Image
09/05/2015

Welcome to strange paradise: GUIDO sprak met de mannen van The Van Jets

Een tijdje grondig sucken in het repetitiekot om dan een mooie basis te leggen voor een nieuwe plaat, daar een paar goeie songs uit distilleren en Welcome to strange paradise, de vierde van The Van Jets, kreeg vorm.
Vrijheid, hiphop zonder hip-op te zijn, lachend in een storm van waanzin en het unieke van muziek, welkom in het paradijs!
 
GUIDO: Droom, paradijs, utopie... Het komt allemaal terug.
Johannes: Tegenover alles is fucked up, waanzin, iedereen slaat door. En dan maar clashen! End of times. Zonder de rekening van onze maatschappij te maken, met de smile van de clown. De boodschap zit er wel in. Ik vind niet dat je als muzikant constant je eigen mening moet staan opdringen, ik maak liever iets kleurrijks dan een statement.
Michaël: In ‘Two tides’ is de boodschap: vier er maar op los, we gaan er toch aan, want we zitten tussen twee ijstijden. Maar we spreken niet over de opwarming van de aarde, daar houden we geen rekening mee.
Johannes: We beschouwen alles wat misloopt als de max! In ‘Welcome to strange paradise’ zit er de frase ‘plastic islands in the middle of the ocean’, en dat eiland bestaat écht! Een gigantisch gebied, precies een land. Eerder dan ik met een belerend vingertje zeg: "Jongens, we gaan minder moeten vervuilen", zeg ik: "De max! Een plastieken eiland!" We leven eigenlijk in een zottenkot, en we worden er zot van.     
GUIDO: Je mag niet te diep en te lang nadenken over hoe de wereld en wijzelf eraan toe zijn.
Johannes: Dan zou je makkelijk een klaagzang kunnen aanvatten, maar ik heb het gewoon gezien als een freakshow, een pretpark met allemaal rare dingen. En daar lopen wij in rond. Daardoor ook die hiphop-attitude, de zaken concreet beschrijven, dat ludieke, dat groteske.
GUIDO: Met Kanye West als invloed?
Johannes: Voor de duidelijkheid: ik ben geen hiphopadept. Ik luister naar heel wat platen…
GUIDO: Maar net daarom kan het interessant zijn!
Johannes: Yeezus was een eyeopener. Binnen dat genre, dat vaak al conservatief is, en Kanye is echt mainstream, zo’n plaat maken! Dat is lef hebben. Met een buitengewone nonchalance, sommige tekstfragmenten zijn opzettelijk slecht. Niemand maakt zo’n plaat, maar hij wel. Sommige frasen zijn echt belachelijk, ik vind het eigenlijk cool dat hij dat doet. Of nummers zonder typische hiphopbeats. The Child of Love is ook een inspiratie, ken je dat?
GUIDO: Nee.
Johannes: Een Nederlander, hij is al gestorven en heeft één plaat gemaakt. Veel invloeden van Funkadelic, Cypress Hill, prettig gestoorde stemmetjes, eclectisch, Damon Albarn zong ook mee. Die heb ik echt grijs gedraaid. Zo’n heel nonchalante, trashy manier van werken. Veel copy-paste, heel vuil. Het zijn ook de hiphoplyrics die me hebben beïnvloed, de manier waarop ze schrijven. Het is niet strofe-refrein, maar vooral de directheid, de concreetheid, de losse associaties, namen droppen, plaatsen, conversaties citeren, heel creatief. Heel bevrijdend. Makkelijk ook om Welcome to strange paradise op die manier te schetsen. Woorden, situaties… 'Tides of ice' is eigenlijk een Van Jets hiphopnummer. Ritmische strofen waar de zang ook een ritmesectie wordt.
Michaël: En meteen grappige referenties van mensen. "Het lijkt op ‘Toxic’ van Britney Spears!" Oké, kan. Beste nummer dan nog van Britney. Of ‘Shit to gold’. Dat nummer heeft een heel catchy refrein, maar de structuur slaat nergens op. We gaan het zo laten, dat is eigenlijk best leuk.
Johannes: De durf van die slordigheid in dat nummer geeft het ook een uitstraling van je m’en foutisme dat aanstekelijk werkt. De openingstrack heeft twee totaal verschillende strofes. Dat nummer is er in één gulp uitgekomen in het schrijven. Ergens is dat not done, maar dat vond ik dan net weer cool. Durven was heel tof.
