|
|
|
|
Gepost: 19/03/2005
Categorie: Interview
Jan Vandenwyngaerden (50) staat aan het hoofd van zevenhonderd mensen die ‘need to know-informatie’ produceren, Wolters Kluwer België. Zijn start was klassiek: na studies handelsingenieur vijftien jaar Unilever. Daarna ging het richting media
: Sanoma (o.a. Humo), dan via een korte tussenstop bij de Gouden Gids naar Wolters Kluwer. “De ambitie om door te groeien, is pas ontstaan toen ik al tien jaar was afgestudeerd.”
GUIDO: Moeten we niet meteen van plaats wisselen? Jij wou ooit journalist worden. Vandenwyngaerden: Hoe weet je dat? GUIDO: Met het internet bestaat er geen privacy meer.
Vandenwyngaerden: Dat was toen de jongensdromen - om kapitein of piloot te worden - voorbij waren. In het laatste jaar van het Atheneum van Diest werd een forum georganiseerd, waarbij iedere laatstejaars de kans kreeg om twee of drie voorkeursrichtingen op te geven, en een gesprek te hebben met een oud-leerling die dat beroep uitoefende of die opleiding had gevolgd. Ik had onder meer journalistiek gekozen, en had een gesprek met Hugo Camps. Die zei dat het een heel boeiende job is, maar heel belastend voor het gezinsleven, en dat ik er nog maar eens goed moest over nadenken. Dat ik beter eerst iets algemeens kon studeren, om het even wat. Ik wist niet goed wat ik wou worden. En volgens mij, als je weet wat je wil, bijvoorbeeld dierenarts worden, dan studeer je daarvoor. Als je het niet weet, studeer je iets algemeens. Ik heb voor handelsingenieur gekozen, voor de combinatie van exacte en menswetenschappen. Vóór mijn legerdienst ben ik een jaar junior accountant geweest. Tijdens mijn legerdienst heb ik dan echt gesolliciteerd, bij de grote bedrijven en de banken. Ik wou een commerciële functie bij een bank of een producent van consumentengoederen. Unilever was eerst. Ik ben daar aan de slag gegaan, eerst twee jaar als trainee, voor alweer een brede opleiding.
GUIDO: Het was niet uit ambitie dat je koos voor een bedrijf waar je kon doorgroeien?
Vandenwyngaerden: Neen, met de arbeidsmarkt van toen was het belangrijkste: werk hebben. De ambitie om door te groeien is pas midden de jaren tachtig ontstaan, toen ik al tien jaar was afgestudeerd. Toen zei een mentor me: 'Jan, jij moet directeur worden'. Pas dan heb ik het licht gezien (glimlachje). Ik ben me toen niet anders gaan gedragen, maar ben wel anders gaan nadenken. Tot dan ging ik om de twee jaar een stapje hoger, zonder daarbij stil te staan. Door dat gesprek besloot ik ervoor te gaan.
GUIDO: Hoe doe je dat, 'ervoor gaan'?
Vandenwyngaerden: Ik ben een turbodiesel. Ik start traag, het duurde lang. In 1988, ik was toen 34, heb ik de eerste bewuste keuze gemaakt. Ik kreeg de kans naar het buitenland te gaan. En als je bij Unilever voor een directiefunctie ging, moest je via het buitenland. Het kon zonder, maar dan was de kans kleiner en moest je in ieder geval langer wachten. Daarom hebben we dat toen beslist, de kinderen waren nog klein. We zijn toen naar Ivoorkust vertrokken. Na een jaar ging mijn baas er weg en ontstond een vacature. Zo werd ik van marketing manager marketing director, directeur dus. Exact op mijn 35ste verjaardag heb ik ter plekke mijn contract voor vier jaar verlengd.
GUIDO: Uiteindelijk koos je toch voor een Belgisch traject.
Vandenwyngaerden: Het buitenland beviel ons en het doel was nog een buitenlandse stap te zetten. In 1990 werd echter voor het eerst de stabiliteit in Ivoorkust verstoord, met geweld, onveiligheid. De scholen bleven gesloten. Toen heb ik mijn contract beëindigd en een directiefunctie in België opgenomen. In 1994 had ik vijftien jaar Unilever achter de rug en was ik veertig. Toen vroeg ik me af wat ik de komende twintig jaar wou doen. Voor Unilever moest ik naar het buitenland en dat kon toen niet, daarom heb ik in België uitgekeken. Ik ben toen naar VNU overgestapt, om er de reclameregie Medialogue te leiden. Voor het eerst als algemeen directeur, van een organisatie van een veertig man. Een jaar later ging mijn baas weg, en schoof ik door naar de tijdschriftengroep Mediaxis, die intussen Sanoma heet.
