Vorig jaar mochten drie winnaressen een jaar gratis leven in een volledig ingericht luxekot in Leuven, dit jaar trok de Jim Kot Deluxe-karavaan naar Antwerpen en overleefde de twintigjarige studente handelsingenieur Cathy Van Houtert uit Hoboken als enige de spannende afvallingsrace. Ondertussen zijn de valiezen uitgepakt, heeft alles een plaatsje gekregen en zit Cathy al knus genesteld in de comfortabele zetel van haar luxeloft. De hoogste tijd voor een bezoekje dus.
"Natuurlijk heb ik wel eens last van belleketrek."
GUIDO: Wanneer had je beslist om deel te nemen?
Cathy: Mijn ouders hadden mij na het middelbaar voor de keuze gesteld: een jaar naar het buitenland of het eerste jaar op kot. Zo’n kans om een jaar in Bolivië ondergedompeld te worden in een compleet andere cultuur krijg je niet elke dag, dus de keuze was snel gemaakt. ’t Was ook echt wel een ongelooflijke ervaring. Dat ik daarvoor een jaar het kotleven moest missen, nam ik er wel bij. Op het moment dat ik dan hoorde dat Jim opnieuw een programma in elkaar stak waarbij de winnaar voor een heel jaar in een luxueus en volledig ingericht kot mag wonen, besloot ik me toch eens in te schrijven. Ik heb mijn motivatiebrief geschreven tijdens de pauze van het examen Spaans, maar verwachtte eerlijk gezegd niet dat ik er nog iets van zou horen.
GUIDO: Maar je werd geselecteerd en mocht zelfs blijven tot aan de eindstreep. Welke opdrachten zullen je vooral bijblijven?
Cathy: Och, er zijn zodanig veel memorabele momenten geweest. (lacht) Op een gegeven moment moest ik bijvoorbeeld een IQ-test maken, maar ik was de avond ervoor tot vijf uur ’s morgens uitgeweest, zat met een megakater én ochtendhumeur en had bovendien mijn bril niet mee. Erg goed kan die dan toch niet geweest zijn. Ook een maquette maken van een kot vond ik cool als opdracht, maar de halve finale steekt er toch fel bovenuit. Jeroen was dan al zeker van de finale, maar ik moest nog vechten voor de andere finaleplaats. Zo werd ik aan een andere kandidate vastgeketend om zo een parcours te doorlopen doorheen de stad, tot aan het Rubenshuis. Vanaf daar was het ieder voor zich en moesten we als eersten het kot vinden. Echt superspannend. En heel de laatste week heb ik nog eens alles uit de kast gehaald om zoveel mogelijk stemmen binnen te rijven. Zo heb ik onder andere sleutelhangers, rozen, jenevershotjes en pinten uitgedeeld, met ballonnen op de Meir gestaan enzovoort. Alles gewoonweg, om toch maar meer sms’en te krijgen dan Jeroen. Die week heb ik niet echt veel geslapen.
GUIDO: Wat ging er door je heen toen je hoorde dat je had gewonnen?
Cathy: Het drong pas laat tot mij door. We waren misschien ook wel een beetje verdoofd, door de alcohol die we al in ons lijf hadden om de zenuwen te bedaren. (lacht) ’s Avonds zijn we dan nog met een hele hoop mensen gaan feesten tot een gat in de nacht. Dat Jeroen is meegegaan, vond ik echt sympathiek. Hij heeft me zelfs in zijn nek gezet. Veel meer herinner ik me trouwens niet van die avond. (lacht)
GUIDO: Wat heb je eigenlijk allemaal gekregen?
Cathy: Ik mag een gans jaar wonen in een volledig ingericht luxekot, compleet met alle keukentoestellen, een zalige zetel, een flatscreen-televisie en wat je nog meer kan wensen, en krijg daar nog andere prijzen bovenop zoals Bacardi, Red Bull, een jaar gratis Quick enzovoort. De prijzen bleven maar komen!
GUIDO: Ben je nu een bekende student?
Cathy: In ’t begin zaten we met een hele hoop kandidaten, maar naarmate het publiek mij meer en meer leerde kennen, steeg ook de
aandacht die ik kreeg op straat. Alsmaar vaker gingen mensen mij herkennen. Eerst vond ik dat niet zo erg, maar ondertussen wordt dat soms wel eens irritant. Als ik bijvoorbeeld gehaast ben en er plotseling iemand voor mijn neus springt en vraagt: "Hé Cathy, hoe is ’t op uw kot?", dan weet ik niet echt wat te zeggen. (lacht) En ik heb ook wel al een paar keer last gehad van belleketrek, maar natuurlijk ben ik al mijn fans dankbaar, want anders had ik hier nu niet gezeten.
(SVR)
foto: jim