|
|
|
|
Gepost: 24/09/2002
Categorie: Interview
"Die angst voor het witte blad ken ik maar al te goed" Jazeker, de strip van het jaar komt weer uit de collectie Vrije Vlucht van Dupuis. Die maanden in Amélie is het wonderbaarlijk geconstrueerde verhaal van een mislukte schrijver die via een vergeten boek en een reis door Frankrijk zichzelf terugvindt en zijn midlife crisis overwint.Auteur van dit meesterlijke beeldverhaal is de 51-jarige Fransman Jean-C. Denis. Hij kwam zijn boek voorstellen in het stripmuseum in Brussel, en je kent ons: als ergens flessen ontkurkt worden, zijn wij ook van de partij.
GUIDO: De gebeurtenissen in Die maanden in Amélie vertrekken vanuit schrijver Aloys Clarks angst voor het witte blad.
Denis: Alle mensen die creatief bezig zijn, worden daar vroeg of laat mee geconfronteerd. Zelf heb ik er last van telkens als een boek is afgewerkt en ik aan het volgende moet beginnen. Dat gevoel ken ik maar al te goed. GUIDO: Maar die angst voor het witte blad gaat niet zover dat ze terugkomt bij elke nieuwe pagina?
Denis: (lacht) Gelukkig niet. Als ik een strip maak, ga ik tewerk als een lezer: ik ontdek het verhaal pagina per pagina. Ik fantaseer wat er verder gebeurt, en hop: we zijn weer vertrokken voor een pagina. Ik ga 's avonds slapen, droom een beetje, het verhaal schrijft zichzelf, en 's morgens werk ik verder. Ach, 't is een beetje een karikatuur van het schrijverschap geworden, die angst voor het witte blad. Ik vond het wel leuk om in dit verhaal de schrijver die angst te laten overwinnen door hem een onbekend boek toe te spelen dat hij wil plagiëren. Maar gaandeweg laat hij zich meer inspireren door het geografisch parcours dat hij aflegt dan door het boek zelf. GUIDO: Is je dat ook al overkomen, dat je letterlijk in de voetstappen treedt van een personage uit een boek?
Denis: O ja, meer dan eens zelfs. Voor een vorig album ben ik naar Tahiti geweest. Je weet dat de schilder Gauguin daar verschillende jaren heeft gewoond, en daar heb ik wel aan gedacht toen ik daar was. Ik had zin om de plaatsen te bezoeken waar hij woonde, waar hij was geweest... Maar goed, ik ben een heel slechte detective, dus uiteindelijk heb ik daar gewoon maar wat rondgelummeld zoals iedereen... (lacht) GUIDO: Maar de reis uit Die maanden in Amélie heb je wel zelf uitgeprobeerd, veronderstel ik?
Denis: Ha ja, uiteraard. GUIDO: En heb je op locatie aan de verschillende hoofdstukken gewerkt?
Denis: Inderdaad. Zo zijn er ook dingen in het verhaal terechtgekomen die rechtstreeks voortvloeiden uit mijn indrukken en ervaringen op die verschillende plaatsen. Neem nu die zwarte silhouetten langs de kant van de weg, die anonieme verkeersslachtoffers voorstellen. Ik had dat nog nooit gezien. Zonder ter plaatse te gaan, had ik die nooit in het verhaal gebruikt. De strip is de Eerste Kunst GUIDO: Parallel met je strip heb je een roman geschreven met hetzelfde verhaal. Waarom?
Denis: Op de laatste pagina van de strip laat ik het hoofdpersonage zijn manuscript geven aan Marianne. Nu had ik wel zin om te weten wat er in dat manuscript stond, dus heb ik besloten verder te schrijven. De roman heb ik geschreven nadat het scenario af was, nog voor ik de tekeningen van de strip maakte. GUIDO: Een andere mogelijkheid was geweest dat je zelf het boek schreef dat Clark wou plagiëren...
Denis: Ik heb dat nog overwogen, maar uiteindelijk had ik toch liever dat dat boek een mysterie bleef. Nu kan je je er nog vanalles bij voorstellen, het blijft een open boek. In de roman geef ik er wel stukjes uit, waarin ik dan een zwaardere, ouderwetse stijl hanteer. Dat was wel amusant, die stijlwisselingen. GUIDO: Nu is er één probleem: er bestaat geen Nederlandse vertaling van de romanversie van Die maanden in Amélie. Kunnen we nu wel 100% genieten van de strip?
Denis: Het was in de eerste plaats de bedoeling er een strip van te maken, het romanidee is pas later gekomen. Dus daar zit je wel goed. De roman geeft gewoon een andere visie op het verhaal, als aanvulling. Hetzelfde verhaal vanuit een andere invalshoek. Wie daarnaar op zoek is, zal zeker iets missen, ja... GUIDO: Die crossover tussen strip en roman rakelt een aloude discussie op: zijn strips literatuur?
