BANABA:Mattias Celis (23) uit Gingelom, een gehucht bij Sint-Truiden

 

- Bachelor Communicatiemanagement

- Bachelor Advanced Business Management

 

“Ik twijfelde nog om voor journalistiek te gaan, maar communicatie geeft een iets bredere basis en bovendien spraken events en reclame, onderdelen van die richting, me ook wel echt aan. In die eerste opleiding zat ons lessenrooster bomvol, maar ik ben maar naar ongeveer de helft van de lessen geweest. Ken je dat, het academisch kwartiertje? Wel, wij maakten daar vijf minuten van. Als de leraar niet binnen de vijf minuten na de start van de les door de deur wandelde, dan gingen wij kaarten in ons stamcafeetje enkele meters verder. Ik ben de drie bachelorjaren eigenlijk heel makkelijk doorgewalst. De samenvattingen van de meisjes van onze klas hebben me daar misschien wel bij geholpen. (lacht)”

 

Met een diploma communicatiemanagement op zak kwam Mattias samen met nog enkele vrienden op een jobbeurs terecht. “Na de eerste opleiding hadden we allemaal zo’n beetje het gevoel dat communicatiemanagement iets te algemeen was gebleven en dat we eigenlijk nog niet veel konden. De stand van Advanced Business Management zag er professioneel uit en richtte zich specifiek naar mensen die uit een marketing- of communicatierichting kwamen. Die voortgezette opleiding was heel praktijkgericht en duurde amper één jaar. Dat maakte het wel interessant.” De grootste aanpassing bij die overstap was voor Mattias de docenten. “In Mechelen kon je daar nog eens een scheut mee lachen, maar dat was in Leuven toch anders. Na dat jaar konden we een master behalen in Advanced Business Management als we een jaar naar Coventry trokken. Leek me wel tof, maar ik heb ervoor gekozen om met een paar vrienden naar Australië te reizen. Dat was onvergetelijk, maar eens je hier terug bent, moet je onmiddellijk werk vinden. Tenzij je ’t OCMW wil uitmelken natuurlijk. Omdat ik me altijd wel al interesseerde in filmpjes heb ik eerst gewerkt bij Bezoom tv, waar ik als vertegenwoordiger filmpjes verkocht aan bedrijven. Na ongeveer anderhalve maand stond ik niet meer achter mijn job, omdat ik vond dat ik te veel geld moest aanrekenen en dus ben ik opgestapt. Nadien kon ik als commercieel consulent aan de slag bij Z-staffing, een interimkantoor. Na enkele maanden was ik al projectcoördinator en ondertussen run ik het filiaal van Sint-Truiden en ben ik verantwoordelijk voor de commerciële uitbouw van het kantoor. Weet je, had iemand me vijf jaar geleden gezegd dat ik in een uitzendkantoor zou werken, ik had die zot verklaard (lacht), maar het is de verantwoordelijkheid, de leuke collega’s, de vrijheid die ik krijg en de werkwijze van Z-staffing die deze job zo plezant maken.”

 

 

MANABA:Femke De Nijs (22) uit Zelzate

 

 

 

- Bachelor Regentaat LO/Geschiedenis

- Master Pedagogische wetenschappen

 

 

In het middelbaar hadden ze Femke aangeraden niet naar de universiteit, maar naar de hogeschool te gaan. Ook zelf vond ze die stap logischer. “Ik doe heel graag aan sport en werk ook graag met kinderen. Zo ging ik als begeleider mee op vakantie- en sportkampen en zette ik me ook in voor kinderopvang. Geschiedenis is dan weer een passie die ik deel met mijn grootvader en dus heb ik gekozen voor Regentaat LO/Geschiedenis aan de Arteveldehogeschool in Gent. Sport en theorie in die mate combineren is niet evident en ik heb er dan ook voor moeten werken.” Na drie jaar slaagde ze erin dat diploma te behalen en ondertussen voelde ze zich ook klaar voor een opleiding aan een universiteit. “De meeste van mijn klasgenoten zijn gegaan voor een licentiaat LO, maar de wetenschappelijke vakken zoals anatomie liggen mij minder en ik was trouwens altijd al geïnteresseerd in Pedagogische Wetenschappen, dus heb ik dat gekozen. Daarbij leren we de theorie achter lesgeven en hoe we het allemaal het best aanbrengen. ’t Was wel aanpassen hoor, want de studieboeken zijn nog veel dikker en ik moet nu ook op regelmatige basis thuis lessen leren of taken maken. De lessen zijn minderinteractief en doordat je met zo’n pak studenten in eenzelfde lokaal zit, is het ook praktisch onmogelijk om persoonlijk contact te hebben met de docent. Daarnaast duren de lessen langer en wordt het dus moeilijker om je het hele lesblok door te blijven concentreren. Gelukkig valt het leeftijdsverschil met klasgenoten goed mee. Nu ik in het schakeljaar zit, zijn ze bijna allemaal exact even oud, en volgend jaar zijn de meesten maar een jaartje jonger. Dat verschil merk je nauwelijks.”

