FESTIVALINTERVIEW: Intergalactic Lovers

22/07/2011 // Categorie: Muziek




 


"Weg met de sociale remmingen!"
 
GUIDO: Ga je vaak naar festivals?
Zangeres Lara Chedraoui: Mijn eerste festival was Werchter, en toen meteen ook Pukkelpop. Ik was zestien. Ik ging er met al mijn vrienden naartoe en de dag ervoor ga je dan samen inkopen doen. Op de dag zelf, op de bus van Leuven naar de festivalweide, zie je die gigantische stromen mensen naar de campings en het festivalterrein gaan. Ik vond dat heel indrukwekkend. Ik was zenuwachtig toen ik aan het aanschuiven was om op de wei te gaan. Ik had nog nooit zoiets gedaan, buiten Aalst Rockt of zo, of ergens een paar bands in een koeienwei. Dan kom je op die wei en het is daar zo groot. Bij Pukkelpop had ik het weer, want daar kom je toch in een andere scene terecht. Meer podia. Cool, dacht ik, het zou tof zijn mochten die podia er een heel jaar lang staan. Het was het jaar van PJ Harvey, van de weinige die ik me nog herinner van die eerste keer. Ik was en ben gigantische fan van haar. Ik stond er al van de groep die voor haar speelde. Dat was lastig, luisteren naar een act die je niet boeit. Daarna werd ik wel beloond met de wondermooie verschijning van PJ Harvey.
GUIDO: Was dat dan zoveel anders als een cluboptreden?
Lara: Je snapt het wel als je een groep op beide manieren ziet. Een club is toch veel intiemer, directer. Vorig jaar ben ik zo naar Feest in Het Park geweest en ik schrok wel even dat het volk zo jong is. Ik vond het wel cool dat die al naar een festival mochten gaan en tegelijk zijn ze ook heel ongeduldig. Dan staan ze tijdens een optreden maar te kwebbelen alsof ze elkaar een half jaar niet meer hebben gezien. Als je bij een optreden van Sophia drie van die gibberende meisjes vlak voor je hebt, kan je niet echt van het concert genieten. Daarna had je een dj-set waarop iedereen los uit zijn dak ging. Dat werkt dan weer wel perfect. Het is wikken en wegen welke bands werken en welke niet.
GUIDO: Hoe ben jij als luisteraar?
Lara: Ik had het erover met een vriendin van me. De Belgische ingetogenheid als publiek vind ik toch wel kenmerkend. Belgen staan muisstil te kijken en luisteren, maar geven je nadien wel een overweldigend applaus. Als zestienjarige ging ik gewoon mee in die collectieve Belgische druk over hoe ik me in een publiek moest gedragen, maar op een bepaald moment heb ik dat van me afgezet. We stonden eerst wat te lachen met de ouderen, de dertig- en veertigjarigen die zich eigenlijk gewoon volle bak aan het amuseren waren: dansen en springen. Op mijn achttiende heb ik ook gewoon foert gezegd. Als ik wil dansen, roepen en springen, dan doe ik dat gewoon. Het is geen schande om je eens goed te laten gaan. Dan kijken ze maar. Muziek wordt gemaakt om te beroeren, om te bewegen. Ik heb zo The Black Keys gezien in Nederland en in België. In Nederland was dat een abnormaal zot feestje en in de AB zat ik weer gemetseld tussen drie bikerachtige kerels die de hele tijd aan het dansen waren, terwijl twee meter verder clubjes hipsters afwijzend en misnoegd stonden te gluren. Ik heb me bij de motards gevoegd. ‘Jullie hebben gelijk gasten, da’s een kweetnie hoe goeie beat, daar moet je op dansen!’ ik hou me niet meer in. Weg met de sociale remmingen! Doe wat je voelt dat muziek met je doet. Als je wil wiegen, stilstaan of dansen, die catharsis van muziek is zo mooi. Ik kan er zeker van genieten als ik mensen zich zie amuseren door muziek. Als dat je manier is om je te amuseren, I’ll back you!