GUIDO: Je begon bij consumentenproducten, karikaturaal gesteld 'waspoeders', ging over naar ontspanningslectuur en zit nu in de opleidingen. Maakt het product niets uit?
Vandenwyngaerden: Het was geen waspoeder, maar margarine. Ik heb ooit een lunchcauserie gehouden 'Van margarines naar magazines'. Het maakt wel uit. Ik heb lange tijd in de business-to-consumer-markt gezeten. Hier, en in mijn vorige job bij de Gouden Gids, is het business-to-business. Wij zijn op professionele gebruikers gericht, met een enorm pakket producten. Een Libelle of zelfs een Humo (Sanoma-uitgaves - DDW) bevatten informatie, maar het is ook ontspanning. Het is 'nice to know-informatie'. Hier gaat het om 'need to know-informatie'. Dat vergt een totaal andere aanpak. In de kennispyramide staan we een paar niveaus hoger.
(DDW) "Tot je dertigste kan je niets fout doen"
”Als je het bedrijfsleven in wil, ben je best met een algemene opleiding: economie, rechten, psychologie... Een brede opleiding, en probeer er dan iets bij te doen. Niet noodzakelijk een postgraduaat. Ik ben geen voorstander van blijven studeren. Veel beter is eerst een basisopleiding te volgen, en dan te werken. Pas na een paar jaar weet je wat je nog niet weet. En dan kan je een jaar bijdoen. Of stop na tien jaar werken, en doe dan een MBA.”
”Meer en meer raken lange carrières, ook bij grote bedrijven, uit de mode. De mensen én de organisaties hebben er belang bij dat mensen eens van sector veranderen.”
”Mijn stelregel is: tot je dertigste kan je niets fout doen. Jobhoppen hoort daar bij. Voor je dertigste moet je dan echt met iets starten, waarmee je doorgaat tot je veertigste, en dan nog eens tien jaar, en nog eens tien jaar.”
”Toen ik bij de tijdschriften zat, heb ik beslist dat ik daar voor mijn vijftigste zou uitstappen. Bij Unilever heb ik ooit gedacht dat ik er tot mijn pensioen zou blijven. Maar toen ik naar de tijdschriften overstapte, vond ik dat zo verfrissend, dat ik dat nog eens wou doen. Ook al ben ik niet iemand die om de drie jaar van job wil veranderen.”
”Ik heb toen, samen met een paar mensen die me goed kennen, de analyse gemaakt van wat ik erna wou doen. Wat kan ik, wat wil ik? Op een A4'tje de 'do's en don'ts' van de volgende stap. Hoe kon ik de volgende stap succesvol zetten, voortbouwend op het verleden en toch met de mogelijkheid nieuwe dingen te leren? Voor mijn vijftigste wou ik starten aan een derde lang traject.”
Het verschil tussen chemie en alchemie
”Er is een verschil tussen de chemie en de alchemie in een organisatie. Chemie is voorspelbaar. Je kan het proces telkens opnieuw herhalen, het blijft gelijk. De alchemie in een organisatie is anders. In bijvoorbeeld de media krijg je telkens een andere uitkomst. Ook al ligt de format van je tijdschrift vast, toch is de uitkomst telkens anders, door de mensen die het maken. Ik heb het enkele keren meegemaakt dat een tijdschrift met een nieuwe hoofdredacteur een nieuwe dynamiek kreeg, en een ander blad werd. Daar heb je als uitgever geen vat op, dat zit breder. De vraag is: hoe ga je om met die alchemie, hoe integreer je dat? Elke organisatie is anders, door de mensen die anders zijn. Aan jonge mensen die solliciteren zeg ik altijd dat ze een dag bij ons moeten rondlopen, en praten met jonge werknemers, die maximaal een jaar bij ons werken. Die kunnen best vertellen wat ze hebben meegemaakt. Het is heel belangrijk je niet te vergissen in het type bedrijf waar je wil werken. Je moet vooraf de tijd nemen om te voelen of het klikt.”
|
|
|
Een Weekend aan Zee met MAAIKE NEUVILLE
17/04/2012
Wat hebben wij toch een droomjob! We hebben een weekend aan zee geboekt samen met Maaike Neuville, die met een cocktail in de hand en de tenen in het zand op onze vragen antwoordt, terwijl we genieten van de zilte zeelucht en een mild lentezonnetje.
