De dienster, een zwaar gemaquilleerde vrouw van diep in de veertig, komt de bestelling opnemen. "Is Westmalle de enige trappist die u hebt?" vraagt de arts. "Nee meneer, we hebben ook Leffe, Tripel Karmeliet, Grimbergen..." Dr. Jos onderbreekt haar met een kordaat handgebaar. "Dat volstaat, mevrouw. Twee Westmalle Tripels graag."

Dr. Jos: (bestudeert geërgerd de cocktailkaart, die vol prentjes van kleurrijke drankjes staat) Daar kan ik dus niet tegen hé, cafébazinnen die het verschil niet kennen tussen trappist en abdijbier. Het is haar beroep, verdomme. Stel dat ik het verschil niet zou kennen tussen aspirine en morfine, het kot zou te klein zijn. (zucht) En wat is dit hier allemaal voor brol? Caipirinha en mojito, daar heb ik al van gehoord, maar Screaming Orgasm? Pink Pussycat? Electric Smurf? Eternal Fire Storm? Zijn er werkelijk mensen die zoiets bestellen?

Dr. Jos: (haalt zijn schouders op) Ze doen maar, al doen al die kleurtjes mij eerder denken aan snoepgoed. Je kent mijn standpunt over alcohol. Af en toe een glas drinken met mate en met maten, dat is heus niet ongezond. Integendeel zelfs. En uit de literatuur blijkt meer en meer dat het niet uitmaakt wat je drinkt. Wijn, bier, sterkedrank, dat kan allemaal geen kwaad, zolang je niet overdrijft.

Dr. Jos: (aarzelt) Wel, daar kan ik geen eenduidig antwoord op geven. Ik weet niet wat er allemaal in een... (neemt de kaart) Lava Flow of een Buttery Nipple zit gemixt hé. De alcohol is het probleem niet, wel het feit dat je er van alles bij giet. Je weet nooit op voorhand wat de interactie tussen de verschillende ingrediënten als resultaat zal hebben, en dat verontrust mij als arts.

Dr. Jos: (schudt van nee)Dat is een urban legend. Die reactie is inderdaad spectaculair als je ze uitvoert op de keukentafel, maar in de maag is er niets van aan. Het experiment vergeet rekening te houden met de zuurtegraad in de maag. Nee, zever. Maar andere cocktailcombinaties, ook zeer populaire, zijn wel verontrustend gebleken. Neem nu gin-tonic, een klassieker die al meegaat van in de koloniale tijd, al dronken ze die toen vooral voor de kinine die in tonic zit, als antimalariamiddel. Wel, uit onderzoek is gebleken dat het drinken van gin-tonic kan leiden tot hypoglykemie, een tekort aan suiker in het bloed. Daar kan je buiten westen van raken, wat dubbel gevaarlijk is als je aan het stuur van een auto zit. Uit hetzelfde onderzoek blijkt dat die hypoglykemie niet voorkomt na het drinken van tonic alleen, noch na het drinken van pure gin. Het probleem zit 'm dus in de mix.

Dr. Jos: (neemt het flesje) Ha, hier weten we tenminste wat we drinken: (leest de ingrediënten) water, mout, suiker, gist en hop. Voilà. Meer moet dat niet zijn, en het is nog lekker ook. Zeg, je weet toch wanneer de cocktailrage echt is doorgebroken?

Dr. Jos: Maar nee, in de jaren dertig in Amerika, tijdens de drooglegging. Alcohol mocht toen niet worden verkocht, zodat de mensen zelf begonnen te stoken in hun badkuip. Dat bocht was natuurlijk niet te zuipen, zodat ze het wel móesten mixen met allerhande zoetigheden en frisdranken om het enigszins drinkbaar te maken. De huisgemaakte cocktails waren geboren.

Dr. Jos: Wodka-Red Bull en zo? Ik vind het grappig dat die in alle studentencafés op de kaart staat, want op de blikjes Red Bull wordt letterlijk vermeld dat je hun product beter niet combineert met alcohol. Terecht, want de werkzame bestanddelen van energy drinks maskeren het effect van alcohol. Met andere woorden: je denkt dat je niet zat bent, maar je bent het wel.

Dr. Jos: Dat is niet hetzelfde, want energy drinks bevatten naast cafeïne ook andere actieve ingrediënten, zoals taurine. In hoge concentraties dan nog. Dat geeft me trouwens de gelegenheid om nog een andere urban legend te ontkrachten, namelijk dat taurine een extract van stierenkloten zou zijn. (lacht hartelijk) Sorry, maar dat klopt niet. Taurine wordt afgeleid van stierengal. Al een stuk minder stoer hé? Dat is trouwens geen onschuldig spul. Als je daar een overdosis van binnenkrijgt, riskeer je een acute nierinsufficiëntie.

Dr. Jos: Nog een laatste opmerking over cocktails met energy drinks: je kater wordt er erger van. Je weet dat katers veel te maken hebben met dehydratatie. Alcohol werkt vochtafdrijvend. Welnu, energy drinks werken óók vochtafdrijvend, dus het katereffect verdubbelt. En weet je waarom je vooral wodka-Red Bull op de kaart ziet staan, en minder vaak whisky-Red Bull? De regel is: hoe helderder de alcohol, hoe milder de katereffecten. Al vind ik whisky persoonlijk wel lekkerder dan wodka, maar dat is een ander verhaal.

Dr. Jos: Het koolzuurgas in frisdrank zorgt voor extra absorptie van alcohol. Verder is het zo dat je sneller dronken zal worden als je lightfrisdrank gebruikt in je cocktail. Dat heeft te maken met het feit dat lightdrankjes langer in de maag blijven dan gesuikerde frisdranken. En tenslotte wil ik nog even waarschuwen tegen een andere cocktailklassieker, namelijk Campari-orange. Campari wordt gekleurd met carmine, een rode kleurstof afkomstig van kevertjes. Sommige mensen zijn daar allergisch aan, wat tot heftige reacties kan leiden. Maar ik geef toe, dat heeft eigenlijk nog weinig met cocktails te maken. Carmine wordt evenzeer gebruikt in yoghurtjes met rodebessensmaak en dergelijke.

Dr. Jos: Je gezond verstand gebruiken, dat moet je doen. Je weet eigenlijk nooit echt wat je drinkt. Eigenlijk zou elk nieuw cocktailrecept eerst moeten worden voorgelegd aan het Federaal Voedselagentschap, maar daar is geen beginnen aan. En pas vooral ook op met flaming drinks, van die shotjes die op de toog in brand worden gestoken. Als de ober niet weet wat hij doet, krijg je een steekvlam, en dan sta je binnenkort in de krant als de tweede persoon in België die een gezichtstransplantatie krijgt. (lacht) Is het dat allemaal waard? Geef mij maar een goeie trappist.

 

(RVC)