Gepost: 5/11/2009
Categorie: Campusreportage
Vrouwenrichtingen, mannenrichtingen en ‘verdwaalde’ witte raven
Het beeld van de vrouw die voor de haard zit te breien terwijl de man met zijn werkmakkers gaat pintelieren, is al lang vervlogen. Ondertussen heeft zich een grijze zone tussen de mannenwereld en vrouwenwereld genesteld. Studenten gaan nu al vaak in die grijze zone ploeteren. Er zijn zelfs enkele durvers die voor een opleiding aan ‘the other side’ kozen en zo als enige tussen allemaal jongens of net allemaal meisjes terechtkwamen. Wij gingen op zoek naar zulke witte raven, zij vertelden hun verhaal. The girls “Als er thuis iets kapot was, was ik er altijd als de kippen bij om het hele spel te ontleden.” Wie? Eva (20) Wat? Regentaatwiskunde-TO -> 2 meisjes en 12 jongens Waarom? "Ik was altijd goed in wiskunde en wou dat vak bij regentaat combineren met lichamelijke opvoeding, maar aangezien die combinatie niet bestaat, besloot ik voor technologische opvoeding te kiezen. Als ik met die keuze niet binnen de lijntjes loop, kan mij dat maar weinig schelen. Dat zit gewoon in mij, want als er thuis bijvoorbeeld iets kapot was, was ik er als de kippen bij om het hele spel te ontleden. Ik doe dus gewoon wat ik wil doen en trek me niets aan van hoe het zou moeten zijn. Toch ben ik ervan overtuigd dat het vandaag heel wat minder zwart-wit is dan vroeger. Terwijl vroeger de vrouw voor de kinderen moest zorgen, zijn er nu ook huismannen, en ’t zijn ook niet altijd meer de mannen die het vuilnis naar buiten dragen. We hebben echt een heel toffe groep, maar soms heb ik toch het gevoel dat ik me moet bewijzen. Vooral in het eerste jaar was dat het geval, want dan durfde een leerkracht wel eens zeggen: ‘Ga het eens uitleggen aan ons juffrouw daar’. Zelfs al was dat lachend bedoeld, ’t was toch ook wel een beetje vernederend. Gelukkig is dat ondertussen al fel veranderd. Voor TO en wiskunde ben ik bij de besten van onze groep en bovendien ben ik als eerste gevraagd om op de openbedrijvendag onze richting voor te stellen." "Ik hoor er wel bij, maar ze behandelen mij toch als 'het meisje'. En dat bedoel ik daarom niet slecht hoor. Annelies, het andere meisje uit onze groep, heeft een andere band met de jongens. Zij zit al gans haar leven met bijna allemaal jongens in de klas en is meer ‘een van hen’. Ik draag bovendien vaak hakjes en rokjes en zo. Of ik schrik heb dat werkgevers me niet serieus zullen nemen? Nee. Ik wil lesgeven later, en aangezien er binnenkort een vak als ‘techniek’ in de lagere school op het programma staat, zijn leerkrachten TO broodnodig. ’t Is trouwens toch eens leuk dat het net een vrouw is die deze opleiding geeft, nee? Ik hou niet echt vast aan ‘het boekje’, en die originele lesmethode is zeker een van mijn pluspunten." “Volgens mij heb ik het net gemakkelijker omdat ik een meisje ben. Alle jongens willen met een meisje samenwerken.” Wie? Lucie (21) Wat? Informatica -> 4 meisjes, 30 jongens Waarom? "Creatief naar oplossingen zoeken, is absoluut mijn ding. Toen ik op de infodag informatica ontdekte, was ik dan ook direct verkocht. Ik had er op voorhand niet echt bij stilgestaan dat ik in een mannenwereld zou terechtkomen, dus keek ik wel even raar toen ik merkte dat ik daar als meisje zo goed als alleen rondliep tussen al die jongens, maar ik vond dat niet erg. Ondertussen zit ik al in het vijfde en laatste jaar en hier valt het aantal meisjes ten opzichte van de jongens wel nog mee, aangezien er al een heel pak zijn gebuisd de vorige jaren." "Informatica heeft een nerd-imago. Iedereen legt onmiddellijk de link met een jongen die tot een gat in de nacht achter zijn pc zit