"Iedereen heeft een ego, daar hoef je geen actrice voor te zijn."
Onzin natuurlijk. Maaike Neuville zit wel degelijk tegenover ons, maar d
|
|
|
De indrukwekkende verdwijntruc van KOEN DE GRAEVE
23/02/2012
Hoewel 2012 nog geen twee maanden oud is, kunnen we je nu al met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid voorspellen dat de beste Vlaamse filmrol van dit jaar op het palmares van Koen De Graeve komt te staan. De manier waarop hij letterlijk en figuurlijk wegkwijnt tot een schim van zichzelf in Tot Altijd van Nic Balthazar, roept herinneringen op aan de fysieke acteerprestatie van Matthias Schoenaerts in Rundskop. Maar dan omgekeerd.
|
|
|
Sam De Bruyn: "Het knapste volk woont in Gent"
21/02/2012
Een eigen programma bij Studio Brussel, drie jaar op rij presentator in het Glazen Huis en dj in zijn vrije tijd: van Sam De Bruyn kan in ieder geval niet gezegd worden dat hij een zittend gat heeft. De 25-jarige is geboren en getogen in Brussel, studeerde af in Antwerpen en heeft sinds enkele jaren een stek in Gent. Alhoewel de radioster nergens langer dan drie jaar verbleef, laat de hoofdstad van Oost-Vlaanderen hem duidelijk niet meer los. “En dat terwijl ik in het begin dacht dat Gent en
|
|
|
Het Leuvense feestleven van DJ Bobby Ewing
18/02/2012
Discobar Galaxie is een rasecht Leuvens product. Het dj-trio staat binnen de Belgische feestscène bekend als geweldige sfeermaker en dat hebben we allemaal te danken aan DJ Loveboat (Adriaan Van den Hoof), DJ Lars Capaldi (Frank Somers) én DJ Bobby Ewing, alter ego van Jimmy Dewit. Maar Jimmy doet het ook goedin duo, vroeger met Shameboy en nu met zijn nieuwste project Martians, en af en toe krijg je hem ook eens alleen aan het werk te zien. Hij studeerde marketing aan de Katholieke
|
|
|
De comeback van INGE PAULUSSEN
03/12/2011
Actrice Inge Paulussen, die drie seizoenen de rechterhand van commissaris Witse speelde en toen op eigen initiatief uit de serie stapte, staat weer op de set. Ze speelt een van de vijf zussen in Clan, een tv-reeks die momenteel wordt opgenomen en in 2012 te zien zal zijn op VTM. Een mooie gelegenheid voor een hernieuwde kennismaking.
"Ik ben blij dat ik vroeg wist wat ik wou worden. Zo had ik de tijd om erachter te komen dat het ook echt kon."
In Clan beramen vier zussen de moord op de echtgenoot van de vijfde zus. "Die vijfde zus ben ik," zegt Inge. "Mijn personage weet niet dat haar zussen die euvele daad plannen. Het is drama, maar niet zwaar op de hand. Er zit de nodige lichtheid in, zoals in het leven zelf. Op een afstand bekeken zijn veel serieuze dingen eigenlijk wel grappig."
GUIDO: Heb je geprobeerd een soort zustergevoel te creëren met je tegenspeelsters Barbara Sarafian,
|
|
|
De kameleon in GEERT VAN RAMPELBERG
01/12/2011
Bijna sluipend en ongemerkt heeft Geert Van Rampelberg zich de afgelopen jaren een weg gebaand tot in het exclusieve clubje van de meest gevraagde acteurs in Vlaanderen. Vanaf eind januari kan je hem aan het werk zien in Tot Altijd, de nieuwe film van Nic Balthazar. Wie zolang niet wil wachten, hoeft in tussentijd maar een ticket te kopen voor Code 37 - De Film, waarin Geert eindelijk ongebreideld mag smossen met Veerle Baetens. Alhoewel.
"Ik glijd vrij gemakkelijk van de ene rol in de andere."
GUIDO: Heb je in Code 37 - De Film iets kunnen toevoegen aan het personage Koen Verberk, dat je ook in de televisiereeks speelt?
Geert: Wat ik in de film mocht spelen, was voor mij in elk geval een vettere kluif dan wat ik tot nu toe in de serie heb gedaan. Een grotere dramatische lijn. In de film maakt de relatie tussen Hannah en Koen een ka
|
|
|
Joke Devynck: "Tijdens het spelen van Katrien in 'Het Goddelijke Monster' voelde ik een rust over me neerdalen."
