Image
08/05/2018

JULIE MAHIEU & JONAS GEIRNAERT over Vlaamse thrillerreeks De Dag


"De inschrijvingen voor 'Temptation Island' waren afgesloten, dus we moesten op zoek naar een ander soort relatietest."
 
De Dag is een Vlaamse thrillerreeks in twaalf afleveringen over een gijzeling in een bank. Julie Mahieu en Jonas Geirnaert - naast gelijkgestemde tv-zielen ook in het echte leven een koppel - hebben vier jaar intensief gewerkt aan een idee dat tien jaar geleden is ontsproten. Het nagelbijtend spannende resultaat is nu integraal te bekijken op Play en Play More van Telenet en wordt in het najaar ook uitgezonden op VIER.
 
GUIDO: Er zijn al eerder films en series geweest over gijzelingen. Wat maakt jullie reeks origineel?
Julie: De vertelstructuur. 't Is een reeks van twaalf afleveringen, die samen de gebeurtenissen van ongeveer één dag begrenzen. We hebben de dag opgedeeld in zes stukken en elk stuk wordt twee keer verteld. Aflevering 1 heeft een tijdsbestek van ongeveer drie uur. In aflevering 2 beleef je diezelfde drie uur door de ogen van andere personages. Het feit dat je het verhaal door verschillende ogen te zien krijgt, maakt onze reeks anders dan chronologisch vertelde series.
Jonas: We hebben natuurlijk wel ons huiswerk gemaakt. Er zijn al reeksen geweest die verteld worden vanuit verschillende standpunten, of die zich afspelen binnen het tijdsbestek van één dag, of waarin dezelfde gebeurtenissen opnieuw worden verteld. Vaak blijven die reeksen echter steken in vormoefeningen. Wij hebben geprobeerd ervoor te zorgen dat je telkens wordt verrast. Het moet spannend blijven. Dankzij de vertelstructuur begin je als kijker automatisch mee te denken: wat is daar gaande?
GUIDO: Je hebt als kijker wel voorkennis in de afleveringen waarin de gebeurtenissen worden herverteld vanuit een ander standpunt. Je weet dat bepaalde dingen niet zullen of kunnen gebeuren. Was dat geen probleem?
Julie: Nee, want terwijl je zit te kijken naar wat er gebeurt buiten de bank waarin de gijzeling bezig is, weet je niet wat er op hetzelfde moment binnen allemaal aan het gebeuren is. De politie weet niet wat de gijzelnemers aan het doen zijn, en weet weinig over het lot van de gijzelaars. Daarvoor moet je als kijker wachten tot de volgende aflevering, en zo blijft het spannend en interessant.
Jonas: Je komt nieuwe elementen te weten in de even afleveringen die je in de oneven afleveringen niet kon vermoeden. Dat is ook tijdens het schrijven een boeiende zoektocht geweest voor ons, die niet altijd makkelijk was.
 
Blaadjes plukken
 
GUIDO: De actie speelt zich grotendeels af in de bank en op het plein ervoor. Hoe houd je zoiets visueel interessant? Was het bijvoorbeeld een bewuste keuze dat alles zich afspeelt op een grauwe winterdag?
Julie: Dat was inderdaad een bewuste keuze en dat heeft de opnames ook wel enigszins bemoeilijkt. De opnameperiode was uiteraard veel langer dan één dag, en heel die tijd mochten er geen blaadjes te zien zijn aan de bomen.
GUIDO: Je bent de blaadjes er toch niet af gaan plukken?
Jonas: Het heeft niet veel gescheeld! (lacht)
Julie: Nee, maar het was door die keuze wel geen optie om bijvoorbeeld in juli te gaan filmen. Dat kon niet.
Jonas: Dat zijn praktische dingen waar je rekening mee moet houden.
Julie: De locatie is ons voorgesteld door de twee regisseurs, omdat zij vonden dat het de look & feel uitstraalde van ons scenario. Geen typisch Vlaams plein.
GUIDO: Ja, het is een generisch, bijna saai pleintje. Ik heb het in elk geval niet herkend. Waar ligt het ergens?
Jonas: In Brugge.
Julie: De toeristische dienst van Brugge reageerde een beetje teleurgesteld toen we aangaven waar we wilden filmen. "Van alle pleinen in Brugge, waarom juist dit?" (lacht)
Jonas: Het plein mocht niet te mooi zijn, niet te kneuterig, er mocht geen kerkje op staan... Als je het ziet, klopt het. Het klopt gewoon met het scenario. Binnen die ietwat generische setting zijn de regisseurs er wonderwel in geslaagd een universum te creëren dat visueel boeiend blijft. Dat is hun métier, en daar zijn ze goed in.
 
