Nieuw in de cinema: 'Blue Moon'

Op zijn 65ste is Richard Linklater actiever dan ooit, want drie maanden na zijn uitstekende pastiche Nouvelle Vague pakt hij alweer uit met een nieuwe film. En die speelt zich nagenoeg volledig af... aan de toog.

Ethan Hawke transformeert indrukwekkend tot Lorenz Hart, een gevierde liedjesschrijver op zijn retour. Na de première van de musical Oklahoma, waarvoor zijn voormalige schrijfpartner heeft samengewerkt met iemand anders (Rodgers & Hammerstein, die later ook The Sound of Music zouden schrijven), mijmert hij aan de toog over zijn persoonlijke vergane glorie.

Zoals in zowat al zijn films, laat Linklater de nostalgicus in zichzelf de vrije loop. Blue Moon speelt zich af gedurende één nacht in maart 1943, in de bar van Sardi’s Restaurant in New York, met alles wat daarbij hoort: de melancholische piano wordt betokkeld door een jonge militair, blauwe rookwalmen kringelen omhoog tussen de whiskyflessen en de barman citeert Casablanca. Het is een spitsvondige praatfilm, zéér rad van tong op z'n New Yorks, maar mild gemarineerd in de sfeer van toen. Hart heeft iets zieligs, een alcoholverslaafde artiest die zich na zijn prime vruchteloos rechtop probeert te houden, omdat hij niemand anders is en niets anders heeft dan zijn tanende vakmanschap. Als zelfs een vriendschap met de verrukkelijke Margaret Qualley je er niet meer bovenop helpt, dan ben je reddeloos verloren...

Tekst: Herbert De Paepe