Denis: Ik heb daar een duidelijke kijk op: voor mij is het beeldverhaal de oudste kunstvorm die er is. Egyptische hiërogliefen, dat zijn strips. Tekens gebruiken als symbolen, dat is exact wat wij striptekenaars doen. Op die manier is de strip de oorsprong, waaruit later de andere kunsten zijn ontstaan. De strip is niet de Negende Kunst, de strip is de Eerste Kunst! Herbert De Paepe
|
|
|
Een Weekend aan Zee met MAAIKE NEUVILLE
17/04/2012
Wat hebben wij toch een droomjob! We hebben een weekend aan zee geboekt samen met Maaike Neuville, die met een cocktail in de hand en de tenen in het zand op onze vragen antwoordt, terwijl we genieten van de zilte zeelucht en een mild lentezonnetje.
"Iedereen heeft een ego, daar hoef je geen actrice voor te zijn."
Onzin natuurlijk. Maaike Neuville zit wel degelijk tegenover ons, maar d
|
|
|
De indrukwekkende verdwijntruc van KOEN DE GRAEVE
23/02/2012
Hoewel 2012 nog geen twee maanden oud is, kunnen we je nu al met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid voorspellen dat de beste Vlaamse filmrol van dit jaar op het palmares van Koen De Graeve komt te staan. De manier waarop hij letterlijk en figuurlijk wegkwijnt tot een schim van zichzelf in Tot Altijd van Nic Balthazar, roept herinneringen op aan de fysieke acteerprestatie van Matthias Schoenaerts in Rundskop. Maar dan omgekeerd.
|
|
|
Sam De Bruyn: "Het knapste volk woont in Gent"
21/02/2012
Een eigen programma bij Studio Brussel, drie jaar op rij presentator in het Glazen Huis en dj in zijn vrije tijd: van Sam De Bruyn kan in ieder geval niet gezegd worden dat hij een zittend gat heeft. De 25-jarige is geboren en getogen in Brussel, studeerde af in Antwerpen en heeft sinds enkele jaren een stek in Gent. Alhoewel de radioster nergens langer dan drie jaar verbleef, laat de hoofdstad van Oost-Vlaanderen hem duidelijk niet meer los. “En dat terwijl ik in het begin dacht dat Gent en
|
|
|
Het Leuvense feestleven van DJ Bobby Ewing
18/02/2012
Discobar Galaxie is een rasecht Leuvens product. Het dj-trio staat binnen de Belgische feestscène bekend als geweldige sfeermaker en dat hebben we allemaal te danken aan DJ Loveboat (Adriaan Van den Hoof), DJ Lars Capaldi (Frank Somers) én DJ Bobby Ewing, alter ego van Jimmy Dewit. Maar Jimmy doet het ook goedin duo, vroeger met Shameboy en nu met zijn nieuwste project Martians, en af en toe krijg je hem ook eens alleen aan het werk te zien. Hij studeerde marketing aan de Katholieke
|
|
|
De comeback van INGE PAULUSSEN
03/12/2011
Actrice Inge Paulussen, die drie seizoenen de rechterhand van commissaris Witse speelde en toen op eigen initiatief uit de serie stapte, staat weer op de set. Ze speelt een van de vijf zussen in Clan, een tv-reeks die momenteel wordt opgenomen en in 2012 te zien zal zijn op VTM. Een mooie gelegenheid voor een hernieuwde kennismaking.
"Ik ben blij dat ik vroeg wist wat ik wou worden. Zo had ik de tijd om erachter te komen dat het ook echt kon."
In Clan beramen vier zussen de moord op de echtgenoot van de vijfde zus. "Die vijfde zus ben ik," zegt Inge. "Mijn personage weet niet dat haar zussen die euvele daad plannen. Het is drama, maar niet zwaar op de hand. Er zit de nodige lichtheid in, zoals in het leven zelf. Op een afstand bekeken zijn veel serieuze dingen eigenlijk wel grappig."
GUIDO: Heb je geprobeerd een soort zustergevoel te creëren met je tegenspeelsters Barbara Sarafian,
|
|
|
De kameleon in GEERT VAN RAMPELBERG
01/12/2011
Bijna sluipend en ongemerkt heeft Geert Van Rampelberg zich de afgelopen jaren een weg gebaand tot in het exclusieve clubje van de meest gevraagde acteurs in Vlaanderen. Vanaf eind januari kan je hem aan het werk zien in Tot Altijd, de nieuwe film van Nic Balthazar. Wie zolang niet wil wachten, hoeft in tussentijd maar een ticket te kopen voor Code 37 - De Film, waarin Geert eindelijk ongebreideld mag smossen met Veerle Baetens. Alhoewel.
"Ik glijd vrij gemakkelijk van de ene rol in de andere."
