Image
10/06/2014

Stan Lee Cole

Stijn Cole of Stan Lee Cole is manusje van Scheire en zijn Schepping, maar vooral ook een muziekmaker die lekker eigenwijs deunen en leuk auditiefs voorziet in de show. Stan schrijft ook heel fijne songs. Zijn tweede album is niet meteen de vrolijkste plaat die je zal horen, maar absoluut muziek die naar het hart gaat.


"Ik ben lang niet naar festivals geweest en ben nu aan een inhaalbeweging bezig."

Stijn: Ik heb veel reactie gekregen op de trage nummers van de vorige plaat en dat is ook mijn habitat. Maar wordt het dan geen album vol saai gezaag? Persoonlijk ben ik voorstander van de singer-songwriter en zijn weemoed. Producer Jo Bogaert heeft me over de streep getrokken. Hij vond de uptemponummers van mijn eerste plaat echt slecht en de tragere echt goed. In het begin was ik geschrokken van zijn reactie, maar na een tijdje heb ik die uptemponummers wel kunnen loslaten en ben ik me gaan focussen op de tragere songs. Met een producer dus, dan hoef je niet alle beslissingen alleen te nemen.

GUIDO: Wat bracht Jo Bogaert?

Stijn: Die zei me dat hij twintig songs van me wilde tegen september! Dat klonk toen, in mei, vlug en veel. Ik ben geen veelschrijver. Ik wacht altijd op inspiratie, ik forceer niets, ik ga niet aan mijn piano zitten wachten. Maar nu had ik meteen een gevulde agenda, dat was meteen al een groot verschil. Het kwam erop neer dat ik om de tien dagen een song moest schrijven. Na de vijf eerste songs doorgestuurd te hebben, zakte hij al naar vijftien songs, omdat hij aanvoelde dat het wel goed kwam. Ik had toen 10 ballads en hij vroeg me nog 5 uptemponummers te schrijven, maar dat ging gewoon niet meer.

GUIDO: Is het moeilijker om nummers te schrijven als je ongelukkig bent?

Stijn: Ik ben absoluut niet ongelukkig. De titel dekt de lading, het zijn allemaal liedjes om van te huilen, of mooie liedjes. Ik vertrek soms vanuit een beeld, of een foto. Ik heb ook lang in het theater gewerkt, ben ook acteur. Ik probeer me vaak te verbeelden in iemand, een verhaal. Luisteraars hangen songs natuurlijk vaak op aan de zanger, maar ik ben bijvoorbeeld al zestien jaar samen met mijn vriendin. Met mij gaat alles heel goed.

GUIDO: Je vat die gevoelens wel mooi.

Stijn: Ik kan me goed inleven, met mijn verbeelding werken. Verbeelding is heel vaak de bron. Soms neem je iets uit je leven en vergroot je dat uit. Ik ga vaak naar musea en laat me daar inspireren. Dan schrijf ik iets op daar waar ik thuis mee aan de slag ga. Schilderijen, teksten die ik in kunst zie.

GUIDO: Of over de verloren tijd.

Stijn: ‘All these things’ is ontstaan vanuit een persoonlijk gevoel. Na mijn studies ben ik in het theater begonnen, hoewel mijn eindproject ergens tussen stand-up en cabaret stond, met Engelstalige liedjes. Ik heb tien jaar in het theater rondgezworven voor ik besefte dat ik eigenlijk muziek wilde doen. Die song gaat over alles wat ik had kunnen doen. Misschien had ik verder gestaan met mijn muziek als ik vroeger was begonnen. Mijn vader heeft ook pas heel laat in zijn leven ontdekt wat hij wilde doen. Ik kijk niet met een slecht gevoel terug, want dat theater heeft ook zijn nut gehad, en zonder zou ik nooit zijn wie ik nu ben.

GUIDO: Maar nu voel je je muzikant?

Stijn: Absoluut. Ik wil veel gaan spelen. Deze zomer uiteraard, en in het najaar graag een tour in de culturele centra, voor zittend publiek.

GUIDO: Is het de bedoeling om puur als muzikant verder te gaan?

Stijn: Scheire en de Schepping heeft heel wat deuren doen opengaan die er voordien gewoon niet waren, dus dat blijf ik ook graag doen. Ergens is dat triest, maar het is nu eenmaal zo. Zo’n chancekes heb je nodig, want anders is het De Zevende Dag en Café Corsari en dat is het. Ik kom op tv en ik mag er mijn goesting doen. Ideaal dus.

GUIDO: Ben je een festivalganger?

Stijn: Mijn zomer begint met Werchter, en daarna Pukkelpop. Ik heb een vriend die vlak bij de wei van Werchter woont en die stelt altijd zijn tuin ter beschikking. Een fantastische manier om heel veel op korte tijd te zien. Ik maak een strak schema op, maar dan voel je wel dat je geen twintig meer bent. Ik heb zo Kings of Leon gezien toen ze juist de plaat met ‘Sex on fire’ hadden en toen speelden ze ‘Use somebody’. De hele weide zong die eerste zinnen mee, fantastisch moment! Mijn allereerste festival was ook mooi, Rod Stewart ergens aan de kust, iets met Belga. Ik was toen twaalf of dertien. Ik ben lang niet naar festivals geweest en ben nu aan een inhaalbeweging bezig. Pukkelpop is fantastisch om nieuwe dingen te ontdekken en Werchter is goed om bekende dingen eens live te zien. Vorig jaar heb ik Charles Bradley gezien op Werchter en Band of Skulls op Pukkelpop: twee keer dubbel straf!

(LAD)

Comments

ONTSPANNING

Jeroen Perceval alias KRAMER: "De schoften zijn aan de macht!"

Jeroen Perceval is rapper, acteur en regisseur. Die volgorde was er eerst. Hij heeft als Kramer zijn [...]

The kindergarten teacher

Een toegewijde kleuterleidster uit New York stoort zich thuis aan de oppervlakkigheid van haar eigen [...]

  • Slider

Poll

Job in the picture

  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider

GUIDO NV is het nummer 1 Belgische niche-mediabedrijf naar de doelgroep jongeren (studenten in het bijzonder), scholieren en Young Starters

Bruiloftstraat 127, 9050 Gentbrugge
Tel.: +32 (0) 9 210 74 84