om spelletjes te spelen, maar dat beeld is fout. Er zijn wel veel meer mannen in die richting, maar eigenlijk zijn er geen vakken die we als typisch mannelijk kunnen beschouwen. Ik ben trouwens overal even snel mee weg als de overige studenten, zelfs al zijn sommige anderen er al langer mee bezig. Ik heb ook helemaal niet ‘t gevoel dat ik mezelf moet bewijzen of zo. Integendeel, volgens mij heb ik het zelfs gemakkelijker juist omdat ik een meisje ben. Iedereen wil met ons samenwerken. (lacht) ’t Is ook niet zo dat de meisjes samenklitten. Ik kom beter overeen met jongens, maar da’s niet moeilijk, ’t zijn er ook gewoon veel meer. (lacht) Als alles goed gaat, zal ik dit jaar afgestudeerd zijn en beginnen te solliciteren. Werk vinden zal geen probleem zijn. Ik denk zelfs dat sommige bedrijven specifiek naar vrouwen op zoek zijn om de hogere posities te bekleden. Welke functie dat voor mij mag zijn? Absoluut geen idee, ik heb nog een jaar tijd om dat uit te zoeken…" “Als meisje weet ik gewoon zeker dat jongens veel makkelijker in de omgang zijn.” Wie? Lore (21) Wat? Industrieel ingenieur elektromechanica -> 13 meisjes, 120 à 130 jongens Waarom? "Ik heb altijd graag uitgepluisd hoe dingen in elkaar zaten, en zo kwam ik bij deze richting terecht. Nu ik in het masterjaar zit, snap ik wel dat deze richting mannelijk genoemd kan worden. Zeker dan de onderdelen als elektriciteit, het programmeren van machines en alles wat rond motoren draait. Als ze bijvoorbeeld in een programmeertaal tegen elkaar zitten te brabbelen, zijn ze mij rap kwijt. Mannen en jongens hebben daar nu eenmaal meer aanleg voor, maar ik maak dat op andere gebieden weer goed. En als proffen iets meer mannelijk gericht zijn, ga ik net proberen aantonen dat meisjes dit ook kunnen, maar als ik dan eens een goeie prestatie heb neergezet, hoor ik al snel dat ik die goeie punten gekregen heb omdat ik een meisje ben. Er zijn dus wel bepaalde vooroordelen, maar dat maakt mij niet veel uit. Ik weet dat ik ervoor werk en kan er wel om lachen als ik zo’n opmerking hoor. Ik kom ook echt goed overeen met de jongens. Ze zijn zelfs leuker om mee om te gaan, want ze zeggen tenminste onmiddellijk waar het op staat. Ik ben zelf wel een meisje, maar ik weet gewoon dat jongens veel makkelijker in de omgang zijn." "Later wil ik graag een leidinggevende functie en dan moet je wel je mannetje kunnen staan. Zeker in de machinewereld, als je een hele hoop mannen onder jou hebt werken, want die kunnen dat maar moeilijk aanvaarden. Maar schrik heb ik niet. Ik zie het als een uitdaging om te tonen dat vrouwen in deze sector evenveel waard zijn als mannen. Als ze dat niet kunnen geloven, dan wil ik daar zelfs niet meer werken. (lacht)" The guys “Ik hoor vaak dingen als: ‘Hij studeert om koffie te mogen zetten’, maar dat doet mij niets.” Wie? Timmy (23) Wat? Management assistant -> 2 jongens, 24 meisjes Waarom? "Na een jaar rechten en twee jaar talen kwam ik uiteindelijk bij management assistant terecht. Deze richting ligt me veel beter, aangezien we hier niet focussen op het theoretische en het taaltechnische, maar meer op de praktijk. Ik heb nog even getwijfeld om journalistiek te studeren, maar met journalisten kan je de vloer leggen, en wie management assistant op zijn diploma heeft staan, heeft veel meer kans op werk. Hoewel veel mensen deze richting zien als een opleiding tot secretaresse is het toch een behoorlijk zware studie. Er wordt onder vrienden wel eens gezwansd, zoals: ‘Hij studeert om koffie te mogen zetten’, maar dat kwetst me niet. Veel mensen weten ook totaal niet wat management assistant allemaal inhoudt. Ik word de rechterhand van