Fien Troch over 'HOME': "In deze film gaan we all the way. Ook in de seksscènes."

11/01/2017 // Categorie: Film
Home, de vierde film van Fien Troch, wordt ongetwijfeld haar grote doorbraak, want het is een onweerstaanbaar knap, meeslepend en ontluisterend portret van een groep tieners en hun radeloze ouders. Home was trouwens de morele winnaar van het voorbije Film Fest Gent, waar Fien een speciale vermelding kreeg van de jury, werd bekroond met beide publieksprijzen en de prijs voor beste muziek wegkaapte. 
Fien aarzelt niet wanneer we haar vragen of ze een film heeft gemaakt over probleemjongeren, of over jongeren tout court. "Jongeren tout court," antwoordt ze vastbesloten. "Ik heb een film willen maken over hoe moeilijk het is om jongeren op te voeden, en hoe moeilijk het is als jongere om opgevoed te worden. Maar het is een film, dus dan ga je wel op zoek naar situaties die het alledaagse overstijgen. Het zijn jongeren met problemen, maar er zitten ook veel scènes in waarin ze gewoon rondhangen en nietsdoen, zoals elke tiener."
GUIDO: Je hebt het over het generatieconflict, terwijl wordt beweerd dat dat vandaag nauwelijks nog bestaat.
Fien: Ik wil me in deze film niet vastpinnen op het heden. Hoewel hij zich in het heden afspeelt, is het geen film over jongeren anno 2016. Of je nu tiener was in de jaren zestig, zeventig, of vandaag... de omkadering is anders, maar opgroeien is altijd moeilijk geweest. De basis van tiener zijn blijft hetzelfde. Het klopt dat ouders vandaag dichter bij hun tieners staan dan vroeger, maar er blijft een afstand bestaan, en ik vind het goed dat die afstand er is. Zelfs als tieners vandaag samen met hun ouders naar Rock Werchter gaan, of met hun ouders bevriend zijn op Facebook, dan nog staan ze niet op hetzelfde niveau. Mijn eigen moeder was altijd lief en begrijpend, en langs een kant ergerde ik me eraan, want zo kreeg ik de kans niet om te rebelleren. Je ouders zijn niet je beste vrienden, en dat hoeft ook niet. Je wíl als tiener eigenlijk helemaal niet dat je ouders je begrijpen, want dan kan je je eigen weg niet zoeken. Je zal altijd dingen verbergen voor hen, en ik vind dat ouders ook niet alles hoeven te weten wat hun kinderen doen. Kinderen zijn geen onbevlekte, lieve wezentjes. Daarom wou ik per se die harde busscène in mijn film, waarin een dikke dame wordt uitgelachen door een bende tieners om haar heen.
GUIDO: Na vier films kan je stellen dat het onvermogen tot communicatie een rode draad is in je oeuvre. Waar komt dat vandaan?
Fien: Als kind keek ik vaak naar Hollywoodfilms, waar ik trouwens helemaal niets tegen heb. In die films worden emoties altijd uitvergroot, op zijn Amerikaans. Ik dacht dat dat zo hoorde. Mijn papa was eens voor drie maanden weggeweest, en we gingen hem afhalen op de luchthaven. Ik had me dat al helemaal voorgesteld zoals in de film: op hem aflopen, liefst in slow motion, hem rond de hals vliegen en zeggen dat ik hem heb gemist en van hem hou. Maar toen het moment aanbrak, kwam ik niet verder dan: "Hey." Ik heb nooit gezegd dat ik hem had gemist, en ik was zó ontgoocheld in mezelf. Ik begreep niet waarom ik dat niet tot uitdrukking kon brengen. Pas later had ik door dat ik mijn eigen emoties spiegelde aan wat ik in films had gezien. Op de filmschool heb ik dan een soort tegenreactie gehad en besefte ik dat je heel veel emotie kunt oproepen door heel weinig te laten zien. En dat is inderdaad een soort rode draad geworden in mijn werk.