GUIDO: Heb je in Code 37 - De Film iets kunnen toevoegen aan het personage Koen Verberk, dat je ook in de televisiereeks speelt?
Geert: Wat ik in de film mocht spelen, was voor mij in elk geval een vettere kluif dan wat ik tot nu toe in de serie heb gedaan. Een grotere dramatische lijn. In de film maakt de relatie tussen Hannah en Koen een ka
|
|
|
Joke Devynck: "Tijdens het spelen van Katrien in 'Het Goddelijke Monster' voelde ik een rust over me neerdalen."
10/11/2011
Wat je ook denkt over Het Goddelijke Monster, de prestigereeks naar de even beruchte als beroemde romantrilogie van Tom Lanoye, één ding is zeker: de serie heeft beroering doen ontstaan bij de kijkers. Nu de finale nadert, blikken we terug op de reeks met Joke Devynck, die de zwijgzame hoofdrol van Katrien Deschryver op haar schouders nam. Het werd een gesprek over soorten West-Vlaams, acteren zonder woorden, rust, evenwicht en honderd dagen volle concentratie.
GUIDO: Jij bent zonder discussie hét gezicht van Het Goddelijke Monster. Heb je moeten knokken om deze hoofdrol te pakken te krijgen?
Joke: Ik heb meegedaan aan de audities, zoals iedereen. Zonder te knokken. Ik ben wat dat betreft geen knokker. Toen ben ik uiteraard het boek gaan lezen. Ik vond direct zeer veel aansluiting, hoewel ik vind dat uit het boek niet spreekt dat ik het type was dat ze voor ogen hadden om Katrien te spelen. Maar nee,
|
|
|
Start to Work met EVY GRUYAERT
25/09/2011
Omroepster, tv-presentatrice en radiodame Evy Gruyaert profileerde zich de afgelopen jaren als allround coach. Ze leerde haar volk lopen, zwemmen, fietsen, golfen, fitnessen en vegetarisch eten. Voor haar nieuwste 'Start to'-project hing ze haar sportkleren even aan de haak, want in Start to Work helpt Evy je bij je zoektocht naar je eerste job.
"Ik heb mijn job bij de VRT niet zomaar cadeau gekregen hoor!"
Start to Work is een initiatief van het interim- en hrm-bedrijf Unique, dat Evy benaderde om er haar gezicht aan te lenen. Er is dus deze keer niet meteen een link met gezond leven. "Dat klopt," zegt Evy, "hoewel je toch de link zou kunnen leggen naar een gezonde manier van in het leven staan. Als je een goeie job vindt die goed bij je past, dan z
|
|
|
De festivalzomer van SELAH SUE
06/06/2011
Selah Sue, het kleine meisje uit Leuven met het grote kapsel en de nog veel grotere stem, staat op de rand van een internationale doorbraak. Haar titelloze debuut-cd ving al na twee maanden drie keer goud, en daar zal het wellicht niet bij blijven. Voordat Selah Sue een zomer lang de festivalpodiums bestormt, vond ze nog even de tijd om met GUIDO te praten.
"Soms gedraag ik me backstage als een echte starfucker. Gênant!"
GUIDO: Wat was je eerste festivalervaring?
Selah Sue: Uit mijn prille kindertijd herinner ik me een optreden van de Dinky Toys, ergens in een feesttent. Ik moet toen een jaar of zes geweest zijn. Maar het eerste echte festival waar ik naartoe ging, was Marktrock in Leuven. Dat was het dichtst bij huis, dus dat mocht nog net. Ik heb daar
|
|
|
CLARA CLEYMANS: "Een vent mag lelijk zijn, als hij maar grappig is. Of intellectueel. Voor vrouwen geldt dat blijkbaar niet."
30/04/2011
De kans dat je het voorbije anderhalf jaar Clara Cleymans niet aan het werk hebt gezien, is flinterdun. De frêle, roodharige zus van Jelle werd als een komeet het BV-zwerk ingeschoten dankzij gesmaakte rollen in Thuis, Tegen de Sterren op en sinds kort ook Code 37. Clara is nog maar 22 lentes jong, werd door de Vlaamse Televisie Academie tot 'Rijzende Ster' gebombardeerd en probeert tussen al het mediagewoel door een diploma wijsbegeerte te halen.
Een gaatje prikken in de overvolle agenda van Clara Cleymans blijkt geen sinecure, maar op een gure, donkere vrijdagavond slagen we er dan toch in tegenover de actrice plaats te nemen in het langzaam leeglopende VTM-gebouw in Vilvoorde, waar het nieuwe seizoen van de uitstekende politieserie Code 37 werd voorgesteld.
Clara: In Code 37 speel ik Vicky Renders, de psychiater van Hannah Maes, die pas is afgestudeerd en als thera
|
|
|
Meer artikels: (nog 105 artikels in deze categorie)
|
|
|
|