Image
17/01/2019

Jeroen Perceval alias KRAMER: "De schoften zijn aan de macht!"


Jeroen Perceval is rapper, acteur en regisseur. Die volgorde was er eerst. Hij heeft als Kramer zijn tweede album Beestje uit en daarin moeten het leven en de maatschappij het ontgelden. Het leven is hard, laf en meedogenloos, maar we zoeken en vinden troost in de schoonheid. En het beestje zit in ieders hoofd!
 
Jeroen: Ik ben heel blij met deze plaat. Een jaar of twee terug ben ik er samen met Stijn Cole terug ingerold. Het ging heel makkelijk naar nieuwe nummers en een nieuw album. Muziek is ook een andere manier om je uit te drukken. Als ik met iets zit of ik wil iets kwijt, kan ik op een paar uur tijd een song hebben. Het is heel directe communicatie.
GUIDO: Je bent wel op een andere manier bezig dan andere muzikanten. Het zijn verhalen.
Jeroen: Kramer als figuur valt wel behoorlijk samen met wie ik ben, da’s niet mijn Slim Shady of zo. Op mijn vorige plaat heb ik heel hard aan het technische aspect van mijn raps gewerkt, heel hard op de rijmtechniek doorgegaan, dit keer wou ik veeleer zeggen wat ik te zeggen heb. De flow moet altijd goed zitten.
GUIDO: Wat is jouw hiphopachtergrond?
Jeroen: Wu-Tang, A Tribe called Quest, jaren negentig. Franse hiphop, IAM, later ook Common, Nas. Nu luister ik ook vaak naar Joey Badass en Asap Rocky. Maar die mumble-rap, en jezelf helemaal vol tatoeages zetten en het eigenlijk nergens over hebben, dan denk ik toch: waar gaat dit over? Over laten zien hoe fucked up ze zijn? Getekend door het leven, zonder iets meegemaakt te hebben?
 
Kwetsbaarheid als kracht
 
GUIDO: Wat wil je gaan doen met dit album?
Jeroen: Hopelijk wat fijne concerten met liveband, releaseshow in De Studio in Antwerpen op 7 december! En dat de plaat mensen raakt, dat mensen luisteren naar de plaat. Voor de rest zien we wel, ik weet niet hoe radiovriendelijk mijn songs zijn. Tegenwoordig moet iedereen wat Prozac en vijf suppo’s in zijn poep hebben om airplay te krijgen, dus… Ik ben al blij en Stijn Cole heel dankbaar, want hij heeft een groot aandeel in hoe de plaat klinkt. Geniale producer!
GUIDO: Zie je zelf een samenvattende lijn in de plaat?
Jeroen: Het is iets heel eerlijks, kwetsbaars ook. Het is geen egotripperige plaat in de zin dat ik de macho uithang. Kwetsbaarheid vind ook een heel schoon goed als mens, daar moet je moedig voor zijn. De wereld zou er wel bij varen mochten zich wat wereldleiders kwetsbaarder opstellen.
GUIDO: De eerste track van je plaat gaat over beroemd zijn.
Jeroen: Soms zou ik kunnen zweven, de Oscars toen met Rundskop. Maar ik voel me geen ster, ik krijg gewoon wat erkenning voor de rollen die ik speel. Ik doe naar mijn gevoel in mooie dingen mee, maar ik heb nooit het gevoel dat ik moeite moet doen om gegrond te blijven. Ik word wel eens herkend, maar ik kan nog heel makkelijk buitenkomen, dat is bij sommige mensen die ik ken wel anders. Ik word wel eens als een vip behandeld en dat is leuk en dan geniet ik daar ook ten volle van. Dan ben ik een beetje een klootzakske. (lacht) Nee totaal niet! Ik heb niet het gevoel dat ik moeite moet doen om gegrond te blijven.
GUIDO: Ik vind dat je vooral heel hard je eigen zin doet, in alles.
Jeroen: Dat vind ik een compliment! En dat doe ik wel.
GUIDO: Kwatongen zouden kunnen zeggen: kijk, Jeroen Perceval gaat ook eens een plaatje maken, zonder het gehoord te hebben. Optreden en acteren ligt dan wel dicht bij elkaar?
Jeroen: Je speelt in beide gevallen een rol en moet telkens wat angst overwinnen. Bij de muziek is het natuurlijk wel helemaal van mij en vertel ik wat ik wil vertellen aan de wereld. Ik ben ook al langer aan het rappen dan dat ik acteer. Acteren is er eigenlijk bijgekomen, en dat is dan wat ontspoord.
GUIDO: Je rapt alleen. Nooit een crew gevonden?
Jeroen: Ik heb nooit die klik gehad. Ik was ook steeds een eerder vreemde eend in het rappen. Mijn teksten waren altijd net wat anders dan de usual hiphop lyrics. Ik had ook wel hier en daar een brag en een boast. Mijn stem is het meest logische, ik ben ook een tekstmens.
 