GUIDO: In Home zitten scènes die juist heel veel laten zien. Waarom wou je de seks zo expliciet in beeld brengen?
Fien: De visuele stijl van de film is gebaseerd op de werkwijze van Frederick Wiseman, een Amerikaanse documentairemaker. De film is in 4:3-formaat, en alles is zogezegd één keer gefilmd, met één camera. In elke cut zit een tijdssprong. Zo konden we de typische fictietrucjes niet gebruiken. Mijn cameraman had ook de opdracht gekregen om te filmen alsof hij op voorhand niet wist wat er zou gebeuren. Alles werd zo eerlijk mogelijk in beeld gebracht. Toen we het in de preproductiefase over de seksscènes hadden, merkten we al snel dat het oneerlijk zou overkomen als de camera zich dan plots zou opstellen in een hoek waaruit niets te zien is. We hebben daar keilang over gepraat, en de conclusie was logisch: als wij deze documentaire werkwijze consequent willen hanteren, dan gaan we all the way, of we doen het niet.
GUIDO: Zo'n gedurfd besluit nemen is één ding, maar de acteurs moeten het dan ook nog tot uitvoering brengen.
Fien: Die wisten dat al een jaar op voorhand, bij de casting. We hebben er grondig over gepraat en hebben ervoor gezorgd dat er een band werd opgebouwd tussen de acteurs. Het bleef moeilijk om over die expliciete scènes te beginnen, ook voor mij, maar op een bepaald moment zeiden die gasten: we stoppen erover, het zal lukken, we gaan dat gewoon doen. En op het moment zelf viel het allemaal goed mee. Ik zat er een jaar voordien veel meer over te stressen dan op het moment van de opnames. We waren allemaal volwassenen onder elkaar. De acteurs in Home zien er jonger uit dan ze zijn, vergeet dat niet.
GUIDO: Ik zal wel niet de eerste zijn die dit opmerkt, maar ik moest aan Kids van Larry Clark denken.
Fien: (lacht) Nee, je bent niet de eerste die dit zegt. Ik ben bewust niet opnieuw naar Kids gaan kijken, om te vermijden dat ik dingen zou gaan kopiëren, maar ik geef wel toe dat ik eraan heb teruggedacht. Ik was zelf nog jong toen Kids uitkwam, en naast het feit dat ik het een heel goede film vond, stond ik ervan versteld dat hij iets verrots zo enorm cool in beeld kon brengen. Er is niets cools aan de gebeurtenissen in Kids, dat besefte ik toen ook wel al. Het was dus eigenlijk een fout gevoel, maar de cool van foute dingen doen, is blijven hangen. En dat heb ik in Home ook willen weergeven. De nostalgie naar een onbezonnen tijd toen je nog écht domme dingen kon doen. Het is op die leeftijd dat je domme dingen moet doen, want als volwassene is het gedaan.
GUIDO: Larry Clark plukte zijn jonge acteurs letterlijk van straat. Hoe heb jij je jonge gasten gevonden?
Fien: We hebben een castingoproep gedaan via sociale media, waar heel veel respons op is gekomen. Maar niet iedereen hebben we via de klassieke weg gevonden. We hebben ook letterlijk jonge gasten uit een skatepark geplukt, en soms gingen we af op tips. "Hé Fien, ik ken iemand, en die zijn zoon heeft echt wel een goeie kop voor in jouw film." Alle kandidaten werden dan een halfuur geïnterviewd voor de camera, om te zien waarmee ze bezig waren, hoe ze in het leven stonden. Ik wou dat ze in het echt ook allemaal een beetje rebels waren. En zo hebben we langzaam maar zeker de cast samengesteld.
 