 

Momenteel rondt ze haar eerste jaar, het schakeljaar, af en nadien volgen nog twee masterjaren, waarin ze zich in leraren, onderwijskunde of pedagogiek moet specialiseren, maar welke afstudeerrichting het wordt, weet ze nog totaal niet. Eens ze deze tweede opleiding heeft afgerond, zou Femke graag in een hogeschool werken als praktijkbegeleidster.

 

 

 

- Master Criminologische wetenschappen

- Bachelor Maatschappelijk werk

 

 

“Ik heb eerst een jaar rechten geprobeerd, maar dat was niet helemaal mijn ding. Het was trouwens ook vooral strafrecht dat me aansprak en dus ben ik overgeschakeld naar criminologische wetenschappen, ofwel criminologie. Veel tijd om uit te gaan was er niet echt, want ik moest de leerstof wel regelmatig ’s avonds verwerken. Bovendien ben ik iemand die heel graag de les volgt en notities neemt. Dat ik een paar vrijstellingen had, was wel handig meegenomen.” Heel wat studenten die met haar zijn afgestudeerd, gingen op zoek naar werk, maar toen Stèphanie op de jobbeurs ronddoolde, besefte ze dat je met een meer praktijkgerichte opleiding sneller aan de bak komt en dus zat ze enkele maanden later opnieuw achter de schoolbanken. “Ik wou altijd wel in de sociale sector werken en aangezien ik maatschappelijk werk aan Hogeschool Gent op amper een jaar kon afwerken, besloot ik daarvoor te gaan. Drie jaar zou me wat te lang duren, maar een jaar vliegt voorbij, zeker als je daar ook een stage bij mag rekenen.” Tijdens die stage hielp ze bij de bemiddeling tussen minderjarige daders en slachtoffers zodat beide partijen een regeling konden treffen zonder bij de jeugdrechter te moeten aankloppen.

 

“Als je me laat kiezen tussen hogeschool en universiteit, kies ik absoluut voor universiteit, want daar mogen studenten zelf kiezen hoe ze alles inplannen.” Stèphanie is dan ook blij dat ze eerst een universitaire opleiding heeft gevolgd en dan pas een opleiding aan de hogeschool en niet omgekeerd. In totaal zat ze zes jaar op kot in Gent voor ze naar Geel verhuisde voor haar werk. “Momenteel werk ik al sinds september 2009 in Gemeenschapsinstelling De Kempen campus De Markt, een plaats waar minderjarigen met problematische opvoedingssituaties of minderjarigen die een als misdrijf omschreven feit pleegden, worden opgevangen. Ik sta er enerzijds in voor het onthaal van de nieuwe jongeren en maak hen ook wegwijs in onze instelling. Anderzijds maak ik er deel uit van de crisisleefgroep, die jongeren die op het foute spoor zitten tot inkeer laten komen.”

 

 

MANAMA:Dweezil Vandekerckhove (24) uit Brugge

-         Master Geschiedenis

-         Master na master Internationale Betrekkingen & Diplomatie

-         bezig met doctoraat kruistochten (Cardiff University, Groot-Brittannië)

 

“Ik las strips zoals 'Asterix & Obelix', 'Alex', 'Vasco' en 'De Rode Ridder' en was dus al van jongs af aan gefascineerd door alles wat met geschiedenis te maken had. De fascinatie voor archeologie kwam er dan weer door 'Indiana Jones'. (lacht)” De keuze voor Cardiff vindt Dweezil vanzelfsprekend. “Het is beter om je tijdens je doctoraat te omringen met experts ter zake, zoals Denys Pringle, mijn promotor en autoriteit op het vlak van crusader archaeology. Mijn doel is om er netwerken op te bouwen binnen de wereld van doctorandi en er misschien later te kijken voor een betrekking. Dat hoeft niet per se als professor te zijn, maar het is zeker wel een optie. In Gent zijn er andere voorzieningen en krijg je een ander beursstatuut. Je moet vaak in een muf kantoortje zitten en assistentie verlenen voor verbeteringen of surveillantie. In België moet je trouwens een onderwerp selecteren uit een lijst met oninteressante items. In Cardiff is dat helemaal niet zo en op basis van het project dat je zelf uitwerkt krijg je een beurs toegekend. Daarna mag je drie jaar vrij werken en krijg je gedurende die periode toegang tot alle faciliteiten. Je hoeft daarvoor geen wederdienst te doen, ze laten je in alle vrijheid bewijzen dat je er serieus mee bezig bent.” Ondanks zijn indrukwekkende parcours is Dweezil toch niet zo’n blokbeest. “Ik heb een zeer matig bachelordiploma, ik was geslaagd ‘met voldoening’. Pas tijdens mijn master kreeg ik onderscheiding en voor mijn manama zal ik waarschijnlijk grote onderscheiding halen.

