Meerlingen op de campus



13/11/2011 / Categorie: Campusreportage

De Heilige Drievuldigheid, driemaal is scheepsrecht, de drie wijzen… Het lijkt wel alsof alle goeie dingen uit drie delen bestaan. GUIDO zocht, vond en contacteerde drie broers die op dezelfde dag geboren zijn, dezelfde richting studeren en bovendien hetzelfde kot delen. Hoe staan zij tegenover het feit dat ze niet alleen een verjaardagstaart, maar ook al de rest delen? En hoe zit het met tweelingen? Nadat GUIDO zich mengde in een trio, maakte hij ook nog even tijd voor interviews in duo.

 

 

Drieling Shaun, Robin en Dean De Meirsman (21) zijn geboren in Leuven op 4 januari 1990. Shaun eerst, Dean volgde en Robin kwam als laatste. Momenteel volgen ze alle drie een opleiding geneeskunde en zitten de broers samen op kot.
 
Dean: We zijn op de wereld gezet door Bernard Spits, professor gynaecologie aan de K.U.Leuven, van wie ik momenteel les heb.
 
Exacte kopies
 
Dean: Wat ik mij vooral herinner van onze jeugd, is dat wij telkens hetzelfde antwoord klaar hadden als ons een vraag werd gesteld.
Robin: Klopt, en als ik vroeger een liedje in mijn hoofd had, kon het goed zijn dat Dean datzelfde deuntje begon te zingen. Van ons drie ben ik wel het meest vertroeteld, omdat ik de dunste en de jongste was, én de domste. Het algemene leiderschap ging tussen Dean en Shaun, omdat Shaun de ‘oudste’ en Dean de dikste was. Hij heeft het meeste opgeëist in de buik en is dus fysiek dominanter.
Shaun: Maar we hadden dezelfde interesses en hobby’s, speelden met hetzelfde speelgoed en leken ook sprekend op elkaar. Ik droeg daarom altijd blauwe of donkere kleuren, Dean rood en Robin geel of groen. Ook vandaag lijken we nog als drie druppels water op elkaar.
Robin: Mensen die ons kennen, kunnen ons wel uit elkaar houden, maar bij een eerste ontmoeting is het vaak moeilijk. Fysieke kenmerken zijn bijvoorbeeld dat mijn baard langer staat of mijn haar anders geknipt is, en onze brillen verschillen ook.
Dean: Inderdaad, als we samen zijn, kan je de verschillen opmerken, maar als we alleen over straat lopen, zeggen de mensen vaak goeiendag, omdat ze denken dat je een van de twee andere bent. Over de telefoon zijn we sowieso ook moeilijk uit elkaar te houden. Zelfs onze vriendinnekes en mama maken daar fouten in. (lacht)

One night stand
 
Dean: Onze karakters beschrijven? Dat zou je moeten vragen aan Brent.(knikt naar gemeenschappelijke vriend)
Brent:Dat is inderdaad niet evident, maar ik heb zoveel moeite gedaan om ze uit elkaar te houden, dat ze voor mij ondertussen totaal verschillende personen zijn. Shaun is een hele harde die bij zijn principes blijft en bijgevolg heel loyaal is. Hij kan ook heel lief uit de hoek komen. Dean ken ik al het langste en het beste. Hij vult mij beter aan, waardoor het tussen ons wel heel goed klikt. Mensen zien hem als een groot knuffelbeest en daar speelt hij graag op in. Robin is dan weer het meeste open over alles. Hij is eigenlijk best moeilijk te omschrijven, omdat hij de laatste jaren wel wat is veranderd. Hij gedraagt zich ook niet meer als de jongste. Hij is gegroeid en probeert zijn broers nu bij te benen door vaker de beste te zijn. Ze gaan ook alsmaar meer alle drie het leiderschap opeisen, wat gezonde concurrentie oplevert, maar ook heel wat woordenwisselingen in gang zet. En last but not least, het zijn allemaal players, maar dat doen ze elk op een andere manier en in andere situaties. De ene om vrouwen te versieren, de andere gebruikt zijn charmes dan weer om nieuwe vrienden te maken.
Robin: Om het even samen te vatten: Dean is een grompot, Shaun een zuchter en ik lach altijd. Er bestaat inderdaad gezonde concurrentie, maar geen jaloezie. We kregen uiteindelijk toch allemaal hetzelfde. En ik ben van nature uit al niet slecht. (lacht)
Dean: Ik ben ook eigenlijk nog nooit echt jaloers geweest. Shaun kan bijvoorbeeld beter kickeren dan ik, maar dat geeft niet.
Shaun: Hm. (knikt)
Robin:Ook op liefdesvlak valt dat goed mee.Ik kots meestal van de vriendinnen van mijn broers. (lacht) Nee, dat nu ook weer niet, maar ik voel me zelden aangetrokken tot die meisjes, zowel qua karakter als qua uiterlijk.
Dean: Ik heb dat ook. Pas op, er zijn wel al vrouwen geweest die we hebben gedeeld. Ik bedoel, er zijn al vrouwen geweest die ons hebben gedeeld.
Robin: Dat was dan meestal een one night stand.
Dean: Met minstens een week tussen!
 