Lachen en serieus zijn
 
GUIDO: Jullie hadden tien jaar geleden al het idee voor deze reeks. Hoe is het om iets wat al lange tijd in jullie hoofd bestond vorm te zien krijgen?
Julie: Je moet het beeld in je hoofd loslaten. Nu, ik vond dat geen probleem, want dat weet je op voorhand. Uiteraard ging het echte plein niet het plein zijn zoals ik het me tijdens het schrijven had voorgesteld, maar dat is normaal.
GUIDO: Ik had het nu niet louter over de locaties, maar ook over de personages.
Jonas: Ja, da's een interessant fenomeen. Je bent aan het schrijven en je ziet beelden in je hoofd. Die moet je toevertrouwen aan papier, maar dat is geen visueel medium, het zijn gewoon letters. Voor de meeste rollen hadden we tijdens het schrijven nog geen acteurs in gedachten. Dan is het de kunst om de mensen die de reeks vormgeven - zowel de acteurs, de regisseurs als iedereen die meewerkt aan het productieproces - de vrijheid te gunnen om de dingen in te vullen zoals zij het aanvoelen.
GUIDO: Stel dat er een tweede seizoen komt, zou je dan wel schrijven met deze acteurs in je achterhoofd?
Julie: Ja. Dat zou waarschijnlijk een andere manier van schrijven zijn.
GUIDO: De Dag is allesbehalve om te lachen. Wordt iedereen die werkzaam is in het komische genre vroeg of laat serieus?
Julie: Iedereen die grappig is, heeft ook wel iets serieus over zich, denk ik. Maar antwoord jij maar op die vraag, Jonas. Jij staat bekend als de man van de humor. Hoewel ik eigenlijk wel veel lach. (voegt de daad bij het woord)
GUIDO: Met zijn moppen?
Jonas: (buldert) Ik hoop het! Nee, voor mij is het een organische evolutie geweest. Ik ben samen met Julie in dit project gesprongen omdat ik zin had om dit te maken. Ik had goesting om eens iets te doen buiten de comedy, maar ik sluit niet uit dat mijn volgende project weer van de pot gerukte zever zal worden. Ik vind het gewoon leuk om verschillende dingen uit te proberen. Puur drama maken, dat had ik nog niet gedaan.
GUIDO: Is schrijven als koppel bevorderlijk voor de huisvrede?
Jonas: De inschrijvingen voor Temptation Island waren helaas afgesloten, dus we moesten op zoek naar een ander soort relatietest. (lacht) Nee, we krijgen die vraag wel vaker, en achteraf gezien is het heel goed meegevallen, al wisten we misschien niet goed waaraan we begonnen. We hebben de voorbije jaren heel intensief samengewerkt, van 's morgens tot 's avonds. Maar het verliep harmonieus. Het aantal creatieve woordenwisselingen waarbij de stem werd verheven, was op één hand te tellen. (kijkt Julie aan) Spreek me tegen als het niet waar is.
Julie: Nee, het is zo. En het is ook een terechte vraag. Op den duur ben je als koppel alleen maar aan het praten over je gezamenlijk project. Het neemt je leven enigszins over. Je lief is dan tegelijk je collega, en vice versa.
GUIDO: Zijn jullie elkaars strengste criticus?
Julie: Wij durven streng zijn voor elkaar, en dat vind ik goed.
Jonas: Ja, want de feedbackfase is bijzonder cruciaal in het maakproces.
GUIDO: Hoe willen jullie dat de kijker zich voelt na afloop van de twaalf afleveringen van De Dag?
Jonas: Ik hoop de reeks aan hun vel blijft kleven.
Julie: En dat de kijker zegt: "Wat! Heb! Ik! Nu! Juist! Gezien?!"
 