Het schild valt weg
 
GUIDO: ‘Selfie’ gaat het halen bij house, meer bepaald 'The First Rebirth' van Jones & Stephenson.
Jeroen: Ik kwam af en toe CJ Bolland tegen in Antwerpen. We zijn fan van elkaars werk en zo aan de praat geraakt? "Samen iets maken? Ja, cool!" Ik had al lang de droom om een totaal andere remix te maken van een goeie vette Bonzai-schijf. En Franky Jones is een vriend van CJ, en Franky was dan weer een grote fan van D’Ardennen.
GUIDO: Mooi statement ook, een Belgische houseclassic op een hiphopalbum.
Jeroen: Amerikaanse 90’s-hoppers deden dat met funk, hun geschiedenis, wij met de onze.
GUIDO: Hoe was de samenwerking met Flip Kowlier?
Jeroen: Heel fijn, die kwam de studio binnen, dropte zijn rhyme en dat stond er meteen op! Keigoeie rapper he! Voor mij is Sticks van Opgezwolle altijd een groot voorbeeld geweest. Q-Tip ook. Typhoon, heel poëtisch.
GUIDO: Welke voldoening geeft muziek?
Jeroen: Dat ik kan zeggen wat ik wil zeggen, meteen! Je kan thuiskomen en bam: op een uur staat het er, de studio in en het is er! Hopelijk vinden mensen daar connectie in. Dat is het mooiste aan alles in kunst, dat mensen er op hun manier mee omgaan, eenzaam en alleen in hun eigen universum en kronkels rondwandelen en kunst maken, films, verhalen, muziek, schilderijen en zo elkaar bereiken, raken! Verdwijnen in elkaar omdat je elkaar opeens totaal kan begrijpen. Je wordt geraakt, het schild valt weg.
 
Schoonheid en troost
 
GUIDO: Wat raakt er jou?
Jeroen: Veel. Dat het zo moeilijk is voor regeringen en voor heel de wereld om iets aan dat gigantische milieuprobleem te doen. Omdat die multinationals, omdat die fuckers, omdat wij en onze regeringen allemaal slaven zijn! Die 1% miljardairs kan het niets schelen dat de mensheid uitsterft! Dat raakt me! In de negatieve zin. Nog twaalf jaar wordt er gezegd, dan is het onomkeerbaar. Wij zijn onszelf aan het vernietigen, bestaan er andere diersoorten die dat doen? Ik ken geen enkele kangoeroe die zichzelf gaat vergiftigen.
GUIDO: Hier zit nog een album in.
Jeroen: Wat voor een gek beest is de mens eigenlijk!? Dat is dan misschien de samenvatting van mijn plaat, Beestje. Waarom is het voor velen zo moeilijk om met onze innerlijke leegte en dingen om te gaan. Dat uit zich in allemaal neuroses, in ons vullen met bocht van eten, drugs, alcohol, ons vullen met andere mensen! Terwijl we allemaal in essentie gewoon op zoek zijn naar een beetje liefde. Die onmogelijkheid voor velen om onszelf te veranderen ook. En er zijn schoften aan de macht. Schoften! Zo simpel is het.
GUIDO: Zijn er nog mooie dingen?
Jeroen: Een mooi lied, Ramses Shaffy’s muziek. Een prachtige film, een documentaire. Rabot, dat raakte me keihard. Een boek. Mijn kind bezig zien, die liefde is zo mooi. De natuur, een gedachte. Aan de schoonheid en de troost moeten we ons optrekken.
GUIDO: Wat is je favoriete rhyme?
Jeroen: ‘Wildflower’ van Ghostface Killah, die is grof. Over een gast die gekwetst is door een griet omdat die vreemd is gegaan. Te hard, je voelt die woede die eigenlijk zijn verdriet is. Die volledige rhyme, hard! Hij is zo boos! (Jeroen zoekt de track op zijn telefoon en laat spelen)

Comment

  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider

SOCIAL

Poll

Wanneer start jij met blokken?

 Ik ben al lang bezig
 Vandaag, beloofd!
 Morgen, zonder excuses!
 Ik heb nog tijd genoeg

Job in the picture

  • Slider
  • Slider
  • Slider

GUIDO NV is het nummer 1 Belgische niche-mediabedrijf naar de doelgroep jongeren (studenten in het bijzonder), scholieren en Young Starters

Bruiloftstraat 127, 9050 Gentbrugge
Tel.: +32 (0) 9 210 74 84