Slaande ruzie
 
Robin: We hebben altijd in de zelfde klas gezeten, altijd dezelfde sport beoefend en zaten ook altijd in dezelfde vriendengroep. Pas aan de universiteit is dat veranderd.
Dean: Bij mijn eerste les wist ik niet waar ik zou gaan zitten. Heel vreemd gevoel was dat. Iedereen doet nu gewoon meer zijn eigen ding en we hebben ook elk een andere vriendenkring, maar ik ben toch blij dat we opnieuw samenwonen en af en toe iets samen doen.
Robin: We hebben echt een unieke band. Er zijn, zoals Brent al zei, heel af en toe eens woordwisselingen…
Brent: (onderbreekt) Elke dag minstens drie!
Robin: Akkoord, maar nooit slaande ruzie. En die discussietjes zijn niet te vergelijken met broers die een verschillende leeftijd hebben. Wij hebben heel ons leven lang hetzelfde gedaan, op hetzelfde moment. Als ik kijk naar later, lijkt het me heel bizar als een van ons er niet meer zou zijn.
Shaun: En toch praten we relatief weinig met elkaar. Raar hé. ’t Is ook niet zo dat we onmiddellijk elkaar opzoeken als we iets te vertellen hebben. Al gebeurt dat de laatste tijd wel meer en meer.
Robin: Omdat ene Robin dat stimuleert! (lacht)
Dean: We zijn er wel voor elkaar. En als drieling kan je dat nog een beetje forceren. Toenmijn broer geschorst was op de voetbal, heb ik hem laten spelen in mijn plaats. Hij is gewoon de betere voetballer.
Dean: En tijdens de les Frans hebben we eens gewisseld van stoel, waardoor de leerkracht er niet meer aan uit kon. Ocharme dat mens. We hebben ook al mekaars lessen gevolgd, omdat ik die mijns inziens gewoon beter kon gebruiken. Voor een toets of een examen hebben we nog niet van plaats gewisseld, ook al zou dat wel lukken.
Brent: Er is altijd wel iemand die dat onacceptabel vindt, en je moet er met drie achter staan.
Dean: En het is niet omdat de prof het niet ontdekt, dat het voor onze omgeving niet opvalt. Het leukste wat we al eens hebben gedaan, is een goocheltruc voor 800 man. Iedereen dacht de truc door te hebben – ‘kijk, het is een tweeling’ - tot er plots ook iemand op het balkon verscheen. Dat was lachen.

 
 
Melanie en Valerie Ottenburgs (19) zagen het levenslicht op 5 februari 1992 in een ziekenhuis in Leuven. Hun hele jeugd woonden ze in Heers, nabij Sint-Truiden, maar nu studeren ze in een verschillende studentenstad.
 
