Guillaume: Mathieu en ik zijn altijd heel sceptisch geweest tegenover muziekwedstrijden, omdat daar toch altijd een commercieel kantje aan verbonden is. Zo’n talentenjacht draait eigenlijk eerder om het BV-schap dan dat het gaat over de muziek die je maakt. Als we naar zulke programma’s keken, zetten we altijd een grote mond op. Tot onze pianist mijn broer uitdaagde om zelf mee te doen. En zonder dat ik ervan wist, had Mathieu ons ingeschreven voor X-Factor. Het duurde een hele tijd voor ik het kon geloven. (lacht) Maar achteraf gezien was het een heel leerrijke en unieke ervaring.

Guillaume: Dat is allemaal redelijk relatief. Er is eerst de hype rond de wedstrijd en momenten van veel aandacht, maar na X-Factor ging dat even snel weer weg. De aandacht en steun die we tijdens het programma kregen, moeten we nu wel gebruiken om ons publiek te verbreden en onze basis uit te breiden. Natuurlijk worden we wel af en toe herkend op straat, maar ik denk niet dat dat zo'n grote invloed heeft op mijn doen en laten. In dat opzicht heb ik een normaal leven en ga ik gewoon, net als elke andere student, naar de les en op café.

Guillaume: Vorig jaar mochten we op de Beleuvenissen spelen op de Grote Markt in Leuven. Toen ik op dat podium stond, zag ik mensen staan tot aan de horizon en bonsde mijn hart tot in mijn keel. Spelen voor 14.000 man was een grote belevenis, maar eigenlijk staan we het liefst op de planken in een zaal met een publiek van 500 man. Onze muziek is eerder luistermuziek en komt beter tot zijn recht in een kleinere zaal, waar de mensen zich kunnen focussen op de tekst en muziek. Het is de magie van het beheren van tijd en stiltes die mij vooral aanspreekt. Op een festival daarentegen ben je verplicht om de mensen voortdurend te entertainen. 

Guillaume: Ik doe mijn studies volgens een geïndividualiseerd traject en heb een artiestenstatuut, waardoor de school rekening kan houden met mijn muzikale bezigheden. Doordat ik mijn vakken spreid en mijn tijd neem lukt het om alles te combineren. De richting communicatiemanagement aan de Plantijn Hogeschool is normaal drie jaar en ik ben ondertussen aan mijn vierde jaar bezig. Maar het einde is in zicht. Volgend jaar heb ik normaal gezien mijn diploma in handen.

Guillaume: Ik heb een goede band met mijn broer, maar we verschillen wel sterk van karakter. Soms moeten we elkaar de nodige ruimte geven. Het goeie is dat we broers zijn en elkaar dus door en door kennen. Dat houdt ook in dat het later mogelijk moet zijn dat we elk onze eigen weg opgaan. Ik zou het niet volhouden om voortdurend met hetzelfde bezig te zijn. Het is belangrijk jezelf ademruimte te geven om je creativiteit ook in andere projecten te vinden.

Guillaume: Jazeker. Ook omdat ik naast de muziek een beetje een houvast wil hebben en nog andere ambities heb. Ik studeer communicatiemanagement in functie van de muziek. Als muzikant zit je nu eenmaal in dat wereldje van entertainment en dan is het ook leuk dat je er iets van afweet. Het is een droom om op termijn ons management in eigen handen te nemen. Nu zijn we altijd afhankelijk van tussenpersonen, maar als ik alles zelf zou doen, dan kan ik onze eigen carrièremogelijkheden veel meer sturen. Daarin verschil ik erg van Mathieu, want hij wil fulltime bezig zijn met muziek. Het is dan ook een voordeel dat ik hem kan bijstaan als manager. Nu al hou ik de agenda bij, want anders zou Mathieu overal te laat komen. (lacht)