 
 
"Passie is belangrijker dan een diploma."
 
GUIDO: Julie, jij hebt Biomedische Wetenschappen gestudeerd.
Jonas: De ideale opstap naar een carrière in de media! (lacht)
Julie: Bij Woestijnvis werken veel mensen die geen diploma hebben in een audiovisuele richting. Het mag, maar het is geen garantie dat je daar dan terecht kan. En het omgekeerde geldt ook: het is niet omdat je geen film- of televisiediploma hebt dat je niet bij Woestijnvis zou kunnen werken. Maar goed: als je geïnteresseerd bent in film en televisie, waarom zou je dat dat niet gaan studeren?
GUIDO: Wel, vertel jij het ons eens!
Julie: Omdat ik toen nog niet wist wat ik wou.
GUIDO: Iets wat geldt voor veel achttienjarigen.
Julie: Bij mij thuis werd gezegd dat ik een universitair diploma moest halen. Ik wist niet goed wat ik moest kiezen en heb dan iets genomen dat niet voor de hand lag. Biomedische Wetenschappen, dat wou ik wel proberen. Ik slaagde in het eerste jaar en heb gewoon voortgedaan, maar in mijn laatste jaar wist ik dat ik graag iets met film of televisie wou doen. Na mijn diploma had ik mezelf voorgenomen om terug te gaan studeren, maar het is anders uitgedraaid: ik kon drie maanden stage lopen bij Woestijnvis. Dat was leuk en gezellig, maar ik heb tijdens die stage niet de geheimen van het televisiemaken geleerd. Ik heb er wel een lief gevonden. (lacht)
Jonas: Belangrijker dan een diploma is passie voor wat je doet. Wil je iets doen in film en televisie? Neem een camera en maak een filmpje! Dat is goedkoper en gemakkelijker dan ooit.
GUIDO: Jouw parcours is natuurlijk wel ongebruikelijk verlopen, Jonas. Nog tijdens je studies Animatiefilm won je een prijs in Cannes. Toen zwaaiden meteen alle deuren voor je open. Heb je achteraf gezien de juiste deur gekozen?
Jonas: Die van Woestijnvis? Absoluut! Daar heb ik nog geen seconde spijt van gehad, en als bonus heb ik daar ook Julie leren kennen.
GUIDO: Klopt het dat het jouw schuld is dat Lieven Scheire nooit zijn master Natuurkunde heeft afgewerkt?
Jonas: Ik beken. (lacht)
Julie: Vooral Lieven zijn pa heeft daarop gevloekt!
Jonas: Tja, nadat ik die prijs in Cannes had gewonnen, zijn we met de jongens van Neveneffecten gaan aankloppen bij Woestijnvis. We mochten beginnen en zo heeft Lieven zijn studies on hold moeten zetten. Dus ja, dat verhaal klopt helemaal.

(HDP)
 
 

Comment

  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider

Poll

Job in the picture

  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider

GUIDO NV is het nummer 1 Belgische niche-mediabedrijf naar de doelgroep jongeren (studenten in het bijzonder), scholieren en Young Starters

Bruiloftstraat 127, 9050 Gentbrugge
Tel.: +32 (0) 9 210 74 84