Love handles
 
Valerie: Ik ben tien minuutjes vroeger geboren dan Mel.
Melanie: Iets wat ze er natuurlijk graag inwrijft. (lacht)
Valerie: (lacht mee)We zijn een eeneiige tweeling en dat was eraan te merken. Vroeger waren we identiek. Als we nu kinderfoto’s bekijken, weten we nog altijd niet wie wie is of wie nu staat te lachen en wie staat te wenen. Het enige verschil is dat er bij mij een klein adertje dwars over mijn neus liep, terwijl dat bij Melanie recht liep. Maar dat is met de jaren verdwenen.
Melanie: We liepen ook altijd achter elkaar aan, speelden steeds samen en hadden identiek dezelfde vrienden en vriendinnetjes. We droegen zelfs dezelfde kleren. Tot het zesde leerjaar toch, want toen kregen we elk een eigen stijl. Ik vind het nog altijd geweldig om foto’s uit die tijd te zien!
Valerie: Ik denk dat we toen de drang kregen om ons wat van elkaar te onderscheiden, maar soms kozen we expres dezelfde tenue in een andere kleur, om zo toch nog eens het tweelinggehalte te tonen.
Melanie: Er zijn vandaag nog altijd veel mensen die problemen hebben om ons uit elkaar te houden. Zelfs een van onze tantes vergist zich steeds. Zij onthoudt dan maar de kleren die we dan dragen om te weten wie we zijn. Nochtans is het niet zo heel moeilijk. Valerie heeft krullen en ik niet. Zij is ook wel de fittere van ons twee. Ze zal op haar lijn letten, terwijl ik simpelweg eet waar ik op dat moment zin heb: frietjes, koude pasta, lasagne, bo’ke met choco… Ze heeft dus wel een mooier lijntje dan ik – iets wat ik niet graag toegeef. Vrienden zeggen wel dat ik mooi sta met mijn ‘love handles’, maar eerlijk gezegd ben ik toch wat jaloers op de mooie buik van Valerie.
 
Emotionele wezentjes
 
Valerie: We zijn allebei heel emotionele wezentjes. We houden van sociaal contact en zijn altijd optimistisch en vrolijk ingesteld.
Melanie: Aan de andere kant kunnen we allebei even goed de bitch uithangen. (lacht)
Valerie: Mel is wel iets meer vastberaden. Ik geef sneller toe. Ze is ook meer rechtuit.
Melanie: Opvallend is ook dat we exact dezelfde flauwe humor delen. Daardoor krijgen we geregeld de slappe lach. We reageren ook volledig hetzelfde in bepaalde situaties. Toen Valerie voor het eerst op mijn kot kwam, stonden twee jongens zelfs naar ons te staren, omdat we op identiek dezelfde manier antwoordden, met hetzelfde accent, dezelfde lach en dezelfde gelaatsuitdrukkingen.
Valerie: Ooit hebben we eens mijn lief getest, om te kijken of hij zou beseffen dat het Melanie was en niet ik.
Melanie: Naar elkaars lessen gaan en zo, hebben we nog niet gedaan, maar we gaven wel altijd de vragen van toetsen en examens aan elkaar door.
Valerie: Op school spendeerden we echt alle tijd samen, tot in het tweede middelbaar toch alleszins. Dan koos Mel voor wetenschappen en ik voor economie. In de speeltijd kon je ons dan wel weer samen spotten. Ze noemden ons niet voor niets ‘de tweeling’.
Melanie: En nu zitten we zelfs in een compleet andere studentenstad… Valerie studeert communicatiewetenschappen in Leuven en ik koos voor biomedische wetenschappen in Hasselt.
Valerie: Op die manier groeien we ongewild toch wat uit elkaar en dus vind ik het geweldig om elkaar te horen via Skype, of naar elkaars studentenstad te trekken als daar iets te beleven valt, of om simpelweg thuis te blijven en te babbelen, lachen en discussiëren over de meest belachelijke onderwerpen.
Melanie: In het weekend gaan we thuis wel steeds samen op stap, maar doordat we op kot zitten, is het vaak wennen aan elkaar. We willen dan allebei zooo veel vertellen, dat we elkaar te vaak onderbreken. (lacht) We hebben trouwens onze bedden in onze kamer – ja, in het weekend delen we een kamer – tegen elkaar geschoven om weer als vroeger verhaaltjes te kunnen vertellen tegen elkaar. Mama heeft er ons trouwens al op betrapt dat we in onze slaap tegen elkaar praten. Niet gewoon brabbelen, maar volledige conversaties. (lacht)
Valerie:We delen ook al onze geheimen. En als iemand van ons iets lijkt te verzwijgen, dan sleurt de andere het er wel uit. (lacht)
 
