Image
17/03/2013

Ziek en klam op de bus en tram

De glazen achter de toog van Dr. Jos' stamcafé zetten het op een rinkelen wanneer buiten op straat een mastodont van een stadstram over de rails dendert. "Gasmaskers op!" roept de arts voor heel het café terwijl hij met twee trappisten naar zijn vast tafeltje bij het raam laveert. Ik wijs hem erop dat een tram geen uitlaatgassen produceert. "Onnozelaar," antwoordt hij, en hij zet een van de twee glazen voor mijn neus. "Ik heb het niet over uitlaatgassen, maar over virussen en microben. Want wat daarnet voor de deur passeerde, is een ziekenhuis op wielen."


Dr. Jos: "Buschauffeurs zouden beter staken op het hoogtepunt van de jaarlijkse griepepidemie."

We bevinden ons in volle griepepidemie, maar Dr. Jos ziet er kerngezond uit. "Mezelf een preventief prikje gezet hé makker," lacht hij. "De voordelen van het vak." De medicus neemt een forse slok van zijn trappist, opent een map met uitgeprinte papieren en steekt van wal.

Dr. Jos: Als er één plaats is waar ik die Japanners begrijp die altijd en overal een mondmaskertje dragen, dan is het op het openbaar vervoer in de stad. In de bus en de tram dus. Of op de metro. Zelf heb ik er geen last van, want ik doe alle verplaatsingen in de stad met mijn gloednieuwe elektrische fiets, maar ik heb compassie met de mensen die elke dag de bus of tram moeten nemen.

GUIDO: (kijkt door het caféraam naar buiten) Ha, is die elektrische fiets van u, hier op het trottoir? Mooi ding!

Dr. Jos: Twee keer trappen en ik ben thuis. En nooit meer in het zakje blazen. Veel handiger dan een auto. Daar heb je in de stad toch alleen maar last mee.

GUIDO: Dan zou u toch ook sympathie moeten koesteren voor het openbaar vervoer?

Dr. Jos: Ha ja. Natuurlijk. Grote sympathie zelfs. Maar dat doet niets af van het feit dat trams en bussen in de praktijk, en zeker in dit seizoen, aquariums zijn vol ziektekiemen, die bovendien nog op wielen staan ook. Kijk, ik ben nogal afkerig van alles wat met social crowding te maken heeft. Met veel mensen samen in een kleine, afgesloten ruimte kruipen, daar ben ik geen fan van. Daar komen steevast epidemieën van.

GUIDO: Dit café is toch ook een kleine, afgesloten ruimte?

Dr. Jos: (kijkt om zich heen) Euh... inderdaad. Maar er staan tenminste geen wielen onder, en bovendien neemt iedereen hier met grote regelmaat een van de meest effectieve antibacteriële middelen in: alcohol. Schol!

GUIDO: Welk risico lopen we in een bus?

Dr. Jos: Om de haverklap lees je in de krant over een buschauffeur die een paar meppen heeft gekregen van een agressieve passagier, of schoolmeisjes die op de tram worden gepest door stoere pubers uit hun klas, of perverten die met hun gsm onder de rokken van de vrouwen filmen. Ik zeg: dat verzinkt allemaal in het niets bij de vele miljoenen ziektekiemen die op datzelfde moment doorheen de bus dwarrelen. Het echte, chronische gevaar schuilt niet in een occasionele pervert of agressieveling, maar in die brave mens in de zetel voor je, die met zijn griepsymptomen op weg is naar de huisarts en de hele weg zit te niezen en te snotteren.

GUIDO: Een mondmaskertje dragen dus.

Dr. Jos: (maakt een gebaar van onmacht) Mag niet hé. Er is sinds een paar jaar een boerkaverbod in België, dus zo'n mondmaskertje mag niet. "Geen gelaatsverhullende kledij." Dus wat kan je doen? Niet te dicht bij mensen met duidelijk zichtbare verkoudheidsverschijnselen gaan zitten, en met je handen van die stangen blijven om je aan vast te houden. Dat laatste vergt wat evenwichtskunst, maar dit soort contactoppervlakken worden dagelijks door honderden, misschien wel duizenden mensen bepoteld en hangen letterlijk stampvol ziektekiemen. Als je daarna op je nagels gaat bijten of zo, is het kwaad rap geschied.