10/11/2011
Wat je ook denkt over Het Goddelijke Monster, de prestigereeks naar de even beruchte als beroemde romantrilogie van Tom Lanoye, één ding is zeker: de serie heeft beroering doen ontstaan bij de kijkers. Nu de finale nadert, blikken we terug op de reeks met Joke Devynck, die de zwijgzame hoofdrol van Katrien Deschryver op haar schouders nam. Het werd een gesprek over soorten West-Vlaams, acteren zonder woorden, rust, evenwicht en honderd dagen volle concentratie.
GUIDO: Jij bent zonder discussie hét gezicht van Het Goddelijke Monster. Heb je moeten knokken om deze hoofdrol te pakken te krijgen?
Joke: Ik heb meegedaan aan de audities, zoals iedereen. Zonder te knokken. Ik ben wat dat betreft geen knokker. Toen ben ik uiteraard het boek gaan lezen. Ik vond direct zeer veel aansluiting, hoewel ik vind dat uit het boek niet spreekt dat ik het type was dat ze voor ogen hadden om Katrien te spelen. Maar nee,
|
|
|
Start to Work met EVY GRUYAERT
25/09/2011
Omroepster, tv-presentatrice en radiodame Evy Gruyaert profileerde zich de afgelopen jaren als allround coach. Ze leerde haar volk lopen, zwemmen, fietsen, golfen, fitnessen en vegetarisch eten. Voor haar nieuwste 'Start to'-project hing ze haar sportkleren even aan de haak, want in Start to Work helpt Evy je bij je zoektocht naar je eerste job.
"Ik heb mijn job bij de VRT niet zomaar cadeau gekregen hoor!"
Start to Work is een initiatief van het interim- en hrm-bedrijf Unique, dat Evy benaderde om er haar gezicht aan te lenen. Er is dus deze keer niet meteen een link met gezond leven. "Dat klopt," zegt Evy, "hoewel je toch de link zou kunnen leggen naar een gezonde manier van in het leven staan. Als je een goeie job vindt die goed bij je past, dan z
|
|
|
De festivalzomer van SELAH SUE
06/06/2011
Selah Sue, het kleine meisje uit Leuven met het grote kapsel en de nog veel grotere stem, staat op de rand van een internationale doorbraak. Haar titelloze debuut-cd ving al na twee maanden drie keer goud, en daar zal het wellicht niet bij blijven. Voordat Selah Sue een zomer lang de festivalpodiums bestormt, vond ze nog even de tijd om met GUIDO te praten.
"Soms gedraag ik me backstage als een echte starfucker. Gênant!"
GUIDO: Wat was je eerste festivalervaring?
Selah Sue: Uit mijn prille kindertijd herinner ik me een optreden van de Dinky Toys, ergens in een feesttent. Ik moet toen een jaar of zes geweest zijn. Maar het eerste echte festival waar ik naartoe ging, was Marktrock in Leuven. Dat was het dichtst bij huis, dus dat mocht nog net. Ik heb daar
|
|
|
CLARA CLEYMANS: "Een vent mag lelijk zijn, als hij maar grappig is. Of intellectueel. Voor vrouwen geldt dat blijkbaar niet."
30/04/2011
De kans dat je het voorbije anderhalf jaar Clara Cleymans niet aan het werk hebt gezien, is flinterdun. De frêle, roodharige zus van Jelle werd als een komeet het BV-zwerk ingeschoten dankzij gesmaakte rollen in Thuis, Tegen de Sterren op en sinds kort ook Code 37. Clara is nog maar 22 lentes jong, werd door de Vlaamse Televisie Academie tot 'Rijzende Ster' gebombardeerd en probeert tussen al het mediagewoel door een diploma wijsbegeerte te halen.
Een gaatje prikken in de overvolle agenda van Clara Cleymans blijkt geen sinecure, maar op een gure, donkere vrijdagavond slagen we er dan toch in tegenover de actrice plaats te nemen in het langzaam leeglopende VTM-gebouw in Vilvoorde, waar het nieuwe seizoen van de uitstekende politieserie Code 37 werd voorgesteld.
Clara: In Code 37 speel ik Vicky Renders, de psychiater van Hannah Maes, die pas is afgestudeerd en als thera
|
|
|
Meer artikels: (nog 105 artikels in deze categorie)
|
|
|
|