 
Fientje en Siemon Aelbrecht uit Lebbeke mogen op 5 december elk 21 kaarsjes uitblazen. De twee-eiige tweeling deelt een kot met twee andere studenten, maar heel vaak zien ze elkaar niet.
 
Fien: We zijn compleet zonder problemen op de wereld gekomen. Ik floepte er zelfs zodanig snel uit dat de dokter me nog maar net kon vastgrijpen (lacht).
 
Scheiding
 
Siemon: Tot aan het middelbaar hebben we dezelfde klasruimte gedeeld. Nadien koos ik voor Latijn, zij voor Moderne. Het jaar nadien kwamen we opnieuw in dezelfde klas terecht toen ik mijn overstap maakte, maar in het derde was de ‘scheiding’ een feit: ik koos voor economie-wiskunde en zij voor economie-talen. Sindsdien hebben we nooit meer de schoolbanken in één ruimte gedeeld. Ondertussen studeer ik rechten aan de Gentse universiteit en Fientje lichamelijke opvoeding en bewegingsrecreatie aan de Arteveldehogeschool.
Fientje: We hebben nu elk een totaal andere leefwereld en dus ook andere vrienden, maar vroeger bestond er wel een speciale band tussen ons. Als we nog peuter waren, konden mijn ouders zijn ‘brabbeltaaltje’ bijvoorbeeld niet altijd verstaan en was het mijn taak om te vertalen.
Siemon: We droegen ook vaak dezelfde kledij toen, al kan je dat op die leeftijd niet echt een eigen keus noemen.
Fientje: Ik vind dat best wel schattig. We speelden trouwens ook allebei met Lego…
Siemon: En met K’nex en kleine autootjes.
Fientje: Siemon bracht vroeger zelfs geregeld mijn boterhammetjes mee naar school, als ik die weer maar eens vergeten was. Of mijn zwemzak of zo. Ik denk dat hij wel graag zorg droeg voor zijn zus, ja.
Siemon: Wat me wel even heeft gestoord, is het feit dat onze ouders steevast naar elke turnwedstrijd van mijn zus zijn gaan kijken en dat ze hooguit twee voetbalwedstrijden van mij hebben bijgewoond op negen jaar tijd. Al neem ik hen dat nu al lang niet meer kwalijk. Elke zaterdagnamiddag opofferen om te staan roepen en tieren aan de zijlijn en daarna je tijd te verdoen in een toen nog rokerig café: a waste of time. En uiteindelijk heb ik het toch overleefd hé.
 
Fratsen uithalen
 
Siemon: Buiten de kleur en de lengte van ons haar - tot op een bepaalde leeftijd althans - zijn we altijd heel verschillend geweest qua karakter. Ik ben vrij snel geïnteresseerd geraakt in de politiek en dergelijke en zit dan ook in tal van verenigingen, zoals het LVSV Gent (een liberale politiek onafhankelijke studentenvereniging - SVR) en JPJ (Jeugd Parlement Jeunesse - SVR). Zij heeft dan weer haar activiteiten: turnen, dansen… Samen optrekken komt er maar weinig van, maar slecht vind ik dat zeker niet. We moeten al het hele academiejaar een kot delen. (lacht)
Fientje: Ik had eigenlijk altijd graag een klein zusje gekregen, maar ik ben toch heel blij met de broer die ik heb en zou hem nooit ofte nimmer willen inruilen voor iemand anders. Al laten we dat soms niet aan elkaar blijken. (lacht)
Siemon: Mja, ik had misschien wel graag een eeneiige tweelingbroer gehad, dan had ik van die fratsen kunnen uithalen. (droomt even weg) Maar meer dan een leuk gedachtespinsel is dat ook weer niet.
 

