hannah en Koen een ka
|
|
|
Joke Devynck: "Tijdens het spelen van Katrien in 'Het Goddelijke Monster' voelde ik een rust over me neerdalen."
10/11/2011
Wat je ook denkt over Het Goddelijke Monster, de prestigereeks naar de even beruchte als beroemde romantrilogie van Tom Lanoye, één ding is zeker: de serie heeft beroering doen ontstaan bij de kijkers. Nu de finale nadert, blikken we terug op de reeks met Joke Devynck, die de zwijgzame hoofdrol van Katrien Deschryver op haar schouders nam. Het werd een gesprek over soorten West-Vlaams, acteren zonder woorden, rust, evenwicht en honderd dagen volle concentratie.
GUIDO: Jij bent zonder discussie hét gezicht van Het Goddelijke Monster. Heb je moeten knokken om deze hoofdrol te pakken te krijgen?
Joke: Ik heb meegedaan aan de audities, zoals iedereen. Zonder te knokken. Ik ben wat dat betreft geen knokker. Toen ben ik uiteraard het boek gaan lezen. Ik vond direct zeer veel aansluiting, hoewel ik vind dat uit het boek niet spreekt dat ik het type was dat ze voor ogen hadden om Katrien te spelen. Maar nee,
|
|
|
Start to Work met EVY GRUYAERT
25/09/2011
Omroepster, tv-presentatrice en radiodame Evy Gruyaert profileerde zich de afgelopen jaren als allround coach. Ze leerde haar volk lopen, zwemmen, fietsen, golfen, fitnessen en vegetarisch eten. Voor haar nieuwste 'Start to'-project hing ze haar sportkleren even aan de haak, want in Start to Work helpt Evy je bij je zoektocht naar je eerste job.
"Ik heb mijn job bij de VRT niet zomaar cadeau gekregen hoor!"
Start to Work is een initiatief van het interim- en hrm-bedrijf Unique, dat Evy benaderde om er haar gezicht aan te lenen. Er is dus deze keer niet meteen een link met gezond leven. "Dat klopt," zegt Evy, "hoewel je toch de link zou kunnen leggen naar een gezonde manier van in het leven staan. Als je een goeie job vindt die goed bij je past, dan z
|
|
|
De festivalzomer van SELAH SUE
06/06/2011
Selah Sue, het kleine meisje uit Leuven met het grote kapsel en de nog veel grotere stem, staat op de rand van een internationale doorbraak. Haar titelloze debuut-cd ving al na twee maanden drie keer goud, en daar zal het wellicht niet bij blijven. Voordat Selah Sue een zomer lang de festivalpodiums bestormt, vond ze nog even de tijd om met GUIDO te praten.
"Soms gedraag ik me backstage als een echte starfucker. Gênant!"
GUIDO: Wat was je eerste festivalervaring?
Selah Sue: Uit mijn prille kindertijd herinner ik me een optreden van de Dinky Toys, ergens in een feesttent. Ik moet toen een jaar of zes geweest zijn. Maar het eerste echte festival waar ik naartoe ging, was Marktrock in Leuven. Dat was het dichtst bij huis, dus dat mocht nog net. Ik heb daar
|
|
|
CLARA CLEYMANS: "Een vent mag lelijk zijn, als hij maar grappig is. Of intellectueel. Voor vrouwen geldt dat blijkbaar niet."
30/04/2011
De kans dat je het voorbije anderhalf jaar Clara Cleymans niet aan het werk hebt gezien, is flinterdun. De frêle, roodharige zus van Jelle werd als een komeet het BV-zwerk ingeschoten dankzij gesmaakte rollen in Thuis, Tegen de Sterren op en sinds kort ook Code 37. Clara is nog maar 22 lentes jong, werd door de Vlaamse Televisie Academie tot 'Rijzende Ster' gebombardeerd en probeert tussen al het mediagewoel door een diploma wijsbegeerte te halen.
Een gaatje prikken in de overvolle agenda van Clara Cleymans blijkt geen sinecure, maar op een gure, donkere vrijdagavond slagen we er dan toch in tegenover de actrice plaats te nemen in het langzaam leeglopende VTM-gebouw in Vilvoorde, waar het nieuwe seizoen van de uitstekende politieserie Code 37 werd voorgesteld.
