De zesdelige miniserie 'Sherman' van ouwe rotten in het vak Griffo en Desberg, uitgegeven in de collectie 'Derde Stroming' van Le Lombard, schiet goed op.

De puinhopen. Berlijn is alweer het vijfde album, en de selfmade grootindustrieel Jay Sherman zit dieper in nesten dan ooit tevoren. Het 'Sherman'-imperium komt in vuile nazi-zaakjes terecht, zijn familie wordt bedreigd en alles dreigt ineen te storten. Het slot volgt in het volgende deel, dus we hebben nog een laatste gelegenheid voor een tussenbalans. 'Sherman' is allesbehalve slecht, maar we gaan ook niet liegen door te beweren dat we reikhalzend uitkijken naar elk nieuw album. Scenarist Desberg en tekenaar Griffo zijn zulke geroutineerde stripmakers dat ze constante kwaliteit afleveren, maar dat betekent ook dat je van hen geen verrassingen hoeft te verwachten. Het tekenwerk past netjes in wat wordt verwacht van een 'Derde Stroming'-album: helder realisme à la Philippe Francq. Griffo kan dat aan, maar veel individuele expressie zit er niet in. En Desberg, die kan inmiddels een complexe intrige uitwerken met z'n ogen dicht, zo stellen we ons voor. Leg dit album eens naast het vrijwel tegelijk verschenen slotdeel van 'Grand Prix' van Marvano, een strip die zich eveneens afspeelt tegen de rood-wit-zwarte achtergrond van het nazisme. Het verschil in betrokkenheid is hemelsbreed. 'Sherman' is vakwerk, toegegeven, maar er zit weinig hart in.

(HDP)