(SVR)





Comments

Meer artikels

Summer vibes: vier studenten vertellen over hun leukste zomer

08/06/2014 / Categorie: Campusreportage

De studententijd is de leukste periode van je leven, schijnt het. En toch komen de tofste herinneringen niet rechtstreeks uit de aula. Vooral tijdens de zomervakantie vullen we onze rugzak met onverge

Lees hier verder

Studenten met niet-alledaagse bijverdiensten

25/04/2014 / Categorie: Campusreportage

Niet iedereen krijgt wekelijks zomaar een dikke pree van zijn suikertante, anderen moeten het bijvoorbeeld met een sugar daddy… doen. Deze vijf studenten vertikten het om hun spaarvarken uit te

Lees hier verder

Straffe studenten

15/03/2014 / Categorie: Campusreportage

Niet iedereen plakt op elk vrij moment aan de toog van een of andere kroeg. Veel studenten hebben een hobby en sommigen zijn er zelfs verdomd goed in geworden. Voor deze reportage speurden we de campu

Lees hier verder

Studenten over kerst en nieuw in het buitenland

30/11/2013 / Categorie: Campusreportage

‘Groetjes vanuit…’ Meer staat er doorgaans niet op een postkaart. En toch heb je op dat moment eigenlijk heel wat meer te vertellen, zeker als je tijdens de eindejaarsperiode in he

Lees hier verder

Studentenjob? Yes, please!

12/10/2013 / Categorie: Campusreportage

Van werken in een seksshop tot fruit plukken in Colombia: studenten zijn heel vindingrijk in het zoeken naar een job. En terecht, want het staat niet alleen goed op je cv, je maakt ook onvergetelijke

Lees hier verder

Dialecten: oost, west, thuis best?

09/06/2013 / Categorie: Campusreportage

Van e stutte me espe tot ’n bo'ttram met sjènk   Voor de laatste campusreportage van dit academiejaar sprongen we op onze supercoole scooter en doorkruisten we Vlaanderen van de uite

Lees hier verder

Superfans

13/05/2013 / Categorie: Campusreportage

Een tijdje geleden konden we in het televisieprogramma Superfans zien hoe ver - letterlijk en figuurlijk - sommige mensen gaan voor hun idool. Geef toe, we hebben massaal goed gelachen toen. Maar nie

Lees hier verder

Eén, twee, design!

14/03/2013 / Categorie: Campusreportage

Je hoeft geen Gucci op je neus te hebben om originele kostuumpjes en creaties te spotten op de campus. Meestal is het de drager die de bezieler is, maar of die modemakers de volgende Karl, Hugo of Gio

Lees hier verder

21/12/12: De wereld draait door… of toch niet? Studenten over natuurrampen, doomsday seks en dino’s

20/12/2012 / Categorie: Campusreportage

Deep Impact, The Day After Tomorrow, Armageddon, Independence Day, Knowing… Elk jaar projecteert de filmindustrie enkele nieuwe films op het witte doek waarin de wereld dreigt te vergaan, maar

Lees hier verder

TopMovies

VOLG ONS OOK OP:
 

Poll

Job in the picture

Jobs

  • hostbasket
  • epson
  • go for zero
Deze site neemt deel aan de CIM Internet Studie. Sites met het  logo verzamelen informatie over het aantal bezoekers en het aantal bezochte pagina’s met behulp van cookies. Een cookie is een klein tekstbestand dat door een server wordt geplaatst op de harde schijf van uw computer. Daarbij wordt geen software geïnstalleerd. Een cookie brengt op geen enkele manier schade toe aan uw apparatuur of aan de programma’s die u gebruikt.        
                                                                                                                                                                               
De informatie die verzameld wordt in het kader van deze studie is volledig anoniem. Ze dient uitsluitend voor de vergelijking van bezoekersaantallen op de deelnemende sites. Op de website van het CIM vindt u meer informatie over de studie en de resultaten van de meting.
© GUIDO NV - Alle rechten voorbehouden