(HDP)
Terug naar het overzicht

Comments

Meer artikels

  • ADIL & BILALL: "We kunnen dubbel zo snel werken als een ander"

    22/02/2018 // Categorie: Film

    De sympathiekste patsers van Antwerpen tot Los Angeles hebben een film gemaakt waar de hollywoodiaanse ambitie met verve van afspat. Patser, over vier Marokkaanse jongeren van 't Kiel die verstrikt ...

    Lees hier verder
  • Patser Matteo Simoni: "Ik hoop dat mensen niet te misselijk zijn na de film"

    20/02/2018 // Categorie: Film

    Matteo Simoni speelt de hoofdrol in Patser, de nieuwe film van Adil El Arbi en Bilall Fallah. Een spectaculaire hoofdrol, want de gemoedelijke Hasseltse jongen transformeerde tot een rauwe patser van ...

    Lees hier verder
  • Tueurs

    03/01/2018 // Categorie: Film

    Je zal het maar meemaken: je maakt een film waarin je dertig jaar oude moordpartijen heroprakelt die aan de Bende van Nijvel doen denken, en net voor de première staan alle kranten vol met het nieuws ...

    Lees hier verder
  • Wonderstruck

    20/12/2017 // Categorie: Film

    Todd Haynes, de regisseur van Mildred Pierce en Carol, nam een jeugdroman van Brian Selznick als uitgangspunt voor zijn nieuwe film Wonderstruck. Twee dove kinderen, met vijftig jaar tussen hun levens, ...

    Lees hier verder
  • Façades

    14/12/2017 // Categorie: Film

    Nathalie Basteyns en Kaat Beels zijn een Brussels regisseursduo dat vooral op televisie hoge ogen gooide met de reeksen Clan en Beau Séjour. Façades (bij de brainstorm over de titel hadden ...

    Lees hier verder
  • Suburbicon

    06/12/2017 // Categorie: Film

    Lang geleden schreven de broers Coen een duister filmscenario over een ogenschijnlijk perfect gezinnetje dat een deal sluit met maffiosi en een nachtelijke overval op poten zet om de verzekeringsmaatschappij ...

    Lees hier verder
  • The square

    22/11/2017 // Categorie: Film

    The square, een Zweedse film van regisseur Ruben Östlund (Turist), duurt 142 minuten en verveelt geen seconde. Östlund gebruikt één plot-element (de portefeuille en smartphone van ...

    Lees hier verder
  • You were never really here

    15/11/2017 // Categorie: Film

    Wie We need to talk about Kevin heeft gezien, weet dat Lynne Ramsay een filmmaakster is die indringende personages in beeld kan brengen die koude rillingen over je ruggengraat doen lopen. In You were never ...

    Lees hier verder
  • MATTHIAS SCHOENAERTS over 'Le Fidèle'

    05/10/2017 // Categorie: Film

    Als Matthias Schoenaerts de hoofdrol speelt in een film van Michaël R. Roskam, dan steken wij nieuwsgierig onze cinefiele voelsprieten uit.  In Le Fidèle, een sterk drama gesitueerd in ...

    Lees hier verder

Andere interessante Guido-artikels

  • IT

    IT

    Een verfilming van een boek van Stephen King is geen garantie voor een nagelbijtende cinema-ervaring. ...

  • Luk Wyns over

    Luk Wyns over 'Uitschot' (Crimi Clowns 2.0)

    'Horrorclowns zijn niet welkom in Plopsaland', lazen we rond Halloween in de krant. Iets zegt ...

  • Free State of Jones

    Free State of Jones

    Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog beslist een man om te deserteren. Hij trekt zich terug in de moerassen ...

Volg ons ook op onderstaande sociale media

Deze site neemt deel aan de CIM Internet Studie. Sites met het CIM-internet logo verzamelen informatie over het aantal bezoekers en het aantal bezochte pagina’s met behulp van cookies. Een cookie is een klein tekstbestand dat door een server wordt geplaatst op de harde schijf van uw computer. Daarbij wordt geen software geïnstalleerd. Een cookie brengt op geen enkele manier schade toe aan uw apparatuur of aan de programma’s die u gebruikt.

De informatie die verzameld wordt in het kader van deze studie is volledig anoniem. Ze dient uitsluitend voor de vergelijking van bezoekersaantallen op de deelnemende sites. Op de website van het CIM vindt u meer informatie over de studie en de resultaten van de meting.

© GUIDO NV - Alle rechten voorbehouden