mijn baas, moet alles op papier zetten en nadien alles nauwkeurig uitvoeren. Daar komt dus veel bij kijken! Ik zal 24 jaar zijn als ik afgestudeerd ben - normaal gezien toch - en dan wil ik gaan werken. Het liefst wil ik me snel opwerken zodat het woordje assistent wegvalt uit de titel." "Dat ik hier bij allemaal meisjes ben terechtgekomen, speelt geen rol voor mij. Ik word niet negatief en ook niet positief gediscrimineerd. Hoe goed je presteert, ligt aan je karakter en het werk dat je in de opleiding steekt. Je geslacht heeft daar niets mee te maken. Iedereen haalt graag goede cijfers, en er is dan ook geen sprake van een competitiedrang tussen de jongens en de meisjes. We vormen een heel hechte groep." “De beste kappers zijn mannen.” Wie? Tim (19) Wat? Bio-esthetiek en haarzorg -> 2 jongens, 28 meisjes Waarom? "Ik wou al van sinds ik klein was kapper worden en ik heb dan ook al in het middelbaar de vooropleiding ‘kapper’ gevolgd. De stap naar deze richting was voor mij dus logisch. Ikzelf vind een eerste indruk superbelangrijk, en haar brengt daar gewoon veel aan bij. Soms zie ik echt verschrikkelijke kapsels in het straatbeeld, en dan wil ik niets liever dan mijn nummer aan die mensen geven. Ik kom echt niet buiten als ik er niet verzorgd uitzie. Bio-esthetiek is schoonheidsverzorging en maquillage en dat ligt me ook wel, maar ik ga absoluut verder in haarzorg." "Er zitten misschien maar weinig jongens in deze richting, maar we zijn wel aanvaard. Ik ben het ook al gewend, want in het middelbaar was het net hetzelfde verhaal. En neem het van mij aan, meisjes kunnen nogal roddelen! (lacht) Maar het valt op dat veel klanten het net tof vinden om behandeld te worden door een man. ’t Is eens iets anders en bovendien zijn heel veel goede kappers mannen. Terwijl vrouwen er iets nonchalanter mee omgaan, zijn mannen meer afwachtend en nauwkeurig. Ook ik wil dat het eindresultaat telkens tot in de puntjes verzorgd is. Ik lever mooi werk en wil dan ook niets liever dan mijn kennis later doorgeven aan anderen als leerkracht in het secundair onderwijs." “Of je goed kan omgaan met kinderen, ligt enkel en alleen aan je karakter.” Wie? Nicky (20) Wat? Kleuteronderwijs -> 3 jongens, 71 meisjes Waarom? "Ik zit al heel lang in de Chiro en ga supergraag om met kinderen. Voor ik aan deze opleiding begon, had ik dan ook al drie jaar kinderverzorging achter de rug. Dat het grote publiek deze richting ziet als een meisjesrichting, vind ik persoonlijk wel jammer. Iedereen ziet gewoon kleuterjuffen voor zich, maar waarom zouden er geen kleutermeesters kunnen bestaan? ’t Is niet zo dat er speciale vakken op het programma staan die enkel vrouwen aankunnen. Of je goed kan omgaan met kinderen, ligt enkel en alleen aan je karakter. Ik geloof dat ik vorig jaar zelfs betere cijfers heb behaald dan een heel pak meisjes uit dezelfde opleiding. Je moet het gewoon graag doen. Dat mama’s beter zijn in dit vak vind ik trouwens ook niet juist. ’t Is toch niet omdat je een kind hebt dat je er goed mee kan omgaan? Mijn omgeving weet dat ik graag met kinderen bezig ben en vinden dat ik een goeie keuze heb gemaakt." "Ik kom heel goed overeen met al mijn klasgenoten, maar als een van de drie jongens in deze opleiding word ik wel meer gefixeerd dan de meisjes. Docenten houden je beter in de gaten en elke handeling wordt bij wijze van spreken gescreend. Maar ik heb het eigenlijk alleen maar moeilijk met het psychologische en met het voorlezen van verhaaltjes. Voor de rest heb ik me toch goed genesteld in de middenmoot van onze groep. Ik denk dan ook niet dat ik gediscrimineerd zal worden als ik op zoek ga naar werk." (SVR)
|