Image
04/03/2017

De studententijd van VRT-reporter Karine Claassen


"Studeren in Brussel was echt zalig. Er is geen betere stad om te beginnen als journalist."
 
 
Als Karine Claassen niet in boerkini op het strand van Blankenberge gaat wandelen om te peilen naar de reacties van de badgasten, dan trekt ze dwars door het Amerika van Trump. Het leven van een tv-reporter is bepaald veelzijdig. Zou ze daar ook voor gestudeerd hebben?
 
"Eigenlijk wou ik danseres worden," bekent Karine. "Ik danste in het jongerengezelschap Fabuleus in Leuven. Op mijn veertiende pendelde ik al naar Brussel om 's avonds danslessen te gaan volgen. Ik volgde toen zelfs workshops bij Anne Teresa De Keersmaeker. Mijn ambitie lag overduidelijk bij dans."
 
GUIDO: En toch ben je geen danseres geworden?
Karine: Een opleiding tot danseres is zeer zwaar, ook financieel. Dat kost echt stukken van mensen. Uiteindelijk ben ik kunstgeschiedenis gaan studeren, ook al omdat mijn ouders zeiden: studeer eerst maar iets, en dan zie je wel waar je belandt. Kunstgeschiedenis dus, aan de Universiteit Gent, omdat ik dan tenminste het gevoel had dat ik nog altijd met kunst bezig was. Maar ik miste iets: de praktijk. Kunstgeschiedenis is prima voor mensen die kunst willen bestuderen, en daar heb ik veel respect voor, maar ik wou actief met kunst bezig zijn. Na twee jaar in Gent ben ik gestopt en ben ik journalistiek gaan studeren in Brussel, aan de Erasmushogeschool.
 
Via Gent naar Brussel
 
GUIDO: Hoe heb je Gent ervaren als studentenstad?
Karine: Een heel aangename stad, maar toch vind ik in vergelijking Brussel veel meer de max. Studeren in Brussel was echt zalig. In Gent kende ik niemand. Hoewel ik van nature vrij sociaal ben, had ik het daar moeilijk om contacten te leggen. Dat kwam omdat ik voelde dat ik niet op mijn plaats zat. Ik zat alleen maar aan de unief omdat ik de dansopleiding niet kon betalen, en dat maakte me een beetje ongelukkig. Ik wou op dat moment helemaal niet in Gent zijn, ik wou aan een dansschool studeren in Salzburg of New York of zo. Pas op, ik wil dat niet dramatiseren, het is gewoon gebeurd.
GUIDO: En waarom dan de keuze voor journalistiek?
Karine: Omdat ik verhalen wou vertellen. Als danseres vertel je een verhaal met je lichaam, op het podium. Maar ik ben ook altijd heel mondig geweest. Toen heb ik een lijstje opgesteld van mijn vaardigheden, en op basis daarvan ben ik beginnen te googelen. Ik kwam altijd terecht bij ofwel een creatieve opleiding, ofwel bij journalistiek. Die laatste opleiding is heel praktijkgericht, en dat zocht ik, want ik wou niet meer in een aula zitten, zoals in Gent.
GUIDO: Voldeed de opleiding journalistiek aan je verwachtingen?
Karine: Er zaten voor- en nadelen aan. Het grootste voordeel vond ik dat we midden in een stad studeerden die bruiste. Je kon letterlijk van de schoolpoort de actualiteit intrekken. Er is geen betere stad denkbaar om te beginnen als journalist dan Brussel. Alle politieke instellingen zijn er gevestigd, tentoonstellingen, kunst, cultuur, alles! De verhalen liggen er voor het rapen, en voor mij was dat een nieuwe wereld die openging. Ik had toen een onnozel cameraatje dat op niets trok, maar ik trok ermee de straat op, om met mensen te gaan praten. Ik deed dat gewoon, en ging ook stages zoeken, vrijwillig, het kon me niet schelen. Ik was daar een beetje rebels in. Sommige docenten namen het me zelfs een beetje kwalijk. Die hadden liever dat ik de door hen uitgestippelde paden volgde. Journalistiek bedrijven zoals zij het zagen, maar dikwijls was ik het daar simpelweg niet mee eens, en dat zei ik dan ook, op een respectvolle manier. Ik had mijn passie voor dans laten vallen, en nu ik iets anders had gevonden dat ik ook heel graag deed, wou ik dat op mijn manier doen. Dat is gelukt: ik ben na mijn studies in Brussel blijven plakken en ik woon er nu ook.
 
Stage wordt job
 
GUIDO: Hoe ben je bij Canvas terechtgekomen?
Karine: Dan ging dan weer vrij rechtlijnig, want een van mijn officiële stages was bij Ter Zake. Dat was heel bewust: ik wou geen stage 'ergens bij de VRT', nee: ik wou stage lopen bij Ter Zake. Ik heb dan ook mijn uiterste best gedaan om die stageplek te bemachtigen: een goeie brief, een goed gesprek en een goed voorstel. Ik ben toen veel met reporters op stap geweest, en mijn stage werd goed onthaald, maar na afloop bleek er voor mij geen plaats te zijn bij de VRT. Ik had toen al tickets gekocht om een jaar door India te reizen, maar vier dagen voor ik vertrok belde een producer me om te zeggen dat ze mensen zochten voor een nieuw buitenlandprogramma. Dat was Login, waar ik heel tof redactiewerk heb gedaan. Ondertussen bleef ik intern altijd ijveren om een kans te krijgen als reporter. En dat is gelukt.
GUIDO: Zou je het, met wat je nu weet, anders aanpakken als je weer 18 was?
Karine: (aarzelt) Nee... Ik heb me wel nog een tijdje afgevraagd of ik niet had moeten doorzetten voor dat dansen, maar de zaken zijn gewoon verlopen zoals ze zijn verlopen. Het is niet aan iedereen gegeven om professionele danseres te worden. Misschien was ik fysiek en technisch ook niet sterk genoeg. De artistieke performerskant, die zat bij mij wel snor, maar het lichaam moet kunnen volgen. Aangezien ik me nu als een vis in het water voel als journalist, ben ik blij met de manier waarop alles is gegaan. Dus nee, ik zou niets veranderen.

foto: VRT

(HDP)

Comment

  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider

TopMovies

SOCIAL



Poll

Welk platform check jij 't meest?

 Facebook
 Instagram
 Tiktok
 Snapchat
 Een ander

Job in the picture

  • Slider
  • Slider

GUIDO NV is het nummer 1 Belgische niche-mediabedrijf naar de doelgroep jongeren (studenten in het bijzonder), scholieren en Young Starters

Bruiloftstraat 127, 9050 Gentbrugge
Tel.: +32 (0) 9 210 74 84