GUIDO: Wat voor ziektes kunnen we zo allemaal opdoen op de bus?

Dr. Jos: Noem maar op. Verkoudheden natuurlijk, en griep, maar ook nog veel steviger ongemak, zoals tbc, mazelen en hersenvliesontsteking. En uiteraard de nieuwste favoriete studenteninfectie: de bof. Verder is ook aangetoond dat de ziekenhuisbacterie zich op contactoppervlakten in de bus kan nestelen. Als je vaste bus een halte heeft aan een ziekenhuis, maak dan maar liever een omweg. (lacht)

GUIDO: Wat vindt u van honden en katten op het openbaar vervoer?

Dr. Jos: Een schandaal. Niet alleen betreft het gevaarlijke roofdieren, maar bovendien weet je nooit of er passagiers aan boord zijn met een honden- of kattenallergie. (neemt hoofdschuddend een slok van zijn bier) Daarvoor hoef je je hond of kat zelfs niet mee in de tram te nemen. Kattenhaar of hondenhaar op de kledij, of iemand die tien minuten voordien in een keutel is gestapt, dat is al voldoende om een allergische aanval uit te lokken. Huisstofmijt is trouwens nog zo'n ondier dat met kuddes tegelijk het openbaar vervoer op wordt gesleept.

GUIDO: Zijn er maatregelen mogelijk?

Dr. Jos: Het zou al een stuk helpen als de schoolgaande jeugd van het reguliere openbaar vervoer werd verbannen. Ken je die gele schoolbussen uit Amerikaanse films? Goed gerief. Die zouden ze hier ook dringend moeten invoeren, dan waaieren de snotinfecties die de ronde doen op de scholen tenminste wat minder snel uit bij de werkende bevolking. En ten tweede zou ik overleggen met de vakbonden om eens wat strategischer te staken.

GUIDO: Wat bedoelt u daarmee?

Dr. Jos: Wel, doorgaans wordt in het openbaar vervoer gestaakt uit onvrede met (telt af op zijn vingers) een nieuwe werkregeling, of het betwiste ontslag van een collega, of besparingen in de sector, of een incident met geweld... Ik stel voor: strijdbare kameraden, spaar uw stakingsdagen op tot wanneer de jaarlijkse griepepidemie op haar hoogtepunt is. Dát is het moment om te staken. Je zult de griepstatistieken nogal eens zien dalen. (kruist grijnzend zijn armen)

GUIDO: Bent u nu een beetje aan het lachen met de buschauffeurs?

Dr. Jos: (plots ernstig) Helemaal niet. Integendeel. Ik heb niets dan respect voor de koene dames en heren aan het stuur. Je moet het maar doen hé: een hele werkdag geconcentreerd rondrijden in het drukke stadsverkeer met veertig jengelende pubers en bejaarden in je nek, van wie er per rit minstens twee of drie gevaarlijke viruswolken in je bus of tram zitten te niezen. Bovendien is het een job met weinig of geen lichaamsbeweging. Buschauffeurs verdienen volgens mij een dikke gevarenpremie. Veel meer dan onze para's, in hun luxueuze terreinwagens in Afghanistan. Hedendaagse helden zijn het!

GUIDO: Daar nadert alweer een volgende tram, dokter. Laten we snel ons preventief medicijn innemen.

Dr. Jos: (grijpt zijn glas vast en roept voor heel het café) Komaan jongens! Ik geef een rondje! Op doktersvoorschrift!

(RVC)

Comments

ONTSPANNING

Uberdope: "De grens tussen genialiteit en totale waanzin is heel dun."

Jezelf opnieuw uitvinden, dat doe je best met maten. Jef, Gille en Ruben van Uberdope botsten op Lennert [...]

Jeroen Perceval alias KRAMER: "De schoften zijn aan de macht!"

Jeroen Perceval is rapper, acteur en regisseur. Die volgorde was er eerst. Hij heeft als Kramer zijn [...]

  • Slider

Poll

Job in the picture

  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider

GUIDO NV is het nummer 1 Belgische niche-mediabedrijf naar de doelgroep jongeren (studenten in het bijzonder), scholieren en Young Starters

Bruiloftstraat 127, 9050 Gentbrugge
Tel.: +32 (0) 9 210 74 84