 

“Na mijn studie geschiedenis had ik al contact met Denys Pringle, maar de plaats kwam pas vrij in 2010. Daarom heb ik voor de master na master in Antwerpen gekozen. Eerst zat ik ermee in dat niks aan mijn studententijd in Gent kon tippen, maar Antwerpen blijkt een leuke en gezellige studentenstad. Voor mijn manama zit ik in een kleine groep, dat is aangenaam, omdat je zo meer persoonlijk contact hebt met je medestudenten en proffen. Als het doctoraat voor mij toch niet zo’n goede keuze blijkt, dan kan ik eventueel meedoen aan de diplomatieke examens van de federale overheid, daar heb ik sowieso een streepje voor op de 22-jarigen die minder ervaring hebben dan mij.”

 

 

VLERICK: Claude Lesage (25) uit Bavikhove bij Kortrijk

-         master in de rechten

-         master in Financial Management

 

Iedereen moet ergens beginnen. Bij Claude was dat met de studie rechten. “Toen ik in het zesde middelbaar moest kiezen voor een hogere opleiding, wist ik niet goed waar eerst te kijken. Mijn interesseveld was zeer breed: geschiedenis, economie, sociologie, politiek, eigenlijk interesseerde alles me. Ik wou sowieso wel een universitaire opleiding volgen en zo kwam ik bij rechten uit. Het was helemaal niet mijn bedoeling om advocaat te worden, een brede basis was voor mij het belangrijkste.” Daarna gooide hij zijn studiecarrière om en besloot hij om zich te concentreren op een master in Financial Management aan de Vlerick Management School in Gent. “Ik had al veel over de school gehoord, onder andere van vrienden die er een opleiding volgden. Zo heb ik me beter geïnformeerd en me ingeschreven op de website. De procedure valt nog mee in vergelijking met andere gelijkaardige scholen. Eerst moet je online een inschrijvingsformulier aanmaken en daarop je gegevens invullen. Dan volgt er een uitnodiging tot interview en enkele testmomenten, het zogenaamde campus assessment. Ik moest er een Engelstalige test afleggen, een wiskundetest, een kennistest en een motivatietest. Op basis daarvan beslist de jury of je wordt toegelaten, en dat weet je de dag zelf al.”

 

Vlerick was voor Claude een belangrijke kans om zich mentaal en professioneel te verrijken. Nu kijkt hij met een goed gevoel terug op dat drukke jaar. “Ik heb er veel bijgeleerd en ben toen vaak naar het buitenland gegaan, zo heb ik Londen, Moskou en Sint-Petersburg bezocht. Je hebt helaas niet veel tijd om nieuwe mensen te leren kennen buiten Vlerick, maar gelukkig hadden we een toffe bende binnen de muren van de school. We gingen vaak samen uit en zwoegden op dezelfde taken. Zo ontstond een enorme teamspirit.” Daarna werd het toch eens tijd om het bedrijfsleven in te duiken. Gelukkig kon hij aan de slag bij een bedrijf dat hoog op zijn verlanglijstje stond. “Deloitte was een unieke kans en ik ben blij dat ik die met beide handen heb gegrepen. Ik ben nu business analyst, dat houdt in dat ik bedrijven adviseer bij overnames en reorganisaties. Het resultaat van ons werk geeft de klant een beter inzicht in de risico’s en waardedrijvers van zijn eigen bedrijf, of het bedrijf dat hij wenst over te nemen. Sommigen denken dat Vlerick een soort toegangsticket is voor een goede baan, maar dat klopt niet. Natuurlijk is het een bijkomende troef, maar je motivatie en sollicitatiegesprek zijn het belangrijkste. Mijn doel is om op termijn op te klimmen tot een leidinggevende functie en veel verantwoordelijkheid binnen een bedrijf te dragen. Bij Deloitte kun je trouwens doorgroeien op de manier die je zelf wil, op je eigen tempo. Daarom krijgt iedereen een mentor toegewezen die je opvolgt en per periode persoonlijke doelstellingen opstelt en deze in overleg opvolgt.”