Clara: In Code 37 speel ik Vicky Renders, de psychiater van Hannah Maes, die pas is afgestudeerd en als thera
|
|
|
Ann Van Elsen: "Ik hou van die Gentse arty-farty mentaliteit"
21/02/2011
Tijdens haar studententijd werd ze tot de mooiste van België gekroond en sindsdien plakt ze aan de muur van menig kot en kamer, maar Ann Van Elsen is nog meer dan dat: ze is een babe met brains. De ondertussen 31-jarige Kempense schone heeft zowel het diploma marketing als dat van handelswetenschappen op zak en maakt al jaren het mooie weer op radio én tv. Daarvoor moet ze voortdurend in onze hoofdstad zijn, maar toch heeft Ann een huisje gezocht in Gent. Waarom daar? In welke pitazaak bestelt ze haar favoriete hapje en welke cafébaas serveert haar de nodige verkoeling op een zwoele zomerdag? Een leuke babbel met zicht op Gent Zuid.
GUIDO: Dat kroontje heeft je een carrière in de showbizz opgeleverd. Droomde je daar al lang van?
Ann: Ik was als kind zodanig gefascineerd door de ruimte en wetenschap dat ik astronaute wilde worden, maar naarmate ik ouder werd, sprak het show- en podiagebeuren mij meer en meer aan. Nadat een ex-vriend me had ingeschreven voor een lezeressenwedstrijd van P-Magazine, kreeg ik de opdracht om te poseren voor een badpakkenspecial, waar Véronique De Kock ook bij was. Zij
|
|
|
TOM WAES
20/02/2011
De hype rond Tom Waes wil maar niet gaan liggen. Het tweede seizoen van Tomtesterom lanceerde vorige zomer de initieel als grap bedoelde schlager 'Dos Cervezas'. De meestamper groeide uit tot een monsterhit die de rest van het Vlaamse zangersheir knarsetandend achterliet in de coulissen. Ondanks Toms herhaalde beloften dat het bij één liedje zou blijven, is de al even kolderieke opvolger 'Eén is Geen' goed op weg om dé carnavalhit van 2011 te worden. Die tweede single krijg je trouwens cadeau als je TOM koopt, een personalitymagazine van de makers van GOEDELE dat helemaal rond de persoon van de uitbundig vals zingende wereldreiziger en avonturier is opgebouwd.
"Toen ze me ook nog vroegen om een eigen magazine te maken, heb ik toch eens diep moeten nadenken."
Wie de 156 pagina's van TOM doorbladert, merkt dat Waes er aardig wat tijd in heeft geïnvesteerd. Hij was niet alleen hoofdredacteur-ad-interim, maar poseerde ook voor een sensuele fotoshoot met Evy Gruyaert, ondernam een motortocht met Jan Van Looveren en Dany Mommens, ging gespierde sportvrouwen fotograferen, kroop
|
|
|
Erika Van Tielen: “Leuven is zo heerlijk kleinschalig”
19/02/2011
Duizendpoot Erika Van Tielen ontdekt de leukste hoekjes en kantjes van onze wereldbol voor Vlaanderen Vakantieland en presenteert nog een programma op Studio Brussel on the side, verraste Jan en alleman eerder al als babe mét brains in De Slimste Mens én heeft ondertussen ook haar eerste filmrol beet. Een nog prille, maar veelbelovende carrière dus en het begon allemaal in hartje Leuven, waar ze communicatiewetenschappen studeerde. Samen met GUIDO blikt ze even terug.
GUIDO: Waarom ga je als Antwerpse in Leuven studeren?
Erika: Op dat moment speelde mijn hele leven zich af in Antwerpen en ik wilde graag op kot. Het zou natuurlijk belachelijk zijn geweest om in die stad iets te zoeken, dus ik heb gekozen voor Leuven. Het eerste jaar van mijn hogere studies heb ik communicatiewetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven gestudeerd, maar voor mijn tweede jaar ben ik overgeschakeld naar de Universiteit Antwerpen, omd
|
|
|
Wine Dierickx, Smoorverliefd op acteren
08/12/2010
Wie is die smachtende deerne op de affiche van Smoorverliefd, de film waarin Hilde Van Mieghem een "ode aan de moderne romantiek" wil brengen? Dat is Wine Dierickx, bekend van de Vlaams-Nederlandse theatergroep Wunderbaum, die nauw samenwerkt met het NTG. In de cinema zag je Wine al aan het werk in Loft en Any Way the Wind Blows, en je herinnert je vast nog haar glansrol als Zwarte Kelly in Dagen zonder Lief van Felix van Groeningen.
"Het allereerste orgasme van mijn personage was een lastige scène om te spelen."
In de energieke romantische komedie Smoorverliefd speelt Wine de nuchtere, huiselijke Barbara, wiens ordentelijke leventje overhoop wordt gegooid wanneer ze een passionele vrijgezel leert kennen.
GUIDO: Er zit veel levenslust in Smoorverliefd. Was dat gevoel ook op de set aanwezig?
Wine: Eigenlijk
|
|
|
Meer artikels: (nog 101 artikels in deze categorie)
|
|
|
|