GUIDO: Wat is het mooiste gevoel dat je kan krijgen van een concert?
Lara: Ik heb Cat Power gezien in de AB en die kreeg de hele zaal stil met ‘Hate’. Die tekst is hard, en iedereen was intens aan het luisteren. Dat doet echt iets met je. Een vrouw, één stem en haar gitaar. Met het Oost-Vlaams rockconcours moest Look & Trees spelen. Ik vind nog altijd dat zij hadden moeten winnen, wat zij toen gedaan hebben. Die show heeft me echt weggeblazen. Ik kon niets meer zeggen, dat was zo goed. Je moet dat gevoel bij jezelf ook durven toelaten. Er is heel veel muziek die je thuis opzet omdat je je goed voelt, of slecht, en op zo’n optreden beleef je die dingen opnieuw, maar toch op een andere manier. Meestal is dat nog zoveel intenser. Dan ga ik naar huis met een glimlach tot achter mijn oren.
GUIDO: Kan je dat ook terugvinden als je zelf optreedt?
Lara: Soms kan ik knopen in mijn keel krijgen als ik aan het zingen ben door de tristesse van een nummer die op me inwerkt als ik me iets minder voel. Dan heb ik zin om te beginnen wenen. Of dan ben ik echt kwaad en los ik al die kwaadheid in een steviger nummer. Dan kom ik van het podium en ben ik echt kapot. Als ik goedgezind ben, kom ik goedgezind van het podium, maar als er iets scheelt, kan ik het echt moeilijk krijgen in de trage nummers.
GUIDO: Da’s ook het bewijs dat je er heel intensief mee bezig bent.
Lara: Ik hoop het, dat het eerlijk overkomt.
GUIDO: Ik geloof je al heel zeker.
Lara: Oké. (lacht)
GUIDO: Stel me eens je droomfestival samen.
Lara: Over de grens in Frankrijk, aan de zee of bij het water, mooi weer. The Beatles op de affiche, die groep staat zoveel op bij mij thuis. The Kinks, PJ Harvey, Cat Power, Feist, Herman Dune, Crystal Castles, M.I.A., Blood Red Shoes, Magnolia Electric Company, Wallace Vanborn, Absynthe Minded. Ik zou veel groepen op de affiche zetten, zodat mijn festival een heel jaar lang of nog langer duurt. Muzikaal weiger ik in een vakje te gaan staan en ik hoop ook dat ik met onze groep en met andere muzikanten kan gaan experimenteren in andere genres. Dat wil ik heel graag doen. Ik heb een discussie gehad met een vriend of ik blind of doof zou willen zijn. Heel moeilijk, maar ik zou toch echt mijn gehoor niet willen opgeven. Nooit meer iets horen, ik zou het niet aankunnen. Als ik me goed voel, luister ik naar muziek. Als ik kwaad ben, leg ik muziek op. Er moet altijd muziek zijn. Ik sta heel vaak op mijn eentje in mijn woonkamer te dansen. Ik heb dat zo hard nodig, de troost en de energie die muziek je kan geven. Er is zoveel muziek dat je weet dat je ze nooit allemaal kan horen. Dat was mijn lievelingstijdverdrijf tijdens de examens. Even YouTuben en dan MySpace, en dan van MySpace naar MySpace verder blijven gaan. Het eindigt niet. Misschien moet je één genre kiezen, dan kan je er misschien geraken. Dan kan je elk nummer één keer horen, maar dan mis je ook weer zoveel.
GUIDO: Heb je een survivaltip voor de festivalgangers?
Lara: Draag alsjeblieft sokken, want ik heb een voetenfobie. En verder: zonnecrème, een paraplu, een appel en water. En een buideltas, fuck die sacochen!
 
