In afwachting van wat wel eens zijn meest aangrijpende album zou kunnen worden - hij werkt aan een strip op basis van de notitieboekjes die zijn vader volschreef toen die opgesloten zat in een Russisch strafkamp - doet de Franse stripgrootmeester Jacques Tardi nog eens waar hij onnavolgbaar in is: het verstrippen van een misdaadroman.

Deze keer koos hij voor Gek op Moorden, een vroeg werk van Jean-Patrick Manchette. Tardi werkte al samen met Manchette toen die nog leefde en verstripte daarna nog drie van zijn thrillers. Gek op moorden, waarmee Manchette in 1973 de belangrijkste Franse prijs voor misdaadliteratuur won - tot zijn eigen stomme verbazing, want hij had eigenlijk andere literaire plannen - is een bloederig en exuberant verhaal met als ingrediënten: een huurmoordenaar, een gekkin en een onuitstaanbaar rijkeluiskind. Je kan het ook opvatten als een ranzige Franse roadmovie, iets waarin een doorgewinterde grafische virtuoos als Tardi zich met schier pervers genoegen kan uitleven. Zijn zwart-wit, ruw en zonder rasters, is dodelijk expressief.

(HDP)