GUIDO: Kom je enkel met tekst binnen?
Johannes: Muziek ook. En in de repetitie werken we daarmee.
Michaël: Ik denk wel dat dit de plaat is die het dichtst bij de demo’s staat. Vaak krijgt een demo nog een bandbehandeling en komt daar iets anders uit en meestal is dat beter. Heel soms is de originele ziel er uit. Ik heb bij geen enkel nummer het gevoel dat de demo beter was.
Johannes: In de zin dat het zou afgezwakt zijn door de verwerking.
Michaël: Alles is met echte drums ingespeeld, niet met samples. Vroeger verloor je op die manier soms iets. ‘Shit to gold’, daar hebben we zelfs een soort hybride van gemaakt, zodat elk nummer zoveel mogelijk aansloot bij zijn originele sfeer.
Johannes: In de demo zit er iets fris, iets nieuws, iets compromisloos en vanaf daar begin je te slijpen aan die diamant. Deze keer hebben we echt getracht om de ruwheid te behouden. Raar maar waar konden we dat ook doen door ze al eens live te spelen.
Michaël: Veel vaker leer je een nummer pas live spelen eens de plaat al af is. De overtuiging is anders.
Johannes: Je hoort het vooral in de ritmesectie. Sommige fouten vind ik heel cool en hebben we gelaten omdat ze een nummer kunnen maken, en dan zijn het geen fouten! De frisheid hebben we ook gehouden door de manier waarop we de drums hebben opgenomen. Heel avontuurlijk, met gitaarpedalen tussen en al, allemaal de bijdrage van de producer. In postproductie hebben we dan ook nog aan de gitaren gewerkt, aan de synths. Zotte ideeën, ruw gaan knippen, spielerei, het was een vloeiende wisselwerking tussen demo, productieachtige kant en live-attitude.
Michaël: Ik vind het ook wel een compliment, over ‘Two tides’ vragen mensen nu al: "Die drums, ben jij dat?", omdat ze denken dat het als iets geproducet klinkt. Het zal wel! Ik heb van a tot z ingespeeld! Ik ben daar wel trots op.
GUIDO: Jullie leven van muziek?
Johannes: Er zijn generatiegenoten die nu met een 4x4 rijden en meer verdienen, maar daarvoor doe ik dit niet. Ik ben nu dat boek van David Byrne aan het lezen, How music works, en daarin schrijft hij dat er toch iets aan muziek moet zijn dat je veel teruggeeft.
Michaël: Voor sommige mensen is muzikant zijn een verre droom, terwijl ze in een wereld leven waar ze alles hebben. Sommigen zouden alles opgeven om muzikant in een band te kunnen zijn. Het blijft iets magisch.
GUIDO: Zeker als je kan zeggen: "Kijk, dit hebben wij gemaakt!"
Johannes: Dat is een fantastisch gevoel. Er is altijd een soort existentiële onzekerheid tijdens het maakproces.
Michaël: Amai!
Johannes: Wijzelf zijn tijdens het maken helemaal wild van wat er komt, maar je werkt in een cocon. En dan hoop je dat anderen dat ook vinden. Als dat bevestigd wordt, dat is fantastisch! Het is ook waarom je dit doet.
GUIDO: Hoe hard geniet je van op een podium te staan? Is dat het beste?
Johannes: Heel hard!
Michaël: Ik ook. Ik maak ook graag een plaat, maar tegen het einde van productieproces ben ik echt mentaal op. Kort gezegd, ik sta te springen om terug te gaan spelen! Drummen is ook zo heerlijk fysiek. Ik kijk ernaar uit.
Johannes: Op het podium komen is een magisch moment, voor het publiek en voor ons. Je weet: we zitten samen in deze cocon voor het komende uur. Dat geeft een soort ander bewustzijn, het publiek is één en reageert als groep. In tijden waar iedereen op zijn smartphone in zijn eigen wereldje zit, is dat wel uniek.
(LD)

Comment

  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider

SOCIAL



TopMovies

Poll

Job in the picture

  • Slider

GUIDO NV is het nummer 1 Belgische niche-mediabedrijf naar de doelgroep jongeren (studenten in het bijzonder), scholieren en Young Starters

Bruiloftstraat 127, 9050 Gentbrugge
Tel.: +32 (0) 9 210 74 84