Foto: Guy Kokken
(LAD)


Terug naar het overzicht

Comments

Meer artikels

  • Roisin Murphy

    13/07/2015 // Categorie: Muziek

    Ik zit bij een Roisin Murphy die heel gelukkig is, en dat hoor en zie je eigenlijk aan alles. Ze ziet er zoals altijd uitermate stijlvol en mooi uit, vermoeid maar glunderend, flamboyant in haar taal ...

    Lees hier verder
  • Selah Sue: Reason

    20/05/2015 // Categorie: Muziek

    Van bescheiden psychologiestudente tot de top van het Belgische artiestendom, lonkend naar een internationale carrière. Te vlug? Een mooie, sympathieke klassedame, hip zonder het angstvallig te ...

    Lees hier verder
  • Op koffieklets bij STUFF

    15/05/2015 // Categorie: Muziek

    De energie van STUFF kan je niet tegenhouden! Rondstuiterende jazz, zweverige beats, ambiente dubs, spartelende grooves, gespeeld door supermuzikanten uit een jazzhoofd met gestructureerd improviserende ...

    Lees hier verder
  • Kendrick Lamar: To pimp a butterfly

    10/05/2015 // Categorie: Muziek

    Kendrick Lamars echte debuut Good kid m.A.A.d city, (na het meer balorige en minder opgepikte Section.80) was een wedergeboorte van de hiphop zoals we die tot nu kenden (dollars, drank, drugs). Héél ...

    Lees hier verder
  • Welcome to strange paradise: GUIDO sprak met de mannen van The Van Jets

    09/05/2015 // Categorie: Muziek

    Een tijdje grondig sucken in het repetitiekot om dan een mooie basis te leggen voor een nieuwe plaat, daar een paar goeie songs uit distilleren en Welcome to strange paradise, de vierde van The Van Jets, ...

    Lees hier verder
  • Joey Badass: B4.DA.$$

    04/05/2015 // Categorie: Muziek

    Tenzij Joey na dit debuut een testosterongeblazen eikel wordt, hebben we er een nieuwe klasse-hiphopper bij. Eindelijk nog eens een stem die het niet doorlopend over borsten, billen, biljetten en bling ...

    Lees hier verder
  • Bony King: Wild Flowers

    29/04/2015 // Categorie: Muziek

    Bram Van Parys verfijnt en veredelt de kunst van het songschrijven en de sound die daar het best bij past. De tijd dat hij als beginner op het podium van Sint-Jacobs in Gent speelde en nadien eigenhandig ...

    Lees hier verder
  • Björk: Vulnicura

    14/04/2015 // Categorie: Muziek

    Er zijn grote liefdes die blijven, wat ze ook doen. Hoera: Björk is weer single en dat heeft een van haar betere albums in jaren opgeleverd. We wensen haar het verdriet en de pijn niet die ze te ...

    Lees hier verder
  • Mr. Oizo: The Church

    03/04/2015 // Categorie: Muziek

    In december kwam ‘Flatbeat’ nog eens als verzoekje aan mijn draaitafel, dus ook de jonge generatie weet maar al te goed wie Mr. Oizo is. De Fransen hebben tenslotte heel wat van het danslandschap ...

    Lees hier verder

Andere interessante Guido-artikels

Volg ons ook op onderstaande sociale media

Deze site neemt deel aan de CIM Internet Studie. Sites met het CIM-internet logo verzamelen informatie over het aantal bezoekers en het aantal bezochte pagina’s met behulp van cookies. Een cookie is een klein tekstbestand dat door een server wordt geplaatst op de harde schijf van uw computer. Daarbij wordt geen software geïnstalleerd. Een cookie brengt op geen enkele manier schade toe aan uw apparatuur of aan de programma’s die u gebruikt.

De informatie die verzameld wordt in het kader van deze studie is volledig anoniem. Ze dient uitsluitend voor de vergelijking van bezoekersaantallen op de deelnemende sites. Op de website van het CIM vindt u meer informatie over de studie en de resultaten van de meting.

© GUIDO NV - Alle rechten voorbehouden